Кіріспе
Француз жазушысы және психоаналитик (1882–1962) Бонапарт әулетінің француз ханшайымы Мари Бонапарт (2 шілде 1882 – 21 қыркүйек 1962), тұрмысқа шыққаннан кейін Грекия мен Данияның ханшайымы Жорж ретінде танымал болды, француз авторы және психоаналитик, Зигмунд Фрейдпен тығыз байланыста болды. Оның байлығы психоанализдің танымалдығына үлкен үлес қосып, Фрейдтің нацистік Германиядан қашуына жағдай жасады. Мари Бонапарт – Франция императоры Наполеон I-нің шөбересі. Ол Канино мен Мусиньяноның 6-шы князі Роланд Наполеон Бонапарттың (1858–1924) және Мари Феликс Бланктың (1859–1882) жалғыз баласы еді. Оның әкесінің әкесі – Пьер Наполеон Бонапарт, Канино мен Мусиньяноның 1-ші князі Люсьен Бонапарттың ұлы және Наполеонның қарсыласы, інісі. Осы себепті, өзінің танымал атына қарамастан, Мари француз императорлық тақтың мұрагері болған Бонапарттардың тікелей тармағына жатпады. Оның анасының әкесі Франсуа Блан 1877 жылы қайтыс болғанда 88 миллион франк мүлік қалдырған. Бірақ, оның жесірі, Мари Хенсель, үш баласына, соның ішінде Маридің анасы Мари Феликске, көптеген қарызды төлеуге міндеттеді. Принц Роланд әйелінің мүлігін қорғау үшін, оның анасының қарыздарының мөлшері белгілі болмас бұрын, одан мүліктен бас тартуға көндірді. Ол оны 28 күн бойы махаббатқа бөледі, 1883 жылдан бастап Афинадағы әкесінің грек сарайында емес, Копенгагеннің жанындағы Бернсторф сарайында, әкесінің кіші ағасы Данияның принці Вальдемармен бірге тұрғанын айтты. Патшайым баланы Данияға алып барып, оны Дания әскери-теңіз флотына қабылдап, Дания флотының адмиралы Вальдемардың қамқорлығына тапсырды. Осы кезде Жорж әкесінің тастап кеткенін сезініп, болашақ әйеліне ағасына деген терең сезімін айтты. Ол Францияда тұрақты өмір сүруге уәде бере алмайтынын мойындады, өйткені Грекияда немесе оның атынан, қажет болған жағдайда, патшалық міндеттерін орындауға міндетті болды. Брианмен арадағы қарым-қатынас 1919 жылдың мамырына дейін жалғасты. 1915 жылы Бриан оған хат жазып, Жорж ханзадасын жақсы білгеннен кейін, олардың құпия сезімі үшін өзін кінәлі сезінгенін айтты. Жорж оны Бірінші дүниежүзілік соғыста ресми түрде бейтарап болған, бірақ королі Орталық державаларға көңіл білдірген деп күдіктелген Грекияның шын мәнінде одақтастардың жеңісіне үміттенеді деп сендіруге тырысты: ол Брианды Салоникада болгарларға қарсы одақтастардың жорығын қолдауға ықпал еткен болуы мүмкін. 1924 жылы ол А. Е. Нарджани псевдонімімен нәтижелерін жариялады және 200 әйелдің аналық безі мен клитор арасындағы қашықтықты өлшеген фригидтілік теориясын медициналық журналға ұсынды. Олардың жыныстық тарихын талдағаннан кейін ол бұл екі орган арасындағы қашықтық вагинальды жыныстық қатынас кезінде оргазмға жету үшін маңызды деген қорытынды жасады. Ол аз қашықтықтағы әйелдерді (параклиторидиендер), жыныстық қатынас кезінде оргазмға оңай жететін, ал екі жарым сантиметрден астам қашықтықтағы әйелдерді (телеклиторидиендер), мезоклиториендер арасында қиындықтарға тап болатын әйелдерді анықтады. Бонапарт өзін телеклиториан деп есептеді және Йозеф Халбанға клиторын хирургиялық жолмен аналық қуысына жақындатуды ұсынды. Ол операцияны «Хальбан-Нарджани» операциясы деп жариялады. Ол румындық модернист мүсіншісі Константин Бранкузиге модель болды. Оның «Принцесса Х» мүсіні 1919 жылы оны үлкен жарқыраған қола фаллос ретінде бейнелегенде немесе карикатура жасағанда дау тудырды. Бұл фаллос модельдің пениске деген құштарлығын және оның өмір бойы вагинальды оргазмға жетуге тырысуын көрсетеді.
the French princess of the Bonaparte dynasty
Princess Marie Bonaparte (2 July 1882 – 21 September 1962), known as Princess George of Greece and Denmark upon her marriage, was a French author and psychoanalyst, closely linked with Sigmund Freud. Her wealth contributed to the popularity of psychoanalysis and enabled Freud's escape from Nazi Germany. Marie Bonaparte was a great grandniece of Emperor Napoleon I of France. She was the only child of Roland Napoléon Bonaparte, 6th Prince of Canino and Musignano (1858–1924) and Marie Félix Blanc (1859–1882). Her paternal grandfather was Prince Pierre Napoleon Bonaparte, son of Lucien Bonaparte, 1st Prince of Canino and Musignano, Napoleon's rebellious younger brother. For this reason, despite her title, Marie was not a member of the dynastic branch of the Bonapartes who claimed the French imperial throne from exile. Her maternal grandfather, François Blanc, had left an estimated fortune of FF 88M when he died in 1877. However, his widow, born Marie Hensel, left mostly debts for her three children, including Marie's mother Marie Félix, to pay off upon her death in July 1881. Prince Roland protected his wife's fortune by persuading her to renounce that of her late mother before the amount of her debts became known. he courted her for twenty eight days, confiding that from 1883, he'd lived not at his father's Greek court in Athens, but at Bernstorff Palace near Copenhagen with Prince Valdemar of Denmark, his father's youngest brother. The Queen had taken the boy to Denmark to enlist him in the Danish royal navy and consigned him to the care of Valdemar, who was an admiral in the Danish fleet. Feeling abandoned by his father on this occasion, George described to his fiancée the profound attachment he developed for his uncle. He admitted that, contrary to what he knew were her hopes, he could not commit to living permanently in France since he was obligated to undertake royal duties in Greece or on its behalf if summoned to do so. The affair with Briand lasted until May 1919. In 1915 Briand wrote to her that, having come to know and like Prince George, he felt guilty about their secret passion. George tried to persuade him that Greece, officially neutral during World War I but whose King was suspected of sympathy for the Central Powers, really hoped for an Allied victory: He may have influenced Briand to support the Allied expedition against the Bulgarians at Salonika. In 1924, she published her results under the pseudonym A. E. Narjani and presented her theory of frigidity in the medical journal Bruxelles Médical, having measured the distance between the vagina and the clitoral glans in 200 women. After analyzing their sexual history she concluded that the distance between these two organs was critical for the ability to reach orgasm (volupté) during vaginal intercourse. She identified women with a short distance (the paraclitoridiennes) who reached orgasm easily during intercourse, and women with a distance of more than two and a half centimeters (the téleclitoridiennes) who had difficulties while the mesoclitoriennes were in between. Bonaparte considered herself a téleclitorienne and approached Josef Halban to surgically move her clitoris closer to her vagina. She underwent and published the procedure as the Halban–Narjani operation. She modeled for the Romanian modernist sculptor Constantin Brâncuși. His sculpture of her, "Princess X", created a scandal in 1919 when he represented her or caricatured her as a large gleaming bronze phallus. This phallus symbolizes the model's obsession with the penis and her lifelong quest to achieve vaginal orgasm.
Фрейд
1925 жылы Мари Фрейдке өзінің жыныстық суықтығын емдеу үшін кеңес сұрады, кейіннен бұл миссионерлік позада жыныстық қанағатқа жете алмауы деп түсіндірілді. Фрейд Мария Бонапартқа: "Менің әйел жанын зерттеуде отыз жыл бойы жұмыс істегеніме қарамастан, ешқашан жауап таппаған және әлі де жауап бере алмай отырған үлкен сұрақ: "Әйел не қалайды?" деді. Принц Джордж Фрейдпен достық қарым-қатынас сақтап жүргенімен, 1925 жылы ол Мариден психоанализдік зерттеулер мен емдеудегі жұмысын тоқтатып, отбасылық өміріне толыққандай берілуін сұрады, бірақ ол бас тартты. 1938 жылы Бонапарт АҚШ-қа Баха-Калифорнияны сатып алып, оны жаңа еврей мемлекетіне айналдыруды ұсынды. Фрейд оның "колониалдық жоспарларын" жеңіл-жеңіл қабылдамады, бірақ Бонапарт бұл идеяны қолдау мақсатымен Уильям Кристиан Буллитт кішіге және Франклин Д. Рузвельтке хаттар жазды.
Кейінгі өмірі
1953 жылғы 2 маусымда Мари мен оның күйеуі Лондондағы Елизавета II-нің тәж кию рәсімінде Грекия королі Паулды өкілдік етті. Салтанатты шарадан жалыққан Мари, қасында отырған болашақ Франция президенті Франсуа Миттеранға психоанализ әдісін ұсынды. Миттеран Маридің ұсынысын қабылдады, ал олар екеуі салтанатты рәсімге көңіл бөлмей, өзара әңгімелесуді әлдеқайда қызықты тапты. Лакан, Фрейд "das Es" (әдеби мағынасы "ол") және "das Ich" (әдеби мағынасы "мен") терминдерін "Бұл" және "Мен" мағынасында қолданғанда, "Wo Es war, soll Ich werden" фразасын "Бұл болған жерде, Мен де пайда болам" деп аударуды ұсынды. Бонапарт оны француз тіліне "Le moi doit déloger le ça" деп аударды, бұл ағылшын тілінде шамамен "Эго Бұлды ығыстыруы керек" дегенді білдіреді, ал Лаканның пікірінше, бұл Фрейдтің мақсатына тікелей қайшы келеді.