Кіріспе

Американдық антрополог Дэвид Израиль Кертцер (20 ақпан 1948 жылы туған) – американдық антрополог, тарихшы және ғалым, Италияның саяси, демографиялық және діни тарихы саласында маманданған. Ол Браун университетінде Пол Дюпи, кіші әлеуметтік ғылымдар профессоры, антропология профессоры және итальяндық зерттеулер профессоры болып жұмыс істейді. Оның "Папа мен Муссолини: Пьос XI-нің құпия тарихы және Еуропада фашизмнің өрлеуі" (2014) кітабы 2015 жылғы Биография немесе өмірбаяндама үшін "Пулиццер" сыйлығына ие болды. 2006 жылдың 1 шілдесінен 2011 жылдың 30 маусымына дейін Кертцер Браун университетінің проректоры қызметін атқарды.

Өмірбаян

Дэвид Кертцер 1969 жылы Браун университетін бітірді. 1974 жылы Брандейс университетінен антропология ғылымдарының докторы дәрежесін алып, 1992 жылға дейін Боудоин колледжінде оқытумен айналысты. Сол жылы ол Браун университетінің профессоры және тарихшысы болып жұмысқа орналасты.

Шәкіртақы

Керцер – саясат пен мәдениет, Еуропаның әлеуметтік тарихы, антропологиялық демография, XIX ғасырдағы Италияның әлеуметтік тарихы, қазіргі итальяндық қоғам мен саясат, сондай-ақ Ватиканның еврейлер мен итальян мемлекетімен қарым-қатынастары тарихы туралы көптеген кітаптар мен мақалалардың авторы. Оның «Эдгардо Мортараны ұрлау» атты кітабы 1997 жылы Ұлттық кітап сыйлығының финалисі атанды. 2001 жылы жарық көрген «Папалар еврейлерге қарсы» еңбегі кейіннен «өз заманы мен ұрпағының ең сынға алынған және даулы кітаптарының бірі» деп сипатталды. Кітапта Католик шіркеуінің дамуы мен Еуропадағы антисемитизмнің 19-шы және 20-шы ғасырлардағы өсуі арасындағы байланыс талданып, Ватикан мен бірнеше папалар Холокостқа алып келген идеологиялық негізді дамытуға белсенді түрде ықпал еткені айтылады. Бұл еңбек Еуропа тарихын зерттеушілер мен Католик шіркеуі тарихшылары арасында қызу пікірталас тудырды. Патшалық тарихи қоғамының мүшесі Майкл Берли Кертцердің және оны қолдайтындардың еңбегіне негіз болған, шатасқан хронология, өңделген мәтіндер мен бұрмаланған аудармаларға қарсы шықты. «Папа және Муссолини: Пий XI-нің құпия тарихы және Еуропада фашизмнің көтерілуі» (2014) атты келесі жұмысы Ватиканның құпия мұрағаттарынан алынған құжаттарды қарастырып, Папа Пий XI-нің Италияда фашизм мен Бенито Муссолининің билікке келуіне қолдау көрсетуде маңызды рөл атқарғанын, бірақ нацистік Германияға емес, көрсетті. Кітап 2015 жылғы сәуір айында Биография немесе өмірбаяны саласындағы Пулитцер сыйлығын жеңіп алды. 2020 жылы ондаған жылдық қысымнан кейін Ватикан мұрағаттары ашылды және Кертцер оларға қол жеткізген алғашқы тарихшылардың бірі болды. Пий XII қайтыс болған кезде, 1958 жылы, оның басшылығымен өткен жылдардың барлық құжаттары жабылып қалды: ғалымдарға оларды зерттеуге тыйым салу арқасында көптеген сұрақтар жауапсыз қалды, бұл Эухенио Пачеллиді тарихтағы ең даулы папалардың біріне айналдырды. Мыңдаған жарияланбаған құжаттарға сүйене отырып, 2022 жылы жарық көрген «Соғыстағы Папа: Пий XII, Гитлер және Муссолинидің құпия тарихы» кітабында Кертцер Гитлер мен Пий XII арасында конклав аяқталғаннан кейін бірнеше апта өткен соң құпия келіссөздер жүргізілгенін анықтады. Ол сондай-ақ Муссолинидің Италиялық дін қызметкерлері мен діни институттарына соғысқа қатысу үшін халықтың қолдауын алуда қаншалықты сүйенгенін және Муссолини мен Гитлердің понтификке өз пайдалары үшін қалай манипуляция жасағанын көрсетті. Ең бастысы, Кертцер яһудилерді жоюдың жалғасуына қатысты айғақтарға қарамастан, Пий XII нацистік қиянаттарды ешқашан айыптамағанын түсіндіреді, себебі ол шіркеудің өмір сүруін қауіпке тігудің орнына, моральдық басшылықтың рөлінен бас тартуды жөн көрді.

Финалистер

1997: "Эдгардо Мортараның қашқындалуы" кітабы үшін беймәлім әдебиет саласындағы Ұлттық кітап сыйлығы. 2002: "Яһудилерге қарсы Папалар" кітабы үшін Марк Линтон тарих сыйлығы.

Жазба шығармалары

Кеңестер мен мәсіхшілер: коммунистік Италиядағы дін және саяси күрес. Нью-Йорк: Кембридж университетінің баспасы, 1980. Орталық Италиядағы отбасылық өмір, 1880–1910: Жер бөлісіп еңдеу, жалақылы еңбек және бірге тұру. Нью-Брансуик: Ратгерс университетінің баспасы, 1984. Ритуал, саясат және билік. Нью-Хейвен: Йель университетінің баспасы, 1988. Отбасы, саяси экономика және демографиялық өзгерістер: Италияның Касалекио қаласындағы өмірдің өзгеруі, 1861–1921 (Деннис Хоганмен бірге). Мэдисон: Висконсин университетінің баспасы, 1989. Намыстың құрбаны: Италиядағы нәрестелерді тастау және репродуктивтік бақылау саясаты. Бостон: Beacon Press, 1993. Саясат және символдар: Италия Коммунистік партиясы және коммунизмнің құлауы. Нью-Хейвен: Йель университетінің баспасы, 1996. Эдгардо Мортараның қашқындалуы. Нью-Йорк: Knopf, 1997. Яһудилерге қарсы Рим папалары: Ватиканның қазіргі антисемитизмнің өрлеуіндегі рөлі. Нью-Йорк: Knopf, 2001. Ватикан тұтқыны: Рим папасының Жаңа Италия мемлекетінен Италияны басып алу жоспары. Бостон: Houghton Mifflin, 2004. Амалияның әңгімесі: XIX ғасырдағы Италиядағы әділдік үшін шаруаның күресі. Бостон: Houghton Mifflin, 2008. Папа мен Муссолини: Пий XI-нің құпия тарихы және Еуропада фашизмнің өрлеуі. Random House Publishing, 2014. Патша болғысы келген папа: Пьос IX-ның жер аударылуы және қазіргі Еуропаның пайда болуы. Random House, 2018 жылдың 24 сәуірі.