Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Халықаралық революциялық марксистік орталық – солшыл социалистік партиялардың халықаралық қауымдастығы. Мүше партиялар бағытталған әлеуметтік демократияны да, Үшінші Интернационалды да мойындамады.
The International Revolutionary Marxist Centre was an international association of left socialist parties. The member parties rejected both mainstream social democracy and the Third International.
Ұйым тарихы
Интернационал 1932 жылы 1931 жылы Венада өткен Социалистік Интернационал конференциясындағы шеттегі жиыннан кейін құрылды. IRMC әр түрлі атаулармен танылды. Алғашқыда ол Тәуелсіз революциялық социалистік партиялар комитеті, кейін Революциялық социалистік бірліктің халықаралық бюросы деп аталды, бірақ ол кезең бойында көбінесе Лондон бюросы деп белгілі болды (кейбір адамдар оны 1921 жылғы 2½ Интернационалмен салыстыра отырып, 3½ Интернационал деп атады), әйтсе де 1939 жылы штаб-пәтері Лондоннан Парижге көшірілді (француздық бөлімшесінен өзге, қуғынға ұшыраған бес партияның орталық комитеттері онда орналасқандықтан). Оның жастар бөлімі – Халықаралық революциялық жастар ұйымдары бюросы болды. Бір кезде IRMC троцкишіл қозғалысқа және Халықаралық солшыл оппозицияға жақын болды. 1930 жылдардың басында Леон Троцкий және оның жақтастары Сталиннің Үшінші Интернационалға деген ықпалын іштен күресіп, бірте-бірте әлсіретуге болатынына сенді. Олар 1930 жылы Үшінші Интернационал ішіндегі сталинизмге қарсы оппозициялық топ болу мақсатымен Халықаралық солшыл оппозиция құрды. Интернационалды бақылап отырған Сталиннің жақтастары енді оппозицияға төзбеді. Барлық троцкистер және троцкизмге ықпал еткен деген күдік туғандар партиядан қуылды. Троцкий Коминтерннің «Үшінші кезең» саясаты Германияда Адольф Гитлердің билікке келуіне себеп болғанын, ал халықтық майдан саясаты (барлық фашизмге қарсы күштерді біріктіруге бағытталған) реформашылдық пен бейбітшілік туралы иллюзияларды тудырып, «фашистік төңкеріс үшін жол ашты» деді. 1935 жылы ол Коминтерннің сталиндік бюрократияның қолына түсіп қалғанын мәлімдеді. Ол және оның жақтастары Үшінші Интернационалдан қуылғаннан кейін Лондон бюросының конференциясына қатысты. Осы партиялардың үшеуі Троцкий жазған «Төртінші Интернационалды» құру туралы құжатқа қол қойып, Сол Оппозицияға қосылды. Олардың екеуі келісімнен тез арада бас тартты, бірақ Голландияның Революциялық социалистік партиясы Халықаралық солшыл оппозициямен бірлесіп Халықаралық коммунистік лигасын құрды. Испаниялық бөлімше ICO-ның испаниялық бөлімшесімен бірігіп, Марксистік бірігудің жұмысшы партиясын (POUM) құрды. Троцкий бұл бірігудің центризмге бағыну екенін мәлімдеді. Германияның Социалистік жұмысшылар партиясы, 1931 жылы Германияның Социал-демократиялық партиясынан солшылдан бөлініп шыққан партия, 1933 жылы Халықаралық солшыл оппозициямен қысқа уақыт жұмыс істеді, бірақ жаңа Интернационалды құру туралы шақырудан тез арада бас тартты. Халықаралық орталықтың хатшылығы 1932–1940 жылдар аралығындағы сегіз жылдың біреуін қоспағанда, британдық Тәуелсіз еңбек партиясында (ILP) болды. ILP басшысы Феннер Броквей осы кезеңнің көп бөлігінде Бюро төрағасы болды, ал 1939 жылы POUM-нан Джулиан Горкин оның хатшысы болды. Осы кезде Бюроның 20-дан астам елдегі мүше партиялары болды, оның ішінде Нидерланды, Австрия, Чехословакия, АҚШ және Палестина.
The International was formed in 1932, following a fringe meeting at the Socialist International conference in Vienna in 1931. The IRMC underwent a variety of names. It was initially called the Committee of Independent Revolutionary Socialist Parties and later the International Bureau of Revolutionary Socialist Unity, but throughout the period it was generally known simply as the London Bureau (and nicknamed by some the 3½ International, in an analogy with the so called 2½ International of 1921 3), although its headquarters were transferred from London to Paris in 1939 (on the grounds that in addition to the French affiliate, five parties in exile had their central committees there). Its youth wing was the International Bureau of Revolutionary Youth Organizations. For a period, the IRMC was close to the Trotskyist movement and the International Left Opposition. In the early 1930s, Leon Trotsky and his supporters believed that Stalin's influence over the Third International could still be fought from within and slowly rolled back. They organised themselves into the International Left Opposition in 1930, which was intended to be a group of anti Stalinist dissenters within the Third International. Stalin's supporters, who dominated the International, would no longer tolerate dissent. All Trotskyists, and those suspected of being influenced by Trotskyism, were expelled. Trotsky claimed that the Third Period policies of the Comintern had contributed to the rise of Adolf Hitler in Germany, and that its turn to a popular front policy (aiming to unite all ostensibly anti fascist forces) sowed illusions in reformism and pacifism and "clear[ed] the road for a fascist overturn". By 1935 he claimed that the Comintern had fallen irredeemably into the hands of the Stalinist bureaucracy. He and his supporters, expelled from the Third International, participated in a conference of the London Bureau. Three of those parties joined the Left Opposition in signing a document written by Trotsky calling for a Fourth International, which became known as the "Declaration of Four". Of those, two soon distanced themselves from the agreement, but the Dutch Revolutionary Socialist Party worked with the International Left Opposition to declare the International Communist League. The Spanish section merged with the Spanish section of ICO, forming the Workers' Party of Marxist Unification (POUM). Trotsky claimed the merger was to be a capitulation to centrism. The Socialist Workers' Party of Germany, a left split from the Social Democratic Party of Germany founded in 1931, co operated with the International Left Opposition briefly in 1933 but soon abandoned the call for a new International. The secretariat of the International Centre remained with the British Independent Labour Party (ILP) for all but one of the eight years 1932–1940. Fenner Brockway, ILP leader, was chairman of the Bureau for most of this period, while in 1939, Julián Gorkin of the POUM became its secretary. By this time, the Bureau had member parties in more than 20 countries, including the Netherlands, Austria, Czechoslovakia, the United States, and Palestine.