Кіріспе
Онтарио провинциялық тас жолы King's Highway 33, көбінесе Highway 33 немесе Loyalist Parkway деп аталады, Канаданың Онтарио провинциясындағы провинциялық күтімдегі автомобиль жолы. Бұл маршрут Блумфилдтегі 62-ші тас жолынан басталып, Кингстон қаласындағы Коллинз шығанағындағы Коллинз шығанағы жолымен қиылысатын жерге дейін шығысқа қарай созылады. Тас жол шығысқа қарай Бат жолы (Кингстон жолы 33) ретінде жалғасады, бұрынғы 2-ші тас жолдың орнында, қазіргі Принцесса көшесінде аяқталады. 33-ші тас жол Квинт шығанағымен екі бөлікке бөлінген. Гленора паромдық қызметі Пиктоннан шығысқа қарай осы екі бөлік арасында жыл бойы көліктер мен жаяу жүргіншілерді тегін тасымалдайды. Алғашқыда 33-ші тас жол Трентон арқылы Стирлинг қаласына дейін солтүстік-шығысқа қарай жалғасып, 14-ші тас жолымен қиылысқан жерде аяқталған. Бұл бөлігі 1998 жылдың басында округтік басқаруға берілді. 2009 жылы Пиктоннан батысқа қарай 33-ші тас жолында провинциялық тас жолындағы алғашқы заманауи айналма жол пайда болды. 1984 жылы королева Елизавета 1784 жылы осы жерге қоныстанған қоныс аударушылардың құрметіне Амхерствьюде өткен салтанатта Трентон мен Кингстон арасындағы 33-ші тас жолын Лоялист паркі деп атады.
King's Highway 33, commonly referred to as Highway 33 or Loyalist Parkway, is a provincially maintained highway in the Canadian province of Ontario. The route begins at Highway 62 in Bloomfield and travels east to the Collins Bay Road junction at Collins Bay in the city of Kingston, a distance of The highway continues farther east into Kingston as Bath Road (Kingston Road 33), ending at the former Highway 2, now Princess Street. Highway 33 is divided into two sections by the Bay of Quinte. The Glenora Ferry service crosses between the two sections just east of Picton, transporting vehicles and pedestrians for free throughout the year. Originally, Highway 33 continued northeast through Trenton to the town of Stirling, ending at a junction with Highway 14. This section was transferred to county governments by the beginning of 1998. In 2009, Highway 33 west of Picton became the site of the first modern roundabout on a provincial highway. In 1984, Queen Elizabeth commemorated Highway 33 between Trenton and Kingston as the Loyalist Parkway at a ceremony in Amherstview in honour of the settlers that landed there in 1784.
Маршрут сипаттамасы
33-ші тас жол, бүкіл ұзындығы бойынша Лоялисттік саябақ жолы деп аталады, батысында 62-ші тас жолдың оңтүстік соңында басталады, ал батысында саябақ жолы Принс-Эдвард округінің 33-ші жолы ретінде Трентонға дейін жалғасады. Бұл маршрут Блумфилд қауымдастығынан басталады. Шығысқа қарай бірнеше арналарды кесіп өтеді, содан кейін Принс-Эдвард округінің 1-ші жолымен қиылысады, алғашқы заманауи облыстық дөңгелек жолмен. Осыдан шығысқа қарай тас жол Пиктон қаласына кіреді. Пиктон ішінде 33-ші тас жол бұрынғы 49-шы тас жолмен қиылысады, қазір Принс-Эдвард округінің 49-шы жолы. Ол қаладан шығып, Пиктон шығанағының оңтүстік-шығыс жағалауын бойлай өтеді, қала мен Гленора арасындағы Х. Дж. Макфарленд табиғат қорғау аймағынан өтеді. Тас жолдың шығыс бөлігі Адольфстауннан батысқа қарай басталады, онда ол бірнеше Лоялист мұралық орындарынан өтеді. Қазір Леннокс және Аддингтон округіне кіретін бұл маршрут Квинт шығанағының жағалауына жақын қалып, Кингстонға қарай жалғасады. Ол Үлкен Напани қауымдастықтарындағы Конвей, Оңтүстік Фредериксбург, Парма, Сандхерст Шорс және Сандхерст елді мекендерін бөліп, Амхерст аралының қарсы жағындағы Лоялист муниципалитетіне кіреді. Тас жол Бат қаласынан өтеді, содан кейін Онтариодағы ең көне жолдардың бірі – Бат жолымен жүреді. Миллхейвенде паром қызметі Амхерст аралына қатынауды қамтамасыз етеді. 1801 жылы салынған бұл жолды әрекеттегі бас геодезист Уильям Чуетт қыстың қатал суында «жақсы» деп сипаттаған, бірақ жаңбырлы жаз айларында жолдың астындағы топыраққа батып, өтуге жарамсыз болып кеткен. 1802 жылы ол Квинт шығанағына дейін созылды, ал Данфорт жолының Батқа дейінгі бөлігі (1802) Батты Кингстонмен байланыстырған Бат жолына қолжетімділікті қамтамасыз етті. Адольфстаун мен Стоун Миллс (Гленора) арасындағы жекеменшік паром қызметтері бастапқыда қарапайым болды. 1835 жылдың қазан айында Кобургтен келген Кларк мырза Гленораға алып бара жатқан каноэден құлап, сотсыз жерленді. Ал бір жыл бұрын Кобургтен келген пастор Мэтью Миллер ақпан айындағы мұздан құлап суға батып кеткен. Жолдың өзі де жақсы емес еді, тек ат пен атты әскерге ғана лайықты, бірақ пошта вагондарын жүргізуге жарамсыз. Бұл жол Кингстонды Торонтомен байланыстырған алғашқы пошта жолы болды, бірақ нашар күтілді және көп ұзамай бұзыла бастады. 1817 жылы Кингстон жолы Данфорт жолының көп бөлігін алмастырды немесе айналып өтті, Трент өзеніне ұқсас бағытты ұстанды (Скарборо, Порт-Хоуп, Кобург және Графтон айналасындағы бағытты жақсартумен), бірақ содан кейін Беллвилл мен Напани арқылы солтүстікке қарай бұрылды. 1817 жылғы Йорк жолы, бұрынғы Данфорт жолы сияқты, бастапқыда сазды топырақ жол болды. Дегенмен, ол пошта мен жолаушыларды Кингстоннан Торонтоға екі күнде жеткізе алатын сенімді кестелі пошта вагондарының қызметін ұйымдастыруға және жаңа құрылған Монреаль банкінің филиалдары сияқты кәсіпорындарға құжаттар мен құндылықтарды қауіпсіз және уақтылы жеткізуге мүмкіндік берді. 1839 жылы Напани-Кингстон маршруты шағылдан жасалған ақылы жол ретінде жақсартылды. Бат және Квинт шығанағы айналасындағы аймақ маңызды ауыл шаруашылығы аймағы болып қала бермек, ал Кингстон жолының (1817) құрылысымен басталған Кингстон-Торонто трафигін ішкі аймаққа қайта бағыттау үлгісі Гранд Транк темір жолымен (1856) және ақырында 401-ші тас жолымен (1964) қайталанды. Ерте отарлаудағы тарихи рөлі мен жағалаудағы көрнекті орнына байланысты 1984 жылы Королева Елизавета бұл маршрутты Кингстоннан батысқа қарай Бат және Квинт аймағы арқылы Лоялисттік саябақ жолы деп атады. Айырықша жағдай, 33-ші тас жолдың провинциялық тас жол ретінде бекітілген алғашқы бөлігі мемориалды Лоялисттік саябақ жолының бөлігі емес. 1930 жылдың 9 шілдесінде автомобиль жолдары департаменті Трентон-Стирлинг жолын 33-ші Корольдік тас жолы деп қабылдады. 1934 жылдың шілдесінде депрессияны жеңілдету шараларының бір бөлігі ретінде Принс-Эдвард округі мен Леннокс және Аддингтон округтері арқылы өтетін Карринг-Плейс жолы 33-ші тас жолының жалғасы ретінде бекітілді. (Трентон мен Гленора арасындағы бөлім 1934 жылдың 4 шілдесінде, Адольфстаун мен Кингстон арасындағы бөлім 11 шілдеде бекітілді.) Облыстық паромдар, маршрутта алғашқы ақысыз қызмет көрсеткендер, 1936 жылдан кейін пайдалануға берілді. 1984 жылы Елизавета II Кингстон аймағын екі жүз жылдық мерейтойының аясында аралап, бірнеше шаралар мен рәсімдерге қатысты. Аймақтағы соңғы күні ол 1784 жылы сол жерге қоныстанған қоныс аударушылардың құрметіне Лоялисттік саябақ жолына арналған тақтайшаны ашты. Салтанатты шара 1984 жылдың 27 қыркүйегінде Амхерствьюде өтті. 1998 жылы 33-ші тас жолының 62-ші Онтарио тас жолының батысындағы, Блумфилдтің немесе Кингстонның Коллинз Бэй жолының шығысындағы барлық бөліктері провинциялық тас жол мәртебесінен айырылып, округтік немесе қалалық жолдарға берілді. 2009 жылы Пиктон маңындағы 33-ші тас жол мен Принс-Эдвард округінің 1-ші жолының (Скохари жолы) қиылысында провинциялық тас жолдарда алғаш рет салынған дөңгелек жол пайда болды. Бұл қиылыстың жағдайы нашарлап, туристер мен демалыс орындарындағы қозғалыс күшейгендіктен, МТО дөңгелек жол қажет деп шешті. Инженерлік және консалтингтік фирма Morrison Hershfield 33-ші тас жол мен 1-ші округтік жолдың қиылысын қайта жаңарту және конфигурациялау бойынша егжей-тегжейлі жобалауды жүргізуге шақырылды. Жұмысқа тас жол инженериясы, дренаж және гидрология инженериясы, электр инженериясы, халықпен консультация және трафик инженериясы кірді.
At Millhaven, a ferry service provides access to Amherst Island; That road, completed in 1801, would be described by acting surveyor general William Chewett to be "good" for use in the dead of winter but "impassible" during the wet summers, when the path turned to a bottomless mud pit. It would be extended in 1802 to reach the Bay of Quinte at Stone Mills (now Glenora) and a ferry crossing established to Adolphustown. The Bath extension of the Danforth Road (1802) provided access to a key early colonial road, the Bath Road, which had long joined Bath to Kingston. Sporadic privately operated ferry services between Adolphustown and Stone Mills (Glenora) were initially a primitive affair. In October 1835 a Mr. Clark from Cobourg tipped out of the bark canoe ferrying him to Glenora and was buried without an inquest; a year earlier, a Rev. Mathew Miller from Cobourg had drowned after falling through the February ice. The road itself was no better, barely adequate for horse and rider but unfit to run stagecoach lines. This road would serve as the initial mail road linking Kingston to Toronto, but was poorly maintained and soon allowed to fall into disrepair. By 1817, the Kingston Road replaced or bypassed much of Danforth's Road, following a similar path to the Trent River (with minor improvements in routing around Scarborough, Port Hope, Cobourg and Grafton) but then blazing a more northerly route through Belleville and Napanee. Like the Danforth Road before it, this 1817 York Road was initially a muddy dirt road; it would, however, suffice to establish reliable scheduled stagecoach runs by which mail and passengers could make the two day trip from Kingston to Toronto and permit enterprises (such as the branches of the newly established Bank of Montreal) safe and timely delivery of documents and valuables. By 1839, the Napanee Kingston route was being improved for use as a gravel toll road. While the area around Bath and the Bay of Quinte would remain a major agricultural region, the pattern of redirecting Kingston Toronto traffic further inland which started with construction of the Kingston Road (1817) would be repeated with the Grand Trunk Railway (1856) and ultimately Highway 401 (1964). Due to its historic role in early colonisation and its prime waterfront scenic location, the original route from Kingston westward through Bath and the Quinte Region would be commemorated in 1984 by Queen Elizabeth as the Loyalist Parkway. Ironically, the first section of Highway 33 to be assumed as provincial highway is not part of the commemorated Loyalist Parkway. On July 9, 1930, the Department of Highways assumed the Trenton–Stirling Road as King's Highway 33, a distance of approximately In July 1934, as part of a depression relief effort, the Carrying Place Trail through Prince Edward County and the United Counties of Lennox and Addington was assumed as an extension of Highway 33. (The section between Trenton and Glenora was assumed on July 4, 1934, the section between Adolphustown and Kingston on July 11.) The provincially operated ferries, as the first to operate without a toll on the route, entered service after 1936. In 1984, Queen Elizabeth toured the Kingston area as part of its two hundredth anniversary, attending several events and ceremonies through her visit. On her final day in the region, she dedicated the Loyalist Parkway in honour of the settlers that landed there in 1784. The ceremony was held in Amherstview on September 27, 1984. In 1998, all portions of Highway 33 west of Ontario Highway 62, Bloomfield or east of Collins Bay Road, Kingston were decertified as provincial highway and downloaded as county or city roads. In 2009, the intersection of Highway 33 and Prince Edward County Road 1 (Scoharie Road) near Picton saw the introduction of a traffic roundabout, the first ever constructed on a provincial highway in the province, to replace the at grade intersection. The MTO felt that the area had reached its operational threshold due to high tourist and recreational activity, particularly during the busy summer months, and so felt a traffic roundabout was needed. The engineering and consulting firm Morrison Hershfield was retained to undertake the detail design for the realignment and reconfiguration of the existing intersection at Highway 33 and Country Road 1 into a single lane roundabout with a central island and truck apron. The assignment included highway engineering, drainage and hydrology engineering, electrical engineering, public consultation, and traffic engineering.