АҚШ Әскери-теңіз күштерінің «Ниагара» бригінің тарихы
USS Niagara (1813)
USS Niagara – 1812 жылғы көл шайқасындағы маңызды кеме. Тарихы, қайта жаңартулары, қазіргі музей экспонаты және Пенсильвания штатының символы туралы біліңіз.
USS Ниагара, көбінесе Бриг Ниагара немесе Флагман Ниагара деп аталады, 1812 жылғы соғыс кезінде Эри көлі шайқасында Оливер Хазард Перридің штаб-кемесі ретінде қызмет еткен ағаштан жасалған қар бригі. Кеме АҚШ Жағалау күзетінің теңіздік оқу сертификатына ие болғандықтан, ол сонымен қатар SSV Ниагара деп те аталады. Ниагара әдетте АҚШ-тың Пенсильвания штатының Эри қаласының орталығындағы Эри теңіз мұражайының ауласында мұражай экспонаты ретінде орналасқан. Ол сондай-ақ жазда Ұлы көлдерде саяхаттап, кеме тоқтаған кезде Пенсильванияның елшісі қызметін атқарады. 1973 жылы ол Ұлттық тарихи орындар тізіміне енгізілді және 1988 жылы Пенсильвания Бас Ассамблеясы оны Пенсильвания штатының ресми кемесі деп жариялады. Ниагара 1812-1813 жылдары Эри көліндегі Америка жағалауын британдықтардан қорғау үшін салынды және көл үшін болған шайқаста маңызды рөл атқарды. Соғыста қызмет еткен көптеген соғыс кемелері сияқты, Ниагара да 1820 жылы Преск аралында сақтау үшін суға батырылды. 1913 жылы ол Эри көлі шайқасының 100 жылдығына орай қайта құрастырылды. Ниагараны қайта жаңарту жұмыстары 1930 жылдары қайта басталды, бірақ Ұлы депрессия кезіндегі қаржы тапшылығына байланысты 1963 жылға дейін аяқталмады. 1988 жылы одан да кең ауқымды қайта жаңарту жүргізілді, оның барысында кеменің көп бөлігі бұрынғы қалпынан алынып тасталды. Жаңа материалдар мен заманауи жабдықтардың енгізілуі оның түпнұсқа кеме ме, әлде көшірмесі ме деген мәселені анықтауды қиындатады.
USS Niagara, commonly called the Brig Niagara or the Flagship Niagara, is a wooden hulled snow brig that served as the relief flagship for Oliver Hazard Perry in the Battle of Lake Erie during the War of 1812. As the ship is certified for sail training by the United States Coast Guard, she is also designated SSV Niagara. Niagara is usually docked behind the Erie Maritime Museum in downtown Erie in the U. S. state of Pennsylvania as an outdoor exhibit for the museum. She also often travels the Great Lakes during the summer, serving as an ambassador of Pennsylvania when not docked. It was listed on the National Register of Historic Places in 1973 and was designated the official state ship of Pennsylvania by the Pennsylvania General Assembly in 1988. Niagara was constructed from 1812 to 1813 to protect the vulnerable American coastline on Lake Erie from the British and played a pivotal role in the battle for the lake. Along with most warships that served in the war, Niagara was sunk for preservation on Presque Isle in 1820. Raised in 1913, it was rebuilt for the centennial of the Battle of Lake Erie. After deteriorating, the restoration of Niagara was started again in the 1930s, but was hampered by the lack of funds caused by the Great Depression and remained uncompleted until 1963. A more extensive restoration was carried out in 1988 in which much of the original ship was largely destroyed. The incorporation of new materials and modern equipment makes it ambiguous as to whether it is or is not a replica.
Атау беру
1907 жылы президент Теодор Рузвельт АҚШ Әскери-теңіз күштерінің барлық кемелері үшін "USS" префиксін стандарттау туралы бұйрық шығарды. Осыған дейін кемелердің префикстері ретсіз қолданылып келген, бірақ кемелердің аттарын көбінесе "АҚШ" деген аббревиатурасы және кеме түрінің атауымен бастаған. Ұлттық мұрағаттар мен құжаттар басқармасында сақталған және сол кезде Әскери-теңіз министрлігіне жіберілген құжаттарды зерттеу кезінде бірқатар қарама-қайшылықтар анықталды. Ниагара туралы 55 хаттың 43,6 пайызында "US Sloop Niagara" термині, 32,7 пайызында "US Brig Niagara" термині, ал 23,6 пайызында "USS Niagara" термині қолданылған. Эри көлі шайқасында Оливер Хазард Перридің туы қолданған кеме болғандықтан, бұл кеме көбінесе "Флагман Ниагара" деп аталады. Ниагара, сонымен қатар, АҚШ Жағалау күзеті тарапынан "SSV Ниагара" деп белгіленгендіктен, "SSV Ниагара" атауын да алып жүреді.
In 1907, President Theodore Roosevelt issued an executive order standardizing the prefix of all vessels of the United States Navy to be "USS". Prior to this, ship prefixes were used "haphazardly", but ships' names were often preceded by the abbreviation "US" and the type of vessel. A survey of documents contained in the National Archives and Records Administration that were sent to and from the Department of the Navy in that era found a number of inconsistencies. Of 55 correspondences that mentioned Niagara, 43.6 percent used the term "US Sloop Niagara", 32.7 percent used "US Brig Niagara" and 23.6 percent had "USS Niagara". Because of its historical role as the flagship of Oliver Hazard Perry during the Battle of Lake Erie, the ship is commonly referred to as the Flagship Niagara. Niagara also carries the name of "SSV Niagara" due to its designation by the United States Coast Guard as a Sailing School Vessel.
Құрылыс
1812 жылдың қыркүйек айының басында Ұлы көлдердегі саудагер Дэниел Доббинс Вашингтонға келіп, АҚШ үкіметін Эри көлінің жағалауының британдық шабуылға осалдығы туралы ескертті. Доббинс Мичиган штатындағы Форт-Маккинакта болған күтпеген шабуылдан кейін британдықтар тарапынан тұтқынға алынған, бірақ босатылуы үшін келіссөздер жүргізе алды. Қала басып алынғаннан кейін Доббинс Детройтте британдықтармен қысқа мерзімге қамауға алынды. Президент Джеймс Мэдисонмен және Әскери-теңіз министрі Пол Гамильтонмен бірнеше күнге созылған келіссөздерден кейін Доббинс оларды флотты құру үшін ең қауіпсіз орынның Пенсильвания штатының Эри қаласындағы Преск аралымен құрылған қорғалған шығанақ екендігіне көндірді. 15 қыркүйекте Гамильтон Доббинске төрт канонерлік қайық салуға рұқсат берді. Гамильтон сондай-ақ құрылысқа 2000 доллар бөлді және Доббинсті азамат ретінде АҚШ Әскери-теңіз күштеріндегі желкендік шебер шеніне тағайындады. 31 желтоқсанда Онтарио көліндегі теңіз күштерінің қолбасшысы капитан Исаак Чонси Эриге бір күнге келіп, Доббинстің кеме дизайнына өзгерістер енгізді және оған қосымша екі бриг салуға рұқсат берді. Оливер Хазард Перри 1813 жылдың ақпан айында бас теңіз офицері болып тағайындалды және Ньюпорттан, Род-Айлендтен Эриге хабарлауға бұйрық берілді. Перри 26 наурызда Эриге келді, бірақ Чонси оны екі аптаға Нью-Йорктегі Саккетс-Харборда британдықтардың шабуылдауы мүмкін болғандықтан ұстап қалды. Кеме құрылысын негізінен Нью-Йорк қаласынан шақырылған кеме жасаушы Ноа Браун қадағалады. Екі бригтің қаңқасы қара еменнен жасалған бір дана ағаштан құралды. Темірдің жетіспеуіне байланысты кеме корпусын құрайтын бөліктер ағаш штифттермен біріктірілді. Кемелерді тығыздау үшін әдетте қолданылатын ысталған және шайырдың орнына қорғасын пайдаланылды. Бригтерде қолданылған ағаштар әлі де жасыл болды, өйткені құрылысшылардың ағашты дұрыс кептіруге уақыты болмады. Флотты қаруландыру үшін Эриге барлығы 65 зеңбірек жіберілді; Гамильтон Вашингтондағы құю зауытында 37 зеңбірек жасауды мақұлдады, ал қалғандары Саккетс-Харбордан жеткізілді. 1813 жылдың сәуір айында "Тигр" және "Поркупин", мамыр айында "Скорпион", ал 25 маусымда "Лоуренс" бригтері суға түсірілді. "Ниагара" 4 шілдеде "Ариэльмен" бірге суға жіберілді. Эриде флотты құрудың стратегиялық артықшылығы Преск аралымен құрылған шығанақтың Эри көлінен құм бағанасымен бөлінгендігі болды, бұл британдық соғыс кемелерінің шығанаққа кіруіне кедергі келтірді. "Ниагара" және "Лоуренс" бригтерінің суға батып тұратын бөлігі 3 метрге (9 фут) жететін, құм бағанасын кесіп өту үшін тым терең болды. 4 тамызда "Ниагара" зәкірді пайдаланатын "кеджинг" деп аталатын әдіспен құмға тартылды және оның зеңбіректер мен балласты алып тастау арқылы жеңілдетілді. Кеменің екі жағына "түйе" деп аталатын екі баржа орналастырылды. Түйелер батырылып, "Ниагараға" бекітілді. Түйеден су сорылып, кемені көтерді. Келесі күні "Ниагара" құм бағанасынан қауіпсіз өтіп, қайта қаруланды; "Лоуренс" "Ниагарадан" бірнеше күн бұрын құм бағанасынан өтті. Құрылыс кезінде бұл аймақ әдетте британдықтардың күнделікті бақылауында болды. "Лоуренс" құм бағанасын кесіп өткен күні британдық екі соғыс кемесі – "Королева Шарлотта" және "Леди Превост" бір сағат бойы бақылап тұрды, бірақ Перридің әрекеттерін байқамады.
In the beginning of September 1812, Daniel Dobbins, a merchant on the Great Lakes, arrived in Washington, D. C., to warn the United States government of the vulnerability of the Lake Erie coastline to a British attack. Dobbins had been captured by the British after a surprise attack at Fort Mackinac in Michigan, but was able to negotiate his release. Dobbins was briefly detained again by the British in Detroit after the city was captured. After several days of discussions with President James Madison and Secretary of the Navy Paul Hamilton, Dobbins convinced them that the safest place to build a fleet was in the sheltered bay formed by Presque Isle at Erie, Pennsylvania. On 15 September, Hamilton authorized Dobbins to construct four gunboats. Hamilton also granted $2,000 to be used for the construction and appointed Dobbins, a civilian, to the rank of sailing master in the United States Navy. On 31 December, Captain Isaac Chauncey, the commander of naval forces on Lake Ontario, arrived in Erie for a day, made some alterations to Dobbins' ship design and authorized him to build, additionally, two brigs. Oliver Hazard Perry was named chief naval officer in February 1813 and was given orders to report to Erie from Newport, Rhode Island. Perry arrived in Erie on 26 March, after being held up in Sackets Harbor, New York for two weeks by Chauncey in case of a possible attack by the British. The construction of the fleet was largely supervised by Noah Brown, a shipwright brought in from New York City. The keels of two brigs were each constructed out of a single black oak log. Due to a lack of iron, the timbers that made up the hulls were joined using wooden pins called treenails. In place of the oakum and pitch normally used to caulk ships, lead was used. The timbers used in the brigs were still green, as the builders did not have the luxury of time to allow the wood to dry properly. A total of 65 cannons were shipped to Erie to arm the fleet; Hamilton approved the production of 37 cannons by a foundry in Washington, D. C., and the rest were moved from Sackets Harbor. Tigress and Porcupine were launched in April 1813, Scorpion in May, and the brig Lawrence on 25 June. Niagara was launched on 4 July along with Ariel. One of the strategic advantages of building a fleet in Erie was that the bay formed by Presque Isle was cut off from the Lake Erie by a sandbar, which prevented British warships from being able to enter the bay. The brigs Niagara and Lawrence both had a draft of 9 feet (3 m), which was too deep to cross the sandbar. On 4 August, Niagara was pulled onto the sandbar using its anchor in a technique called kedging and was lightened by removing its cannons and ballast. A pair of barges, called "camels", were placed on either side of the ship. The camels were sunk and secured to Niagara. The water was pumped out of the camel, lifting the ship. By the following day, Niagara was safely over the sandbar and was rearmed; Lawrence was floated over the sandbar a couple of days before Niagara. During the construction, the area was usually under daily surveillance by the British. On the day Lawrence crossed the sandbar, a pair of British warships, Queen Charlotte and Lady Prevost, observed for an hour but failed to notice Perry's actions.
1812 жылғы соғыс
6 тамызда Перри флотты сынақ сапарына шығаруға бұйрық берді, енді үш сауда кемесі – Сомерс, Трипп және Огайо – әскери кемелерге айналдырылып, британдықтардан алынған Каледония қосылғаннан кейін саны онға жетті. Флот әлі де жеткіліксіз адаммен жабдықталғандықтан, лейтенант Дэниел Тернер Ниагараға командирлік тағайындалды; Доббинс тіпті 1812 жылдың желтоқсанында үмітсіздіктен хатшы Гамильтонға хат жазған еді. 8 тамызда Джесси Эллиотт 89 адаммен Нью-Йорктегі Блэк-Роктан Эриге келе жатқаны туралы хабар келді. Эллиотт шілдеде мастер-командир дәрежесіне көтеріліп, 10 тамызда Эриге келгеннен кейін Ниагараға командирлік етті. 17 тамызда Перридің флоты Огайо штатының Сандуски қаласының жанында тоқтады және генерал Уильям Генри Харрисонға олардың келгенін хабарлау үшін қайық жіберді. Харрисон мен оның штабы келесі күні кемелерде Перримен кездесіп, Пут-ин-Бэйде кездесуге келісті. Пут-ин-Бэйде Харрисон кемелердегі мортырлық қызметке 100 "Кентукки және шекаралық мергенші" жіберді. Британдық флот, коммодор Роберт Хериот Барклейдің басқаруымен, Канададағы Амхерстбург бекінісінде орналасқан. Перридің флоты салынып жатқанда Барклей Ниагара мен Лоуренс кемелеріне тең келетін кеме құрылысын тапсырды. Перри білмейтін, Амхерстбург бекінісіндегі азық-түлік қоры таусылып бара жатқан, өйткені оның флоты Лонг-Пойнттан тасымалдауды тоқтатқан еді. Азық-түлік жетіспеушілігінен туындаған көтерілістен қорқып, Барклей мен оның флоты Детройт аяқталғаннан кейін теңізге шықты.
On 6 August, Perry ordered a shakedown cruise of the fleet, now totaling ten after the inclusion of three merchant vessels—Somers, Trippe and Ohio—that were converted into warships and Caledonia, which was captured from the British. Lieutenant Daniel Turner was placed in command of Niagara for the cruise, as the fleet was still seriously undermanned; Dobbins had even written a letter, directed to Secretary Hamilton, out of desperation back in December 1812. Word arrived on 8 August that Jesse Elliott was en route to Erie from Black Rock, New York with 89 men. Elliott was promoted to Master Commandant in July, and was given command of Niagara after arriving in Erie on 10 August. On 17 August, Perry's fleet anchored off of Sandusky, Ohio, and dispatched a boat to inform General William Henry Harrison of their presence. Harrison and his staff met with Perry aboard the ships the next day and agreed to a rendezvous in Put in Bay. In Put in Bay, Harrison made available 100 "Kentucky and frontier riflemen" to serve on board as Marines. The British fleet, under the command of Commodore Robert Heriot Barclay, was based at Fort Amherstburg, Canada. While Perry's fleet was under construction, Barclay had ordered the construction of , which was to be a match for Niagara and Lawrence. Unbeknownst to Perry, supplies in Fort Amherstburg were running out, as his fleet had cut off shipments from Long Point. Fearing an uprising caused by a shortage of food, Barclay and his fleet set sail as soon as Detroit was complete.
Эри көлінің шайқасы
10 қыркүйекте екі флот та жолға шықты. Детройт түскі уақытта, әлі де қашықтықта тұрып, бірінші оқ атты. Перри флотты бір қатарға құрды, үлкен кемелердің әрқайсысына мақсат белгіленді: Лоуренс – Детройтке, Ниагара – Королева Шарлоттаға және Каледония – Каледонияға. Ниагараның формацияны сақтап тұра алмауының себебі белгісіз – бұл Елиоттың қасақана жасағандығы болуы мүмкін, немесе кеме тыныш суға түскендіктен. Бірнеше сағаттан кейін Лоуренс кемесінің британдықтарға қаратылған барлық зеңбіректер істен шықты және бригті маневрлеу мүмкін болмады. Перри капитан Джеймс Лоуренстің «Кемені тастама» деген соңғы сөздері жазылған жауынгерлік туын түсіріп, шағын қайықпен Ниагараға көшті. Перри Ниагараның басқаруын қабылдап, «Т» арқылы өту тактикасымен британдық қатарды тік қиып өтті. Королева Шарлотта Ниагараның қатардан өтуіне кедері келтіруге тырысқанда Детройтпен соқтығысып, бірігіп қалды. Ниагара екі жағынан да атып, Королева Шарлотта мен Детройтке оң жақтан, ал Леди Превостқа сол жақтан шабуыл жасады. Бірнеше рет атыстан кейін Королева Шарлотта, содан кейін Детройт және британдық флоттың қалған бөлігі капитуляциялады. Шабуылдан кейін Ниагара Харрисон армиясын оңтүстік-батыс Онтариоға шабуылға дайындалу үшін Детройт өзенінің сағасына жеткізуге көмектесті. 1814 жылдың 25 сәуірінде Ниагара басқаруы Артур Синклерге берілді. Жөндеу жұмыстарынан кейін Ниагара, Лоуренс, Каледония, Скорпион және Тигрис кемелері Эриден Детройтке бағыт алды. Детройтте полковник Джордж Кроганның басшылығындағы сарбаздар Маккинак аралына баратын флотқа мінді. Флот 26 шілдеде келді және 4 тамызда жағаға қонды. Шабуылдың нәтижесінде жеңіліс болды, Кроган қайықтарына қайта шегінуге мәжбүр болды. 13 тамызда флот Ноттавасага өзенінің сағасына жетіп, Солтүстік-Батыс компаниясына тиесілі блокхаусқа шабуыл жасады. Британдықтар бұл блокхаусты, сондай-ақ HMS Nancy шхунасын, олардың жабдықтарын қолға түсірмеу үшін жойды. Гент шарты соғысты аяқтағаннан кейін, 1815 жылы Эри көлі шайқасына қатысқан көптеген кемелер жойылды. Queen Charlotte, Detroit және Lawrence кемелері Мисери-Бейде (Presque Isle) сақтау үшін батырылды, ал Niagara су бетінде қалды және қабылдау кемесі ретінде пайдаланылды. Presque Isle әскери-теңіз станциясы жабылғанда 1820 жылы ол батырылды. Нью-Йорк штатының Рочестер қаласының тұрғыны Бенджамин Х. Браун 1825 жылы төрт кемені сатып алды, бірақ 1836 жылы оларды Эридің Джордж Майлзге сатты. Майлз кемелерді сауда кемелері ретінде пайдалануды жоспарлады. Лоуренс және Ниагара жеткілікті жүк көлеміне ие болмағандықтан және жағдайы нашар болғандықтан, қайтадан батуға рұқсат берілді.
On 10 September, both fleets got underway. Detroit fired the first shot around noon, while still out of range. Perry formed the fleet into a line, with the larger ships each being assigned a target: Lawrence to Detroit, Niagara to Queen Charlotte, and Caledonia to As the line moved to engage, Niagara, under the command of Elliott, lagged behind the fleet. The cause of the failure of Niagara to maintain formation is unknown, either deliberate on the part of Elliott, or because it was becalmed. After a couple of hours, all of the cannons on Lawrence that were facing the British were out of commission and the brig could no longer be maneuvered. Perry lowered his battle flag, emblazoned with the last words of Captain James Lawrence, "Don't Give Up The Ship", and transferred to the still intact Niagara via a small rowboat. Perry took command of Niagara and crossed the British line perpendicularly in a tactic called crossing the "T". Queen Charlotte, while attempting to prevent Niagara from breaking through the line, collided with Detroit and became entangled. Niagara opened fire with both broadsides: the starboard broadside hitting Queen Charlotte and Detroit, and the port into Lady Prevost. After several broadsides, Queen Charlotte surrendered, followed shortly after by Detroit and the rest of the British fleet. After the battle, Niagara assisted in the transporting of Harrison's army to the mouth of the Detroit River in preparation for an invasion of southwest Ontario. On 25 April 1814, command of Niagara was transferred to Arthur Sinclair. After repairs, the fleet—consisting of Niagara, Lawrence, Caledonia, Scorpion and Tigress—departed Erie for Detroit. In Detroit, soldiers under the command of Colonel George Croghan embarked with the fleet, bound for Mackinac Island. The fleet arrived on 26 July and landed on 4 August. The battle was ultimately lost, with Croghan being forced to retreat back to his boats. On 13 August, the fleet arrived at the mouth of the Nottawasaga River where they attacked a blockhouse owned by the North West Company. The blockhouse was destroyed by the British, along with the schooner HMS Nancy, to prevent their supplies from being captured. After the Treaty of Ghent was signed, ending the war, the majority of the surviving ships that participated in the Battle of Lake Erie were disposed of in 1815. Queen Charlotte, Detroit, and Lawrence were sunk for preservation in Misery Bay on Presque Isle, whereas Niagara was kept afloat and operated as a receiving ship. It was sunk in 1820 when the naval station at Presque Isle was closed. Benjamin H. Brown of Rochester, New York bought all four ships in 1825, but sold them in 1836 to George Miles of Erie. Miles raised the ships, planning on using them as merchant vessels. Lawrence and Niagara, not having a large enough hold and being in poor condition, were allowed to sink again.
Жүз жылдық
Эри көлінің шайқасының жүз жылдығын тойлау аясында Ниагара 1913 жылғы сәуір айында Мизери шығанағынан көтерілді. Оның келі қайта құру үшін жеткілікті жақсы күйде екені анықталды. Ниагараны қайта құруға түсінікті жоспарлардың болмауы кедергі келтірді. Жаңадан қалпына келтірілген Ниагара 7 маусымда Бостондық теңіз кемежайымен ұсынылған жаңа басти, такелаж және көшірме оқтармен бірге суға түсірілді. Шілде айының ортасынан қыркүйек айының ортасына дейін Ниагара, темір корпусты алғашқы әскери кеме USS Wolverine арқылы Ұлы көлдердегі әртүрлі порттарға – Милуоки, Чикаго, Детройт, Буффало және Кливлендке – сүйретілді. 1917 жылы Ниагараның меншігі Эри қаласына берілді, онда ол тоқтатылып, уақыт өте келе тозығы жетті. 1929 жылы Эри қаласы Ниагараның меншігін жаңадан құрылған "USS Niagara Foundation" қорына берді, оған кемені сатып алу және қалпына келтіріп, мұражайдың орталық экспонатына айналдыру міндеті жүктелді. Ұлы депрессияның басталуы салдарынан екі жылдан кейін Пенсильвания штаты "Flagship Niagara Commission" арқылы меншікті өз қолына алды. 1931 жылы тағы бір қайта құруға 50 000 доллар қаражат бөлінді, бірақ 1938 жылы штат қаржыландыруды тоқтатты, нәтижесінде қайта құру аяқталмады. Ниагара Пенсильвания тарихи комиссиясына, Пенсильвания тарихи және мұражай комиссиясының алдағысы, берілді және ол Жұмыс прогресі әкімшілігінің жобасы болды. Тарихи комиссия Ховард И. Чапельмен келісім шарт жасады, ол Ниагараның тағы бір қайта құру жоспарын жасады, бұл жоспар Ной Браун салған, осы кезеңдегі басқа кемелерге негізделген. Чапельдің сөзіне сүйенсек, бастапқы Ниагарадан өте аз бөлік қалған, өйткені оның бөліктері сувенир ретінде сатылған, ал 1913 жылғы қайта құру дәуірге сәйкес келмеген. Ниагараның корпусы 1943 жылғы қазан айында мачталарсыз, бастилерсіз және такелажсыз суға түсірілді. 1951 жылы ол бетонды тіреуге орналастырылды. Ниагараның барлық бөліктерінде құрғақ шірудің анықталуы толық қайта құрудың қажеттігін көрсетті. 1963 жылы Эри көлінің шайқасының 150 жылдығына Ниагараны "көрнекі" ету үшін Пенсильвания тарихи және мұражай комиссиясы қаражат бөлді, оған такелаж және оқтар қосылды. Ниагара 1973 жылғы 11 сәуірде Ұлттық тарихи орындар тізіміне енгізілді.
As part of celebrations for the centennial of the Battle of Lake Erie, Niagara was raised from Misery Bay in April 1913. Its keel was found to be in good enough condition for the brig to be rebuilt. Efforts to rebuild Niagara were hampered by the lack of original plans. The restored Niagara was launched on 7 June, complete with a new bowsprit, rigging and reproduction cannons supplied by the Boston Navy Yard. From mid July to mid September, Niagara was towed to various ports on the Great Lakes—including Milwaukee, Chicago, Detroit, Buffalo and Cleveland—by USS Wolverine, the Navy's first iron hulled warship. Ownership of Niagara was transferred to the City of Erie in 1917, where it remained docked and deteriorating. The City of Erie transferred ownership of Niagara to the newly formed "USS Niagara Foundation" in 1929, which was tasked with "acquiring and restoring the ship and making it the centerpiece of a museum." The onset of the Great Depression forced the Commonwealth of Pennsylvania to take ownership, through the Flagship Niagara Commission, two years later. $50,000 was made available for another restoration in 1931, but by 1938 the state stopped its funding, leaving the restoration unfinished. Niagara was transferred to the Pennsylvania Historical Commission, predecessor of the Pennsylvania Historical and Museum Commission, and became a project for the Works Progress Administration. The Historical Commission contracted Howard I. Chapelle to draw up plans for another restoration of Niagara, based on other period ships that were built by Noah Brown, like Saratoga. According to Chapelle, very little of the original Niagara remained, as parts of it had been sold as souvenirs, and the 1913 reconstruction was not accurate to the period. The hull of Niagara was launched in October 1943 without any masts, spars, or rigging. It was placed in a concrete cradle in 1951. Discovery of dry rot throughout every part of Niagara made it clear that a complete reconstruction would eventually be needed. Funds were appropriated by the Pennsylvania Historical and Museum Commission to make Niagara "presentable" for the sesquicentennial of the Battle of Lake Erie in 1963 with the addition of rigging and cannons. Niagara was listed on the National Register of Historic Places on 11 April 1973.
Мұражай кемесі
1981 жылы «Ньягара» кемесін жұмыс істейтін кеме ретінде қайта құру мақсатымен «Флагман Ниагара лигасы» құрылды, оның мақсаты – оны «ашық мұражай экспонаты» емес, пайдалануға болатын кеме ету еді. Лига ақырында Пенсильвания тарихи және мұражай комиссиясымен байланысты коммерциялық емес ұйым ретінде тіркелді. 1986 жылы Пенсильвания тарихи және мұражай комиссиясы «Балтимор мақтанышы» шхунасын салған Мелбурн Смитти қайта құруға жетекшілік етуге шақырды. «Ньягараның» тозуы соншалықты күшті болды, ол бөлшектелді және ақырында жойылды, кеменің құрылымдық емес бөліктерінде пайдаланылған әртүрлі ағаштар сақталды. Ескі кеменің жойылғандығы және жаңа ағаштардың қолданылуы «Ньягараны» көбінесе көшірме деп санауға себеп болды. Алғашқы «Ньягара» асығыс түрде салынған болса, жаңа «Ньягара» дұрыс кептірілген және сақталған сары қарағай мен Дуглас шыршасынан жасалды. Жаңа «Ньягара» 1988 жылдың 10 қыркүйегінде суға түсірілді, бірақ 1990 жылдың 18 шілдесінде теңізде сынақ жүргізілгенге дейін толыққанды аяқталған жоқ. Пенсильвания Бас Ассамблеясы 1988 жылдың 29 сәуірінде «Ньягараны» Пенсильванияның ресми флагманы деп жариялады және оның мақсатын «Пенсильванияның теңіз елшісі» деп сипаттады. 2008 жылдың наурыз айында сары қарағайдан жасалған бастиманың орнына Дуглас шыршасынан жасалған бастима қойылды. 2005 жылдың тамыз айында АҚШ Жағалау күзеті «Ньягараны» теңіз мектебі кемесі ретінде сертификаттады. Қауіпсіздік үшін «Ньягара» қосымша дизельдік қозғалтқыштар, қауіпсіз кемелер, радар, LORAN және радио сияқты заманауи жабдықтармен жабдықталды. 2009 жылы «Флагман Ниагара лигасы» Пенсильвания тарихи және мұражай комиссиясының бюджет тапшылығын жою үшін 250 000 доллар кесіп тастау туралы шешімінен кейін «Ньягараның» күнделікті басқаруын өз мойнына алды. Эри көлі шайқасының екі жүз жылдығына орай, «Ньягара» 2013 жылдың 2 қыркүйегінде Put-In-Bay-де 16 басқа ұзын кемелермен бірге шайқастың қайта жаңғыруына қатысты. 2024 жылдың қаңтарынан бастап «Ньягараның» күнделікті басқаруы Пенсильвания тарихи және мұражай комиссиясының бақылауына қайтадан алынды. Қазіргі уақытта кеме құрылысы жұмыстарына және Бригті Пенсильвания штатының азаматтары үшін, сондай-ақ кемені көруге әлемнің түкпір-түкпірінен келетін туристер үшін Эриге жақын ұстайтын жаңа миссияға бағытталған жоспарлар жасалып жатыр.
In 1981, the Flagship Niagara League was formed with intent of reconstructing Niagara so that it would be a working ship, instead of an "outdoor museum piece". The League was eventually incorporated as a non profit organization associated with the Pennsylvania Historical and Museum Commission. Melbourne Smith, builder of the schooner Pride of Baltimore, was hired in 1986 by the Pennsylvania Historical and Museum Commission to head the reconstruction. The decay of Niagara was so bad that it was dismantled and ultimately destroyed, with various timbers salvaged and used in non structural areas of the ship. The destruction of the old ship and use of new wood often leads Niagara to be considered a replica. While the first Niagara was built hurriedly, the new Niagara was built out of properly seasoned and preserved yellow pine and Douglas fir. The new Niagara was launched on 10 September 1988, but was not completed until 18 July 1990 when its sea trials were held. The Pennsylvania General Assembly designated Niagara as the official flagship of Pennsylvania on 29 April 1988 and described its purpose as being a "sailing ambassador for Pennsylvania". In March 2008, the yellow pine mainmast was replaced with one of Douglas fir. The United States Coast Guard certified Niagara as a Sailing School Vessel in August 2005. For safety reasons, Niagara was equipped with modern equipment such as auxiliary diesel engines, lifeboats, radar, LORAN and radio. In 2009, the Flagship Niagara League assumed day to day management of Niagara after a decision by the Pennsylvania Historical and Museum Commission to cut $250,000 to fill a budget deficit. As part of the bicentennial of the Battle of Lake Erie, Niagara took part in a reenactment of the battle on 2 September 2013 in Put In Bay along with 16 other tall ships. As of January 2024, the day to day management of Niagara was brought back under the supervision of the Pennsylvania Historical and Museum Commission. Plans are currently in place for major shipyard work and a reoriented mission which will keep the Brig close to Erie for the citizens of the Commonwealth of Pennsylvania, as well as to tourists who come from around the world to see the ship.
Танымал мәдениетте
1996 жылы Эри көлінің шайқасы кезінде Ниагара суреті салынған Пенсильвания штатының ескерткіш номерлік тақтасы пайда болды. Бірақ, құқық қорғау органдарының тақталарды оқу қиындығына байланысты алаңдаушылығы себепті, олардың шығарылуы тоқтатылды. 2010 жылы Ниагара "American Experience" телеарнасының деректік фильмінің бір бөлімінде "Essex" кит аңшы кемесін көрсету үшін қолданылды.
In 1996, a commemorative Pennsylvania license plate was introduced depicting Niagara during the Battle of Lake Erie. Concerns by law enforcement about the plates' legibility led them to be no longer issued. In 2010, Niagara was used to depict the whaleship Essex in an episode of the Public Broadcasting Service documentary series American Experience.