Стивен Бахилер: Англиялық дін қызметкері және Американың алғашқы қоныс салушысы
Stephen Bachiler
Стивен Бахилер – ағылшын дін қызметкері, Америка колонияларында шіркеу мен мемлекеттің бөлінуін алғаш қолдаған. Хэмптон, Нью-Гэмпширдің алғашқы қоныс салушысы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Стивен Бачилер (шамамен 1561 – 28 қазан 1656) – американдық колонияларда шіркеу мен мемлекеттің бөлінуін ертерек қолдаған ағылшын дін қызметкері. Ол сондай-ақ Нью-Гэмпшир штатының Хэмптон қаласына алғашқы қоныс аударушылардың бірі болды.
English clergyman
Stephen Bachiler (About 1561 – 28 October 1656) was an English clergyman who was an early proponent of the separation of church and state in the American Colonies. He was also among the first settlers of Hampton, New Hampshire.
Ерте өмір
Бачилер 1560 немесе 1561 жылдары дүниеге келген; ол 17 қараша 1581 жылы Оксфорд университетіне қабылданды, сол кезде оның 20 жаста болған деп есептеледі. Сондай-ақ, 23 маусым 1631 жылы 70 жасқа толғанда, Зеландияның Флашинг қаласына отбасын көру үшін сапар жасады. Оксфордтың ерте бітірушілерінің бірі (Сент-Джон колледжі, 1586), ол 1587–1605 жылдары Уируэллдің (Гэмпшир) викарі болды, бірақ Джеймс I тұсында пуритандық көзқарастары үшін қызметтен алынды. Бачилер Эннге (тегі белгісіз) үйленген деген аңыз бар, ол, мүмкін, (дәлелдер жоқ) Wherwell-дегі викарий Джон Бейтстің (Бачилерден кейін) әпкесі болған, шамамен 1590 жылы ол алты балаға әке болды: Натаниел, Дебора, Стивен, Самуил, Энн және Теодате, кейін Кристофер Хассиге (1599–1686) үйленді, ол да Нью-Гэмпширдің алғашқы қоныстанушыларының бірі болды. Бачилер 1623 жылы жесір Кристиан Уэрге екінші рет үйленді. Ол 1627 жылға дейін қайтыс болды. 1627 жылы ол үшінші рет Хелена Мейсонға үйленді, ол Одихам (Гэмпшир) қаласының пасторы Томас Мейсонның жесірі болды; Хелена мен Томас Мейсонның қызы Мэри Ричард Даммерге үйленді, ол да Plough компаниясын құруға қатысты.
Bachiler was born about 1560 or 1561; he matriculated at Oxford University 17 November 1581, when it is believed he was 20. Also called age 70 on 23 June 1631 when he made a trip to Flushing, Zeeland, to visit family. An early graduate of Oxford (St. John's College, 1586), he was vicar of Wherwell, Hampshire (1587–1605) when ousted for Puritanical leanings under James I. Bachiler is said to have married Ann (no evidence of surname), who was possibly (no proof has been found ) a sister of Rev. John Bates (who succeeded Bachiler as Vicar at Wherwell), about 1590, with whom he had six children: Nathaniel, Deborah, Stephen, Samuel, Ann, and Theodate, who later married Christopher Hussey (1599–1686), also one of the earliest settlers of New Hampshire. Bachiler had a second marriage to Christian Weare, widow, in 1623. She died before 1627. His third marriage, in 1627, was to Helena Mason, the widow of Revd. Thomas Mason of Odiham, Hampshire; Mary, the daughter of Helena and Thomas Mason, was married to Richard Dummer, who also became involved in the founding of the Plough Company.
Plough Company және иммиграция
1630 жылы ол Лондондағы Шаруалар компаниясының мүшесі болды және олармен бірге, Плуг компаниясы ретінде, Плимут Кеңесінен Жаңа Англиядағы Мэндегі 1600 шаршы миль (4000 км²) жер грантын алды. Колония Жаңа Англия Кеңесінің президенті сэр Фердинандо Горджестің анасы Сесили Лайгонның құрметіне "Лигония" деп аталды. Бахилер оның дін қызметкері және жетекшісі болуға тиіс еді. 1630-1631 жылдардың қысында қоныс аударушылар Америкаға кемемен аттанғанымен, жоба тоқтатылды. Бахилердің гербіндегі тырма және оның негізінен туып келе жатқан күннің суреті Сильван Морганның 1661 жылғы геральдика тарихы туралы еңбегіне енгізілген. Бахилер үшінші әйелі Еленамен және оның "отбасымен" бірге 88 күндік сапардан кейін, 5 маусымда "Уильям және Фрэнсис" кемесімен Америкаға келді. Пастор Бахилермен кімдер келгені нақты белгісіз. Оның балалары Натаниел, Дебора, Энн және Теодаттың отбасылары кейінірек Жаңа Англияда табылған.
In 1630 he was a member of the Company of Husbandmen in London and with them, as the Plough Company, obtained a 1,600 mile² (4,000 km²) grant of land in Maine from the Plymouth Council for New England. The colony was called "Lygonia" after Cecily Lygon, mother of New England Council president Sir Ferdinando Gorges. Bachiler was to be its minister and leader. Although the settlers sailed to America in the winter of 1630–1631, the project was abandoned. The plough and the image of a sun rising from its base feature on Bachiler's coat of arms which were included in a 1661 work on the origins of heraldry by Sylvanus Morgan. Bachiler was accompanied to America, on the ship William & Francis (5 June 1632) after an 88 day journey, by his third wife, Helena and his "family". Exactly who came with Rev. Bachiler is unknown. The families of his children Nathaniel, Deborah, Ann & Theodate are all later found in New England.
Линн және Ньюбери, Массачусетс
Бачилер 1632 жылы Бостонға келгенде 70 жаста болды және өзінің ізбасарларын жинап, Линннің бірінші шіркеуін (кейін Саугус) құрды. Ол Роджер Уильямстың қуғынға ұшырауына қарсы министрлер арасындағы жалғыз қарсы дауыс бергендігі үшін Бостонның пуритандық теократиясының ашуына ұшырады. Жасының үлкендігіне қарамастан, ол ерекше күшті және белсенді болды, шамамен екі он жыл бойы жаңа жерлерді мекендеу және шіркеу ісімен айналысты, Бай колониясының басшыларымен дауласып, қақтығыстарға түсіп отырды. 1636 жылы Бачилер күйеу баласы, капитан Кристофер Хассимен бірге Ньюбериге (Массачусетс штаты) көшіп келді. Олар үлкен ферма алған туысы Ричард Даммерді қуып жететін болды. Бачилер мен Хасси де сондай жерлерге ие болды.
Bachiler was 70 years old when he reached Boston in 1632, and gathered his followers to establish the First Church of Lynn (then Saugus). He incurred the hostility of the Puritan theocracy in Boston, being believed to have cast the only dissenting vote among ministers against the expulsion of Roger Williams. Despite his age, he was uncommonly energetic, and throughout some two decades pursued settlement and church endeavors, always engaged in controversy and confrontation with Bay Colony leaders. By 1636, Bachiler had moved to Newbury, Massachusetts, with his son in law Captain Christopher Hussey. The men were following their cousin Richard Dummer who had taken up a large farm. Bachiler and Hussey like wise received similar grants of land.
Хэмптон, Нью-Гэмпшир
1638 жылы Бачилер және басқалар, оның ішінде күйеу баласы Кристофер Хасси, Виннакунетте жаңа плантация ашу үшін сәтті өтініш жасады. 1639 жылы қала құрылғанда ол бұл жерге Хэмптон деген ат берді. Кейбір ғалымдар оның "Қызыл хат" романындағы Гестер Прайн кейіпкерінің прототипі болғанын санайды.
In 1638, Bachiler and others, including his son in law Christopher Hussey, successfully petitioned to begin a new plantation at Winnacunnet, to which he gave the name Hampton when the town was incorporated in 1639. There are scholars who believe that she was the model of the character of Hester Prynne in The Scarlet Letter.
Англияға көшіп кету және өлім
Массачусетс соты ажырасуға рұқсат бермеген соң, Бачилер шамамен 1653 жылы Англияға қайтып келді. Англияда қалған балалары жақсы жағдайда болып, оны күтіп бағуға мүмкіндігі болды. Бачилер Лондонның жанында қайтыс болды, ал Әулиелердің барлық жерлеу тізілімінде ол 1656 жылғы 31 қазанда Жаңа зиратқа жерленгені жазылған.
Denied a divorce by the Massachusetts Court, Bachiler finally returned to England about 1653. His children who had stayed in England were well off and able to take care of him. Bachiler died near London, and the burial register of All Hallows Staining records that he was buried on 31 October 1656 at the New Churchyard.
Мұра
Роберт Чарльз Андерсонның алғашқы көшіп келгендер туралы зерттемесінде Бачилердің өмірбаянында былай делінген: «Жаңа Англияның алғашқы тұрғындарының көптеген тамаша өмірлерінің ішінде Бачилердің өмірі ең тамашасы». Нью-Йорктегі Метрополитен өнер мұражайында 1650–1700 жылдарға жасалған (Бахилер Хасси) біріктірілген кресло сақталуда. Бұл кресло Бачилер Англияға қайтар алдында тапсырыс берілген болуы мүмкін, және ол ақ еменнен жасалған. Бачилердің күйеу баласы, капитан Кристофер Хасси, Бачилер «оған (Хассиге) барлық мүлігін бергенде» креслоны алған; бұл Бачилердің қызы Теодате Хассимен бірге келген қонақжайсыздықпен байланысты болды. Кейін кресло бірнеше буын бойы Бачилер отбасында қалды және 2010 жылы мұражайға тапсырылды.
The biographical entry in Robert Charles Anderson's look at the early immigrants says of Bachiler: "Among the many remarkable lives lived by early New Englanders, Bachiler's is the most remarkable." The Metropolitan Museum of Art in New York holds the (Bachiler Hussey) Joined armchair, dated 1650–1700. The chair was possibly commissioned prior to Bachiler's voyage back to England and is made from white oak. Bachiler's son in law, Captain Christopher Hussey acquired the chair when Bachiler, "gave him (Hussey) all of his estate"; this was owing to the absence of any dowry accompanying Theodate Hussey, Bachiler's daughter. The chair subsequently remained in Bachiler's family for generations, being given to the museum in 2010.