Паскалина Лехнерт: Папа Пий XII-нің үй шаруашылығын басқарған неміс католик қарындасы. 1917-1958жж аралығындағы қызметі, қайырымдылық жұмысы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Неміс католик қарындасы Паскалина Лехнерт (25 тамыз 1894 – 13 қараша 1983), туған аты Жозефина Лехнерт, неміс Рим-католик қарындасы, 1917 жылы Баварияға апостолдық нунций ретінде тағайындалғаннан бастап 1958 жылы папа ретінде қайтыс болғанға дейін Папа Пий XII-нің үй шаруашылығын жүргізушісі және хатшысы болды. Ол 1944 жылдан бастап Папа Пий XII-нің паптық қайырымдылық кеңсесін оның 1958 жылы қайтыс болуына дейін басқарды. Ол Мензинген орденінің Қасиетті Крест қарындастарының мүшесі еді.
German Catholic nun
Pascalina Lehnert (25 August 1894 – 13 November 1983), born Josefina Lehnert, was a German Roman Catholic sister who served as Pope Pius XII's housekeeper and secretary from his period as Apostolic Nuncio to Bavaria in 1917 until his death as pope in 1958. She managed the papal charity office for Pius XII from 1944 until the pontiff's death in 1958. She was a Sister of the Holy Cross, Menzingen order.
Ерте мансап
"Мадре Паскалина", осылай аталған ол, 1917 жылдан 1925 жылға дейін Мюнхендегі, Бавариядағы нунциатурада және 1925 жылдан 1929 жылға дейін Берлиндегі Германия мен Пруссия нунциатурасында Эудженио Пачеллидің үй шаруашылығын басқарды, онда нунций Пачелли Дипломатиялық корпустың деканы болды. Ол Пачеллидің "сәнді, талғаммен безендірілген, ең қатаң еуропалық әдеп сақталған" кештерін ұйымдастыруымен танылды. [ ] Нунциатура көп ұзамай Германияның әлеуметтік және ресми топтарының маңызды орталығына айналды. Аристократтар, оның ішінде президент Пол фон Гинденбург [1925-1934 жылдары қызмет еткен, Бірінші дүниежүзілік соғыста Германияның фельдмаршалы болған], жиі келіп тұратын, студенттер мен жұмысшылармен араласып, Пачелли, ең білгір дипломат, кімге күлімсіреуін сыйласа, соны шақыратын. Пачелли 1929 жылы Римге қайта шақырылып, мемлекеттік хатшы кардиналы болды. Паскалина көп ұзамай Ватиканда екі әпкесімен бірге үй шаруашылығын жүргізуші болып қоныстанды.
"Madre Pascalina", as she was called, led Eugenio Pacelli's household in the nunciature in Munich, Bavaria, from 1917 to 1925 and in the nunciature to Germany and Prussia in Berlin from 1925 to 1929, where Nuncio Pacelli was Dean of the Diplomatic Corps. There she became known for organizing the Pacelli parties, "which were auspicious, tastefully sprinkling glitter with the strictest European etiquette. [ ] The nunciature was soon a major center of Germany's social and official worlds. Streams of aristocrats, including President Paul von Hindenburg [(in office 1925 1934), who had served as one of Germany's Field Marshals during World War I], were frequent callers, blending with students and workers, anyone whom Pacelli, the shrewdest of diplomats, chose to smile upon." Pacelli was recalled to Rome in 1929 to become Cardinal Secretary of State. Pascalina soon resided as housekeeper with two other sisters in the Vatican.
Папалық қайырымдылық
Пий XII соғыстан кейін Мадре Паскалинаға жауап ретінде екі деңгейлі паптық қайырымдылық ұйымын құрды. Монсиньор Фердинандо Балделли, Карло Эггер және Отто Фаллер папаның атынан ресми Pontificia Commissione di Assistenza комиссиясын бастады. Папа Мадре Паскалинаны өзінің жеке қайырымдылық әрекеттерін басқаруды сұрады, бұл ресми түрде Монсиньор Монтиниге, кейіннен Папа Павел VI-ға бағынды, олардың арақатынасы күрделі болған сияқты. Папаға көптеген көмек және қайырымдылық туралы өтініштер келіп түскенде, Паскалина 40-қа дейін көмекші жұмыс істейтін Magazzino жеке паптық қайырымдылық кеңсесін ұйымдастырып, басқарды, ол 1959 жылға дейін жалғасты. "Бұл қарапайым бастамадан өсіп, алып қайырымдылыққа айналды." 1944 жылғы Рождествоға дейін Кастель-Гандольфодағы Пап сарайына басып кірген нацистік әскерлерден қашқан 15 000 босқынға баспана берілді. Ватикан ішінде Ана Паскалина қабырғаларына сыятын еврей босқындарына баспана, киім-кешек және тамақпен қамтамасыз етуді басқарды. Соғыс аяқталған кезде, оның қадағалауымен қасиетті қалада 200 000-нан астам еврейлерге баспана беріліп, тамақтандырылды. Бұдан өзге, тек Рим қаласының балаларына ғана 12 000 пакет жіберілді, олардың көпшілігін Папа Пий XII өзі таратты.
Pius XII responded to Madre Pascalina in the aftermath of the war by organizing a two tier papal charity. Monsignore Ferdinando Baldelli, Carlo Egger and Otto Faller started on behalf of the pope the official Pontificia Commissione di Assistenza. Madre Pascalina was asked by the Pope to direct his personal charity efforts, officially under Monsignor Montini, later Pope Paul VI, with whom she seemed to have a complicated relationship. To assist the pope in the many calls for his help and charity, Pascalina organized and led the Magazzino, a private papal charity office which employed up to 40 helpers and continued until 1959. "It started from modest beginnings and became a gigantic charity." By Christmas 1944, housing had been provided at the Papal Palace of Castel Gandolfo for 15,000 refugees from the invading Nazi forces. Inside the Vatican, Mother Pascalina was in charge of housing, clothing and food for as many Jewish refugees as the walls could hold. By the end of the war, no less than 200,000 Jews had been sheltered and fed inside the Holy City under her supervision. In addition to this, 12,000 packages were delivered to the children of Rome alone, many of which were handed out by Pope Pius XII himself.
Кейінгі өмірі
Оның жетістіктерін мойындап, Иоанн XXIII Ана Паскалинаға «Pro Ecclesia et Pontifice» паптық наградасын табыс етті.
In recognition of her achievements, John XXIII awarded Mother Pascalina the papal honor Pro Ecclesia et Pontifice.
Өмірбаян
Паскалина ана 1959 жылы өзінің өмірбаян жазды. Шіркеу билігі оны тек 1982 жылы ғана жариялауға рұқсат берді.
Madre Pascalina wrote her autobiography in 1959. Church authorities permitted its publication only in 1982.
Шығармалары
Лехнерт, Паскалина. Мен Оған қызмет етуге лайық болдым, Папа Пий XII естеліктері. Науман, Вюрцбург, 1986.
Лехнерт, Паскалина; Сьюзан Джонсон (аударған). Оның адал қызметшісі: М. Паскалина Лехнерттің Евгений Пачеллиге, Папа Пий XII-ге қызмет еткен жылдары туралы естеліктері. Сент-Августин баспасы, Саут-Бенд. 2014 жылғы ақпан. (ағылшын тіліндегі алғашқы аударма)
Lehnert, Pascalina. Ich durfte Ihm Dienen, Erinnerungen an Papst Pius XII. Naumann, Würzburg, 1986
Lehnert, Pascalina; Susan Johnson (transl.). His Humble Servant: Sister M. Pascalina Lehnert's Memoirs of Her Years of Service to Eugenio Pacelli, Pope Pius XII. Saint Augustine's Press, South Bend. February 2014. (first English translation)