Кіріспе

Каупангер Став шіркеуі (Kaupanger stavkyrkje) – Норвегияның Вестланд округіндегі ең үлкен став шіркеуі. Ол Согндал муниципалитетіндегі Норвегия шіркеуінің қауымдық шіркеуі және Согнефьорденнің солтүстік жағалауындағы Каупангер ауылында орналасқан. Бұл шіркеу Каупангер қауымының шіркеуі, ол Бьёргвин епархиясындағы Согн декандық бөлігі болып табылады. Қоңыр түсті, ағаштан салынған шіркеу 12 ғасырдың ортасында (шамамен 1140 жылы) салынған және содан бері үздіксіз пайдаланылып келеді. Шіркеу шамамен 125 адамға арналған. Шіркеу Норвегияның мәдени мұрасының бір бөлігі болып табылады және ол Ежелгі Норвегия ескерткіштерін сақтау қоғамына тиесілі. Неф 22 тіреуге (үлкен көтерілгіш бағаналарға) сүйенеді, олардың сегізі ұзын жақтарының әрқайсысында және үші – қысқа жақтарының әрқайсысында орналасқан. Биік қоршау төрт жеке тіреуге тіреледі. Бұл шіркеуде бір ғана став шіркеуінде кездесетін ең көп тіреу саны бар. Бұл Согн-ог-Фьордан округіндегі бес ағаш шіркеуінің ең үлкені.

Тарих

Шіркеу туралы ең көне тарихи жазбалар 1308 жылға дейін жетеді, бірақ шіркеу сол жылы салынбаған. Каупангердегі алғашқы шіркеу, шамамен 11 ғасырдың ортасында салынған ағаштан жасалған діңгек шіркеу болған. Сол шіркеу туралы белгілісі – тіктөртбұрышты ғимарат болғаны ғана. 12 ғасырдың басында осы орында ағаштан жаңа діңгек шіркеу салынды. Бұл шіркеу бір кезде (шамамен 1130 жылдары) өртеніп, содан кейін қазіргі шіркеу сол жерге салынған. Тарихи деректер бойынша, шіркеу Фимрейт шайқасынан кейін, 12 ғасырдың соңында салынған деп есептелген, алайда соңғы зерттеулер бұл мерзімді өзгертті. Шіркеу 12 ғасырдың ортасында, шамамен 1140 жылы салынған болуы мүмкін. Каупангер – 1184 жылы король Сверре жергілікті тұрғындарды бағынбағаны үшін жазалап өртеп жіберген сауда қаласы. Бұрынғы болжам бойынша, екінші діңгек шіркеу (12 ғасырдың басында салынған) осы өртте өртенген. 1960 жылдары жүргізілген археологиялық зерттеулер екінші шіркеудің өртенгенін көрсетті, сондықтан ол 1184 жылғы өртте болған деп есептелді. Осыған байланысты, қазіргі шіркеу содан кейін, шамамен 1190 жылы салынған деп саналды. Алайда, соңғы зерттеулер бұл болжамды өзгертті. Дендрохронология көрсеткендей, қазіргі шіркеуді салу үшін қолданылған ағаштар 1137 жылы кесілген. Сонымен қатар, «Сверри сагасында» қала өртенген кезде осы шіркеудің өртенгені туралы ешқандай мәлімет жоқ. Осылайша, шіркеу шамамен 1140–1150 жылдары салынған, ал екінші шіркеу одан бұрын, басқа өртте өртенген деген тұжырымға келді. 13 ғасырда шіркеу батысқа қарай кеңейтілді. 1625 жылы ғибадатхана жаңартылып, кеңейтілді. Сол кезде шіркеуді айнала қоршаған жабық дәліз алынып тасталды және кемеге кішкентай терезелер қосылды. Ғасырлар бойы шіркеудің ішкі және сыртқы бөліктерінде бірнеше қайта жаңарту жұмыстары жүргізілді. 1862 жылы «радикалды жаңғырту» деп аталған ірі қайта құру жұмыстары жүргізілді. Ғимараттың қабырғаларына жаңа терезелер ашылды, сыртына ақ тақтайлар орнатылды және ескі шатырдың орнына қара түсті черепица жабылды. 1959–1960 жылдары қайта жаңарту жұмыстары жүргізілді, 1862 жылғы өзгерістердің көп бөлігі алынып тасталды және шіркеу 17 ғасырғы түріне келтірілді. Шіркеудегі мінбар, алтарь және шомылу тағы 1620 немесе 1630 жылдарға дейін жетеді. 1984 жылы композитор Арне Нордхайм Каупангердегі діңгек шіркеуіндегі ортағасырлық қоңыраулардың дыбысы мен нотациясынан шабыт алып, «Klokkesong» шығармасын жазды. Бұл шығарма Фимрейт шайқасының 800 жылдығына арналған іс-шара аясында алғаш рет шіркеу ішінде орындалды.