Кіріспе
Андреа Фортунато (26 шілде 1971 – 25 сәуір 1995) – итальяндық футболшы, сол жақ қорғаушы. Фортунато 1980-жылдардың соңы мен 1990-жылдардың басында Италияның ең үміткер футболшыларының бірі саналды және лейкемияға шалдыққанға дейін итальян футболдағы мансабында сәтті, бірақ өте қысқа ғана уақыт өткізді. Ол клубтық деңгейде «Комо», «Пиза», «Дженоа» және «Ювентус» клубтарында ойнады, ал 1993 жылы Италия ұлттық құрамасы сапында бір рет көзге түсті.
Andrea Fortunato (; 26 July 1971 – 25 April 1995) was an Italian football player who played as a left back. Fortunato was one of Italy's most promising prospects in the late 1980s and early 1990s, and he enjoyed a successful yet very short spell in Italian football, before contracting leukemia; he died in April 1995. Throughout his club career, he played for Como, Pisa, Genoa, and Juventus, while at international level he represented the Italy national team on one occasion, in 1993.
Ерте өмір
Андреа Фортунато Салерно қаласында орташа табысты отбасында дүниеге келді; оның әкесі Джузеппе – кардиолог, ал анасы Люция – кітапханашы болған; оның сонымен қатар ағасы мен қарындасы да болған.
Комо, Генуя және Пиза
Фортунато өзінің кәсіби мансабын 1988 жылы 17 жасында Комо клубының негізгі құрамында сол жақ қорғаушы ретінде бастады. 1989 жылғы 29 қазанда Косенцаға қарсы өткен ойында 1:0 есебімен жеңіске жетіп, Серия B-да тұңғыш рет алаңға шықты. Салерно қаласынан шыққан жас ойыншы алғашқы маусымында Серия C1-ге түскен "Лариани" командасы сапында 16 матч өткізді. Келесі маусымда ол команданың негізгі құрамындағы ойыншыға айналып, лигада 27 кездесуде қатысты. Бірақ "Комо" Серия B-ға көтерілу мүмкіндігінен мүжілді, плей-оффта "Венеция" клубына есе жіберді. Фортунатоның тұрақты ойыны ірі итальяндық клубтардың назарын аударды, әсіресе "Генуя" клубының қызығушылығын тудырды. 1991 жылы "Генуя" Фортунатомен келісімшарт жасасты; алайда, клубтағы мүмкіндіктердің шектеулі болуы, оның позициясында тәжірибелі Бранконың болуы Освальдо Багнолидің көмекшісі Серджио Маддемен жанжалдасуға әкелді. Осының салдарынан Фортунато "өждікпен көзге түсетін ықылассыз ойыншы" деп танылып, 1991-92 маусымында бірден Серия B клубы "Пизаға" жалға берілді, онда ол 25 матч өткізді.
Ювентус және халықаралық дебют
Фортунатоның 1992–93 маусымдағы «Генуямен» өнер көрсетуі «Ювентустың» бас жаттықтырышы Джованни Трапатонидің назарын аударды, ол осы перспективті жас ойыншыны келесі маусымда 12 миллиард лираға Турин клубына шақырды. Сол қанат қорғаушысы бірден көзге түсті және 1980-ші жылдары бұрынғы «Ювентус» қорғаушысы Антонио Кабриниге тиесілі болған 3-ші нөмірлі жейдемен марапатталды. Фортунато «Ювентустағы» алғашқы маусымын жарқын бастады және көп ұзамай қапталымен үздірілмейтін жүгіруімен және керемет сол аяғымен танылды, ол Роберто Баджо, Фабрицио Раванелли және Джанлука Виалли сияқты шабуылшыларға нақты пастар беру үшін пайдаланды. Оның ең маңызды қасиеті – алаңда да, одан тыс жерде де командалық ойыншы болуын жақсы көруі еді. Оның тартымдылығы мен ұлы тұлғасы көптеген адамдардың жүрегін жаулап алды, сондықтан Италияның бұрынғы жаттықтырышы Ариго Сакки оны «италия футболының ашылуы» деп сипаттап, «Ювентус» жұлдызын 1993 жылғы 22 қыркүйекте Таллинде Эстонияға қарсы өткен Әлем чемпионатына іріктеу ойынына шақырды. Фортунато Паоло Малдинидің орнын басып, Италия 3:0 есебімен жеңіске жеткен ойында ардагер және ұлттық құрама капитаны Франко Барезибен бірге ойнады. Сол қанат қорғаушысы Малдиниге өте ұқсас болды және бастапқыда Саккидің 1994 жылғы ФИФА Әлем чемпионатына қатысу жоспарында болды.
Ауру және өлім
Алайда, 1993-94 жылғы маусымның екінші жартысында ойыншы түсініксіз себеппен формасын жоғалтып, энергия жетіспеуінен матчтарды толық аяқтау қиындыққа тап болды; нәтижесінде, дәрігерлер 1994 жылдың мамыр айында оған сирек кездесетін лейкемия диагнозы қойғаннан кейін ұлттық командадан шығарылды. Фортунато бастапқыда қолайлы сүйек миы донорын таба алмады, Туриндегі ауруханада химиотерапиядан өтті және қарындасы Паоладан жасалған сүйек миы трансплантациясы сәтті болмады; кейін Перуджадағы ауруханаға ауыстырылып, әкесінен екінші рет сүйек миы трансплантациясын жасағаннан кейін толық жазылып кетті. Келесі маусымда ол Турин клубының тізіміне енді, тіпті жаңа бапкер Марчелло Липпи оны 1995 жылдың 26 ақпанында Генуядағы «Сампдориямен» өтетін «Ювентус» командасына шақырды, бірақ ол матчты трибунадан бақылады. Италияның Литваға қарсы Вильнюстегі ойыны алдында; Оның жаназасы 27 сәуірде туған қаласы Салернода өтті. Сол маусымда Липпидің «Ювентус» командасы Фортунатоның құрметіне арналған 23-ші лига титулын жеңіп алды, бұл «Фортунатоның Скудеттосы» деп аталды. «Ювентус» сол жылы Италия кубогы мен Италия Суперкубогын да жеңіп алды және УЕФА кубогының финалына өтті.
Ойын стилі
Қуатты, еңбекқор, динамикалық, энергиялы және әлеуметтік ойыншы Фортунато футболшы ретінде жылдамдығымен, класымен, төзімділігімен, нығайып ойнауымен және тактикалық зирықтығымен танымал болды, бұл оған сол қанатын жақсы қамтуға және допты тиімді түрде қайтарып алуға мүмкіндік берді. Кәсіби мансабының барысында ол сол қаптама қорғаушысы немесе шабуылдаушы қанат қорғаушысы ретінде ойнағанмен, ол өте әмбебап ойыншы болды. Жастығында орталық шабуылшы және сол жақ жартылай қорғаушы ретінде ойнаумен бастаған, сондай-ақ орталық немесе қорғау жартылай қорғаушы, орталық қорғаушы немесе либеро ретінде де ойнай алатын. Өте дағдылы ойыншы саналған ол Италиядағы өзінің буынындағы ең перспективті жас сол қаптама қорғаушыларының бірі болып есептелді; оның ойын стилі жиі легендарлық бұрынғы «Ювентус» клубының толық қорғаушысы Антонио Кабринимен салыстырылды.