Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Солтүстік Каролинаның 9-шы губернаторы (1771-1776 жж. қызмет еткен) және Жаңа Зеландиялық ғалым.
9th governor of North Carolina (in office from 1771 to 1776)
the New Zealand academic
Джозиа Мартин (23 сәуір 1737 – 13 сәуір 1786) – британдық армия офицері және колониялық шенеунік, 1771-1776 жылдар аралығында Солтүстік Каролинаның тоғызыншы және соңғы британдық губернаторы болған.
Josiah Martin (23 April 1737 – 13 April 1786) was a British Army officer and colonial official who served as the ninth and last British governor of North Carolina from 1771 to 1776.
Ерте өмір және мансап
Мартин Ирландияның Дублин қаласында, Кариб теңізіндегі Антигуа аралында жақсы орныққан плантатор Сэмюэл Мартиннің ұлы болып дүниеге келді, ол әкесінің екінші некесінен туған үшінші ұлы еді. Оның аға жартылай бауыры Сэмюэл Мартин (1714–1788) Лондон қазынашылығының хатшысы болды. Тағы бір бауыры, сэр Генри Мартин (1735–1794) көп жылдар бойы Портсмут қаласында теңіз комиссары және Корольдік теңіз күштерінің бақылаушысы қызметін атқарды. Сэр Генри Томас Бьям Мартиннің әкесі болды. Осы Джозиа Мартиннің үлкен ағасы, сонымен қатар Джозиа Мартин (1699–1778), бірақ Антигуада туған ол 1750 жылдан кейін Антигуадан кетіп, Лонг-Айлендтегі Фар-Роккавейде қоныстанды. 1754 жылы ол Кінгс колледжінің (қазіргі Колумбия университеті) алғашқы қамқорлар кеңесінің мүшесі болды, ал 1754–1755 жылдары Нью-Йорк корольдік кеңесінің мүшесі болды. 1759 жылдан 1764 жылға дейін ол Нью-Йорк провинциясының губернаторының кеңесінде отырды. Кіші Джозиа Мартин 1761 жылы Лонг-Айлендтен шыққан Джозиа Мартиннің қызы, өзінің туысы Элизабет Мартинге үйленді. Басында шешімін таппаған ол 1756 жылы британ армиясына прапорщик болып кірді, кейін 1769 жылы подполковник шеніне көтерілді. 1758 жылдың 29 желтоқсанында Джозиа Нью-Йорк кеңесіне тағайындалды, бұл лауазымды бұрын оның ағасы атқарған еді. Лондон мен Антигуаға сапарларының себебінен, кеңес 1762 жылдың қарашасында оны уақытша Лоренс Ридпен алмастырды, ал Лоренстің әкесі Джозеф Рид оның оралуына дейін Мартиннің орнында отыру үшін тағайындалды. Оған «Батыс Индиядан кеңеске қайта оралу-оралмауын анықтау үшін толық бір жыл берілді», ол бұл әрекетті «Патшалық үкіметіне қарсы басқару және реттеу жүйесін құру» деп сипаттады. Мартин Бостондағы генерал Томас Гейджтен қару-жарақ пен оқ-дәрі сұрады. 1775 жылдың шілдесінде Мартин құлдарды қаруландыруды жоспарлағандығы анықталды. Жауап ретінде Джон Эш 20 шілдеде Джонстон бекінісіне қарсы отаршылар тобын жетектеді. Мартин «Круйзер» кемесімен қашуға мәжбүр болды, ал отаршылар бекіністі қиратты. Мартин Солтүстік Каролина жағалауында қалып, лоялистердің көтерілісін басқарды және Англиядан әкелінген қару-жарақпен оларды жабдықтады.
Martin was born in Dublin, Ireland, the son of Samuel Martin, a planter well established on the Caribbean island of Antigua, third son of his father's second marriage. His elder half brother Samuel Martin (1714–1788) was secretary to the Treasury in London. Another brother Sir Henry Martin (1735–1794) was for many years naval commissioner at Portsmouth and Comptroller of the Royal Navy. Sir Henry was father of Thomas Byam Martin. This Josiah Martin's uncle, also Josiah Martin (1699–1778) but born in Antigua, left Antigua after 1750 and settled at Far Rockaway, Long Island. He was a member of the first board of trustees for King's College (now Columbia University) in 1754 and a member of the royal council of New York in 1754–1755. From 1759 to 1764, he was on the council of the governor of the Province of New York. Josiah Martin, the younger, married his first cousin Elizabeth Martin, daughter of the elder Josiah Martin of Long Island, in 1761. At first undecided, he became an ensign in the British Army in 1756, rising to the rank of Lieutenant Colonel in 1769. On 29 December 1758, Josiah was appointed to the New York Council, a position once held by his uncle. Because of his trips to London and Antigua, the council, in November 1762, temporarily replaced him with Lawrence Read, superseded in turn by Lawrence's father Joseph Read, to sit in Martin's place until he returned. He was given "a full year to determine whether he will return to the council from the West Indies." which he described as "setting up a system of rule and regulation subversive of his majesty's government." Martin then requested a supply of arms and ammunition from General Thomas Gage in Boston. In July 1775, a plot instigated by Martin to arm the slaves was discovered. In retaliation, John Ashe led a group of colonists against Fort Johnston on 20 July. Martin was forced to flee aboard the Cruizer while the colonists destroyed the fort. Martin remained off the coast of North Carolina, directing the rising of the Loyalists, whom he supplied with weapons brought from England.
Кейінгі өмірі
Каролина науқаны барысында әкімшілігін қайта орнатуға жасаған екі әрекеті сәтсіз аяқталғаннан кейін, шаршаудан денсаулығы нашарлаған Мартин Лонг-Айлендке, содан кейін Англияға кетіп қалды. Ол 1786 жылдың сәуір айында Лондонда қайтыс болды және Англияның Вестминстер қаласындағы Санкт-Джордж Ганновер сквер шіркеуіне жерленді.
After two attempts during the Carolina campaign to re establish his administration were turned back, Martin, who was then in ill health due to fatigue, left for Long Island and then England. He died in London in April 1786 and was buried at St George's Hanover Square Church, City of Westminster, London, England.
Құрметтер
Солтүстік Каролина штатындағы Мартин округі оның құрметіне аталған.
Martin County, North Carolina, is named after him.