Кіріспе
Швед палеонтологы, профессор Эрик Хельге Освальд Стенсио (2 қазан 1891 – 11 қаңтар 1984), туған тегі Андерссон, – Швецияның ықпалды палеозоологы және «Стокгольм мектебі» деп аталатын бағыттың негізін қалаушы. 1921 жылы Уппсала университетінде палеонтология ғылымдарының докторы және доцент атағын алды. 1923 жылы Стокгольмдегі Швеция Табиғат тарихы мұражайының зоопалеонтология (кейін палеозоология) кафедрасының профессоры және меңгерушісі болды, бұл қызметін 1959 жылға дейін атқарды. Стенсио «төменгі» омыртқалы жануарлардың анатомиясы және эволюциясы саласында маманданған. Оның плакодермаларды зерттеуі олардың қазіргі акулалармен байланысты екенін көрсетті (бірақ қазір плакодермалар акулалармен қатар барлық жақты омыртқалы жануарлардың туыс тобы саналады). Оның алғашқы маңызды еңбегі – «Шпицбергендегі триастық балықтар» (I бөлім: Вена, 1921; II бөлім: Стокгольм, 1925) – 1912, 1913, 1915 және 1916 жылдары Шпицбергенге жасаған экспедициялары барысында жиналған материалдарға негізделген. «Шпицбергеннің даунтон және девон омыртқалылары, 1-бөлім» еңбегі үшін Стенсио 1926 жылы Ұлттық ғылым академиясының Даниэль Жиро Эллиот медалімен марапатталды. 1917 жылы Андерссон тегін Стенсиоға өзгертіп, туған қаласының атын қабылдады. Ол палеозоологияда «Стокгольм мектебі» деп танылатын бағытты құрды, оны профессорлық қызметін мұрагерлік еткен Эрик Ярвик және Тор Эрвиг одан әрі дамытты. Стенсио 1927 жылдан бастап Швеция Корольдік ғылым академиясының мүшесі болды және 1946 жылы Корольдік қоғамның шетелдік мүшесі болып сайланды. 1953 жылы Вулластон медалімен, ал 1957 жылы Лондон Линнеев қоғамының Линнеев медалімен марапатталды. 1958 жылы Лондон Линнеев қоғамының беделді Дарвин-Уоллес медалімен құрметтелді. 1984 жылғы 11 қаңтарда Стокгольмдегі Дандерид ауруханасында дүние салды.
Prof Erik Helge Osvald Stensiö HFRSE (2 October 1891 – 11 January 1984), née Andersson, was an influential Swedish paleozoologist and founder of the so called "Stockholm School"
He received his Ph. D. and a docentship in paleontology from Uppsala University in 1921 and became professor and keeper at the Zoopaleontological (later called the Paleozoological) department of the Swedish Museum of Natural History in Stockholm in 1923, a position he held until his retirement in 1959. Stensiö specialized in the anatomy and evolution of "lower" vertebrates. His studies of placoderms showed them to be related to modern sharks (though, now, placoderms are considered to be the sister group of all jawed vertebrates, in addition to sharks). His first major work, Triassic fishes from Spitzbergen (part I: Vienna 1921; part II: Stockholm 1925), was based on material collected during his expeditions to Spitzbergen in 1912, 1913, 1915 and 1916. For his work, The Downtonian and Devonian Vertebrates of Spitzbergen, Part I, Stensiö was awarded the Daniel Giraud Elliot Medal from the National Academy of Sciences in 1926. In 1917 he changed his name from Andersson to Stensiö, adopting the name of his home town. He founded the so called "Stockholm School" in paleozoology, continued notably by his successors in the professorship, Erik Jarvik and Tor Ørvig. Stensiö was a member of the Royal Swedish Academy of Sciences from 1927 and was elected a Foreign Member of the Royal Society in 1946. He received the Wollaston Medal in 1953, and the Linnean Medal of the Linnean Society of London in 1957. He was awarded the Linnean Society of London's prestigious Darwin Wallace Medal in 1958. He died on 11 January 1984 at the Danderyd Hospital in Stockholm.
Отбасы
Ол Айна Лореллға үйленген.