Герберт Лесли Коллинз: Крикет пен Регби шебері

Кіріспе

Австралиялық крикетші және регби лигасының футболшысы Герберт Лесли Коллинз (21 қаңтар 1888 – 28 мамыр 1959) – 1921 және 1926 жылдар аралығында 19 тестілік матч ойнаған австралиялық крикетші. Ол Австралия құрамасының 11 тестілік матчта капитаны болды, оның 5-інде жеңіске жетті, 2-інде жеңіліске ұшырап, 4-інде тең аяқтады. Бірінші дүниежүзілік соғыстың кесірінен кейінге қалдырылған тестілік карьерасында ол 45.06 орташа есеппен 1352 ұпай жинады, оның ішінде төрт жүздік соқты. Коллинз сонымен қатар регби лигасының табысты футболшысы болды, ол 1911 жылғы NSWRFL маусымының финалында «Шығыс Субұрбы» клубымен жеңіске жетті. Ол Ұлы соғыста әскери қызметте жүрген кезінде құмар ойындарға бейімділік танытты, бұл әдетке айналды. Соғыстан кейін Англия, Оңтүстік Африка және Австралия айналып келген Австралия императорлық күштерінің крикет командасында (AIF XI) ойнады және кейін команданың капитаны болып тағайындалды. Ол стильді немесе күшті соққы беруші емес, ұпай жинау үшін итермелеуге және бұруға бейім болды. Оның сол қолымен екі қадамдық жүгіріспен орындалатын баяу айналуы AIF XI турынан кейін сирек кездесті. Австралияға оралғаннан кейін ол Англияға қарсы Сиднейдегі Крикет Граундында (SCG) өткен екінші тестіде дебют жасап, екінші иннингте 104 ұпай жинады; тестілік дебютінде жүздік соққан бесінші австралиялық. 1921 жылы Оңтүстік Африкада бұрынғы капитан Уорвик Армстронг ауырып қалған кезде ол Австралия құрамасының капитаны болып тағайындалды.

Оның тестілік карьерасы көңілсіздікке және күдікке толы аяқталды, өйткені Австралия 1926 жылы Англияға қарсы бесінші тестіде және «Күл» турнирінде жеңілді. Кейбір бұрынғы ойыншылар мен крикет әкімшілері матчты сөзбен келісіп ойнауға қатысты күдік білдірсе де, оны растайтын нақты дәлелдер табылмады. Крикеттен зейнетке шыққаннан кейін Коллинз құмар ойындар туралы білімін пайдаланып, ат жарыстарында мансап құрды, букмекер және комиссиялық агент болып жұмыс істеді.

Ерте мансап

Коллинз Сиднейдің ішкі аймағындағы Дарлингхерсте дүниеге келді. Ол бухгалтер Томас пен Эмманың (құрметті аты – Чарлтон) ұлы болды. Альбион-стрит (Супериор) мемлекеттік мектебінде оқыды, онда крикет және регбиге қабілетті екенін көрсетті. Алғашқы крикет ойындарын Паддингтон крикет клубында ойнады, сол қолымен спин айналдырып, 19 жасында Жаңа Оңтүстік Уэльс крикет командасына (NSW) іліккеніне жетті. 1909–1910 жылдары Оңтүстік Австралияға қарсы өткен бірінші сыныптық крикеттегі дебюті көңілін толық қамтамасыз етпеді, үш және бір ұпай жинап, 1/35 нәтиже көрсетті. Осы маусымда Викторияға қарсы тағы бір матч ойнады. Кейде оны Брисбендегі Тумбул клубында ойнаған және 1912 жылы Квинсленд құрамасына шақырылған Берт Коллинзбен шатастырады, бірақ ол басқа адам. Коллинздің NSW үшін алғашқы толық маусымы 1912–1913 жылдары болды, он матчта ойнап, орташа есеппен 598 ұпай жинады. Маусымды Хобартта Тасманияға қарсы 282 ұпаймен аяқтады. 1913 жылғы Австралия қысында Коллинз Солтүстік Америкаға сапарлаған Австралия құрамасының құрамында болды, Филадельфия джентльмендерімен және Канада-АҚШ біріккен командасымен ойнады. Соғыстан кейін ол 1919 жылы Англияға сапарлаған Австралия императорлық күштерінің крикет командасына қосылды. Алғашқы алты матчта команда капитаны – офицер Чарльз Келлевей болды. Коллинздің шеніне қарамастан, Австралия корпусының бұрынғы қолбасшысы фельдмаршал Бердвуд оны турдың қалған бөлігінде капитандыққа алуын өтінді. Оның әріптестерінің арасында Джек Грегори және Нип Пеллев сияқты офицерлер де болды. Отанына оралған АИФ командасы Оңтүстік Африкада он матч ойнады, оның сегізін бірінші сыныпта өткізді, турдың осы бөлігінде жеңіліссіз қалды. Джек Грегори жағдайға риза болса, жергілікті газеттер Коллинзді тур командасының ең үздік ойыншысы деп атады. Коллинз Оңтүстік Африкада 50.58 орташа есеппен 602 ұпай жинап, 16.53 орташа есеппен 39 қақпа алды. Йоханнесбургтегі Олд Уондерерс стадионында Оңтүстік Африка құрамасына қарсы өткен матчта Коллинз бірінші таймда 441 ұпайдың ішінде 235 ұпай жинады, ал AIF XI 8 қақпамен жеңіске жетті. Австралияға оралғаннан кейін АИФ командасы үш бірінші сыныптық матч ойнады, Шеффилд Шилдтің чемпиондары Жаңа Оңтүстік Уэльс және тұрақты Шилдтің күшті құрамасы Викторияны жеңді. Квинслендке қарсы жеңіске жету мүмкіндігін нөсерлі жаңбыр тоқтатты. Австралиядағы нәтижелер АИФ командасының күшін көрсетті және команда тарағаннан кейін бірнеше ай өткен соң Коллинз, АИФ командасынан Грегори, қақпашы Берт Олдфилд және шабуылшылар Джонни Тейлор мен Нип Пеллевпен бірге Тест дебютін жасады. Бірінші Тест Коллинздің үйі, Сиднейдегі крикет алаңында өтті, Коллинз 70 және 104 ұпай жинап, өзін үйінде сезінді. Коллинз – Тест дебютінде жүздік соққан бес австралиялық ойыншының бірі. Коллинз үшінші Тестте Аделаида овалында тағы бір жүздік соқты, 162 ұпай үшін 258 минут ойнап, Австралияның 119 ұпаймен жеңіске жетуіне көмектесті. 1920–1921 жылдар аралығында Коллинз 61.88 орташа есеппен 557 ұпай жинады. Австралиялықтар 1921 жылы Англияға сапарлады, бұл 1912 жылғы апатты үшбұрышты турнирден кейінгі алғашқы өкілдік сапар болды. Коллинз серияны толық жеңіп алған құрамаға енді, үш Тест матчты 0:0 есебімен жеңді. Коллинз турдағы барлық матчтарда 33.94 орташа есеппен 1222 ұпай жинады. Серияның екінші Тестінде Коллинз Йоханнесбургтегі Олд Вондерерс стадионында қос жүздік (203) соқты, бұрын сирек қолданған көптеген соққыларды ашты. 119 ұпай жинаған Грегоримен бірге олар 85 минутта 209 ұпай жинап, Оңтүстік Африка боулингін қиратты. Алты матчта Коллинз 60.88 орташа есеппен 548 ұпай жинады, оның ішінде екі жүздік. Австралияға келесі халықаралық қонақтар 1924–1925 жылдардағы Артур Гиллиганның капитаны болған ағылшын командасы болды. Сиднейдегі бірінші Тестте Коллинз соққыны ашып, 114 ұпай жинады. Өзінің алғашқы Тестінде жас Викториялық Билл Понсфордпен шайқасқанда, Коллинз оны Морис Тейттің керемет шайқасынан қорғауға сенімді болды. Понсфорд бірінші рет жүздік (110) соқты. Понсфорд кейінірек: «Герби [Тейттің боулингін] мен орныққанға дейін алғаны үшін өте риза болдым. Оның жанқиярлық танытқандары болмаса, жүзге жететін болар едім» деді. Коллинз тәжірибесіз Артур Ричардсонды Майли мен Кларри Гриммет сияқтылардың есебінен негізгі соққы боулирі ретінде пайдаланып, көптеген жағымсыз пікірлерге ие болды. Ағылшын ойыншылары Хоббс пен Сатклифтің ойынды бастау үшін 172 ұпайлық серіктестік құрды. Англия екінші таймда 436 ұпаймен жеңіліп, 415 ұпайға жеңілді. Австралия 125 ұпаймен жеңіліп, 289 ұпаймен ұтылды. Бұрынғы ойыншылар, оның ішінде оның бұрынғы Waverley капитаны, ықпалды Монти Нобл, Коллинздің капитандығын жазғырды. Көрермендер қатарынан қараған Хантер Хендри Коллинз матчты сәуегейлікпен ұтып берді деп күдіктенді. Құмар ойыншы репутациясына қарамастан, Коллинз ешқандай крикет матчының нәтижесін түзетуге қатысқандығын көрсететін материалдық дәлел жоқ. Оны Брисбендегі Тумбул клубында ойнаған және үш рет Квинсленд құрамасын өкілдік еткен Берт Коллинзбен шатастыру орын алады.

Collins was born in Darlinghurst, an inner suburb of Sydney, the son of Thomas, an accountant, and Emma (née Charlton). He attended Albion Street (Superior) Public School, where he showed an aptitude for cricket and rugby union. He played his early cricket with Paddington Cricket Club, bowling left arm spinners and batting well enough to be selected at 19 for the New South Wales cricket team (NSW). He made his first class cricket debut against South Australia in 1909–1910 and was disappointing, scoring three and one and taking 1/35. He played one further match for the season, against Victoria. He is sometimes confused with, but was not, the Bert Collins who played in Brisbane for Toombul's club, gaining selection for Queensland in 1912. Collins's first full season for NSW was in 1912–1913, playing ten matches and scoring 598 runs at an average of 42.71. He finished the season with 282 against Tasmania at Hobart. During the 1913 Australian winter, Collins was part of an Australian team that toured North America, playing Gentlemen of Philadelphia and a combined Canada–United States team. Following the war he was included in an Australian Imperial Forces cricket team, touring England in 1919. Charles Kelleway, an officer, was the captain of the team for the first six matches. Despite Collins's rank Field Marshal Birdwood, the former commander of the Australian Corps, asked him to take over the captaincy for the remainder of the tour. Some of his colleagues were officers such as Jack Gregory and Nip Pellew. On their way home the AIF team played ten matches in South Africa, eight of them first class, remaining undefeated in this section of the tour. While Jack Gregory relished the conditions, the local newspapers acclaimed Collins as the finest player in the touring team. Collins scored 602 runs in South Africa at an average of 50.58 and took 39 wickets at 16.53. In a match at the Old Wanderers ground in Johannesburg against the South African XI, Collins scored 235 from a total of 441 in the first innings as the AIF XI won by 8 wickets. On arrival back in Australia, the AIF team played three first class matches, defeating the reigning Sheffield Shield champions New South Wales and perennial Shield powerhouse Victoria. A likely victory against Queensland was frustrated due to torrential rain. The results in Australia demonstrated the strength of the AIF team and within a few months of the team's dissolution, Collins would make his Test début, along with his AIF team mates, Gregory, wicket keeper Bert Oldfield and the batsmen Johnny Taylor and Nip Pellew. The First Test was played on Collins's home ground, the Sydney Cricket Ground and Collins had reason to feel at home, scoring 70 and 104. Collins was only the fifth Australian to make a century on Test début. Collins scored another century in the Third Test at the Adelaide Oval, batting 258 minutes for 162, helping Australia to a 119 run victory. Over the 1920–1921 series, Collins made 557 runs at an average of 61.88. The Australians toured England in 1921, the first representative tour since the disastrous 1912 Triangular Tournament. Collins was included in the squad that would win the series comprehensively, three Tests to nil. Collins scored 1,222 runs in all matches on tour at an average of 33.94. In the second Test of the series, Collins scored a remarkable double century (203) on the matting pitch at the Old Wanderers ground in Johannesburg, unearthing a range of shots he had rarely used. With Gregory, who scored 119, the pair put on a partnership of 209 in 85 minutes, destroying the South African bowling. In six matches played, Collins scored 548 runs, including two centuries at an average of 60.88. The next international visitors to Australia were the English team of 1924–1925, under the captaincy of Arthur Gilligan. In the First Test at Sydney, Collins opened the batting and scored 114. Batting with a young Victorian in his début Test, Bill Ponsford, Collins was confident enough to shelter him from the brilliant swing bowling of Maurice Tate. Ponsford went on to make a century (110) on début. Ponsford later said "I was most grateful for Herbie taking [Tate's bowling] until I was settled in. I doubt I would have scored a century but for his selfless approach." Collins attracted a great deal of negative attention by using the inexperienced Arthur Richardson as a main strike bowler at the expense of the likes of Mailey and Clarrie Grimmett. The English openers, Hobbs and Sutcliffe, took advantage of this by compiling a 172 run opening partnership. England were bowled out in their second innings for 436, 415 runs ahead. Australia were dismissed for 125, losing the match by 289 runs. Former players, including his former Waverley captain, the influential Monty Noble, publicly criticised Collins' captaincy. Hunter Hendry, viewing the match from the stands, suspected Collins threw the match. Despite his reputation as a gambler, there is no material evidence that Collins ever fixed the result of any cricket match. He is sometimes confused with, but was not, the Bert Collins who played in Brisbane for Toombul's club and represented Queensland on three occasions.

Сыртқы крикет

Коллинз құмар ойыншы еді, команда мүшелері оның ойынға кез келген себеп табатынын білген. Мейлидің айтуынша, Коллинздің "көрген жері - жарыс, иттер, Кингс-Кростағы баккара, Фландрия окоптарының екі жоғары мектебі және покердің тыныш ойыны ойналатын кез-келген жер. Коллинз түнгі покерге қатысып, соққыны ашқанға дейін, бірақ жаңадан ойнағандарға ақша алу қиынға соқпағандықтан, басқа ойыншыларға қарсы ойнаудан бас тартқан. Ажырасқаннан кейін Коллинз Кингс-Кростағы құмар ойындар клубтарына жиі барып, түнде покерге қатысады. Өмірінің соңына таман темекі шегуді тастағанына қарамастан, оның өкпелері істен шықты және ол 1959 жылы 70 жасында қатерлі ісік ауруынан қайтыс болды. Ол өте аз артқа көтеріліп, бірінші тексеруде штурмсыз көрінуі мүмкін, тек итермелеу мен штурмдан, штурмдан және шабудан ұпай жинады. АХА командасында ұзақ уақыт ойнағаннан кейін ол қайтадан ұзақ рейдке қатыспады. Берт Олдфилд Коллинз туралы: "Ол әр ойыншының темпераментін зерттеді және соған сәйкес әрекет етті" деді. Көптеген лақаптар Коллинзге, соның ішінде "Бақытты" және "Ат жегісі" байлыққа деген беделінің нәтижесінде, әсіресе, монетаны лақтыруға келгенде. Ойыншылар оны "Мауди" (бәлкім, сол қолынан) және "Натти" деп атаған; оның "жаңғағын" (басын) қолданғаны үшін ме, әлде оны сындыру қиын болғандықтан ма, белгісіз. Мейли оны "Сыртқы" деп атады, ол Коллинстің көздері түнде жарқырайтынын, бұл оған түнде күндізге қарағанда жақсы көруге мүмкіндік береді деп мәлімдеді. Коллинстің богемалық кейіпкері бар, ол түнде покер мен баккара сеанстарын және операдағы кештерді ұнатады. "Покер жүзі" де оның басқа лақап аты еді. Ол өзі де тенорлық дауысты, кейде тойларда ән шырқатын. Әскерде жүрген кезінде Коллинз тізбектес темекі шегуші болды, бірақ ол кез-келген шарапты тойлау үшін бір стакан шампаннан басқа, ішімдік ішпейтін адам болды.