Проктор мен Бергман: Комедиялық дуэттің тарихы

Кіріспе

Проктор мен Бергман – Филип Проктор мен Питер Бергманнан тұратын американдық комедиялық дуэт. Олар 1973 жылы «Firesign Theatre» комедиялық тобынан демалыс алғанда «TV or Not TV» комедиялық альбомын шығарып, өнер көрсетуді бастады, содан кейін 1978 жылы осы альбомның негізінде қысқаметражды фильм түсірді. 1974 жылы олар «Firesign Theatre» тобына қайта қосылды, бірақ 1975 жылы «Firesign» тобының екінші уақытша тарауы кезінде дуэт ретіндегі өнерлерін қайта бастады және Бергман 2012 жылы қайтыс болғанға дейін «Firesign Theatre» тобының бірнеше үзілістері барысында дуэт ретінде өнер көрсетуді жалғастырды.

Тарих

Питер Бергман мен Филип Проктор 1950 жылдардың соңында Йель университетінде танысты, онда Проктор актерлік өнерді оқыды, ал Бергман Йель комедиялық журналын редакциялады. Бергман драматургияны оқыды және Остин Пендлтонмен бірлесіп, Проктор басты рөлде ойнаған екі Йель драма театрының мюзикліне – «Том Джонс» және «Бут қалаға оралды» – лирика жазды. Проктор 1966 жылы Лос-Анджелесте актерлік жұмыс іздеп, Сансет Стриптегі кешкі комендант сағаты кезіндегі тәртіпсіздіктерді бақылады. Ол Бергманның газеттегі суретіне отырғанын байқаған соң, колледждегі досына қоңырау шалып, оны продюсерлер Фил Остин мен Дэвид Османмен бірге құрған комедиялық топқа төртінші мүше ретінде шақырды. Бергман топты Firesign Theatre деп атады, себебі төртеуі де үш астрологиялық от белгісінің (Қошқар, Арыстан және Сағатөрпек) ықпалында туған. 1972 жылы Firesign Theatre Шекспирдің пародиязы «Монте-Кристо графы» фрагменттерін, KPFK тікелей эфиріндегі «Марс кеңістігіндегі кеш» бағдарламасын және жаңа студиялық материалды біріктіріп, алтыншы альбомын – «Есімнен шығаруға болмайтын нәрсе» альбомын жасады. Бірақ 1972 жылдың қазан айында альбомды шығаруға дейін олар бастапқы сюжеттік желісінен және жаңадан жазылған кейбір көріністерден бас тартты. Альбом үміттен тыс нашар сатылып, Firesign Theatre үзіліс жасап, біршама уақыт жеке жобалармен айналысуға шешім қабылдады. Проктор мен Бергман дуэт ретінде өнер көрсетуді жөн көрді және Columbia компаниясымен жеке келісімге келді, нәтижесінде «ТВ немесе емес: екі актідегі бейне вадевиль» атты жазба жасалды. Олар осы жазбаны гастрольдік вадевильдік қойылымға айналдырды. Қойылымды жарнамалаған кезде олар радио дискіжокею Вольфман Джекпен сұхбаттасты. 1990 жылдың жазында NPR продюсері Тед Боннитт Прокторға қоңырау шалып, Джон Хокенберримен бірге оның кешкі бағдарламасы HEAT үшін комедиялық материал беруге шақырды. Проктор Бергманды шақырды, және дуэт 13 бес минуттық эпизодтан тұратын «Power: Life on the Edge in L. A.» сериалын жазуға және орындауға келісті. 1993 жылы Firesign Theatre он қалалық елден елге турнеге шықты және танымалдылықтың екінші толқынын бастан кешірді. Олар жаңа материалдан тұратын бес альбом шығарды және Бергман 2012 жылдың 9 наурызында лейкемияның асқынуларынан қайтыс болғанға дейін тікелей эфирде өнер көрсетуді жалғастырды.

Peter Bergman and Philip Proctor met while attending Yale University in the late 1950s, where Proctor studied acting, and Bergman edited the Yale comedy magazine. Bergman studied playwriting and collaborated as lyricist with Austin Pendleton on two Yale Dramat musicals in which Proctor starred: Tom Jones, and Booth Is Back In Town. Proctor was in Los Angeles in 1966, looking for acting work and watching the Sunset Strip curfew riots. When he discovered he was sitting on a newspaper photo of Bergman, he called his college buddy, who recruited him as the fourth man for the comedy group he formed, along with producers Phil Austin and David Ossman. Bergman christened the group the Firesign Theatre, as all four were born under the three astrological fire signs (Aries, Leo, and Sagittarius). In 1972, the Firesign Theatre combined parts of a live stage show, the Shakespeare parody The Count of Monte Cristo, with a live KPFK broadcast, Martian Space Party, plus some new studio material to produce their sixth album Not Insane or Anything You Want To. But before releasing the album in October 1972, they had discarded their original story line idea and some newly written scenes. The album performed poorly, and the Firesigns decided to take a break and perform in separate directions for a while. Proctor and Bergman decided to perform as a duo, and made a separate record deal with Columbia, producing TV or Not TV: A Video Vaudeville in Two Acts. They turned this into a vaudeville type show which they played on tour. While promoting the show, they did a radio interview with disk jockey Wolfman Jack. In the summer of 1990, NPR producer Ted Bonnitt called Proctor and asked him if he wanted to contribute some comedy material to Bonnitt's nightly program HEAT with John Hockenberry. Proctor called Bergman, and the duo agreed to write and perform a serial consisting of 13 five minute episodes, Power: Life on the Edge in L. A. In 1993, the Firesign Theatre reunited for a ten city cross country reunion tour, and experienced a second wave of popularity. They produced five albums of new material and continued to perform live, until Bergman's death on March 9, 2012, from complications involving leukemia.

Фильмдер

Six Dreams (Питер Бергман – атқарушы продюсер, Фил Проктор) (13 мин., 1976)
TV or Not TV (33 мин., 1978) Проктор мен Бергманның альбомы негізінде
Americathon (86 мин., 1979) Проктор мен Бергман жасаған очерк негізінде
J Men Forever (75 мин., 1979) Проктор мен Бергман; жаңа диалог қосылған Republic Science Fiction сериалдарының үзінділерінен құрастырылған жинақ.