Бірінші дүниежүзілік соғыстағы Scarff айналмалы ұстағышы
Scarff ring
Бірінші дүниежүзілік соғыста қолданылған Scarff бекіткіші – екі орынды ұшақтарға арналған, Lewis мылтығын жылдам атуға мүмкіндік берген машиналық мылтық орнатуы. Тартымды, берік конструкциясы басқа елдерде де қолданылды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Scarff шағалы – бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Әскери-теңіз әуе бөлімінің офицері (мергені) Ф.У. Скарфф екі орынды ұшақтарда қолдану үшін жасаған пулемет орнатуының бір түрі. Орнату құрамында пулемет салмағын теңдестіруге арналған серіппелі (bungee cord) аспасы болды, сондай-ақ ашық кабинадағы мергенге қаруын (Льюис пулеметін) жылдам айналдырып, көтеріп, кез келген бағытта оңай оқ атуға мүмкіндік берді. Кейінгі үлгілерде екі Льюис пулеметін орнатуға рұқсат етілді; бұл атыс күшін екі есе арттырды, бірақ жұптасқан пулеметтерді пайдалану қиын болды және әсіресе биіктікте мергеннен көп күш талап етті, сондықтан көптеген мергендер бастапқыдағы бір пулеметке көбірек басымдық берді, ол соғыстан кейінгі стандартқа айналды. Екі жағдайда да орнату қарапайым және берік болды, операторға өте жақсы ату алаңы берді. Ол басқа әуе күштерінде де кеңінен қолданылып, көшірілді. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде британдық әскерлерде стандартты жабдық болғаннан кейін, Scarff шағалы соғыстан кейінгі жылдар бойы Корольдік әуе күшінде қолданылды. Бәлкім, британдықтардың соңғы ұшағы Supermarine Walrus амфибиялық прототипі болды. Скарфф сонымен қатар Scarff Dibovsky синхронизациялық құрылғысын жасауға қатысты. Бұл қарапайым құрылғы болғанымен, екінші дүниежүзілік соғыстағы Handley Page Hampden бомбалаушысында Vickers K арқалық пулеметін орнату ретінде Scarff шағалын қайта жасау әрекеттері сәтсіз аяқталды. Handley Page пилот кабинасының айналасында доңғалақты шарлы тіреулермен (ball bearing wheels) қозғалатын арбаны жобалады. Оқ ату кезіндегі діріл доңғалақтарды шығарып, орнатуды тоқтатты. 1930 жылдары немістер Drehkranz D 30 (немісше: "айналма сақина") деп аталатын ұқсас жүйені жасады, ол көптеген неміс ұшақтарында, әсіресе Junkers Ju 52 ұшағында қолданылды. Британдықтарда 1930 жылдары Scarff шағалы Boulton Paul немесе Nash & Thompson сияқты арнайы электрмен жұмыс істейтін мұнаралармен ауыстырылды. Сол кезде ұшақтардың жылдамдығы қолмен басқарылатын пулеметті пайдалану мүмкін емес деңгейге жетті. Scarff шағалы RAF бронеавтомобильдерінің Rolls Royce бронеавтомобильдеріне де орнатылды, бұл RAF полкінің алдағы құрылымдары болды.
The Scarff ring was a type of machine gun mounting developed during the First World War by Warrant Officer (Gunner) F. W. Scarff of the Admiralty Air Department for use on two seater aircraft. The mount incorporated bungee cord suspension in elevation to compensate for the weight of the gun, and allowed an airgunner in an open cockpit to swivel and elevate his weapon (a Lewis machine gun) quickly, and easily fire in any direction. Later models permitted the fitting of two Lewis guns; while this doubled the firepower available, operation of the paired guns was more cumbersome, and required considerable strength from the gunner, especially at altitude, so that many gunners preferred the original single gun and this became the postwar standard. In either case, the mounting was simple and rugged, and gave its operator an excellent field of fire. It was widely adapted and copied for other airforces. As well as becoming a standard fitting in the British forces during the First World War, the Scarff ring was used in the postwar Royal Air Force for many years. Perhaps the last British aircraft to use the mounting was the Supermarine Walrus amphibian prototype. Scarff was also involved in the development of the Scarff Dibovsky synchronization gear. Although it was a seemingly simple device, later attempts to emulate the Scarff ring as a mounting for the dorsal Vickers K in the World War II Handley Page Hampden bomber were failures. Handley Page had designed a carriage with ball bearing wheels running on a track around the cockpit. Vibration when firing shook the balls out, jamming the mounting. In the 1930s, the Germans developed a similar system called the Drehkranz D 30 (German: "slewing ring") which was used on a number of German aircraft, most notably the Junkers Ju 52. In British use the Scarff ring was replaced in the 1930s by specialised power operated turrets such as those made by Boulton Paul or Nash & Thompson, aircraft air speeds having by then risen to the point where a manually operated gun was infeasible. The Scarff Ring was also fitted to the Rolls Royce Armoured Car vehicles of the RAF Armoured Car Companies, antecedents to the RAF Regiment.