Интернеттен ақы төлеу арқылы серфинг жасау схемасы

Кіріспе

Интернеттің белгілі бір бөлімдерін пайдалану үшін төлем жасау. «Серфинг үшін төлеу» (PTS) – 1990-жылдардың соңында танымал болған, бірақ дотком дағдарысынан кейін күрт төмендеген онлайн бизнес-моделі. PTS компаниялары өздерінің басты артықшылығын пайдаланушыларға веб арқылы жарнамалық мазмұн қарағаны үшін сыйақы ретінде жарнамадан түскен табысты бөлісу арқылы жарнамалады. Қатысу үшін пайдаланушылар өзінің интернеттегі іс-әрекетін қадағалап, мақсатты жарнамаларды көрсетіп тұратын бағдарламалық құралды орнатуы керек болды.

Процесс

PTS компаниясы өз мүшелеріне жеке компьютерлерге орнатылатын бағдарлама ұсынды, ол мүше веб-серфинг жасағанда жарнама баннерлерін көрсетуді жеңілдетті. Компанияның қарау жолағы бағдарламалық жасақтамасы пайдаланушының кірген веб-сайттарын қадағалауға мүмкіндік бергендіктен, PTS компаниясы жарнама берушілері үшін мақсатты жарнамаларды көрсетуге қол жеткізді. Бұл жарнама берушілер PTS компаниясына әрбір сағат үшін шамалы сома (әдетте 0,50 АҚШ доллары) төледі. 1999 жылдың наурызында іске қосылып, жаңа мүшелерді тартудың көп деңгейлі маркетинг жүйесін пайдаланып, іске қосылғаннан кейін бір жылда 13 миллион мүшеге жетті. Бұл схема, «Вебте серфинг жасағаныңыз үшін ақы алыңыз» деген ұранмен, кез келген адам интернеттен аз күш жұмсап ақша таба алады деген ойға негізделген. PTS компаниялары компанияны алдауға тырысқан адамдарды тартты және компания мүшелері спамдық шабуылдардың салдарынан шоттарын жабуға жиі мәжбүр болды. Пайдаланушыларға серфинг жасауды симуляциялауға мүмкіндік беретін бағдарламалық құралдар пайда болды, ал кейбір пайдаланушылар үстелдерінің айналасында жүретін механикалық тышқанды жылжыту құрылғыларын жасады (мысалы, «JiggyMouse»). Бұл бағдарламалар мен құрылғылар пайдаланушыларға компьютерді қосып қойғаны үшін ғана ақша табуға мүмкіндік берді. Бұл тенденция PTS компаниялары мен алаяқтықтан қорғау бағдарламасын жасаған, осы модельді пайдаланудың алдын алуға тырысқан, сондай-ақ алаяқтық бағдарламаларды әзірлеушілердің бағдарламадағы кемшіліктерді табуға тырысқан арасындағы қару-жарақ жарысын бастады, олар өз бағдарламаларының үнемі жаңарып жатқан нұсқаларын шығарды. Алайда, 2001 жылдың соңында дотком көпіршігінің күйреуімен ірі PTS компаниялары банкротқа ұшырады, өйткені олардың жалғыз кіріс көзі интернет жарнамасы болды. Қалған PTS компаниялары көбінесе пайдаланушылар веб-серфинг жасағанда немесе маркетингтік электрондық поштаға жауап бергенде, сондай-ақ белгілі бір дүкендерде сауда жасағанда сыйлықтарға айырбасталатын сыйлық ұпайларын жинап алатын сыйақыға негізделген жүйеде жұмыс істейді. Agloco сияқты стартаптар бұл тұжырымдаманы «назарға ақы төлеу» схемасы ретінде қайта жаңартып, интернет пайдаланушысына серфингтің тоқтатылуы үшін немесе оның туралы және интернет әдеттері туралы ақпарат үшін ақы төленеді. Brave деп аталатын веб-браузер жарнамаларын көруге келісетін пайдаланушыларымен кірісті бөлісу мүмкіндігін ұсынды. Оны JavaScript тілін жасаған Брендан Эйх және Брайан Бонди жасаған. Brave сонымен қатар пайдаланушыларға токендер беріліп, олар ақырында доллармен айырбасталатыны уәде етілген, криптовалюта сияқты жұмыс істейтін, серфинг жасағаны үшін өтемақы төлеудің балама жолын ұсынды.

A PTS company provided their members with a program to be installed on personal computers which facilitated the display of advertiser banner ads while a member browsed the web. As the company's view bar software allows tracking of websites that the user visited, the PTS company was able to display targeted ads for their advertisers. These advertisers paid the PTS company a small amount (typically US$0.50) for every hour a member surfed the internet. It launched in March 1999 and grew to 13 million members after one year of launching using the multi level marketing system of recruiting new members. The scheme largely capitalized on the notion that anyone could make money on the internet with little effort, under the slogan "Get Paid to Surf the Web". PTS companies attracted people who attempted to defraud the company out of money and members of the company were frequently forced to terminate their accounts due to spammers. Software utilities started appearing which allowed users to simulate surfing activity and some users also created mechanical mouse moving devices which ran around their desks (i. e. "JiggyMouse"). These programs and devices allowed users to get paid simply for leaving their computers on. This trend began an arms race between the PTS companies who built fraud prevention software to avoid such exploitation of the model, and fraud program developers attempting to find flaws in this software, where each would release increasingly sophisticated versions of their software. However, by late 2001 with the dot com bubble's collapse, major PTS companies went out of business, as their sole revenue source was internet advertising. The few surviving PTS companies mostly operate on a rewards based structure where users surf the web or do tasks such as answering marketing email and shopping at specific stores to obtain reward points that can be exchanged for gifts. Startups such as Agloco rehashed the concept as "pay you for your attention" scheme wherein an Internet user is paid in exchange for the surfing interruption or paid in exchange for information about themselves and their Internet habits. A web browser called Brave offered income sharing feature with its users who opt to view its advertisements. It was designed by JavaScript creator Brendan Eich and Brian Bondy. Brave also proposed an alternate way of compensation for browsing, as users were given tokens, promised that they will eventually be exchangeable for dollars, operating in a similar manner to cryptocurrency.