Кіріспе

Уильям Хатчинсон (1586–1641) – Род-Айленд және Провиденс плантациялары колониясында Портсмут қаласындағы судья. Ол 1634 жылы үлкен отбасымен Англиядан Жаңа Англияға кемемен келді. Бостонда саудагер болып жұмыс істеді, сондай-ақ Бас сотқа депутат және қалалық әкім қызметтерін атқарды. Оның әйелі – Энн Хатчинсон, ол Массачусетс шығанағы колониясының пуритандық басшыларымен теологиялық пікір қақтығысына түсіп, 1638 жылы елден қуылды. Хатчинсондар мен тағы 18 адам Нарагансет шығанағында Покассет атты жаңа елді мекен құру үшін аттанды, ол кейін Портсмут деп аталды және Род-Айленд колониясының алғашқы қалаларының біріне айналды. Хатчинсон Портсмут қазынашысы болды, ал Уильям Коддингтон судья (немесе губернатор) болды. 1639 жылы туған дау Коддингтонды көшіп, Ньюпорт қаласын құруға мәжбүр етті, сол кезде Хатчинсон Портсмуттың бас судьясы болды. Бірақ бұл лауазымда бір жылға жетпей қайтыс болды, өйткені 1641 жылдың маусымынан кейін көп ұзамай дүниеден өтті. Ал оның жесірі мен көптеген кішкентай балалары Жаңа Нидерландқа (кейін Нью-Йорктегі Бронкс) көшіп кетті. Хачинсон ханым мен оның балаларының бірінен басқасының барлығы да көп ұзамай үндістердің шабуылынан қаза тапты. Губернатор Джон Уинтроп Уильям Хатчинсонды жұмсақ мінезді, сәл әлсіз және белгілі әйелінің ықпалында өмір сүрген адам деп сипаттады.

Ерте өмір

Уильям Хатчинсон Линкольнширдегі көрнекті отбасында дүниеге келген. Ол Линкольн қаласының шерифі, альдерманы және мэрі болған Джон Хатчинсонның (1515–1565) немересі еді. Ол екінші мерзімінде мэр болып тұрғанда қайтыс болды. Джонның кіші ұлы Эдвард (1564–1632) Альфордқа көшіп, әйелі Сусаннамен 11 бала өрбіткен, олардың ең үлкені Уильям болды, ол 1586 жылдың 14 тамызында Альфордта крещениеден өтті. Уильям Хатчинсон Альфордта өсті, ол 1620 және 1621 жылдары шіркеуінің қадағалаушысы болды. Содан кейін ол мата саудасымен айналысып, Лондонға көшті. Мұнда ол Альфордтағы Франсис Марбери мен Бриджит Драйденнің қызы Энн Марберимен достығын жаңартты, және олар 1612 жылдың 9 тамызында Лондонның Ломбард көшесіндегі Сент-Мэри Вулнот шіркеуінде үйленді. Энннің әкесі дін қызметкері, мектеп мұғалімі және Кембриджде білім алған пуритандық реформатор еді. Хатчинсон және оның әйелі Альфордта үлкен отбасын тәрбиеледі, өйткені ол бизнесінде сәттілікке жетті. Олар Англияда 14 бала өрбіткен, олардың біреуі нәресте кезінде, ал екеуі обадан қайтыс болды. Хатчинсондар, әсіресе Энн, Бостон қаласындағы Сент-Ботольф шіркеуінің викариы Джон Коттонның уағызына қатты әуестенді, олар Коттонның уағыздарын тыңдау үшін Бостонға бір күндік сапар жасады. Алайда Коттон пуритандыққа жақын болды, ал архиепископ Уильям Лауд Англия шіркеуінің орнықты көзқарастарынан өзгеше пікірде болғандарға қарсы күресті бастады. Коттон жасырынуға мәжбүр болды, содан кейін түрмеге қамаудан қашу үшін елден қашуға тура келді. Хатчинсон ханым өзінің ұстазын жоғалтуға қатты қайғырды, ал отбасы 1633 жылы Гриффин кемесімен Жаңа Англияға онымен бірге жүзуді жоспарлады, бірақ Энннің 14-ші жүктілігі бұған кедергі келтірді. Оның орнына олар үлкен ұлы Эдвардты, 20 жастағы және Коттонның қамқорлығындағы баланы, мүмкіндігінше тезірек Жаңа Англияға бару ниетімен жіберді. Уильям Хатчинсонның кіші інісі, сондай-ақ Эдвард, әйелімен бірге сол кемеде болды. 1634 жылы Уильям Хатчинсон, оның әйелі Энн және қалған он баласы Англиядан Жаңа Англияға Гриффин кемесімен, яғни бір жыл бұрын Коттон мен оның үлкен ұлын алып кеткен кемемен сапарға шықты. Отбасы алғаш рет Бостонда тұрды, онда Хатчинсон 1634 жылдың 26 қазанында Бостон шіркеуіне қабылданды, ал оның әйелі жеті күннен кейін қабылданды. Ол Бостонда саудагер болды және 1635 жылы бостандыққа ант берді. Ол 1635–1636 жылдары Массачусетс шығанағының Бас кеңесіне қалалық депутаттардың бірі болды, сондай-ақ 1635–1637 жылдары сайланған адам болды, 1638 жылдың қаңтарында Бостондағы өкілеттігі аяқталып жатқанда сайланғандардың соңғы отырысына қатысты.

Бостондағы қиындықтар

Хачинсонның әйелі туралы тарихшы Томас Бикнелл оның өмірінен 300 жыл өткен соң: "Оның мінез-құлқы мен іс-әрекеттеріне ешқандай дақ келтірмейтін, таза және көрнекті әйел" деп сипаттады. Дегенмен, оның замандастары оны осылай бағаламады. Ол аурулар мен мұқтаждарға көмектесті, сөз өнерінде және пікір таласта да шебер болды, бірақ оның діни ілімдері мен Бостонның дін қызметкерлеріне деген ашық наразылығы Котонның жақтастары мен пуритан ақсақалдары арасындағы шиеленісті күшейтті. 1636 жылдың соңында губернатор Джон Уинтроп Хачинсон ханымды "зейінді ойлы және батыл рухты әйел" деп жазды, бірақ ол өзінің күнделігінде оның әкелген бірнеше қауіпті діни қателіктерді егжей-тегжейлі түсіндірді. Ол үйде жеке жиналыстар өткізіп, Бостон және басқа қалалардан, соның ішінде белгілі азаматтардан көптеген адамдарды тартты, оларға пуритан шіркеуінің көзқарастарына қарама-қарсы діни ұстанымды үйретті. Ол Коттонды қоспағанда, көптеген пуритан дін қызметкерлерін ашық жек көретінін де білдірді. 1637 жылдың қараша айында ол сотқа тартылып, кінәлі деп танылды және бірнеше ізбасарларымен бірге колониядан қуылды.

Род-Айлендке қоныстандық

Уильям Хатчинсон және оның әйеліне қолдау білдірген басқа да адамдар 1638 жылдың 7 наурызында Бостоннан кетер алдында Портсмут келісімін жасады, христиандық сипаттағы діни ағымдарға қатыспайтын үкімет құруға келісіп. Келісімге қол қойғандар Жаңа Нидерландқа баруды қарастырды, бірақ Роджер Уильямс Нарагансет шығанағындағы жерді Нарагансет үндістерінен сатып алуды ұсынды. Олар сол кезде Род-Айленд деп аталған Аквиднек аралын сатып алып, онда 1639 жылы Портсмут деп аталған Покасет елді мекенін құрды. 1638 жылдың маусым айында Хатчинсон қаланың қазынашысы болды, ал Уильям Коддингтон судья деп аталды, бұл елді мекеннің басқарушысы үшін берілген лауазым. Келесі жылы туған дау Коддингтонды және басқа бірнеше көшбасшыларды Портсмуттан кетуге және аралдың оңтүстік жағында Ньюпорт деп аталған жаңа елді мекенді құруға итермеледі. Хатчинсон 1639 жылдан 1640 жылдың 12 наурызына дейін, Портсмут пен Ньюпорт біріккенге дейін Портсмут елді мекенінің судьясы (губернаторы) болды, Коддингтон губернатор болып сайланды, ал Хатчинсон оның көмекшілерінің біріне айналды. Губернатор Уинтроп 1639 жылғы Портсмуттағы дауды өз күнделігінде былай сипаттады: «Халық өте толқулы болды және мистер Коддингтон мен басқа үш судьяны қуғынға шығарды, содан кейін тек мистер Уильям Хатчинсонды сайлады, ол өте жұмсақ мінезді және нашар қабілеттері бар адам еді, және толығымен оның әйелінің басшылығымен жүрді, ол елдегі барлық бұрынғы проблемалардың бастамашысы болды және одан әрі келіспеушіліктерді тудыруын жалғастырды». Хатчинсон 1641 жылдың маусымынан кейін Портсмутта қайтыс болды, содан кейін оның жесірі Род-Айлендтен Нью-Нетрландқа, Бронкс және Вестчестер округі, Нью-Йорк арасындағы шекараға көшіп өмір сүрді. Көшкеннен кейін көп ұзамай, 1643 жылдың жазында голландтармен соғыс кезінде үндістер оны және оның барлық үйін қырғынға ұшыратты, тек бір қызы ғана құтыла алды.

Отбасы және ұрпақтары

Уильям мен Энн Хатчинсонның 15 баласы болды, соңғысынан басқа барлығы Англияда туған. Ең үлкен баласы Эдвард, капитан, ол Филипп патша соғысы кезінде Уилер сюрпризі шайқасында алған жарақаттарынан қайтыс болды. Төртінші баласы Фейт, ол Бостондық әскери және саудагер Томас Савиджге үйленді. Бесінші баласы Бриджит болды, ол Джон Санфордқа үйленді, ол Коддингтон комиссиясы жойылғаннан кейін Род-Айлендтегі екі қаланың (Портсмут және Ньюпорт) губернаторы болған Вильям Коддингтонның орнына келді. Олардың 14-ші баласы Сусанна, анасы мен алты бауырын өлтірген үнділердің шабуылынан аман қалған жалғыз бала. Ол сол үндістерге тұтқынға алынып, бірнеше жыл бойы олардың қолында болды. Хатчинсонның қарындасы Мэри, Нью-Гэмпшир штатының Эксетер қаласын құрған тағы бір қуылған пастор, преподобный Джон Уилрайттың әйелі болды. Уильям мен Энн Хатчинсонның белгілі ұрпақтарының арасында АҚШ президенттері Франклин Д. Рузвельт, Джордж Х. В. Буш және Джордж В. Буш бар.