1990-жылдардағы Ромо музыкалық қозғалысы

Кіріспе

1990 жылдардағы музыкалық қозғалыс

Романтикалық модернизм, көбінесе Ромо деп аталатын бұл қозғалыс 1995-1997 жылдар аралығында Ұлыбританияда пайда болған музыкалық және түнгі клубтар қозғалысы. Ол глэм/стильдік поптың дәстүрін жалғастырды және Камдендегі Club Skinny түнгі клубы мен оның Вест-Эндтегі Аркадия клоны, сондай-ақ осы қозғалыспен байланысты топтардың концерттеріне негізделген. Ромо қозғалысы 1970 жылдардың соңындағы диско және 1980 жылдардың басындағы клуб музыкасының туындысы еді. Ол Жапония және Soft Cell сияқты Жаңа Романтикалық дәуірдегі топтардың көрнекті киім үлгісі мен сәндік аурасына ерекше назар бөлді. Дегенмен, Melody Maker журналындағы (жанрды негізінен Саймон Прайс және Тейлор Паркс қолдаған, ал бәсекелес NME одан бас тартқан) мақалалар Ромоның инновациясын және қазіргі заманғы маңыздылығын баса көрсету арқылы Жаңа Романтикалықпен ностальгиялық байланысты азайтуға тырысты. Бритпоп қозғалысының қарапайым киім үлгісі мен шикі дыбысына қарсы стильді және қарқынды жаңару ретінде Melody Maker-дегі аталған авторлар Ромоны жоғары бағаласа, басқа БАҚ өкілдері оны Жаңа Романтикалықтың қайта жандануы деп атады (бірақ осы қозғалыстың қатысушылары бұл атаудан бас тартты). Ромоның ең маңызды мұрасы клуб мәдениетінде қалды, ол 2000 жылдарға дейін жалғасқан глэм/стильдік бағытталған түнгі клубтардың жаңа буынын қалыптастырды.

Ромоның тууы

Club Skinny 1995 жылдың көктемінде Кевин Уайльд пен Пол "HiFi" Нюгент промоутерлері бритпоптың инди-модасына қарсы құрал ретінде, стильді 1980-ші жылдардың поп-музыкасын ойнайтын клуб ретінде құрылды. Клуб бастапқыда Камдендегі Laurel Tree клубында орналасқан, ол сол кезде ең танымал бритпоп клубтық түндердің бірі болған. Уайлд пен Нюгент өздері қарсы тұрған инди-бритпоп қозғалысының басты орталығындағы сәнді поп-кешін өткізуді бүлдіруші және "панк" әрекет деп есептеді. Бастапқыда клубқа келушілерді тарту үшін болашақ бритпоп топтарының концерттерін қосуға мәжбүр болғанымен, Persecution Complex тобының мүшелері – Дэвид Боуидің ықпалымен құрылған, әйелдерден тұратын және сәнді киімдерімен ерекшеленетін топ – клубтың тұрақты қонақтарына айналып, олардың артынан көптеген сәнді келушілерді әкелді. Одан әрі даму ретінде 1980-ші жылдардың стильді екі тобы – Plastic Fantastic және DexDexTer шақырылды. Бұрынғысы Брайтон қаласындағы Roxy Music/Japan тобының ықпалымен құрылған, алғашқы құрамында Scorpio Rising/Supercharger тобының вокалисі Стюарт Миллер, басисті Джон Голд және гитара/клавиатурада неміс ағалары Конрад пен Шадрик Туп болды. Оның әріптесі Эверетт Тру сол жазда Plastic Fantastic тобына жазған сын-қағазында "Romo" терминін жиі қолданды. Прайс аталған клубтың екі топпен бірге өткен кешіне шақырылды. Көрермендер, музыканттар, промоутерлер және Прайс өзінің пікірі бойынша, шара сәтті өтті. Ол жазған мақалаларында сахнаны ынтамен жариялап қана қоймай, әріптесі Тейлор Паркесті де ынталандырды, сонымен қатар Тоби Слейтермен бірге Сохо ауданында сахна үшін тағы бір клуб ашты, оған Arcadia деп ат қойылды. Бұл клуб Duke Street көшесіндегі L'Equippe Anglais клубында орналасқан, бірақ кейіннен Сохоның аңызға айналған Madame Jojo's drag-барына көшірілді. Осы кезде сахнадан тағы да көптеген жаңа есімдер шықты. 1993-1994 жылдары инди-топ ретінде өнер көрсеткен, бірақ өзін "шеттетілген" ақ жан дуэті ретінде қайта құру үшін қайтып келген Orlando тобы (құрамында әнші Тим Чиппинг, гитарист/лирик Дикон Эдвардс және басқа музыканттар болды) Club Skinny клубына қайтадан өнер көрсету үшін жүгінді. 1995 жылдың соңына қарай Romo туралы ақпараттар ITV, Sky News және аталмаған жапон телеарнасы, BBC Radio 1 және BBC World Service радиостанциялары, Time Out, The Observer, The Guardian, The Sunday Times газеттері, сондай-ақ The Face және i D стильдік журналдарында жарияланды. Daily Star таблоидтық газеті де оқиғаны жаңа романтиканың қайта жандануы ретінде көрсеткен, бірақ толық беттік мақала жариялады. Ал Melody Maker журналы өз жариялауын жалғастырды, нәтижесінде Romo сахнасын ерекше сипаттайтын мұқабалық шықты. Мұқабада Чиппинг, Миллер, Савидж және Ксавиор Romo стилінде киінген топтық суреті орналасқан, ал мақалада жеті негізгі топ аталды: жоғарыда аталған Orlando, Plastic Fantastic, DexDexTer, Sexus, Hollywood, Viva және сахнаға қатысы жоқ Minty тобы (марқұм Ли Бауэридің бұрынғы музыкалық жобасы, оның қайтыс болғаннан кейін әйелі Никола және әртүрлі суретшілер, әсіресе әнші Мэтью Гламмор және гитарист Ричард Торри тарапынан жалғастырылды). Прайс пен Паркестің "Romanifesto" атты мақаласы да маңызды болды, ол Romo идеологиясын музыкадағы шынайылықты қабылдамау, шығармашылық өнерге басымдық беру, соғысқан поп сезімталдық (Romo-ны рок-музыка мен баламалы музыканың құндылықтарына тікелей қарсы қойды) және өзін сәнді жұлдыз ретінде қайта құру идеалы ретінде анықтады.

Club Skinny was created in spring 1995 by promoters Kevin Wilde and Paul "HiFi" Nugent as a club playing stylish 1980s pop as an antidote to the fashion for indie derived Britpop. The club was originally located at Camden's Laurel Tree venue, then the home of top Britpop clubnight Blow Up. Wilde and Nugent regarded it as a subversive and "punk" act to host their glamorous pop night at a major epicentre of the indie/Britpop movement they were opposing. Although initially forced to make the compromise of including concerts by upcoming Britpop bands in order to attract punters, the club gained momentum after members of Persecution Complex, a female David Bowie influenced band noted for their flamboyant dress sense, became regulars at the club, attracting a flow of further flamboyant club goers in their wake. A further development was the recruitment of two glamorous 1980s styled bands Plastic Fantastic and DexDexTer. The former was a Brighton based Roxy Music/Japan influenced outfit fronted by former Scorpio Rising/Supercharger frontman Stuart Miller with bassist John Gold and German brothers Conrad and Shadric Toop on guitars/keyboards interchangeably. His colleague Everett True also heavily used the term Romo for a Plastic Fantastic review that summer. Price was invited to the aforementioned double bill edition of Club Skinny. With the event judged a success by the audience, musicians, promoters and Price himself, he not only began to cover the scene enthusiastically in his writing, converting his colleague Taylor Parkes along the way, but also, together with Toby Slater, opened up a second clubnight for the scene in Soho, named Arcadia. This was based at L'Equippe Anglais in Duke Street but later moved to legendary Soho drag bar Madame Jojo's. By this time, more acts were emerging from the scene. Orlando who had played live as an indie band in 1993 1994 before withdrawing to reinvent themselves as an "alienated" white soul duo consisting of singer Tim Chipping, guitarist/lyricist Dickon Edwards and some sidemen, approached Club Skinny to relaunch themselves as a live act. By the end of 1995, media coverage of Romo had included TV coverage on ITV, Sky News and an unspecified Japanese TV news programme, radio coverage on BBC Radio 1 and BBC World Service and print media coverage in Time Out, The Observer, The Guardian, The Sunday Times, as well as colour features in style magazines The Face and i D. Tabloid newspaper the Daily Star also printed an enthusiastic but largely inaccurate full page article depicting the scene as a straightforward New Romantic revival. Melody Maker meanwhile continued its enthusiastic coverage, culminating in a cover featured Romo special defining the scene. The cover image was a group shot of Chipping, Miller, Savage and Xavior clad in their Romo finery, while the feature identified seven core bands – the aforementioned Orlando, Plastic Fantastic, DexDexTer, Sexus, Hollywood, Viva, and linking in one non scene band Minty, the former musical project of the late Leigh Bowery being continued after his death by his widow Nicola and various artistic friends, most notably singer Matthew Glammore and guitarist Richard Torry. More significant was the inclusion of a "Romanifesto" by Price and Parkes which ideologically defined Romo as the rejection of authenticity in music in favour of creative artifice, a militant pop sensibility (which placed Romo in direct opposition to both rockism and the values of alternative music) and the ideal of recreating/reinventing oneself as a glamorous Star type persona.

Melody Maker кассетасы және туристік пакеті

9 наурыз 1996 жылы шыққан Melody Maker журналы Romo тобының «Fiddling While Romo Burns» атты жинақ кассетін сыйлық ретінде ұсынды. Кассетте бес топтың өнерлері болды: DexDexTer, Hollywood, Plastic Fantastic, Viva (олардың «Now» трегін Марк Алмонд пен Нил X бірлесіп шығарды) және Orlando. Sexus пен Minty бұл кезде сахнадан алыстауға шешім қабылдады. Minty кассетке қатыспағанына қарамастан, оның жеке мүшелері мен серіктестері Элизабет Банни және Massive Ego сияқты жаңа Romo топтарының пайда болуына үлкен үлес қосты, соңғысында гитарада жас Дэн Блэк ойнады. Сахнаға жаңадан келгендер Universe (Viva-ға ұқсас «мүлтіксіз поп» концепциясы) және Acacia (болашақтағы Mercury Music жүлдесінің иегері Талвин Сингх ойнаған) болды. Неміс поп тобы Sin With Sebastian осы кезеңде Аркадияда өнер көрсетті. Romo клубтық мәдениеті Прайс пен Грейдің Лестер скверіндегі Оскарлар түнгі клубында сенбі күнгі «Париж таңғы 6-да» клубын ашуымен дамыды, сондай-ақ Стюарт Убик ұйымдастырған Дин-стриттегі Госсипстегі The Cell және Брикстондағы The Fridge клубындағы Roxy Motel Club сияқты басқа да клубтар да жұмыс істеді. Бұл іс-шараның шыңы – «Fiddling While Romo Burns» деп аталған Romo топтарының гастрольдік бағдарламасы, онда Orlando, Plastic Fantastic, Hollywood және DexDexTer төрт тобы өнер көрсетті. LA2 алаңында өткен лондондық концерт (Viva-мен бірге) 750 орындық залда толық сатылып, Брайтон мен Манчестердегі концерттерге де көп көрермен келді. Гастрольдің басқа провинциялық қалаларындағы концерттер көбінесе инди музыканың тынысы болған студенттік орындарда өтті және үлкен қызығушылық тудырмады, ал келгендердің көпшілігі күмәнді көзқараспен қарады. Одан да қиын жағдай – топтар бірге түнгі клубтарға барып қана қоймай, бірге тұрып, тамақтанып, ұйықтауға мәжбүр болғандықтан, қарым-қатынастары нашарлап кетті. Чиппинг бұл туралы сол кездегі сұхбатында былай деді: «Бізде екі турбус болуының себебі бар. Кейбір топтар бір-бірімен гастрольге шығуға келіспейді, себебі олар бір-бірін ұнатпайды, жай ғана өмір салты әртүрлі». Дегенмен, гастроль аяқталғаннан кейін Melody Maker журналында алғаш рет таныстырылған жеті негізгі топтың барлығы ірі немесе үлкен тәуелсіз лейблдермен келісімшарт жасасты: Orlando – WEA еншілес Blanco y Negro Records, Plastic Fantastic – Mercury Records, Sexus – ZTT, Hollywood – U2-нің Mother Records лейблі, DexDexTer – Island Records Trade2 бөлімшесі, Viva – Planet3 Records. Осыған қарамастан, Лондон сахнасы дамыды, сахнаға Бэлведер Кейн сияқты жаңа топтар келді, оның алдында Ромо сахнасының бет-бейнесі Барри Стоун болды, кейіннен ол Jewels And Stone жазу және продюсерлік серіктестігіне қатысты. Олар «Never Felt As Good» синглін шығарды, ол хит-парадтарда 86-орынға жетті, ал Massive Ego 2007 жылғы дебюттік альбомы Nite Klub Skewl-де осы әнді орындады. Бэлведер Кейннің концертіне қатысты пікірінде Прайс «Ромо өліп қалды» деген мәлімдемесін қайтарып алды, оны адастыру тактикасы деп бағалады және Ромоның одан әрі таралуы оның бақылауынан шығып кеткенін айтты. Осы кезеңде бұрынғы Байкер Гроув телешоуының жұлдыздары Донна Эйр мен Джейни Хой басқарған Crush тобының жетекшісі Клуб Скиннидің бірінші жылдық мерейтойы тойланды. Алайда, 1996 жылдың шілдесінде клубтағы түндері сахнадағы шиеленістерден бұзылып бара жатқанын сезінген Нюгент, Уайлд, Прайс және Слейтер «Club Skinny» және «Arcadia» клубтарын жапты. Romo іс-шаралары жеке топтардың концерттерінде жалғасты, бірақ осы уақытта Dingwalls клубында өткен Plastic Fantastic концерті сахнаға тасталған шапаннан кейін жаппай төбелеспен аяқталды. Топ осы кезеңде Камдендегі Дублин замогында тұрақты түрде өнер көрсетті, бірақ сахнаға енушілер секс-шоу өткізгеннен кейін басшылық оны тоқтатты. Бұл кезде топтар көбінесе өздерінің жазба келісімшарттарына назар аударды. 1996 жылдың соңында Голливуд «Apocalypse Kiss» синглін қайта жөндеп шығарды, ал Эдгрен мен Ли «Anti Marilyn» атты өнер көрсету жобасына қатысты. 1998 жылы Эдгрен жаңа топтың жетекшісі ретінде танылды (Дикон Эдвардс оны байқады), кейін ол және Ли Фубар тобын құрды. Plastic Fantastic бұрын Eno әсерімен «Fantastique no.5» шығарғаннан кейін, «Plastic World» екінші синглінің миксіне қатысты дау-дамайға байланысты Mercury лейблінен кетіп қалды. Топ екі-үш альбомға тең материал жинақтады, оларды Шадрик Туп 2019 жылы ресми YouTube арнасына жүктеді. 1997 жылдың басында топ тарады, Миллер өзінің бұрынғы Supercharger тобын қайта құрды. Sexus, сондай-ақ екінші сингл «The Official End Of It All» шығарған және The Boyfriend Olympics альбомын жазған, үшінші сингл «How Do You Kiss» миксіне қатысты дау-дамайға байланысты ZTT лейблімен келіспей қалды. Албом 2021 жылы Spotify-де Psychodelicates тобының атымен қайта шығарылды, содан кейін келесі жылы көбінесе Ромо дәуіріндегі Sexus әндерінен тұратын Good Boys Gone Bad жинағы жарық көрді. Viva бұл арада демо материалдарын жазуын жалғастырды, бірақ ешқандай жазба шығармады, кейін Scala 5 деп аталды және 2000 жылға дейін ауыр гитаралық дыбысқа қайта оралды. Xavior мен оның әріптестері арасындағы жеке дау-дамай 1997 жылдың басында DexDexTer тобының тарауына себеп болды, дәл сол кезде олардың «Another Car Another CarCrash» синглі шықты, сондай-ақ «Chemistry of Youth» әні де жарық көруге дайын тұрды. Екеуі де Trade2 лейблімен келісімшартта болды; топ мүшелері «ExDexTer» атымен лейбл үшін төрт демо жазды, бірақ Xavior 1998 жылы шықпаған жеке альбомын жазғаннан кейін және Velvet Goldmine фильмінде ойнағаннан кейін жақын арада лейблден шығарылды. Бірнеше жыл өндіруші болып жұмыс істегеннен, Placebo тобына клавиштерде ойнағаннан және тағы да шықпаған жеке альбомдарды жазғаннан кейін, ол 2000 жылдардың соңында Пол Сент Пол және Апостолдар тобының жетекшісі ретінде қайта пайда болды, оған Дэвид Райдер Прангли де қатысты. Оның бұрынғы әріптестері Ивен мен Гейдж 1997-2016 жылдары Sparking Toys тобын құрды, әртүрлі музыканттармен (соның ішінде Алан Парсонстың ұлы Джереми "Jel" Парсонс) бірлесіп жұмыс істеді. 2016 жылдан бері Ивен жеке ArtEfficient Intelligenz ретінде жұмыс істеп келеді. Осылайша, 1997 жылдың ортасына қарай Orlando мен Minty ең өнімді – және осылайша ең сәтті – Romo топтары болып қалды, өйткені олар жеті негізгі топтың ішінде өздерінің альбомдарын шығарған екі топ еді. Orlando 1996 жылдың соңында «Just for a Second» және The Magic EP синглдерін (соңғысы Ұлыбританиядағы синглдер тізімінде 96-орынды иеленді) және 1997 жылдың көктемінде «Nature’s Hated» синглін шығарды. Олар сонымен қатар Kenickie тобымен бірге кең ауқымды гастрольдік сапар жасады және Fever Pitch саундтрек EP-сіне салған Tim Hardin-нің «How Can We Hang On to a Dream» әнімен барлық негізгі Romo топтарының ішінде Ұлыбританияның Top 75 хит-парадына енді. Олар осы жылы қазан айында Passive Soul альбомын шығарды, содан кейін Дикон Эдвардс Fosca тобын құру үшін кетіп қалды. Тим Чиппинг Orlando тобының атын фолкқа бағытталған екінші альбомы үшін пайдаланды (Sick Folk деп аталды, онда Kenickie/Rosita мүшелері Мари Дю Сантьяго мен Эмми Кейт Монтрос қатысуы керек еді), бірақ 2000 жылдың көктемінде Orlando тобын таратып жіберді. Minty сондай-ақ «Useless Man», «Plastic Bag» (Нидерландта №2 хит болған), «That’s Nice» және «Nothing» синглдерін шығарғаннан кейін 1997 жылдың соңында Open Wide альбомын шығарды, содан кейін тарады, оның кейбір мүшелері кейін The Servant рок тобын құрды. Барлық негізгі топтар мен Лондонның ірі клубтары енді жойылғандықтан (немесе кемінде Romo стилінде емес), Romo қозғалысы тиімді түрде аяқталды.

The 9 March 1996 edition of Melody Maker gave away a compilation cassette of Romo bands entitled Fiddling While Romo Burns. Five bands featured on the tape – DexDexTer, Hollywood, Plastic Fantastic, Viva (whose track Now was co produced by Marc Almond and Neal X) and Orlando – Sexus and Minty having by now decided to keep their distance from the scene. Despite Minty's non involvement in the tape, its individual members and collaborators contributed to the continuing flow of fresh Romo acts such as Elizabeth Bunny and Massive Ego, the latter featuring a young Dan Black on guitar. Other newcomers to the scene were Universe (a similar "perfect pop" concept to Viva) and Acacia (an earlier incarnation of which featured future Mercury Music prize winner Talvin Singh.) German pop act Sin With Sebastian also played Arcadia during this time. Romo club culture also continued to develop with the launch by Price and Gray of Saturday night clubnight Paris 6 am at Oscars nightclub in Leicester Square as well as two clubs organised by other parties – The Cell at Gossips in Dean Street promoted by Stewart Ubik and the Roxy Motel Club at The Fridge in Brixton. The climax of all this activity was a package tour of Romo bands, also entitled "Fiddling While Romo Burns", featuring a quadruple bill of Orlando, Plastic Fantastic, Hollywood and DexDexTer Although the showcase London concert (also featuring Viva) at the LA2 venue was a 750 capacity sellout and reasonable crowds were also attracted to the Brighton and Manchester shows, other provincial dates on the tour – mostly at student venues that were the fodder of the very indie music that the militantly pop Romo movement opposed – failed to attract large audiences and those that did attend were generally sceptical. More seriously, the strain of having to live, eat and sleep together rather than merely go nightclubbing together had severely strained relations between the bands. Chipping was relatively diplomatic about this in one interview at the time: "There's a definite reason why we have two tourbuses. It's to do with the fact that some bands just won't tour with each other, not because they dislike each other, they just have different living styles." Nevertheless, by the end of the tour, all of the seven core acts originally featured in the Melody Maker special had recording contracts with either major or big independent labels – Orlando with WEA subsidiary Blanco y Negro Records, Plastic Fantastic with Mercury Records, Sexus with ZTT, Hollywood with U2's Mother Records label, DexDexTer with Island Records subdivision Trade2, Viva with Planet3 Records Despite this, the scene in London continued with more bands emerging such as Anglo Japanese female quartet Étoile as well as the arrival in Britain of Donovan Leitch's band Nancy Boy. Another late major addition to the scene at around this time was Belvedere Kane, fronted by Romo scene face Barry Stone, later of the Jewels And Stone writing/production partnership. They would later release a single "Never Felt As Good" which reached #86 on the charts and would later be covered by Massive Ego on their 2007 debut album Nite Klub Skewl. In his review of Belvedere Kane's gig, Price recanted his "Romo is dead" declaration, dismissing it as a red herring tactic and further adding that the continued spread of Romo was by now beyond even his control. At around this time, a first anniversary party was held for Club Skinny headlined by Crush, the band of former Byker Grove TV stars Donna Air and Jayni Hoy. However in July 1996, feeling that their clubnights were being soured by continued tensions in the scene, Nugent, Wilde, Price and Slater discontinued both Club Skinny and Arcadia. Romo activities continued at the individual bands' concerts, although one Plastic Fantastic concert at Dingwalls from this time ended in a mass brawl after a hat was thrown onstage. The band also had a residency at the Dublin Castle, Camden during this period, although this was terminated by management after an incident where stage invaders performed a sex show. The bands mostly concentrated on their recording contracts at this point – in late 1996 Hollywood released a heavily remixed single "Apocalypse Kiss" and both Edgren and Leigh participated in performance art side project "Anti Marilyn." Edgren was spotted (by Dickon Edwards) fronting a new band in 1998 and she and Leigh would later reunite as Fubar. Plastic Fantastic – having previously released the Eno influenced "Fantastique no.5" left Mercury due to a dispute over the mix of planned second single "Plastic World." The band had accumulated between two and three albums' worth of recorded tracks which would be eventually uploaded by Shadric Toop to an official posthumous Youtube channel circa 2019. Back in early 1997, the band dissolved and Miller revived his old band Supercharger. Sexus, who had also released a second single '"The Official End Of It All" and recorded an album The Boyfriend Olympics, similarly fell out with ZTT over the mix of planned third single "How Do You Kiss". The album was reissued on Spotify under the Psychodelicates bandname in 2021, followed by a compilation of mostly Romo era Sexus, Good Boys Gone Bad the next year. Viva meanwhile, despite continuing to demo material, never released any records and would later rename themselves Scala 5 and revert to a heavier guitar sound before their demise circa 2000. Personal differences between Xavior and his bandmates led to the demise of DexDexTer in early 1997 just as their single "Another Car Another CarCrash" was released with a follow up "Chemistry of Youth" also ready for release. Both parties remained signed tor Trade2; the bandmates recorded a set of four demos for the label as "ExDexTer" but were swiftly dropped as eventually was Xavior in 1998 after he had recorded an unreleased solo album, Chainsaw Mass Appeal and appeared in the film Velvet Goldmine. After several years producing, playing keyboards for Placebo and recording further unreleased solo albums, he would reemerge as a frontman in the late 2000s fronting Paul St Paul and the Apostles with David Ryder Prangley. His ex bandmates Even and Gage later worked together as Sparking Toys 1997 2016 collaborating with various musicians (including Alan Parsons' son Jeremy "Jel" Parsons) since 2016 Even has worked alone as ArtEfficient Intelligenz. Thus by the middle of 1997 it was left to Orlando and Minty to be the most prolific – and in that sense the most successful – Romo bands as they were the only two of the seven core acts to reach the stage of releasing their respective albums. Orlando had already released two singles "Just for a Second" and The Magic EP in late 1996 (the latter of which achieved #96 on the UK Singles Chart) and a third, "Nature's Hated" in spring 1997. They also had toured extensively with Kenickie and scored the only UK Top 75 chart hit of any core Romo act with their contribution to the Fever Pitch soundtrack EP, a cover of Tim Hardin's "How Can We Hang On to a Dream". They released their album Passive Soul in October that year before Dickon Edwards departed to found Fosca. Tim Chipping would continue to use the Orlando band name for a planned folk orientated second album under the working title Sick Folk (to have included a collaboration with Kenickie/Rosita members Marie Du Santiago and Emmy Kate Montrose), before finally dissolving Orlando in Spring 2000. Minty, likewise, having released singles "Useless Man", "Plastic Bag" (a No. 2 hit in the Netherlands), "That's Nice" and "Nothing", released their parent album Open Wide in late 1997 before also disbanding, with some members later forming rock band The Servant. With all the core bands and major London clubnights now defunct (or at least no longer in their Romo incarnations), the Romo scene effectively came to an end.

Мұра

Ромоның соңынан бірнеше жыл бойы глэм/стильге бағытталған клуб түндерінің жаңа толқыны келді. Олардың алғашқыларының бірі Club Kitten болды, ол Club Skinny-нің жалғасы, соңғысының Камдендегі штаб-пәтерінің ескі орнында орналасқан және Стюарт Миллер DJ ретінде жұмыс істеді. Club Kitten, Реджент-стриттегі The Pony Club-пен бірге, Persecution Complex және DexDexTer Xavior қатысқан Romo/post Romo "New Glam" сахнасының орталығына айналды. Romo клубының тағы бір маңызды өкілі – Саймон Прайс басқарған Stay Beautiful, ол 2000–2009 жылдары Лондонның әртүрлі жерлерінде, ал 2011–2016 жылдары Брайтон қаласында өткізілді. Бірнеше Romo музыканттары глэм/стильге бағытталған клуб кештерін ұйымдастырды, атап айтқанда Minty вокалисі Mathew Glammore-дің "Kashpoint" клубы (2004 жылғы қаңтарда Glammore ескі Minty әндерінен попурри орындады, ал 2005 жылғы наурызда Minty тобы қайта бірікті), Xavior-дің "Hanky Panky Kabaret" клуб түні (және Лондонның Wolsey мейрамханасындағы жиналыстар) және "Against Nature". Wilde және Nugent кейіннен 1998 жылдың соңында "Club Rampage/Club P*rnstar" "Bratpop" сахнасын жариялады (сонымен қатар Melody Maker журналының арнайы мұқабасына ие болды). Басқа промоутерлер де 2000-шы жылдары осындай глэм/стильге бағытталған клуб түндерін өткізді, ең танымалдарының бірі – кейін Тель-Авивке көшірілген Glam Ou Rama. 1996 жылы, түпнұсқалық Лондон сахнасының өмірлік кезеңінде құрылған Romo Night in Sweden, 2003 жылға дейін белсенді қызметін жалғастырды. Ромо сондай-ақ 2000-жылдардың басындағы электроклаш сахнасының алғыкөрсеткіші (немесе тікелей ықпалы) ретінде жиі еске алынды. Джеймс Моллисонның музыка жанкүйерлерінің фотосуреттерінен тұратын "The Disciples" кітабында, негізінен Romo стилінде киінген (соның ішінде Саймон Прайс) үлкен электроклаш өкілі Fischerspooner-дің Лондон концертіне келген жанкүйерлердің суреттері бар. 2000-шы жылдары Girls Aloud және Sugababes сияқты топтармен жұмыс істегені үшін сыншылардың және коммерциялық табысқа ие болған Xenomania жазу және продюсерлік тобы, бірнеше Romo топтарының әндерін ремикстеуден бастады, соның ішінде Hollywood-тың "Apocalypse Kiss" және Sexus-тың "How Do You Kiss?". 2003 жылы Freaky Trigger-дің Том Юингтің сөзіне сәйкес, Xenomania-ның Romo тамырларын олардың сол кездегі жұмысында естіуге болады. 2004 жылы Xenomania-ның коммерциялық жетістіктері туралы сөйлеген Юинг: "Қайда қарасаң да Romo-мен байланысты нәрселерді табуға болады!" деді. Ол ресейлік дуэт t.A.T.u. туралы: "Олар толығымен Romo стилінде, бірақ Romo оларды тудырған ұрықтың бір бөлігі деп айту дұрыс болар еді" деді.

In Romo's wake over the next several years came a fresh wave of glam/style orientated clubnights. One of the first of these was Club Kitten, the successor to Club Skinny, based at the latter's old location of HQ's in Camden and featuring Stuart Miller as DJ. Club Kitten, together with The Pony Club in Regent Street, became the hub for a late Romo/post Romo "New Glam" scene featuring Persecution Complex and post DexDexTer Xavior. Another important post Romo club was Stay Beautiful, run by Simon Price at various London locations from 2000–2009 and in Brighton 2011 2016. Several other Romo musicians ran glam/style orientated club nights – notably Minty vocalist Mathew Glammore's "Kashpoint" (at a January 2004 instalment of which Glammore performed a medley of old Minty songs and a March 2005 instalment of which featured a Minty reunion), Xavior's "Hanky Panky Kabaret" clubnight (and associated meetings in London's Wolsey restaurant) and "Against Nature". Wilde and Nugent would later unleash another scene – the Club Rampage/Club P*rnstar "Bratpop" scene in late 1998 (also the beneficiary of a Melody Maker cover special). Other promoters also hosted such glam/style orientated clubnights in the 2000s – most notably Glam Ou Rama, which later relocated to Tel Aviv. Romo Night in Sweden, first established in 1996 during the original London scene's lifetime, was still active as of 2003. Romo was also frequently cited as a precedent for (if not actually an influence on) the electroclash scene of the early 2000s. The Disciples by James Mollison, a book of photographs of music fans, includes a spread of photos of fans at a London concert by major electroclash act Fischerspooner, mostly dressed in Romo style attire (one of whom is Simon Price). Writing and production team Xenomania, who became critically and commercially successful in the 2000s for their work with groups such as Girls Aloud and Sugababes, started out as remixers for songs by several Romo bands, including Hollywood's "Apocalypse Kiss" and Sexus' "How Do You Kiss?". According to Tom Ewing of Freaky Trigger, writing in 2003, Xenomania's Romo roots could be heard in their then current work. Writing in 2004 in regards to Xenomania's commercial success, Ewing said: "You can find Romo links everywhere if you look!" to Russian duo t. A. T. u., who he said were "entirely Romo, though it would be more accurate to say that Romo was a spirited runt in a litter that also birthed them."

Музыкалық ерекшеліктері

Бір қанаты Romo топтары, мысалы Plastic Fantastic және DexDexTer, жарқын өнерге және глам стиліне бет бұрды. Шын мәнінде, көбінесе Брайан Иноның "Here Come the Warm Jets" (әсіресе "Baby's on Fire" және "Needles in the Camel's Eye" тректері) альбомына сілтеме жасаса да, "Fantastique no.5" Pulp тобының мүшелері Рассел Сениор мен Кандида Дойл NME журналында "Ro mu, Roxy Music сияқты. Әсері осылайша көрінеді!" деп бағалаған. "Viva", "Belvedere Kane", "Sexus" және шамалы дәрежеде "Orlando" сияқты басқа топтар 1990-шы жылдардың ортасындағы Hi NRG/Handbag house стиліндегі клубтық поп-музыкадан шабыт алды. "Viva" тобының бассисі Ли Дэвид өзінің тобының дыбысының "клубтарға барып, адамдарды билеуге қоздыратын нәрсені көруден туындағанын" айтты. "Hollywood" тобының "Apocalypse Kiss" синглі (1995 жылғы қара электропоп демо-жазуынан ремиксерлер "Apollo 440" арқылы фортепиано хаус дыбысына айналдырылған) "Freaky Trigger" тобының Том Юингі "үлкен өндірісі және еуропоптың тегіс дауыстық өрнегі бар готикалық қол сөмкесі" деп сипаттады.

Сын

Музыкадағы нағыздық идеясының өзіне жасалған шабуыл болғандықтан, Ромоның нағыз еместігі оның қарсыластары тарапынан зиянды деп жарияланды. Эрлевин «Фидлинг Уаил Ромо Бернс» туындысын мақтағанмен, «Бұл тек стиль мен өнердің қолданбасынан тұрады, және оның күштілігі әсершілдік пен мақтанға толы» деп шағымданды.

Негізгі топтардың дискографиясы

Melody Maker Romo Special-дегі жеті негізгі топтың екеуі бір-бір студиялық альбом шығарды. Жеті топтың алтауы Ромо дәуірінде кем дегенде бір сингл шығарды. Melody Maker сонымен қатар осы өнер ортасының жинақ кассетасын шығарды, онда қалған негізгі топтың әні де бар болатын. Тағы екі Romo студиялық альбомы жазылды – біреуі үшінші негізгі топтың, екіншісі төртінші негізгі топтың жеке әншісінің. Соңғысы жазбалар компаниясы бас тартқанға дейін толықтай дайын болды, ал біріншісі топ мүшелерінің ресми сайтына постхумалды түрде жүктеген алдын ала араластырылған нұсқаларына дейін жетті. Төртінші және қалған үш негізгі топ та кем дегенде бір альбомға жететін материалды шығарды, осы төрт топтың екеуі бірнеше альбомға материал жинады. Бұл материал сол кезде промо-кассеталар түрінде немесе кейіннен топ мүшелерінің әрбір топтың ресми постхумалдык аккаунттарына жүктеу арқылы қолжетімді болды.