Кіріспе

Британдық сәулет тарихшысы сэр Джон Ньюэнхам Саммерсон (25 қараша 1904 – 10 қараша 1992) 20 ғасырдың көрнекті британдық сәулет тарихшыларының бірі болды.

Ерте өмір

Джон Саммерсон Дарлингтон қаласындағы Конисклифф жолындағы Барнстедте дүниеге келген. Оның әкесі Дарлингтон және Стоктон темір жолында жұмыс істеді және 1869 жылы Дарлингтонда Томас Саммерсон және Ұлдары отбасылық қорыту шеберханасын құрды. 1907 жылы әкесі Сэмюэл Джеймс Саммерсонның ерте қайтыс болуынан кейін, Саммерсон анасы Доротеямен бірге Англия мен Еуропаны кеңінен аралап, содан кейін Дербиширдегі Рибер қамалындағы дайындық мектебінде білім алды. Ол 1918-1922 жылдары Харроу және Лондон университетінің Барлетт архитектура мектебінде оқып, бакалавр дәрежесін алды. Оның "Британ архитектурасы: 1530–1830" (1-басылым 1953; көптеген келесі басылымдар) кітабы оның өлімінен кейін студенттер мен жалпы оқырмандар үшін тақырып бойынша стандартты еңбек болып қала берді. "Архитектураның классикалық тілі" (1963) – классикалық архитектураның стильдік элементтеріне кіріспе және әртүрлі дәуірлерде олардың қолданылуын және өзгеруін көрсетеді. Ол сонымен қатар көптеген мамандандырылған еңбектер жазды, оның ішінде Алисон Слейг салған Иниго Джонс және Георгиан Лондон (1945) туралы кітаптар, сондай-ақ "Он сегізінші ғасыр архитектурасы" (1986), онда ол Бульеді жақсы жағынан сипаттап, Булье ғасырдың ең батыл инноваторларының бірі Клод Николас Леду үшін бастапқы нүкте болғанын айтады. Оның 1945 жылғы "Георгиан Лондон" кітабы 1988 жылғы басылымына жасалған "Sunday Times" газетінің шолуында Саймон Дженкинс "британдық өнердің шедеврі" деп атады. 1941 жылы Ұлттық ғимараттар тізілімін (NBR) құрушылардың бірі Саммерсон оның директордың орынбасары болып қызмет етті, сонымен қатар ұйым үшін фотосуреттер түсіру үшін көшеге шықты. Ол көптеген басқа мемлекеттік органдар мен комиссияларда жұмыс істеді, оның ішінде Корольдік өнер комиссиясы (1947–1954) және Тарихи ғимараттар кеңесі (1953–1978).

1945 жылы Саммерсон сэр Джон Соан мұражайының директоры және кураторы болып тағайындалды, ол 1984 жылы зейнетке шыққанға дейін осы лауазымда болды, сондай-ақ 1966-7 оқу жылында Кембридж университетінің Слэйд профессоры болды. Ол 1964 жылы Иниго Джонс туралы "Мастер Майнд" лекциясын оқыды. Саммерсон Лондондағы Куртольд өнер институтында георгиан архитектурасының тарихы бойынша дәріс берді.

Саммерсон өзінің біршама элиталық көзқарасымен белгілі болды және консервациялық қозғалыстың әрдайым жақтасы болған жоқ. Ол Дублиндегі Фицвильям көшесіндегі 16 георгиан үйін бұзуды қолдау үшін Ирландиядағы ESB-ге шақырылды. Оның айтуынша, бұл терраса "бір-бірінен кейін қираған үйлер" еді.

Құрметтер

Саммерсон 1958 жылы рыцарь атағына ие болды; 1976 жылы Британдық сәулетшілер институтының Корольдік алтын медалімен марапатталды; ал 1987 жылы Құрмет серіктері орденінің мүшесі аталды. Ол Лондон антикалық қоғамының мүшесі болды.

Мұра

Бристоль византиялық термині византиялық және мавр сәулетінің ықпалымен қалыптасқан стильді білдіреді және негізінен Бристоль қаласындағы қоймаларға, фабрикаларға және басқа да өнеркәсіптік ғимараттарға қолданылады. Ол Елизавета және Якоб дәуіріндегі әсем сарайлар үшін "көрнекті үй" терминін ойлап тапты. Оның көптеген белгілі шәкірттері болды, олардың ішінде Фиби Стэнтон да бар. Лондонның Ұлттық портрет галереясының қорында Саммерсонның бірнеше портреті сақталған; біреуі суретші Леонард Розоманның майлы бояумен салған суреті, ал қалғандары фотографтар Уолтер Стоунман, Уолтер Бёрд, Барри Битти және Стивен Хайдтың түсірген суреттері. 2012 жылдың наурыз айында Лондонның Чалк Фермасындағы бұрынғы тұрғын үйінде Саммерсонды еске алу үшін Англия мұрасының көк тақтасы орнатылды. Ол әйелі Элизабет Хепвортпен, мүсінші Дам Барбара Хепворттың қарындасы және үш ұлымен бірге тұрған.