Джоэл Отто: Американдық хоккейшінің өмірі мен мансабы

Кіріспе

Американдық хоккейші (туған жылы 1961)

Джоэл Стюарт Отто (29 қазан 1961 жылы туған) – американдық бұрынғы кәсіби хоккей орташысы, Ұлттық хоккей лигасында (НХЛ) «Калгари Флеймс» және «Филадельфия Флайерс» командалары үшін ойнаған. Драфттан өте алмаған Отто 1984 жылы «Флеймс» клубымен еркін агент ретінде келісімшартқа отырды және командада 11 маусым өтті. Мансабында ол лиганың үздік қорғаныс орташыларының бірі және НХЛ-дегі допты бақылаудағы ең жақсы ойыншылардың бірі болды; Отто Франк Дж. Селке жүлдесі үшін екі рет финалист атанды. Ол «Калгари» клубының «Эдмонтон Ойлерс» командасымен бәсекелестігінде Марк Мессьенің қарсыласы ретінде танымал болды және 1989 жылы Стэнли кубогын жеңіп алған «Калгари» командасының құрамында болды. 1995 жылы «Флайерс» клубына қосылып, үш маусым ойнады. Отто АҚШ ұлттық құрамасының тұрақты мүшесі болды. Ол екі әлем чемпионатына және екі Канада кубогына қатысып, 1991 жылы АҚШ құрамасын финалға жеткізді. Отто 1996 жылы өткен Хоккей әлем кубогын жеңіп алған команданың құрамында болды және 1998 жылғы қысқы Олимпиада ойындарында өнер көрсетті. Қазір Батыс хоккей лигасының «Калгари Хитмен» командасының көмекші жаттықтырушысы болып жұмыс істейді және 2010 жылы лига чемпионы атанды.

Колледж

Миннесота штатының Елк-Ривер қаласында туған Отто колледж хоккейін ойнады. 1981–82 оқу жылында екінші курс студенті ретінде 31 ойында 52 ұпай жинап, келесі маусымда 61 ұпайға жетті, ал 1983–84 оқу жылында 31 ойында 75 ұпай жинады. 1982, 1983 және 1984 жылдары Солтүстік колледж хоккей қауымдастығының (NCHA) бірінші құрама командасына және Ұлттық колледждік атлетика қауымдастығының (NCAA) Батыс Американдық құрама командасына шақырылды. Отто 1983–84 оқу жылында Бемиджи штатының капитаны болды, команданы 31–0 есебімен жеңіліссіз және II дивизионның ұлттық чемпионатына жеткізді. 1984 жылы NCHA жылдың ойыншысы деп танылды. 1984 жылы АҚШ-тың үздік колледж ойыншысына берілетін Хоби Бейкер сыйлығының финалисі болды. Отто Бемиджи штаты үшін 200-ден астам ұпай жинады, мектеп өзінің жейдесін зейнеткерлікке шығарған алғашқы ойыншы болды және 2010 жылы Бемиджи штатының Атлетикалық даңқ залына енгізілді. 1984–85 жылғы АХЛ маусымында «Алтын жалын» үшін 56 ойында 63 ұпай жинап, «Калгари» командасымен 17 ойын өткізді. 1985–86 жылдары Отто «Флеймс» командасының үздік қорғаныс шабуылшысы ретінде танылды. Бапкер Боб Джонсон оның дарынын ашты, ол Оттоға Лос-Анджелес «Кингс» командасының үздік ойыншысы Марсель Дионнеге қарсы ойнауды тапсырды. Осыдан кейін Отто қарсыластардың бірінші буынына қарсы тұрақты түрде пайдаланылды, онда ол өзінің дене бітімі мен допты бақылау қабілетін тиімді пайдаланды. 1980-ші жылдардың соңында Альберта шайқасының қалың қызығында Эдмонтон «Ойлерс» командасының Марк Мессиенің қозғалысын шектеуде ең танымал болды. Кейіннен Отто Мессиенің НХЛ-де оның болу себебі екенін айтты, өйткені «Флеймс» командасына Мессиемен физикалық күшпен теңесе алатын және допты бақылауда одан кем түспейтін үлкен орталық қажет болды. Джонсон сондай-ақ Оттоны қарсыластардың қақпасының алдында қақпашыны көлеңкелеу үшін пайдаланды. 1985–86 маусымның басында шабуылда қиындықтарға тап болды, жылдың алғашқы үштен бірінде тек екі гол соқты, бірақ өзіне сенімділігі артып, мұз үстінде көбірек уақыт өткен сайын шабуылдық көрсеткіштері жақсарды. Келесі маусымдарда да шабуылға көмектесе келе, Отто өзінің алғашқы төрт толық маусымының әрқайсысында кем дегенде 50 ұпай жинады. 1988–89 оқу жылында екінші рет 20 голдан асып түсті, ол 11 ойындық ұпайлық сериямен аяқталды. Дегенмен, «Канукс» командасы «Флеймс» командасын серияның жетінші және шешуші ойынының қосымша уақытына мәжбүрледі. Бірінші қосымша уақыттың соңында Отто қақпаға қарай жүгірді, ал Джим Пеплински шайбаны оң жақтан алып шықты. Пеплинскидің соққысын Отто Ванкувердің қақпашысы Кирк Маклиннен өткізіп жіберді. Отто серияның жеңімпаз голын соқты. «Флеймс» командасы Стэнли кубогын жеңіп алғанда, плей-оффтың 22 ойынында жалпы 19 ұпай жинады. 1990 жылдың 30 қазанында «Нью-Джерси Девилс» командасына қарсы карьерасындағы 100-ші голын соқты, ал 1991 жылдың 4 қазанында «Эдмонтон» командасына қарсы 300-ші ұпайын жинады. 1992–93 оқу жылында ол 50 ұпайдан асып түсті. 1994–95 жылдары Селке трофиінің финалисі атанды.

A native of Elk River, Minnesota, Otto played college hockey for Division II school Bemidji State. He scored 52 points in 31 games in his sophomore season of 1981–82, improving to 61 points the following season and finally 75 points in 31 games in 1983–84. He was named to the Northern Collegiate Hockey Association (NCHA) first All Conference Team and National Collegiate Athletic Association (NCAA) West All American in 1982, 1983 and 1984. Otto captained Bemidji State in 1983–84, leading the team to an undefeated record at 31–0 and a Division II national championship. He was recognized as the NCHA player of the year in 1984. He was a finalist for the Hobey Baker Award in 1984, given to the top collegiate player in the United States. Otto scored over 200 points for Bemidji State, was the first player to have his jersey retired by the school, and was inducted into Bemidji State's Athletics Hall of Fame in 2010. Otto agreed, scored 63 points in 56 games for the Golden Flames in the 1984–85 AHL season and appeared in 17 games with Calgary. Otto established himself as a top defensive forward for the Flames in 1985–86. Coach Bob Johnson discovered his niche when he had Otto shut down Marcel Dionne, the top player of the Los Angeles Kings. Afterward, Otto was consistently used against the opposition's top line where he used his size and faceoff ability to his advantage. He was most famous for shadowing Mark Messier of the Edmonton Oilers when the Battle of Alberta reached its peak in the late 1980s. Otto later remarked that Messier was the reason he was in the NHL, as the Flames needed a big center who could match Messier physically, especially in the faceoff circle. Johnson also used Otto in front of the opposition net to screen the goaltender. He struggled offensively early in the 1985–86 season, scoring only two goals in the first third of the year, but as he grew in confidence and saw increasing ice time, his offense improved. Continuing to chip in on offense in the following seasons, Otto scored at least 50 points in each of his first four full seasons. He reached the 20 goal mark for the second time in 1988–89, a season he ended on an 11 game point scoring streak. Nonetheless, the Canucks forced the Flames into overtime of the seventh and deciding game of the series. Late in the first overtime period, Otto rushed toward the net as Jim Peplinski carried the puck up the right side boards. Peplinski's shot was kicked in by Otto past Vancouver goaltender Kirk McLean. Otto was credited with the series winning goal. He scored a total of 19 points in 22 playoff games as the Flames won their first Stanley Cup championship in franchise history. He scored his 100th career goal on October 30, 1990, against the New Jersey Devils and his 300th point on October 4, 1991, against Edmonton. though he surpassed 50 points for the fifth time in 1992–93. He was again named a finalist for the Selke Trophy in 1994–95.

Филадельфия флайерлері

Отто 1995 жылғы маусым аяқталғаннан кейін Калгариде қалуға ниеттенді, бірақ «Флеймс» командасы қаржылық қиындықтарға тап болды, ал НХЛ-дің жалақы жүйесі күрт өзгергендіктен, жаңа келісімшартқа келісе алмады. Ол еркін агенттер нарығында ең ізделісті ойыншылардың бірі болды, және «Нью-Йорк Рейнджерс» командасы оны шақырып алды, олардың ойынша, ол «Филадельфия Флайерс» командасының Эрик Линдросын тоқтатуға көмектесе алады. Отто ұсынысты қарастырып, егер «Рейнджерс» қарсыласын осылай бағаласа, оған қарсы ойнағаннан гөрі Линдростың құрамасында ойнаған дұрыс екенін ойлады. 1996-1997 жылдары лиганың үздік қорғаныс шеберлерінің бірі саналған Отто, «Флайерс» командасының 1997 жылғы Стэнли кубогының финалына өтуіне көмектесті, бірақ олар «Детройт Ред Уингс» командасына есе жіберді. 1997-1998 жылдары ол 68 ойында бар болғаны 7 ұпай жинады, ал өткен маусымда 32 ұпай жинаған еді, сонымен қатар коньки тебу жылдамдығынан айырылды. Американдықтар турнирде төртінші орынды иеленді. Отто 1990 жылы екінші рет Әлем чемпионатына қатысып, тоғыз ойында алты ұпай жинады, нәтижесінде американдықтар бесінші орынға табан тіреді. Американдықтар финалда Канадаға 2:0 есебімен ұтылып қалды. Содан кейін Отто 1996 жылғы Хоккей әлем чемпионатында өнер көрсетті, бұл жарыс Канада кубогының жалғасы болды, онда американдықтар финалда тағы да Канадамен кездесті. Отто және оның командаластары Канаданы жеңіп, тұңғыш рет Әлем кубогының иегері атанды. Оның халықаралық аренадағы соңғы қатысуы 1998 жылғы Қысқы Олимпиада болды. 36 жастағы Отто американдық құраманың ең ескі ойыншысы болды және американдық құрамаға қорғаныс шебері ретінде үлес қосатыны күтілді.

Мұздан шығыңыз

Отто мен оның әйелі Каридің екі баласы бар. Отбасы Калгариде қоныстанды, бірақ түрлі шараларға қатысу үшін Миннесотаға қайтып оралады. Ойыншылық жолынан зейнетке шыққаннан кейін Отто Калгаридің MacLeod Dixon заң фирмасында кәсіби ойыншы-консультант ретінде, содан кейін гольф таяқшаларын шығаратын компанияда жұмыс істеді. Отто қоғамдық өмірде белсенді. "Флеймс" командасының ойыншысы ретінде ол Калгари балалар сүт қоры қоғамының өкілі болды. Отто Калгари "Флеймс" түлектер қауымдастығында әрекет етуін жалғастырып, 2004 жылы Батыс хоккей лигасының (WHL) "Калгари Хитмендеріне" қосылып, олардың "Хитмен Кидз" атты қоғамдық бағдарламасының бетке айналды. Зейнетке шыққаннан кейін бірнеше маусым бойы Калгари университетінің "Динос" хоккей командасымен жұмыс істегенімен, Отто отбасына жақын болу үшін кетіп қалды. 2006 жылы ол "Хитмендер" клубының көмекші жаттықтырушысы болып қайта оралды. Ол 2009-10 жылдары "Хитмендерге" WHL чемпиондары ретінде Эд Чайноут кубогын жеңуге көмектесті және 2011-12 жылдары алтыншы маусымда жаттықтырушылар штабына оралды.

Қызықты жайттар

Канадалық панк-тобы Belvedere Джоэл Оттоның карьерасы туралы "Тым әдемі болғаның үшін екі минут" деген ән жазды.