Еуропалық ақсұлулар туралы: Bentinck әулеті – голланд, неміс, британ аристократиясы. Үндістан генерал-губернаторы, Ұлыбритания премьер-министрі болған тұлғаларды қамтиды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Еуропалық дворяндық
European nobility
Бентинк отбасы – голланд, неміс және британ дворяндығына жататын белгілі отбасы. Оның мүшелері қарулы күштерде, елшілер мен саясаткерлер ретінде қызмет еткен, соның ішінде Үндістанның генерал-губернаторы және Ұлыбританияның премьер-министрі лауазымдарында болған. Отбасы британдық корольдық отбасымен патшайым Елизаветаның анасы Кавендиш-Бентинк желісі арқылы туыс.
The Bentinck family is a prominent family belonging to Dutch, German and British nobility. Its members have served in the armed forces and as ambassadors and politicians, including as Governor General of India and as Prime Minister of the United Kingdom. The family is related to the British royal family through the maternal Cavendish Bentinck line of Queen Elizabeth The Queen Mother.
Тарих
Бентинк атауы – көне герман тіліндегі Бенто есімінің тегінен туындаған атау. Бұл әулет Нидерландтың шығысынан шыққан және ерте заманнан бері Урадель дворяндары, яғни ежелден келе жатқан дворян титулына ие. Әулеттің ең ерте белгілі атасы – Йохан Бентинк, ол Хеерде маңындағы жерлерге ие болған және 1343-1386 жылдар аралығындағы құжаттарда есімдері кездеседі. Маңызды британдық тармағын Портлендтің 1-ші графы Ханс Виллем Бентинк құрды, ол Даңқты революция кезінде Оранж князі Вильям Генриді Англияға сүйемелдеп келді. Бұл тармақтың басшысы бастапқыда Портленд графы (кейін Портленд герцогы) титулын алды. 1732 жылы Виллем Бентинкке (Граф Бентинк) қасиетті Рим империясының графы титулы берілді. 1886 жылы осы титулды Ұлыбританияда пайдалануға рұқсат беретін Корольдік лицензия жарық көрді. 1932 жылғы 27 сәуірдегі Корольдік жарлық Ұлыбританияда шетелдік титулдарды қолдануға тыйым салды, бірақ 13 жағдайда ерекше жеңілдік берді, соның ішінде Бентинк графының титулы "қазіргі иеленушілердің, олардың мұрагерлерінің және олардың мұрагерлерінің ұрпақтарының өміріне дейін, егер мұрагердің ұрпағы әлі тірі болса" деген шартпен сақталды. Аталған ерекшелік мерзімі қазір аяқталды. Нидерландта граф титулымен тағы бір тармақ болды, бірақ ол еркек желісінен тоқырап қалды. Голландиялық және британдық тармақтары әлі де бар және голландиялық, неміс және британдық дворяндығына жатады.
The name Bentinck is a patronymic variation of the Old Germanic name Bento. The family is originally from the east of the Netherlands and is regarded as Uradel nobility, or noble from earliest times. The oldest known ancestor is Johan Bentinck, who owned land near Heerde and is mentioned in documents between 1343 and 1386. An important British branch was founded by Hans Willem Bentinck, 1st Earl of Portland, who accompanied William Henry, Prince of Orange to England during the Glorious Revolution. The head of this line was initially given the title of Earl of Portland (later Duke of Portland). In 1732, the title of Count Bentinck (Graf Bentinck), of the Holy Roman Empire, was created for Willem Bentinck, the second surviving son of the 1st Earl of Portland. A Royal Licence of 1886 was created which allowed the use of this title in Britain. The Royal Warrant of 27 April 1932 abolished the use of foreign titles in the United Kingdom but extended the special allowance in 13 cases, including the Bentinck comital title "during the lives of the present holders, their heirs, and their heir's heir, provided such heir's heir is now in existence." That exception has now expired. Another branch with the title of count existed in the Netherlands, but it died out in the male line. The Dutch and British branches of the family continue to exist and belong to the Dutch nobility, German nobility and British nobility.
Инн мен Книфаузеннің иелігі
Бентинк графтары қазіргі Вильгельмшафен қаласының ішінде және айналасында орналасқан екі бөліктен тұратын Ин және Книпхаузен иелігінің тәуелсіз билеушілері болды. Бастапқыда Брюссельге бағынышты болған, 1803 жылы Киелі Рим империясының жалпы қайта ұйымдастырылуы (Reichsdeputationshauptschluss) Киелі Рим империясының 1806 жылы тарауына дейін императорлық тікелейлік мәртебесін берді. Иелік 1810 жылға дейін шайқалып тұратын тәуелсіздікті сақтап келді, содан кейін Франция оны және Германияның бүкіл Солтүстік теңіз жағалауын Континенттік жүйені күшпен енгізу үшін аннексиялады. 1815 жылы Вена конгресінде Иелікке, оның туысы Ольденбург герцогы территорияны қосып алуды қалаған Александр I патшаға құрмет көрсету үшін Германия конфедерациясына қабылданудан бас тартты. Алайда, Бентинк графы өзінің кішкентай мемлекеті үшін күресті, және 1818 жылы Экс-ла-Шапель конгресінде Үлкен державалар графтың аумағына шектеулі егемендік беруге келісті. 1819 жылғы 10 шілдедегі Франкфурт конвенциясы Ин және Книпхаузенді өз шекараларында тәуелсіз деп мойындады, бірақ Ольденбургтің қорғауында. 1825 жылғы 8 маусымдағы Берлин шарты шарттарды бекітті. Ин және Книпхаузенге өз кемелерінде ашық теңізде сауда туын көтеруге рұқсат берілді. Дегенмен, Ольденбург және Бентинк отбасылары арасында соңғысының мұрасына байланысты ұзақ дау болды. Бұл дау 1854 жылы Бентинк отбасы қаржылық өтемақы және белгілі бір мүлік құқықтарын алғанға орнықты, соның нәтижесінде тәуелсіздігінен бас тартты. Бентинк графтары енді Ин және Книпхаузенге егемендік танытпады. Түпкілікті келісімге дейін Ольденбург және Пруссия 1853 жылғы Жейд шартын жасасты, онда Ольденбург Пруссияға Солтүстік теңіз флоты үшін теңіз базасы ретінде Книпхаузен аумағының 340 гектарын сатуға келісті. Осы аумақ Вильгельмсхавен қаласына айналды.
The counts of Bentinck were sovereign rulers of the Lordship of In and Kniphausen, a territory of two parts in and around what is now the city of Wilhelmshaven. Originally subject to Brussels, the general reorganisation of the Holy Empire in 1803 (Reichsdeputationshauptschluss) granted Imperial immediacy until the dissolution of the Holy Empire in 1806. The Lordship maintained a precarious independence until 1810, when France annexed it and the whole German North Sea coast to enforce the Continental System. At the Congress of Vienna in 1815, the Lordship was denied admittance to the German Confederation in deference to Tsar Alexander I, who wished to see the territory annexed by his cousin, the Grand Duke of Oldenburg. Count Bentinck fought for his little state, however, and at the Congress of Aix la Chapelle in 1818, the Great Powers agreed that the Count's territory should be granted limited sovereignty. The Frankfurt Convention of 10 July 1819 recognised In and Kniphausen as sovereign within its own borders but under the protection of Oldenburg. The Treaty of Berlin on 8 June 1825 finalized the terms. In and Kniphausen was permitted its own commercial flag, which its vessels bore on the high seas. Nevertheless, there was a long dispute between the Oldenburg and the Bentinck families in the latter's inheritance. This dispute was not ended until 1854 with a settlement in which the Bentinck family renounced its sovereignty for financial compensation and certain property rights. The Counts of Bentinck no longer claimed sovereignty over In and Kniphausen. Even before the final settlement, Oldenburg and Prussia had negotiated the Treaty of Jade of 1853 in which Oldenburg agreed to sell 340 hectares of Kniphausen territory to Prussia as a naval station for its North Sea Fleet. The cession became the city of Wilhelmshaven.
Бүгін
XVI ғасырдан бері Бентинк отбасының голландтық иелігі – Havezate Schoonheten, Оверайссельдегі Heeten және Raalte ауылдарының арасында орналасқан. Аймақ орман және өңделген жерлерді қамтиды. Бүгінде отбасы көбінесе орман шаруашылығы, ауыл шаруашылығы және демалыс үйлерін жалға беру арқылы күнкөріс табады. Отбасының британдық тармағы Нортумберлендтегі Bothal қамалын (Bothal Estates) және Нотингемширдегі Портленд герцогтарының атамекені – Welbeck Abbey (Welbeck Estates) иелігінде. Гари Рамзи Бентинк, Барон Бентинк (1964), британдық барондық тармақтың және голландтық отбасының басшысы. Қазіргі таңда, осы тегін алып жүрген және түпнұсқа отбасының тармағына жататын голландтық Бентинктердің саны көп емес, мысалы, Максим (крещение аты – Максим Вильгельм Кристиан Фредрик) Бентинк және Анна Бентинк – аристократтардың тікелей ұрпақтары.
The Dutch estate of the Bentinck family since the 16th century, Havezate Schoonheten, is situated between the villages Heeten and Raalte in Overijssel. The area contains of forests and cultivated land. Today the family mainly earns its living by forestry, agriculture and renting holiday houses. The British branch of the family owns Bothal Castle (Bothal Estates) in Northumberland and Welbeck Abbey (Welbeck Estates), the ancestral seat of the Dukes of Portland in Nottinghamshire. Gary Ramsay Bentinck, Baron Bentinck (1964), is head of both the British baronial branch and the Dutch family. At the moment, there are not so many of the Dutch Bentincks bearing this surname and belonging to the branch of the original family, such as Maxim (baptismal name Maxim Wilhelm Christian Fredrik) Bentinck and Anna Bentinck, direct descendants who are aristocrats.
Мұра
Британдық Колумбияның Виктория қаласына жақын орналасқан Бентинк аралы Лорд Джордж Бентинктің құрметіне аталған болуы мүмкін. Солтүстік және Оңтүстік Бентинк қолдары, Берк каналынан шығатын шағын шығанақтар, 1793 жылы капитан Ванкувер Портлендтің 3-ші герцогы Уильям Кавендиш Бентинктің есімімен атады. Солтүстік Бентинк қолы Канада тарихында маңызды, себебі 1793 жылы сэр Александр Маккензи Мексикадан солтүстікке қарай еуропалықтардың Солтүстік Американы тұңғыш рет құрлықтан құрлыққа кесіп өтуін аяқтады. HMS Bentinck, Корольдік теңіз күштерінің кемесі, капитан Джон Бентинк есімімен аталған. Бірінші дүниежүзілік соғыстың соңында Кайзер Вильгельм II Нидерландыға қашқаннан кейін, ол граф Бентинкке тиесілі Амеронген сарайында тұрды. HMS Portland (F79) – Портленд герцогтарының құрметіне аталған 23-ші типтегі фрегат (Дюк класы). Бұл атауды алған сегізінші кеме, бірақ Портленд портының есімімен емес, Портленд отбасының есімімен аталған алғашқы кеме. Бентик көшесі мен Бентик мектебі, Нотингемнің Радфорд ауданында, отбасының атын иеленеді. Джон Бентинк, 5-ші Портленд герцогы, Солтүстік Нотингемширдегі Клумбер паркіне жақын Уэлбек аббаттығында тұрды. Лондонның Вест-Эндіндегі Кавендиш алаңына жақын орналасқан Бентик көшесі отбасының атын иеленеді. Бентинкия – Британдық Үндістанның генерал-губернаторы лорд Уильям Бентинк есімімен аталған пальмалар туысы.
Bentinck Island near Victoria, British Columbia at may have been named after Lord George Bentinck. North and South Bentinck Arms, inlets off Burke Channel, were named after William Cavendish Bentinck, 3rd Duke of Portland by Captain Vancouver in 1793. North Bentinck Arm is significant in the history of Canada because it was here in 1793 that Sir Alexander Mackenzie completed the first recorded transcontinental crossing of North America by a European north of Mexico. HMS Bentinck, Royal Navy ships named after Captain John Bentinck. After Kaiser Wilhelm II fled to the Netherlands at the end of World War I, he was housed at Amerongen Castle, belonging to Count Bentinck. HMS Portland (F79) is a type 23 frigate (Duke class) named after the Dukes of Portland. It is the eighth ship to hold the title, but the first to be named after the Portland family, rather than Portland Harbour. Bentinck Street and Bentinck School, in the Radford area of Nottingham, bear the family name. John Bentinck, 5th Duke of Portland lived at Welbeck Abbey near Clumber Park in North Nottinghamshire. Bentinck Street, near Cavendish Square in the West End of London, bears the family name. Bentinckia, a genus of palms named after Lord William Bentinck, Governor General of British India.