Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық саясаткер Сэмюэл Меррилл (7 тамыз 1822 – 31 тамыз 1899) – 1868–1872 жылдары Айова штатының жетінші әкімі, сондай-ақ Америка Азамат соғысы кезінде Одақ әскерінде офицер болған.
American politician
Samuel Merrill (August 7, 1822August 31, 1899) was the seventh governor of Iowa from 1868–1872, as well as an officer in the Union army during the American Civil War.
Ерте өмір
Меррилл Мэн штатының Тернер қаласында дүниеге келген. Ол Әбел Мерриллдің кіші ұлы және оның әйелі Әбигелдің екінші баласы болды. Жастығынан бастап ол белсенді виг партиясының мүшесі және шіркеуге жиі баратын протестант болды, спирттік ішімдіктерге тыйым салуды ынтамен қолдады және құлдықтың таралуына қарсы күресті.
Merrill was born in Turner, Maine. He was the second youngest child of Abel Merrill, Jr. and his wife Abigail. Early in life, he was a committed Whig and churchgoing Protestant, a strong supporter of prohibition and an equally vigorous opponent of the expansion of slavery.
Мансап
Мұғалім болуды шешкеннен кейін ол Оңтүстікке көшті, бірақ өзінің беделді аболиционистік көзқарастарынан кейін ол жақсы қабылданбады. Ол Жаңа Англияға оралып, шаруашылықпен айналысты, содан кейін сауда бизнесіне кірісті. 1854 жылы ол аболиционистердің тізімі бойынша Нью-Гэмпшир заң шығарушы органына сайланды. 1856 жылы ол Жаңа Англиядан кетіп, Айова штатының Макгрегор қаласына көшіп барды. Ол алғаш рет Макгрегор қаласында көтерме және бөлшек саудамен айналысты. 1861 жылы ол бизнесін сатып, Штат Банкінің Макгрегор бөлімшесін құрды.
After deciding to become a teacher, he moved to the South, but found himself unpopular due to his strong abolitionist views. He returned to New England, tried farming, and then entered the mercantile business. In 1854 he was elected on the abolitionist ticket to the Legislature of New Hampshire. In 1856 he decided to leave New England and moved to McGregor, Iowa. He first engaged in the mercantile business (wholesale and retail dry goods) in McGregor. In 1861 he sold his business and organized the McGregor branch of the State Bank.
Саяси мансап
Көп ұзамай ол Айова штатының Өкілдер палатасына сайланды. 1862 жылдың жазында Меррилл 21-ші Айова ерікті жаяу әскер полкінің полковнигі болып тағайындалды, ол сол полкте 1863 жылдың мамыр айында Биг Блэк өзеніндегі Биг Блэк өзен көпірі шайқасында жамбасына ауыр жарақат алғанға дейін қызмет етті. Бұл 1863 жылғы Виксбург жорығының бір бөлігі болды, онда Одақ әскерлері 1700 шегініп келе жатқан Конфедерация әскерін тұтқынға алды. Шайқас Конфедерация әскерлерінің Виксбургте, Миссисипи штатында қоршауға алынуына әкелді, бұл стратегиялық тұрғыдан маңызды болды. Сол жорықты басқарған генерал Улисс С. Грант Мерриллдің батылдығын «ерекше білімді және қайсар» деп сипаттады және Меррилл сол кезде генерал шенінде болмағанда, оны Құрмет медаліне ұсынған болар еді. Меррилл 1864 жылдың қаңтарында полкіне қайта қосылды, бірақ жамбас жарақатының салдарынан келесі маусымда әскери қызметін тоқтатуға мәжбүр болды. Меррилл үйіне, Айова штатының МакГрегор қаласына, емделуге оралды. Ол МакГрегордағы банк ісіне қайта оралды және Бірінші Ұлттық Банктің президенті болып сайланды. 1867 жылы ол республикалық партиядан Айова штатының губернаторы болып сайланды. «North Iowa Times» газеті былай деп хабарлады: «МакГрегор халқы Мерриллдің сайлануына қатты қуанды және оның үйінің алдында серенада орындап, ықыласын білдірді». Меррилл 1868 жылдан 1872 жылға дейін екі мерзімге губернатор болып қызмет етті. Мерриллдің азаматтық саналы заң шығарушы және патриоттық армия офицері ретіндегі әсерлі тәжірибесі оған соғыстан кейінгі Айовада маңызды саяси бедел берді. 1867 жылы штаттың республикалық партиясы оны губернаторлыққа ұсынды, бұл сайлауда ашық сөйлейтін радикал конгрессмен Джозиа Б. Гриннелл (Одақ үшін шайқаспаған) жеңіліске ұшырады. Меррилл жалпы сайлауда жеңіске жетіп, конгрестік қайта құруды, жергілікті экономикалық дамуды және Айованың афроамерикалық халқының сайлау құқығын қолдауға уәде берді. Ол өзінің екі мерзімдік қызметі (1868–1872) кезінде қабілетті губернатор екенін дәлелдеді. Ол теміржол құрылысын және иммиграцияны ынталандыру арқылы штаттың материалдық өркендеуін арттыру үшін көп еңбек етті. Ол Миссисипи және Ұлы көлдер арасындағы кеме қатынасын қорғау үшін лобби жасады. Ол мектептер сияқты мемлекеттік мекемелерді қолдады, сонымен қатар сыбайлас жемқорлық мүмкіндіктерін азайту және қызметтерді тиімді жеткізуді ынталандыру үшін бизнес әдістерін жақсартуға тырысты. Ол сондай-ақ фермерлер арасындағы монополияға қарсы наразылықтың күшеюін мойындады және дискриминациялық жүк тасымалы мен жолаушылар тасымалы тарифтеріне қарсы шықты. Ол штаттық түрмеде қамшылауды тыйым салды және сол ғимаратта жексенбілік мектеп ашуды ұсынды. Оның басшылығымен жаңа (қазіргі) штаттық үйді салуға бағытталған қозғалыс басталды. 1872 жылғы қоштасу сөзінде губернатор Меррилл былай деді: «Мен өз міндетімді орындай отырып, штатымыздың дамуына көмектесуге, мектептеріміз бен қайырымдылық ұйымдарының табысына еңбек етуге тырысып, халқымыздың біліміне, әділдігіне және адамгершілігіне куә болдым. Мен бір қызметтен екіншісіне өтетін кезде, өзімізді, мемлекетімізді және елімізді жаңадан азаттыққа арнауға сіздермен бірігуге рұқсат етіңіздер». 1897 жылы Лос-Анджелесте трамвай апатында жарақат алып, ешқашан толыққанды қалпына келмеді. Ол 77 жасында қайтыс болды және Айованың саяси элитасының көп бөлігі қатысқан салтанатты жобадан кейін Де-Мойнда жерленді. Ол үшінші әйелі Элизабетпен бірге Вудленд зиратындағы мәрмәр мазарда жерленді, Де-Мойн, Айова. Губернатор Мерриллдің кесенесін қайта ашу рәсімі 2016 жылдың 5 маусымында жоспарланған. Сэмюэл Меррилл алғаш Кэтрин Томасқа үйленді, ол некеден кейін 14 ай өткен соң 1847 жылы қайтыс болды. 1851 жылдың қаңтарында ол Мэн штатының Бакстон қаласынан келген Мисс Хиллмен үйленді. Ол төрт баланың анасы болды, олардың үшеуі жас кезінде қайтыс болды, ең үлкені екі жарым жасқа толғанда қайтыс болды.
Before long, he was elected to the Iowa House of Representatives. In the summer of 1862, Merrill was commissioned Colonel of the 21st Iowa Volunteer Infantry Regiment, serving in that regiment until seriously wounded in the hip at the Battle of Big Black River Bridge on the Big Black River in May 1863. This was part of the Vicksburg Campaign in 1863, where Union forces captured 1,700 retreating Confederate troops. The battle would mean the Confederate troops were bottled up at Vicksburg, Miss., which was strategically vital. General Ulysses S. Grant, who led that campaign, referred to Merrill's intrepidity as "eminently brilliant and daring" and that had Merrill not been a general officer at the time, he would have recommended him for the Medal of Honor. Merrill rejoined his regiment in January 1864, but the lingering effects of his hip wound forced him to terminate his military service the following June. Merrill returned home to McGregor, Iowa, to recover. He returned to banking in McGregor, and was chosen President of the First National Bank. In 1867 he was elected Governor of Iowa on the Republican ticket. The North Iowa Times newspaper reported, "The people of McGregor were much pleased over the election of Merrill and showed their goodwill by serenading him at his home." Merrill served as Governor for two terms, from 1868 to 1872. Merrill's impressive record as a demonstrably civic minded legislator and patriotic army officer gave him significant political capital in postwar Iowa. In 1867 the state's Republican Party nominated him for governor ahead of the outspoken radical Congressman Josiah B. Grinnell (who had not fought for the Union). Merrill easily won the general election on a platform that pledged support for congressional Reconstruction, local economic development, and the enfranchisement of Iowa's small population of African Americans. He proved to be a capable governor during his two terms in office (1868–1872). He labored hard to boost the state's material prosperity by fostering railroad construction and immigration. He lobbied to protect navigation between the Mississippi and the Great Lakes. He supported the public institutions, such as schools, but also sought to improve business methods to reduce the possibilities of corruption and to promote more efficient delivery of services. He also acknowledged the growth of anti monopoly concerns among farmer by publicly opposing discriminatory freight rates and passenger fares. In regards to the state penitentiary, he prohibited the practice of flogging and urged that a Sunday school should be located in the same building. Under the administration of Gov. Merrill, the movement for the erection of the new (now current) State House was inaugurated. In his 1872 farewell address, Governor Merrill said, "While discharging my duty, to be diligent in aiding the development of our State, to labor for the success of our schools and charities it has been my privilege to realize the intelligence, justice and humanity of our people [A]s I pass from the one station to the other, permit me to unite with you in dedicating ourselves, our commonwealth, and our country anew to freedom." In 1897 he was injured in a streetcar accident in Los Angeles and never recovered. He died at age 77 and was buried in Des Moines after an imposing funeral ceremony attended by most members of Iowa's political establishment. He was buried with his third wife Elizabeth in a marble tomb in Woodland Cemetery, Des Moines, Iowa. After extensive renovations, a rededication of Governor Merrill's mausoleum is scheduled for Sunday, June 5, 2016. Samuel Merrill was first married to Catherine Thomas, who died in 1847, fourteen months after their marriage. In January, 1851, he was united in marriage with a Miss Hill, of Buxton, Maine. She became the mother of four children, three of whom died young, the eldest living to be only two and a half years old.