Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Авальдснес шіркеуі (Avaldsnes kirke, ресми түрде Авальдснесдегі Сент-Олаф шіркеуі, St Olavskirken på Avaldsnes) – Норвегияның Рогаланд графтығындағы Кармой муниципалитетіндегі Норвегия шіркеуінің қауымдық шіркеуі. Ол Кармой аралының солтүстік бөлігіндегі Авальдснес ауылында орналасқан. Бұл Авальдснес қауымының шіркеуі, ол Ставангер дін аймағындағы Кармой декандық бөлігі болып табылады. Орта ғасырлық тас шіркеуді белгісіз сәулетші сопақ шіркеу үлгісінде салған. Бұл жердегі алғашқы шіркеу, болжам бойынша, 1024 жылға дейін Авальдснес Конгсгард мүлігі орнында салынған. Қазіргі тас шіркеу 1250 жылы салынған. Шіркеу шамамен 400 адамға арналған.
Avaldsnes Church (Avaldsnes kirke, formally St. Olav's Church at Avaldsnes, St Olavskirken på Avaldsnes) is a parish church of the Church of Norway in Karmøy Municipality in Rogaland county, Norway. It is located in the village of Avaldsnes on the northern part of the island of Karmøy. It is the church for the Avaldsnes parish which is part of the Karmøy prosti (deanery) in the Diocese of Stavanger. The medieval stone church was built in a long church design by an unknown architect. The first church located here was likely built before the year 1024 on the site of Avaldsnes Kongsgård estate. The present stone church was built in 1250. The church seats about 400 people.
Тарих
Осы шіркеу салынғанға дейін, шамамен 1024 жылы сол жерде ағаш шіркеу болған. Бұл шіркеуді Олав Тригвасон салған деп саналады, ал қазіргі тас шіркеу бастапқыда осы шіркеудің орнында тұрғызылған болуы мүмкін. Тарихшы Снорри Стурлусон өзінің «Олав қасиетті туралы деректер» кітабының 19-тарауында осы шіркеуді атап өткен. Бұл шіркеу 750 жыл бойы Кармсундт бұғазы арқылы өтетін теңізшілер үшін бағдаршам болды. 1250 жылы король Хокон IV Хоконссон ескі ағаш шіркеуді тас шіркеумен алмастыруға рұқсат берді. Жаңа тас ғимарат 1320 жылға жуық аяқталды, ол кезде елдегі төртінші ірі ғимарат еді. Шіркеу қасиетті Олавқа арналды және «Корольдік капелла» мәртебесін алды. Сол кезеңде ол төрт «колледж шіркеуінің» біріне айналды (ол теология және құқық ғалымдарынан тұратын кеңес тағайындады). Бұл кеңесте төрт ғалым мен құқық және теология пәнінен ұстаз болған болуы мүмкін. Тас шіркеудің тіктөртбұрышты негізгі бөлігі, тар тіктөртбұрышты ғибадатханасы және батыс жағында үлкен мұнарасы болды. 1349–1351 жылдардағы қара өлімнен бастап шіркеудің құлдырауы басталды. Осы апаттан кейін 400 жыл даниялық үстемдік орнады. Осы кезеңде шіркеу жөндеу жұмыстарының жетіспеуінен біртіндеп қирады. 1599 жылға қарай шіркеудің ескі бөлігінде тек асхана ғана қолданысқа жарамды қалды. 17 ғасырда тас қабырғалардың ішінде кішкентай ағаш шіркеу салынды және ол 200 жылдан астам уақыт пайдаланылды. Норвегиядағы 300-ден астам басқа шіркеулермен бірге ол 1814 жылғы Норвегия Конституциясын жазған Норвегия Конституциялық Ассамблеясына сайлау өткізу үшін сайлау учаскесі болды. Бұл Норвегияның алғашқы ұлттық сайлауы еді. Әрбір шіркеу ауданы «сайлаушылар» деп аталатын адамдарды сайлайтын сайлау округі болды, олар кейіннен округтерде жиналып, Ассамблеяға өкілдер сайлады. Ассамблея сол жылы Эйдсволлде өткізілуге тиіс болды. Алғашқы қалпына келтіру жұмыстары 1830 жылы басталды. Ескі мұнара бұзылды, негізгі бөлік қайта салынды және оның үстіне кішкентай ағаш мұнара орнатылды. 1920 жылдары шіркеу тағы да қалпына келтірілді, бұл жолы ол бастапқы архитектурасына жақын болды. Жаңа тас мұнара салынды және интерьер жаңартылды. Алтарь, шомылдыру тағы және уағыз айту орны 1920 жылдары норвегиялық функционалист сәулетші Эвинд Моэстуе (1893–1977) жобалаған. Шомылдыру тағы 16 ғасырға дейін сақталып келген.
Before this church was constructed, there was a wooden church on the same site around the year 1024. That church is assumed to have been built by Olav Trygvason, and it is possible that the present stone church is built around this church originally. The church was mentioned by the historian Snorri Sturluson in chapter 19 of his book Soga om Olav den heilage. This church has been a landmark for seafarers passing through the Karmsundet strait for 750 years. King Håkon IV Håkonsson gave permission to replace the old wooden church with a stone church around the year 1250. The new stone building was not completed until nearly 1320, and was then the fourth largest in the country. The church was dedicated to St. Olav and received the status of "Royal Chapel". During the same period it became one of four "college churches" (it appointed a council of theological and juridical scholars). Probably there was a group of four scholars and teachers in law and theology. The stone church had a rectangular nave and narrower, rectangular chancel as well as a large tower to the west. Decay started with the Black Death in 1349–1351. This disaster was followed by 400 years of Danish supremacy. In this period, the church gradually fell into a state of ruin due to lack of repair. By 1599, the quire was the only room left in the old church that was still usable. During the 17th century, a little wooden church was built inside the stone walls and this was used for more than 200 years. Together with more than 300 other parish churches across Norway, it was a polling station for elections to the 1814 Norwegian Constituent Assembly which wrote the Constitution of Norway. This was Norway's first national elections. Each church parish was a constituency that elected people called "electors" who later met together in each county to elect the representatives for the assembly that was to meet in Eidsvoll later that year. The first restoration work began in 1830. The old steeple was demolished, the nave was rebuilt, and a small wooden steeple was erected on the top. In the 1920s the church was once again restored in a manner which was more similar to its original architecture. A new stone steeple was built and the interior renewed. The altar, baptismal font, and pulpit were designed in the 1920s by Norwegian functionalist architect Eivind Moestue (1893 1977). The baptismal basin dates back to the 16th century.
Дизайн және сәулет
Бұрышты аркалар, бірақ қалың қабырғалар мен тіреулердің болмауы ерте готикалық стильде салынғанын көрсетеді. Қабырғалар шамамен 80 см қалыңдығындағы қарапайым сұр тастан тұрғызылған. Есіктер мен терезелердің бұрыштары мен жақтаулары Хаугесунд маңындағы Толгетьеннен алынған стеатиттен (мылан тас) жасалған.
The pointed arches, but thick walls and no pillars, suggest an early Gothic design. The walls are composed of ordinary gray stone in thickness about The corners and frames around the doors and windows are of steatite (soapstone) from Tolgetjønn near Haugesund.
Марияның инесі
Марияның инесі (Jomfru Marias synål) – бір кездері шіркеу аумағында тұрған бірнеше монументальді тастардың арасынан қалған жалғыз тас. Бұл тас бұрын биік болған, бірақ қазір де Норвегиядағы осындай тастардың екінші ең үлкені болып саналады. Тас шіркеу қабырғасына қарай еңкейген, ал қабырғаға дейінгі арақашықтық небәрі .
Mary's Needle (Jomfru Marias synål) is the only one remaining of several monumental stones which once stood around the church area. The stone has been somewhat taller, but, towering at it is still the second largest of its kind in Norway. The stone leans in towards the church wall—the distance to the wall is in fact only .
Діни қызметкерлердің тізімі
Ескерту: Бұл тізім толық емес, соған қоса орта ғасырлық дін қызметкерлері туралы мәліметтер сирек кездеседі.
Note: this list is not entirely complete, additionally medieval priests are only sporadically known.