Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық ерте темір жол компаниясы
Early British railway company
Уоррингтон мен Ньютон темір жолы – Уоррингтонды Ньютондағы Ливерпуль және Манчестер темір жолымен, сондай-ақ жақын орналасқан Хейдоктағы шахталармен байланыстырған қысқа темір жол болды. Ол 1831 жылы ашылды. Grand Junction Railway Бирмингемнен Ливерпульге және Манчестерге дейін ұзақ қашықтықтағы бағыт құруға және оны Уоррингтоннан солтүстікке қарай пайдалану үшін W&NR-ды сатып алуға ниеттенді. Басты желіде пайдалану үшін жол төсегін нығайту қажет болды. GJR 1837 жылы желісін ашты, Уоррингтоннан W&NR-ға қосылып, L&MR арқылы Ливерпуль мен Манчестерге қатынау мүмкіндігіне ие болды. W&NR қазіргі Батыс жағалау магистралінің ашылған алғашқы бөлігі еді.
The Warrington and Newton Railway was a short early railway linking Warrington to the Liverpool and Manchester Railway at Newton, and to pits at Haydock, nearby. It opened in 1831. The Grand Junction Railway aspired to make its long distance route from Birmingham to Liverpool and Manchester, and acquire the W&NR so as to use it from Warrington northwards. The permanent way needed to be strengthened for main line use. The GJR opened its line in 1837, connecting at Warrington to the W&NR and gaining access to Liverpool and Manchester over the L&MR. The W&NR was the first part of the present day West Coast Main Line to be opened.
Ливерпуль және Манчестер темір жолының бөлімшесі
1830 жылдың 15 қыркүйегінде Ливерпуль мен Манчестер темір жолы қызмет етуге ашылды. Бұл батыстан шығысқа қарай созылған, негізінен Манчестердің өндіріс орындарын Ливерпульдің ірі портымен байланыстырған желі болғанымен, британдық темір жол желісін құру туралы ойлар туды. L&MR салынысымен бірге, одан Уоррингтонға дейінгі тармақ желісін құруға арналған компания ұсынылды және Уоррингтон мен Ньютон темір жолы 1829 жылдың 14 мамырында Парламенттің бекітілуін алды. Ол Уоррингтондағы Даллум-Лейн терминалынан L&MR-дегі Ньютонға (кейін Ньютон-ле-Уиллоус) дейін, шамамен 4 мильден астам қашықтықта жүретін жол болды. Уоррингтонда Мерси өзеніне жақын Банк-Кейге дейін қосымша тармақ салу жоспарланған. Сондай-ақ, Ньютоннан Хайдоктағы көмір шахталарына қарай солтүстікке қарай ұзарту көзделді. Рұқсат етілген акционерлік капитал 53 000 фунт стерлинг құрады. Ньютондағы қиылыс Ливерпуль бағытына қаратылуы керек еді. Уоррингтон – шамамен 19 000 халқы бар өндірістік қала. Басқармадағы келіспеушіліктер құрылысты кешіктірді, сонымен қатар жол бойындағы ықпалды жер иелері де қиындықтар тудырды. Ньютондағы Ливерпульге қарайтын байланыс шектеулі деп есептелді, сондықтан 1830 жылы екінші акт қабылданды, ол Ньютондағы қисықты Манчестер бағытындағы L&MR-мен байланыстыруға, сондай-ақ Манчестерге қарайтын Парксайдтағы қиылыстан солтүстікке қарай жүретін Уиган тармақ темір жолымен тікелей байланыс құруға рұқсат берді. Шындығында, Уоррингтон мен Ньютон темір жолы және Уиган тармақ темір жолы жеткілікті қаржыға ие болмады және олар қосылатын желілерді және қосымша жолдарды салуға шамалары келмеді.
On 15 September 1830 the Liverpool and Manchester Railway opened for business. Although this was a purely west to east line, primarily connecting the manufactories of Manchester with the great docks of Liverpool, there were already thoughts of forming a British railway network. While the L&MR was still being built, a company to make a branch line from it to Warrington was being proposed, and the Warrington and Newton Railway was authorised by Parliament on 14 May 1829. It was to run from a terminal at Dallum Lane in Warrington, to Newton (later Newton le Willows) on the L&MR, a distance of a little over 4 miles. There was to be a branch at Warrington to Bank Quay, close to the River Mersey, and a northward extension at Newton to coal pits at Haydock. Authorised share capital was £53,000. The junction at Newton was to face towards Liverpool. Warrington was a manufacturing town with a population of about 19,000. There was a lack of unity on the board over the construction, which delayed construction, and powerful landowners on the intended route of the line also made difficulties. The Liverpool facing connection at Newton was seen to be a limitation, and in 1830, a second Act was secured, authorising a curve at Newton to connect to the L&MR in the Manchester direction, and also to make a direct connection to the Wigan Branch Railway, which ran north from a junction at Parkside, which faced Manchester. In fact both the Warrington and Newton Railway and the Wigan Branch Railway found themselves short of funds and they were unable to build the connecting lines and spur.
Ашылу
Уоррингтон мен Ньютон темір жолы 1831 жылдың маусым айының басында Уоррингтон (Даллам) мен Ньютон арасындағы учаскені ашып, L&MR түйіспесіне оңтүстікке қарай саяхатты аяқтады. Бұл Ньютон Комон жарыстары үшін салынды, ал одан кейін жолаушылар пойыздары тұрақты түрде жүріп тұрды. Ньютон қисығы мен L&MR-ге қосылысы 1831 жылдың 25 шілдесінде аяқталды. Дүйсенбіден сенбіге дейін әр бағытта төрт пойыз болды, бірақ 1833 жылға қарай жексенбілік пойыздар да қосылды. Пойыздарды «Уоррингтон», «Ньютон» және «Вулкан» деп аталған үш локомотив жүргізді. Bank Quay тармағы бастапқыда аяқталмады және шамамен 1835 жылы ашылған болуы мүмкін, ол Джоки-Лейндегі Даллам бағытынан бөлініп шықты. 1833 жылдың 6 мамырында қажетті рұқсат актісі қолданылды. Шындығында, бұл «еңіс жазықтар» кейбіреулері сияқты тік емес еді: Гранд-Джанкшен бағытын сипаттағанда Уишоу былай деді: «Көтерілетін жазықтарда тек екі ғана бірінші сыныптан төменгі еңіске ие [тік еңіс] бар; олар Бертон Вуд пен Ньютон Брукте орналасқан, екеуі де Уоррингтон мен Ньютон арасында жатыр; біріншісі 21 тізбектей ұзын, және 209-дан 1-ге дейін еңіс; ал екіншісі 85-тен 1-ге дейін еңіс, және бір мильге созылады». 1835 жылдың ақпан айында W&NR өз желісін акцияларға сатуға келісті, ал GJR олардың шамамен 22 000 фунт стерлингтік борышын қабылдады. GJR W&NR акционерлеріне олардың негізгі желісі толық ашылғанға дейін 4 пайыз төлеуді міндеттенді: сатып алу бағасы шамамен 67 000 фунт стерлинг болды, ал сатып алу 1835 жылғы 12 маусымдағы актімен бекітілді және 1835 жылғы 1 қаңтардан күшіне енді. GJR негізгі желілік темір жолға сәйкес келетін мықты материалдарды пайдалану үшін W&NR-дегі жол төсемін жаңарту қажеттігін түсінді. Grand Junction Railway 1837 жылдың 4 шілдесінде Ньютон-Джанкшннан Воксхоллдағы уақытша Бирмингем станциясына дейін желісін ашты. Ньютондағы шығыс қисығы ашылды; осы күні Grand Junction Уоррингтон мен Ньютонмен байланыс орнатты; Манчестерге тікелей қатынас енді мүмкін болды. Ридтің айтуынша, учаскелік жұмыс жүргізілді, солтүстікке бағытталған жолаушылар пойыздары Ньютоннан бөлініп, Ливерпульге және Манчестерге жеке-жеке жалғастырды, бірақ Холт пен Биддл «Ливерпульге және Манчестерге бағытталған пойыздар Ньютоннан бөлінбеді, бірақ Уоррингтон мен L&MR арасында тәуелсіз жүрді» деді. Ньютон шығыс қисығы өте тік болды, және Рид мұны оны осылай салудың Парламент актісінің қажеттілігін болдырмауымен байланыстырды, себебі жерді иеленуге қатысты мәселелерді шешпеуге мүмкіндік берді. Уоррингтон мен Уиган желілерінің арасындағы тікелей байланыс, Винвик тоғысынан Голборн тоғысына дейін алғаш рет 1830 жылы жоспарланған, бірақ ақша жетіспеуіне байланысты салынбады. Grand Junction Railway рұқсатты жаңарта алды, бірақ жұмысты орындай алмады. Үшінші рұқсат 1861 жылдың 11 шілдесінде Лондон және Солтүстік-Батыс темір жолына берілді және ол 1861 жылы үшінші рет берілген өкілеттіктер бойынша 1864 жылдың 1 тамызында ашылды. Нейлдің мәліметінше, LNWR жолаушылар кестелерінде оның алғаш рет 1872 жылдың ақпанында айтылған. Түнгі почта пойыздары бастапқы бағытты пайдалануды жалғастырды, өйткені Ньютон поштаны алмастыру орталығы болды.
The Warrington and Newton Railway opened between Warrington (Dallam) and a location at Newton, terminating at a point south of the L&MR junction, at the beginning of June 1831. This was for the Newton Common races, and passenger trains ran regularly after that. The Newton curve and connection to the L&MR was completed on 25 July 1831. There were four trains each way Monday to Saturday only, although Sunday trains were put on by 1833. The trains were worked by three locomotives, named Warrington, Newton and Vulcan. The Bank Quay branch was not completed at first, and it was probably opened about 1835, diverging from the Dallam line at Jockey Lane. and the necessary authorising Act was secured on 6 May 1833. In fact these "inclined planes" were not so steep as some: in describing the Grand Junction route, Whishaw says "In the ascending planes are included only two which have gradients under the first class [steeper gradients]; these are at Burton Wood and Newton Brook, both lying between Warrington and Newton; the former being 21 chains in length, and inclining at the rate of 1 in 209; and the latter having an inclination of 1 in 85, and extending for one mile." In February 1835 the W&NR agreed to sell their line for shares at par, with the GJR adopting their outstanding debt of about £22,000. The GJR undertook to pay the W&NR shareholders 4 per cent until their main line was open throughout: the purchase price was around £67,000, and the takeover was authorised by Act of 12 June 1835, effective from 1 January 1835. The GJR knew it would have to upgrade the permanent way on the W&NR for stronger materials appropriate for a main line railway. The Grand Junction Railway opened their line from Newton Junction to a temporary Birmingham station at Vauxhall on 4 July 1837. an east curve at Newton was opened; this was also the date on which the Grand Junction made a connection with the Warrington and Newton; direct running towards Manchester was now possible. Reed says that portion working was adopted, with northbound passenger trains dividing at Newton, and portions continuing to Liverpool and Manchester respectively, but Holt and Biddle say that "Trains to Liverpool and Manchester did not divide at Newton, but ran independently between Warrington and the L&MR." The Newton East Curve was exceptionally sharp, and Reed attributes this to the fact that building it like that obviated the necessity of a further Act of Parliament, by avoiding a land take. The direct connection between the Warrington and Wigan lines, from what became Winwick junction to Golborne junction was first planned in 1830, but not built then for lack of money. The Grand Junction Railway managed to renew the authorisation, but again was unable to carry out the work. A third authorisation was granted on 11 July 1861 to the London and North Western Railway, and it was opened on 1 August 1864, under powers granted a third time, in 1861. Neele records that its first mention in LNWR passenger timetables was not until February 1872. Night postal trains continued to use the original route as Newton had become an established exchange point for mails.
Батыс жағалау магистральдық желісі
Уоррингтон мен Ньютон темір жолы қазіргі Батыс жағалаудың негізгі желісінің алғашқы "заманауи" бөлігі болды, ол Лондоннан Глазгоға дейін салады. Басқа бөлімдер: Лондон және Бирмингем темір жолы, 1837–1838 жылдар, Трент аңғары темір жолы, 1847 жыл, Гранд Джанкшн темір жолы, 1837 жыл, Уинвик Жн-ден Голборн Жн-ге дейін, LNWR 1864 жыл, Уиган тармақтық темір жолы, 1832 жыл, Солтүстік Одақ темір жолы, 1838 жыл, Ланкастер және Престон Джанкшн темір жолы, 1840 жыл, Ланкастер және Карлайл темір жолы, 1846 жыл, Каледон темір жолы, 1847–1848 жылдар, Вишоу және Колтнесс темір жолы, 1841 жыл, Каледон темір жолы, 1849 жыл, Поллок және Гован темір жолы, 1840 жыл және Каледон темір жолы, 1879 жыл. Бұрынғы W&NR желісі қазіргі уақытта Bank Quay стансасынан Ньютонға дейін қолданылуда. Батыс жағалау магистралі 1867 жылғы қисыққа бұрылып, Winwick Junction-да бөлінеді. Далламға дейінгі бастапқы оңтүстік бөлігі жабылды. "Үш көгершін" қоғамдық үйі (2020 жылы да бар) Даллам терминалының орнына жақын орналасқан. Рид былай дейді: "Сол кездегі үй иесінің көмегімен, темір жол салынар алдында салынған «Үш көгершін» W.&N. үшін билет сату кеңсесі ретінде қызмет еткен болуы мүмкін деген болжам бар. Бұл ықтимал емес көрінеді; ол бүкіл станция аумағының шетінде орналасқан, ал 1831–37 жылдардағы Уоррингтон қаласындағы жолаушылардың көпшілігі Беузи-Лейн және Фундри-Лейн арқылы қалаға келер еді, Таннер-Лейн арқылы емес; сондай-ақ станция ғимараты билет сатуға және күту залына арналған жеңілдіктерге ие болар еді."
The Warrington and Newton Railway was the first "modern" railway element of the present day West Coast Main Line, from London to Glasgow. The other sections were the London and Birmingham Railway, 1837–1838, the Trent Valley Railway, 1847, the Grand Junction Railway, 1837, Winwick Jn to Golborne Jn, LNWR 1864, the Wigan branch Railway, 1832, the North Union Railway, 1838, the Lancaster and Preston Junction Railway, 1840, the Lancaster and Carlisle Railway, 1846, the Caledonian Railway, 1847–1848, the Wishaw and Coltness Railway, 1841, the Caledonian Railway, 1849, the Polloc and Govan Railway, 1840, and the Caledonian Railway, 1879. The former W&NR line remains in use at the present day from Bank Quay station to Newton. The West Coast Main Line diverges at Winwick Junction to take the 1867 curve. The original southern section to Dallam has closed. The Three Pigeons public house, (still extant in 2020) is adjacent to the location of the Dallam terminal. Reed says that "It has been surmised that the Three Pigeons, erected as a public house shortly before the railway, may have served by the good offices of the then landlord, as a booking office for the W. &. N. This seems unlikely; it is at the outer end of the whole station area, and with Warrington as it was in 1831–37 most passengers would come in at the town end from Bewsey Lane and Foundry Lane, and not along Tanner's Lane; and the station building would be of ample size to provide booking accommodation and a waiting room."