Соғысқан Тәуелсіз Мемлекеттер (Соғысқан жеті патшалық)
Seven Warring States
Соғысқан Тәуелсіз Штаттар (б.з.д. 475-221 жж.) – Қытай тарихындағы әскери және мәдени даму кезеңі. Qin, Qi, Chu, Yan, Han, Zhao, Wei мемлекеттері туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Соғысқан мемлекеттер кезеңіндегі (б.з.д. 475-221 жж.) жетекші Чжунго мемлекеттері
Leading Chinese states during Warring States period (475 221 BC)
Жеті Соғысқан Мемлекет немесе Жеті Патшалық – ежелгі Чжунгоның Соғысқан мемлекеттер кезеңіндегі (б.з.д. 475-221 жж.) жетекші жеті гегемониялық мемлекеттер:
The Seven Warring States or Seven Kingdoms were the seven leading hegemonic states during the Warring States period (c. 475 to 221 BC) of Ancient China:
Qin (秦)
Qi (齊/齐)
Chu (楚)
Yan (燕)
Han (韓/韩)
Zhao (趙/赵)
Wei (魏)
Шығыс Чжоу әулеті тұсында әлсіреген Чжоу орталық билігі өзінің вассалдық мемлекеттеріне бақылауын жоғалтты, көптеген тәуелсіз мемлекеттер дипломатия және соғыс арқылы саяси мақсаттарын кеңейте бастады, бұл Көктем мен Күз кезеңі деп аталатын хаостық қақтығыстарға әкелді. Көптеген кіші, әлсіз мемлекеттер ірі мемлекеттерге бағынып, шаруа болып қалғаннан кейін, саяси жағдай жеті ең қуатты мемлекеттің билігіне көшті, соғыстар одан әрі күшейді, зорлық-зомбылыққа толы және жиі бола бастады. Соғысқан мемлекеттер кезеңінде жеті мемлекеттің көпшілігі ресурстарды кең ауқымда жұмылдыру үшін бюрократиялық және әскери реформалар жасады. Бұл соғыстың күшеюіне, сонымен қатар маңызды экономикалық және мәдени дамуға әкелді. Жеті Соғысқан Мемлекеттің ішінде Цинь мемлекеті ең күштісіне айналып, қалған алты мемлекетті жеңіп, бағындырды; Хань б.з.д. 230 жылы бірінші болып құлады, ал Ци б.з.д. 221 жылы соңғы болып бағынды. Цинь патшасы Инь Чжэнь Хуанди атағын алып, Қытайдың бірінші императоры Цинь Ши Хуан болды. Цинь мемлекеті Цинь әулетіне айналды, ал Қытай екі мың жылға жуық созылған императорлық дәуіріне енді.
During the Eastern Zhou dynasty, the weakened Zhou central sovereignty quickly lost control of its confederate vassal states, and the numerous autonomous states began overreaching and expanding their political ambitions via diplomacy and warfare, sparking a period of chaotic conflicts known as the Spring and Autumn period. After most of the smaller, weaker states are conquered and annexed by larger states, the geopolitical landscape eventually became dominated by seven most powerful states, and wars became increasingly pitched, violent and frequent. Over the Warring States period, many of the seven states underwent bureaucratic and military reforms in order to mobilise resources on a greater scale. This led to an intensification of warfare over the period, but also led to significant economic and cultural developments. Of the Seven Warring States, the state of Qin grew to be the strongest and eventually conquered and successfully annexed the other six states; Han was the first to fall in 230 BCE, while Qi was the last to surrender in 221 BCE. Ying Zheng, the King of Qin, created the new title of Huangdi and became China's first emperor, Qin Shi Huang. The Qin state then became the Qin dynasty, and China entered its Imperial era, which lasted over the next two millennia.
Құрылу
Жеті соғысқан мемлекеттің қалыптасуы – Батыс Чжоу әулеті құрған мемлекеттердің біртіндеп соғыс арқылы басылып алынып, сіңіріліп, жеті ірі мемлекетке біріккен Көктем және күз кезеңіндегі үрдістердің нәтижесі болды. Цинь, Ци, Чу және Ян осы кезеңде мемлекеттер ретінде бұрыннан болған; Цинь және Ян, қашықтығына байланысты, дәстүрлі түрде екінші деңгейдегі күштер саналды, ал Чу және Ци осы кезеңнің ірі мемлекеттерінің қатарында болды және Цзинь мемлекетімен тікелей бәсекелестікке түсті. Б.з.д. 403 жылы Чжоу патшасы Вэйли Цзиньдің бөлінуін мойындады, осының нәтижесінде үш жаңа мемлекет құрылды: Вэй, Чжао және Хан. Басқа ірі мемлекеттерге У және Юэ кірді, соңғысы б.з.д. 473 жылы біріншісін жаулап алды. Соғысқан мемлекеттер дәуірінде Шу (Цинь б.з.д. 316 жылы қосып алды), Чжуншань (Чжао б.з.д. 296 жылы қосып алды), Сун (Ци б.з.д. 286 жылы қосып алды), Лу (Чу б.з.д. 256 немесе 249 жылы қосып алды) сияқты ұсақ қытай және синизацияланған мемлекеттер мен саяси бірлестіктер де бар болды. Бұл саяси өзгерістер билеуші рулардың да өзгеруіне әкелді: б.з.д. 481 жылы Тянь руы төңкеріс жасап, Ци мемлекетін басып алып, билеуші Цзян руын ығыстырды. Ал ондаған жылдар бойы түрлі ақсүйек рулар басқарған Цзинь мемлекеті б.з.д. 403 жылы Хан, Чжао және Вэй рулары арасында бөлінді.
The formation of the Seven Warring States was the culmination of trends during the preceding Spring and Autumn period, when the patchwork of states created by the Western Zhou dynasty were conquered and absorbed through warfare, coalescing into seven larger polities. Qin, Qi, Chu and Yan already existed as states during that period; Qin and Yan, owing to their remote locations, were traditionally considered second tier powers, while Chu and Qi were among the dominant states of the period, in direct competition with the State of Jin. In 403 BCE, King Weilie of Zhou recognized Jin's partition, leading to the creation of three new states: Wei, Zhao and Han. Other major states included Wu and Yue, with the latter conquering the former in 473 BCE. Minor Chinese and sinicized states and polities continued to exist well into the Warring States Era, such as Shu (annexed by Qin in 316 BCE), Zhongshan (annexed by Zhao in 296 BCE), Song (annexed by Qi in 286 BCE), Lu (annexed by Chu in 256 or 249 BCE). These political changes led to changes amongst the ruling families as well: in 481 BCE, the Tian clan usurped the state of Qi in a coup and replaced the ruling Jiang clan. Meanwhile, the state of Jin, which had been controlled by different noble clans for decades, was partitioned between the Han, Zhao and Wei clans in 403 BCE.