Кіріспе

17-19 ғасырлардағы жаяу әскер мен артиллерияның қосымша қаруы

Фассин пышағы – 17-19 ғасырлардағы жеңіл жаяу әскер мен артиллерияға берілген қосымша қару / құрал. Ол жеке қару ретінде де, фассин – траншеялардың немесе жер қоршауларының қабырғаларын нығайту үшін қолданылатын таяқтардан жасалған орамдарды кесуге арналған құрал ретінде де пайдаланылды. Ол тік немесе қисық, екі қырлы немесе бір қырлы, ара тісті жиегімен де болуы мүмкін.

Тарих

XVII және XVIII ғасырлардағы неміс, пруссиялық және шведтік фасциндік пышақтар көбінесе атты әскердің семсерлеріне ұқсас, мыс тұтқасы мен қол сақшысы болған, бірақ кейінгі үлгілері пішіні мен сыртқы түрі жағынан бильхуктарға жақын болды. XX ғасырда ол Ұлыбритания армиясындағы Пионерлік бильхукқа айналды, Бірінші дүниежүзілік соғыста пулемет орындарын жасау үшін қолданылды. Үндістан армиясында ол "пышақ габионы" деп аталады (габиондар, фасциндер сияқты, топырақ жұмыстарын қолдау үшін пайдаланылады). Фасциндік пышақтың кейбір түрлері, мүмкін, 16 ғасырдың қосалқы қаруларынан, мысалы базелард немесе швейцарлық қылышынан тараған. Ал британиялық жаяу әскерлері бильхук деп білетін басқалары ауыл шаруашылығы кескіш құралдарымен байланысты.

Қолданылуы

Білхук сияқты, олар көшеттерді (мысалы, күрке, жаңғақ немесе каштан) кесу үшін қолданылды, олар фасцин немесе тосқауылдар жасау үшін жиналған. Көптеген нығайтулар осы үш түрдің барлығын бірге пайдаланды: фасциндер траншеяның түбінде, тосқауылдар жер бетінен сәл төмен және траншеядан алынған топырақпен толтырылған габиондар жоғары орналастырылды. Испан әскері өздерінің фасцин пышақтарын "мачете" деп атағанмен, олар әдеттегі кескіш құралға ұқсамайтын.