Вильям де ла Барр: Ұн тарту және гидроэлектр станцияларының инженеры
William de la Barre
Уильям де ла Барр: австриялық инженер, АҚШ-тағы алғашқы гидроэлектростансаның бас инженеры, ұн тарту технологиясын жетілдірген. Биографиясы мен жетістіктері.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Австрияда туған инженер (1849–1936)
Austrian born engineer (1849–1936)
Уильям де ла Барре (15 сәуір, 1849 жылы Венада дүниеге келген – 24 наурыз, 1936 жылы Миннеаполисте қайтыс болған) – Австрия империясында туған азаматтық инженер. Ол бидайды ұнға айналдырудың жаңа әдісін жасады, Washburn Crosby Mills (қазір General Mills, Inc. деп белгілі) зауытында энергияны үнемдейтін болат роликтерін қолданып, ал кейіннен АҚШ-та салынған алғашқы гидроэлектр станциясының бас инженері болды, ол станция да Миннеаполисте, Saint Anthony Falls шатқалында орналасқан.
William de la Barre (April 15, 1849, in Vienna – March 24, 1936, in Minneapolis) was an Austrian Empire born civil engineer who developed a new process for milling wheat into flour, using energy saving steel rollers at the Washburn Crosby Mills (now known as General Mills, Inc.) in Minneapolis, and later served as chief engineer for the first hydroelectric power station built in the United States, at Saint Anthony Falls, also in Minneapolis.
Ерте өмір
Уильям де ла Барре, Карл мен Жозефинаның (Фридль) де ла Барре ұлы, 15 сәуірде 1849 жылы Австрияның Вена қаласында дүниеге келді. 1863 жылы Венадағы Политехникалық институтқа (қазіргі Вена Технология университеті) оқуға түсті, онда екі жыл оқығаннан кейін Австрия империясының Әскери-теңіз флотына машинист ретінде қабылданып, алғашқы механикалық тәжірибесі мен білімін алды. Де ла Барре 1866 жылдың қазан айында АҚШ-қа көшіп келді, Нью-Йоркке қонды, содан кейін Пенсильвания штатының Филадельфия қаласына қоныстанды, онда ол суретші және инженер болып жұмысқа орналасты. 1876 жылы Филадельфияда өткен ғасырлық көрменің инженері қызметін атқарды. 1870 жылы Филадельфияда Луиза және Мари (Глазер) Мерьянның қызы Луиза Верена Мерьянға үйленді. Олардың үш баласы болды.
William de la Barre, son of Carl and Josephine (Friedl) de la Barre, was born in Vienna, Austria on April 15, 1849. In 1863, he entered the Polytechnic Institute in Vienna (now known as the Vienna University of Technology), where he studied for two years before being recruited into the Austrian Empire Navy as a machinist. In the Navy, he received his first mechanical experience and training. De la Barre immigrated to the United States in October 1866, landing in New York, then settling in Philadelphia, Pennsylvania, where he found employment as a draftsman and engineer. He served as engineer for the Centennial Exposition held in Philadelphia in 1876. He was married to Louisa Verena Merian, daughter of Louis and Marie (Glaser) Merian of Philadelphia, in 1870 in Philadelphia. They had three children.
Мансап
1878 жылы ол отбасымен бірге Миннеаполиске (Миннесота штаты) көшіп келді. Ол Behrns' Exhaust компаниясының сатушысы болды, бұл ұн фабрикаларындағы шаң жарылыстарын болдырмауға арналған патенттелген құрал, және бірнеше жыл бойы бұл құралды Миннеаполистегі түрлі фабрикаларда сатып, орнатты. Ұн диірмендері туралы терең білімі болғандықтан, 1880 жылы оны Минеаполистегі Washburn Crosby Mills диірмендерінің негізін қалаушы Cadwallader C. Washburn (көбінесе C. C. Washburn деп танылады) бас инженер және диірмендерінің басқарушысы етіп алды. Филадельфиядағы ғасырлық көрмеде де ла Барр Еуропада астық ұнтақтаудың жаңа әдісі ойлап табылғанын білді, онда астық дөңгелекті диірмендердің орнына бірнеше роликтер арқылы өңделді. Washburn оны осы процесті өз көзімен көру үшін Еуропаға жіберді. Де ла Барр Венгрияда ірі порцелин роликтер қолданылатынын анықтады, және әрбір роликтердің сериясы астықты одан да ұсақтап ұнтақтайтын. Миннеаполиске оралғаннан кейін де ла Барр порцелиннің орнына болаттан жасалған роликтерді жобалады. Де ла Баррдың болат роликтерін пайдаланып, Washburn Crosby Mills бұрынғыдан да таза, біркелкі және аз энергия жұмсайтын ұн өндіре алды. Бұл процесс ұн тарту өнеркәсібінде нағыз революция жасады. Де ла Барр 1921 жылы біріктірілген Pillsbury Washburn диірмендерінің президенті болып сайланды. Олар Northern States Power компаниясы сатып алғаннан кейін, Де ла Барр 1936 жылы сексен алты жасында қайтыс болғанға дейін NSP басқаруында қызмет етті.
In 1878, he and his family moved to Minneapolis, Minnesota. He became a salesman for Behrns' Exhaust, a patented apparatus for the prevention of dust explosions in flour mills, and for several years sold and installed this apparatus in various mills in Minneapolis. Because of his extensive knowledge of flour mills, in 1880 he was hired by Cadwallader C. Washburn (better known as C. C. Washburn), founder of the Washburn Crosby Mills in Minneapolis, to be head engineer and superintendent of his mills. While at the Centennial Exposition in Philadelphia, de la Barre had learned that a new process for milling flour had been invented in Europe that involved passing the grain through a series of rollers, rather than the large round millstones used in America. Washburn sent him to Europe to learn about the process firsthand. What de la Barre discovered was that in Hungary, the mills were using large porcelain rollers shaped more or less like rolling pins and that each series of rollers ground the grain finer and finer. On his return to Minneapolis, de la Barre designed rollers made from steel instead of porcelain. Using de la Barre's steel rollers, the Washburn Crosby Mills could mill flour that was cleaner, more uniform, and with less energy than ever before. The process was no less than a revolution in milling. De la Barre was elected president of the combined Pillsbury Washburn mills in 1921. After they were bought out by Northern States Power, De la Barre served in NSP management until he died at eighty six in 1936.