Лондонның Strand көшесіндегі Нортумберленд үйінің тарихы
Northumberland House
Лондонның Strand көшесіндегі бұрынғы Northumberland House (Suffolk House) – Перси әулетінің тарихи резиденциясы. 1605-1874 жж. сақталған, маңызды архитектуралық ескерткіш.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Бұрынғы таунхаус, Лондонның Странд көшесінде, басқа да Саффолк Хаус деп аталатын ғимараттар.
Former townhouse on the Strand, London
other buildings called Suffolk House
Нортумберленд Хаус (Саффолк Хаус деп те аталатын, графтар меншігінде болған кезде) – Лондондағы үлкен Якоб стиліндегі таунхаус. Ол тарихының көп бөлігінде Перси әулетінің Лондон резиденциясы болды. Персилер графтар, кейін Нортумберленд герцогтары атанды және көп ғасырлар бойы Англияның ең бай және белгілі аристократиялық әулеттерінің бірі саналды. 1605 жылдан бастап 1874 жылы бұзылғанға дейін ол Странд көшесінің батыс жағында орналасқан. Соңғы жылдары Трафальгар алаңына тікелей қарады.
Northumberland House (also known as Suffolk House when owned by the Earls of Suffolk) was a large Jacobean townhouse in London, so called because it was, for most of its history, the London residence of the Percy family, who were the Earls and later Dukes of Northumberland and one of England's richest and most prominent aristocratic dynasties for many centuries. It stood at the far western end of the Strand from around 1605 until it was demolished in 1874. In its later years it overlooked Trafalgar Square.
Өмірбаян
16 ғасырда Лондон қаласын Вестминстердің патшалық орталығымен байланыстыратын Странд көшесі Англияның ең бай дінбасылары мен ақсүйектерінің сарайларымен тізілген еді. Көшедегі ең сәнді үйлердің көпшілігі оңтүстік жағында орналасқан және олардың бақтары Темза өзеніне дейін жеткен, мысалы, Дарем Хаусы.
In the 16th century the Strand, which connects the City of London with the royal centre of Westminster, was lined with the mansions of some of England's richest prelates and noblemen. Most of the grandest houses were on the southern side of the road and had gardens stretching down to the River Thames e. g. Durham House.
Құрылыс
1605 жылы Нортгемптонның 1-ші графы Генри Ховард Чарлинг-Крост жерін, бұрынғы монастырь орнында тазалап, өзіне сарай салды, ол бастапқыда Нортгемптон үйі деп аталды. Стрэнд қасбеті 162 фут (49 м) енімен, ал үйдің тереңдігі одан сәл артық болды. Оның ортасында біржақты аула және әр бұрышында мұнаралар орналасқан. Стрэнд жағындағы балюстрадада тас әріптермен жазылған жазу болды. 1619 жылы мамыр айында Дания королевасы Аннаның қоштасу рәсімі кезінде фасадтан үлкен тас әріп 'S' төмен құлап, келушілердің арасындағы Уильям Апплиардты қаза тапты. Натаниел Бренттің сөзіне сүйенсек, тас бір ұранның бөлігі болған және оны "бір әйел аяғымен итеріп жіберген, ол оның соншалықты қаңқа [қатырған] екенін ойламаған". Бақтың ені 49 метр, ал ұзындығы 91 метрден асты, бірақ шығыс жақтағы көршілес сарайлардың бағындай, ол өзенге дейін жетпеді.
In around 1605 Henry Howard, 1st Earl of Northampton cleared a site at Charing Cross on the site of a convent and built himself a mansion, at first known as Northampton House. The Strand facade was 162 feet (49 m) wide and the house's depth was marginally greater. It had a single central courtyard and turrets in each corner. The balustrade of the Strand front carried an inscription in stone letters. During the funeral of Anne of Denmark in May 1619, a large stone letter 'S' fell from the façade onto spectators of the procession, killing one William Appleyard. According to Nathaniel Brent, the stone was part of a motto and was "thrust down by a gentlewoman who put her foot against it, not thinking it had been so brickle [brittle]". The garden was 160 feet (49 m) wide and over 300 feet (91 m) long, but unlike those of neighbouring mansions to the east, it did not reach all the way down to the river.
XVII және XVIII ғасырлар
1614 жылы үй Лорд Нортгемптоннан Саффолк графтарына, Норфолк герцогтері басқарған қуатты Говард әулетінің тағы бір тармағына өтті. Томас Ховард, 1-ші Саффолк графы үйді мұраға алды, бірақ оның әйелі, Саффолк графесі Кэтрин Ховард, үйді жабдықтау үшін 5000 фунт стерлинг төлеуге міндетті болды. 1640 жылдары ол Нортумберленд графына 15000 фунт стерлингке, Говард әулетінен біреуге үйленген кездегі келісімнің бір бөлігі ретінде сатылды. Келесі екі ғасыр бойына сәнге және сол кездегі өмір салтына сәйкес болу үшін тұрақты өзгерістер енгізілді. Джон Уэбб 1657 жылдан 1660 жылға дейін отбасының тұрғын үйін Strand жағынан бақ жағына көшіру үшін жұмысқа алынды. 1740 және 1750 жылдары Strand жағы кеңінен қайта құрылды және бақ жағынан тік бұрышпен шығып тұрған екі қанат салынды. Бұл қанаттардың ұзындығы 30 метрден асты, олардың ішінде би залы мен суреттер галереясы орналасқан, соңғысының ұзындығы 32 метрді құрады. Архитекторлары Дэниел Гаррет (1753 жылы қайтыс болғанға дейін) және одан кейін танымал Джеймс Пэйн болды. 1760 жылдардың ортасында Роберт Майлн сарайдың ауласын таспен жабуға жұмысқа алынды; ол сол кезде салынған екі бақ қанатын кеңейтуге де жауапты болуы мүмкін. 1770 жылдары Роберт Адам бақ жағындағы мемлекеттік бөлмелерді қайта безендіруге шақырылды, ал Нортумберленд үйіндегі әйнектелген сурет салу бөлмесі оның ең танымал интерьерлерінің бірі болды. 1780 жылы болған өрттен кейін Strand жағының бір бөлігін қайта салу қажет болды.
In 1614 the house passed from Lord Northampton to the Earls of Suffolk, another branch of the powerful Howard family headed by the Dukes of Norfolk. Thomas Howard, 1st Earl of Suffolk inherited the house, but his wife, Catherine Howard, Countess of Suffolk, had to pay £5000 for the in situ furnishings. In the 1640s it was sold to the Earl of Northumberland, at the discounted price of £15,000, as part of the marriage settlement when he married a Howard. Regular alterations were made over the next two centuries in response to fashion and to make the layout more convenient for the lifestyle of the day. John Webb was employed from 1657 to 1660 to relocate the family's living accommodation from the Strand front to the garden front. In the 1740s and 1750s the Strand front was largely reconstructed and two wings were added which projected from the ends of the garden front at right angles. These were over 100 feet (30 m) long, in late palladian style, and contained a ballroom and a picture gallery, the latter itself 106 feet (32 m) long. The architects were Daniel Garrett, until his death in 1753; and then the better known James Paine. In the mid 1760s Robert Mylne was employed to reface the courtyard in stone; he may also have been responsible for extensions to the two garden wings which were made at that time. In the 1770s Robert Adam was commissioned to redecorate the state rooms on the garden front, and the Glass Drawing Room at Northumberland House was one of his most celebrated interiors. Part of the Strand front had to be rebuilt after a fire in 1780.
Қалдықтар
Уильям Кент жобалаған Нортумберленд үйінің аркасы, бұрын Бромли-Боуда орналасқан Тюдор үйінің бағына кіреберіс ретінде сатылды. 1998 жылы ол Бромли-Боу орталығының басты кіреберісін жасау үшін көшірілді. 1770 жылдарға қатысты шыныдан жасалған залдың әсемдеу панелінің бір бөлігі Виктория және Альберт мұражайының қорында сақтаулы.
An archway from Northumberland House, designed by William Kent, was sold for the entrance to the garden of Tudor House, which formerly stood in Bromley by Bow. It was moved in 1998 to form the principal entrance to the Bromley by Bow Centre. A section of the panelling from the 1770s glass drawing room survives in the collection of the Victoria and Albert Museum.