Пьер Фердинандо Казини – италиялық саяхатшы, 2001-2006 ж. Халық депутаттары палатасының төрағасы. Ұзақ жылдар парламентте қызмет еткен саяси қайраткер.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Италиялық саясаткер (туған 1955)
Italian politician (born 1955)
Пьер Фердинандо Казини (; 3 желтоқсан 1955 жылы туған) – итальяндық саясаткер. 2001-2006 жылдары Депутаттар палатасының төрағасы қызметін атқарды. Казини Орталық демократиялық интернационалдың және Парламентаралық одақтың құрметті президенті. 1993-2001 жылдары Христиан-демократиялық орталықтың хатшысы, ал 2002-2016 жылдары Орталық одағының жетекшісі болды. 1983 жылы алғаш рет Депутаттар палатасына сайланған Казини Италия парламентіндегі ең ұзақ қызмет еткен депутат болып табылады.
Pier Ferdinando Casini (; born 3 December 1955) is an Italian politician. He served as President of the Chamber of Deputies from 2001 to 2006. Casini is the honorary president of the Centrist Democrat International and the Inter Parliamentary Union. From 1993 to 2001, he served as secretary of Christian Democratic Centre, while from 2002 until 2016 he was the leader of Union of the Centre. Being elected to the Chamber of Deputies in 1983 for the first time, Casini is the longest serving member of the parliament in Italy.
Ерте өмір және мансап
Казини 1955 жылы Болоньяда дүниеге келген. Оның әкесі Томассо итальян әдебиетінің мұғалімі және Христиан демократиясының (ХД) жергілікті жетекшісі болса, анасы Мирелла кітапханашы болған. Казинидің екі қарындасы мен бір інісі бар. Луиджи Гальвани атындағы классикалық лицейді бітіргеннен кейін, 1979 жылы Болонья университетін заңгер мамандығы бойынша тәмамдады. Осы жылдары ол әкесінің ізімен Христиан демократиясына қосылып, партияның жастар ұйымының ұлттық дирекциясына сайланды. 1980 жылы Казини туған қаласы Болоньяда қалалық кеңес депутаты болып сайланды. Болонья Италия Коммунистік партиясының (ИКП) берік тірегі болған, ал ИКП ХД-нің тарихи қарсыласы еді.
Casini was born in Bologna in 1955. His father Tommaso was an Italian literature teacher and a local leader of the Christian Democracy (DC), while his mother Mirella was a librarian. Casini has also two sisters and one brother. After having attended the classical lyceum Luigi Galvani, in 1979 he graduated with a degree in law at the University of Bologna. During these years he joined the Christian Democracy, like his father, and he was elected to the national directorate of the party's youth wing. In 1980, Casini was elected municipal councillor in his hometown, Bologna, a traditional stronghold of the Italian Communist Party (PCI), the DC' historic rival.
Христиан демократиясының бастамасы
1983 жылғы Италиядағы жалпы сайлауда Казини 28 жасында депутаттар палатасына сайланып, парламенттің ең жас мүшелерінің бірі болды. Ол Болоньяның көпмандатты сайлау округінде қатысып, 34 000-нан астам дауыс жинады. Депутаттығының алғашқы жылдарында ол DC-нің ең көрнекті көшбасшыларының бірі, партияның консервативті фракциясының басшысы Арнальдо Форланидің жақын кеңесшісі болды. 1989 жылдың ақпанында Форлани DC партиясының бас хатшысы болып сайланғанда, Казиниді партияның ұлттық дирекциясына тағайындады. 1987 жылғы Италиядағы жалпы сайлауда ол 52 000-нан астам дауыспен қайта сайланды және "Қанды оқиғалар комиссиясы" деп аталатын, Италиядағы "Қорқынышты жылдар" кезеңінде жасалған террористік шабуылдарға қатысты комиссияның вице-президенті болып тағайындалды. 1992 жылғы сайлауда Казини Болонья округінде тағы да 50 000 дауыспен сайланды.
In the 1983 Italian general election, at only 28 years old, Casini was elected to the Chamber of Deputies, becoming one of the youngest members of the parliament. He run in the multi member constituency of Bologna, gaining more than 34,000 votes. During his first years as deputy, he became a close advisor of Arnaldo Forlani, one of the most prominent leaders of the DC, head of the conservative faction of the party. When Forlani was elected secretary of the DC in February 1989, he appointed Casini in the national directorate of the party. In the 1987 Italian general election, he was re elected with more than 52,000 votes and appointed vice president of the so called "Massacres Commission", focused on the terrorist attacks perpetrated in Italy during the Years of Lead. In the 1992 election, Casini was once again elected in Bologna's constituency with 50,000 votes.
Христиан-демократиялық орталықтың басшысы
1993 жылы Мино Мартинаццолидің хатшылығының басында Христиан демократиясы Тангентополидегі жемқорлыққа қатысты жанжалдар мен ұзақ жылдар бойы Христиан демократиясының жетекшісі Джулио Андреоттидің мафиялық ісінің тергелуімен күресті. Партия ауыр консенсустық дағдарысқа ұшырады, ал Казини Клементе Мастелламен бірге Мартинаццолиге қарсы тұрып, Сильвио Берлускони құрған жаңа консервативті саяси партия – «Форза Италия» (FI), Джанфранко Финидің «Италиялық әлеуметтік қозғалысы» (MSI) және Умберто Боссидің «Солтүстік лигасы» (LN) партияларымен одақтасуға ұмтылды. Олар посткоммунистік «Демократиялық солшыл партияның» (PDS) айналасында біріккен орталық-солшыл коалицияға қарсы оңшыл коалиция құруды мақсат етті. 1994 жылдың 18 қаңтарында партияның «Италия Халық партиясына» (PPI) айналуына қарсы болған басқа христиан демократтарымен бірге Казини «Христиан-демократиялық орталықты» (CDC) құрды. Сол күні ол партия хатшысы болып тағайындалды. 1994 жылғы жалпы сайлауда CCD Солтүстік Италиядағы «Еркіндік полюсінің» және Оңтүстік Италиядағы «Жақсы үкімет полюсінің» мүшесі ретінде «Форза Италиямен» бірлескен тізімде сайлауға қатысып, 27 депутат пен 12 сенатор мандатын жеңіп алды. Казини Эмилия-Романья облысының жабық тізімдік сайлау округінен сайланды. Берлусконидің бірінші үкіметі «Солтүстік лигасының» қолдауын жоғалтқанда, Казини Ламберто Динидің жаңадан құрылған технократтық кабинетін қолдамады. 1996 жылғы Италиядағы жалпы сайлауда Казинидің CDC Рокко Буттильоненің «Біріккен христиан демократтары» (CDU) партиясымен бірлескен тізім құрды. Алайда, сайлау Романо Проди басқарған орталық-солшыл коалиция – «Зәйтүн ағашының» күшті ықпалымен өтті. Казини Апулия аймағындағы Магли сайлау округінде шамамен 40 000 дауыспен сайланды. 1996 жылдан 2001 жылға дейін ол елді басқарған орталық-солшыл үкіметтерге қарсы күресті.
In 1993, at the beginning of the secretariat of Mino Martinazzoli, the Christian Democracy was overwhelmed by investigations on Tangentopoli corruption scandal and mafia trial of the long time Christian democratic leader, Giulio Andreotti. The party suffered a serious consensus crisis, and Casini, together with Clemente Mastella, took positions against Martinazzoli, leaning towards an alliance with Forza Italia (FI), a new conservative political party founded by the media magnate Silvio Berlusconi, the Italian Social Movement (MSI) of Gianfranco Fini and Umberto Bossi's Northern League (LN), aiming at forming a centre right coalition in opposition to the centre left one built around the post communist Democratic Party of the Left (PDS). On 18 January 1994, along with other Christian democrats who opposed the party's transformation into the Italian People's Party (PPI), Casini founded the Christian Democratic Centre (CDC). On the same day, he was appointed secretary of the party. In the 1994 general election, the CCD run in a joint list with Forza Italia as a member of the Pole of Freedoms in Northern Italy and the Pole of Good Government in Southern Italy, and gaining 27 deputies and 12 senators. Casini was elected in the closed list constituency of Emilia Romagna. When Berlusconi's first government lost the support of Lega Nord, Casini did not support the newly formed technocratic cabinet of Lamberto Dini. In the 1996 Italian general election, Casini's CDC formed a joint list with Rocco Buttiglione's United Christian Democrats (CDU). However, the election was characterized by a strong aftermath of the centre left coalition, The Olive Tree, led by Romano Prodi. Casini was elected with nearly 40,000 votes in the single member constituency of Maglie, in Apulia region. From 1996 to 2001, he strongly opposed the centre left governments which ruled the country.
Депутаттар Палатасының төрағасы
2001 жылы Казинидің CDC тағы да Берлускони басқарған «Азаттық үйі» альянсына қосылды. 2001 жылғы сайлауда оңшыл орталық коалициясы басым көпшілік дауыспен жеңіске жетті және Казини 56 000 дауыспен Помеция округінен Палатаға сайланды. 2001 жылдың 31 мамырында ол 46 жасында Депутаттар палатасының төрағасы болып сайланды. 2002 жылдың 14 қарашасында Казини тарихи оқиғаның басты кейіпкері болды – бұрын-соңды болмаған жағдай, Папаның Депутаттар палатасының орнындағы Палаццо Монтециториоға сапары. Казини және Сенат төрағасы Марчелло Пера Папа Иоанн Павел II-ні шақырды. 2002 жылдың 6 желтоқсанында CDC, Буттильоненің UDC және Серджио Д’Антонидің «Еуропалық демократия» (DE) партиясымен бірге Христиандық және Орталық Демократтар Одағын (UDC) құрды. Депутаттар палатасының төрағасы болғандықтан Казини партия хатшысы болып тағайындала алмады, және ол ешқашан болған емес; алайда 2002 жылдан бастап 2016 жылға дейін, партиядан кеткенге дейін, Казини UDC-нің ең танымал тұлғасы және де-факто көшбасшысы болды.
In 2001, Casini's CDC joined the House of Freedoms alliance, once again led by Berlusconi. The centre right coalition largely won the 2001 election and Casini was elected to the Chamber for Pomezia's district, with 56,000 votes. On 31 May 2001, he was elected President of the Chamber of Deputies; at 46 years old, he was one of the youngest ever. On 14 November 2002, Casini was the protagonist of a historical event that never happened before: the visit of a Pope to Palazzo Montecitorio, the seat of the Chamber of Deputies. Casini and Senate's president, Marcello Pera, invited Pope John Paul II to the house. On 6 December 2002, the CDC formed, along with Buttiglione's UDC and Sergio D'Antoni's European Democracy (DE), the Union of Christian and Centre Democrats (UDC). Casini, who was serving as the president of the Chamber of Deputies, could not be appointed secretary of the party and he would never be; however, from 2002 until 2016 when he left the party, Casini would be the most recognisable figure and de facto leader of UDC.
Орталық одағының басшысы
2006 жылдың 28 қаңтарында Казини Хосе Мария Азнардың орнын басып, 2015 жылдың шілдесіне дейін төрағалық еткен Христиан-демократиялық халықаралық ұйымның (ХДХҰ) президенті болып сайланды. 2006 жылғы Италиядағы жалпы сайлау кампаниясы кезінде Казини премьер-министр лауазымына балама кандидат Джанфранко Финимен бірге, егер UDC және Финидің Ұлттық альянсы (ҰА) Берлускони партиясынан көп дауыс жинаса, деген гипотеза айтты. UDC жаңа сайлау таңбасына Казинидің атын қосты. Дегенмен, 2006 жылғы сайлауда Романо Продидің орталық-сол коалициясы тартысты жеңіске жетіп, жаңа премьер-министр болды. UDC мен «Еркіндіктер үйі» арасындағы шиеленіс 2006 жылдың 2 желтоқсанында, Проди үкіметіне қарсы біріккен оңшыл-орталық партиялар екі түрлі демонстрация ұйымдастырған кезде анық байқалды: Берлускони, Фини және Босси Рим арқылы наразылық шеруін ұйымдастырды, ал Казини және UDC басшыларының басқалары Палермода сөз сөйледі. Осы жылдары Казини кейде коалицияның басшысы ретінде Берлусконидің өзінің ықтимал ізбасары ретінде талқыланды. Алайда, 2008 жылғы жалпы сайлау кампаниясы басталғанда Казини Берлусконидің коалициясынан ресми түрде қол үзді, оның жаңа «Халықтың Азаттығы» (ХАА) партиясына қосылудан бас тартып, сайлауға жеке қатысуды жөн көрді. Партиясының алдында сөйлеген сөзінде Казини Берлусконидің саяси тактикасына сілтеме жасай отырып, «барлығы сатылықа жатпайды» деді. Казини таза «орталық» бағдарламасымен сайлауға түсіп, Савино Пеццоттаның «Ақ раушан» партиясымен бірге UDC-ді Орталық одағына (ОО) біріктірді. Сайлауда оңшыл-орталық коалиция жеңіске жетіп, тағы да премьер-министр болды. Орталық одағы 5,6% дауыс жинады және Казини Лигурияның көпмандатты сайлау округінен сайланды. Сайлаудан кейін Казини жаңа орталық партияны құру жоспарын қайта жандандырды, бұл ХАА және жаңадан құрылған Демократиялық партияға балама ретінде қарастырылды. Казини ХАА-ның жеткілікті «католиктік» емес екенін көптен бері сынап келді, әсіресе Берлускониді сынады, ол бір кезде ХАА-ның «құндылықтардың анархиясы» деп сипаттаған еді. Сондай-ақ, Джанфранко Финиді, оның саяси-либералды ұстанымымен белгілі болғанын, оның басқарушылық ұстанымымен белгілі болды. 2009 жылғы Италиядағы Еуропарламент сайлауында ОО 6,5% дауыс жинады, ал 2010 жылғы аймақтық сайлауларда ОО әртүрлі аймақтарда оңшыл-орталық және орталық-солмен одақ құрды (немесе жеке қатысты), жергілікті жағдайларға байланысты, оңтүстік аймақтарда оңшыл-орталықпен одақтасқаннан басқа барлық жерде үлкен шығынға ұшырады. 2010 жылдың желтоқсанында Казини Финидің жаңадан құрылған «Болашақ және Азаттық» (БАА) және Франческо Рутеллидің «Италия үшін альянсымен» бірге Италия үшін жаңа полюстің (ИЖП) негізін қалаушыларының бірі болды. ИЖП-ның мақсаты оңшыл-орталық және орталық-солдан бөлек үшінші жекелеген блокты құру еді. 2011 жылдың қарашасында Берлускони премьер-министр лауазымынан кетті және Марио Монти жаңа технократиялық үкімет құрды. Казини Монти саясатын ынталы түрде қолдады және 2013 жылғы Италиядағы жалпы сайлауда оның партиясы БАА және Монтидің «Азаматтық таңдауы» (АТ) қатарында Италия үшін Монтимен коалицияға қосылды. Сайлау нәтижесінде ОО үшін үлкен жеңіліс болды, ол дауыс берудің бар болғаны 1,8% -ын, сегіз депутатты және екі сенаторды ғана алды. Казини Кампанияның көпмандатты сайлау округінен алғаш рет Сенатқа сайланды.
On 28 January 2006, Casini was elected president of the Christian Democratic International (IDC), succeeding José María Aznar, a position that he held until July 2015. During the electoral campaign for the 2006 Italian general election, Casini hypothesized together with Gianfranco Fini, an alternative candidate for the position of Prime Minister, if UDC and Fini's National Alliance (AN) had reached a larger number of votes than those of Berlusconi's party. The UDC in fact inserted Casini's name in the new electoral symbol. However, the 2006 election was narrowly won by the centre left coalition of Romano Prodi, who became the new Prime Minister. Tensions between UDC and House of Freedoms became clear on 2 December 2006, when the centre right parties, united in opposition to Prodi's cabinet, nevertheless organized two different demonstrations: Berlusconi, Fini and Bossi led the protest through Rome, while Casini and other leaders of UDC spoke in Palermo. During these years, Casini was sometimes spoken of as a possible successor to Berlusconi himself as leader of the coalition. However, as the campaign for the 2008 general election began, Casini officially detached himself from Berlusconi's coalition, refusing to enter his new People of Freedom (PdL) party, preferring to contest the election alone. In a speech to his party, Casini said that "not everyone is for sale", in a not so veiled statement about Berlusconi's political tactics. Casini ran on a purely 'centrist' platform, expanding the UDC into the Union of the Centre (UdC) along with Savino Pezzotta's White Rose. The election was won by the centre right coalition and became Prime Minister once again. The Union of the Centre gained 5.6% of votes and Casini was elected in the multi member constituency of Liguria. After the election, Casini relaunched his plan for a new centrist party, as an alternative to both the PdL and the newly created Democratic Party. Casini long criticised the PdL for not being "Catholic" enough, particularly criticising Berlusconi, who once spoke of "anarchy of values" in describing the catch all nature of the PdL, and Gianfranco Fini, who was known for his social liberal stance on stem cell research, abortion and right to die issues, and explicitly wooed the "Christian democrats of the PD" to join him. In the 2009 European Parliament election in Italy, the UdC won 6.5% of the votes, while in the 2010 regional elections, UdC chose to form alliances both with the centre right and the centre left (or stood alone) in different regions, depending on local conditions, losing ground everywhere but in those southern regions where it was in alliance with the centre right. In December 2010, Casini was one of the founding fathers of New Pole for Italy (NPI), along with Fini's newly born Future and Freedom (FLI) and the Francesco Rutelli's Alliance for Italy. The NPI's aim was to form a third distinct bloc from the centre right and the centre left. In November 2011, Berlusconi resigned as Prime Minister and Mario Monti formed a new technocratic government. Casini was a strong supporter of Monti's policies and, in the 2013 Italian general election, his party joined With Monti for Italy coalition, alongside FLI and Monti's Civic Choice (SC). The election resulted however in a huge defeat for the UdC, which obtained a mere 1.8% of the vote, eight deputies and two senators. Casini was elected in the Senate for the first time, within the multi member constituency of Campania.
Орталық солшыл коалиция ішінде
2013 жылы Казини Энрико Леттаның үлкен коалициялық кабинетін қолдады, ал 2014 жылдың ақпан айында Маттео Ренцидің жаңа орталық-солшыл үкіметін қолдады. 2016 жылғы Италия конституциялық референдумы алдында, Ренцидің күшті қолдауымен, UdC партиясы «Жоқ» деп наурыз жүргізуді таңдады, ал Казини «Иә» жақтастарының ең белсенділерінің бірі болды. Референдумда «Иә» тарапы жеңіліске ұшырағаннан кейін UdC Ренциге қолдауын кері тартып алды. Алайда, UdC-ден бөлініп шыққан бірнеше топ, оның ішінде Казини және министр Джан Лука Галлетти «Италия үшін центристер» атты жаңа қозғалысты құрып, Анжелино Альфаноның «Жаңа оңшыл орталық» партиясымен одақтастығын растады, осы одақ орталық-солшыл кабинетті қолдады. Референдумдағы жеңілістен кейін Ренци отставкаға кетті, ал Паоло Джентилони жаңа премьер-министр болды. Жаңа партия 2017 жылдың ақпан айында ресми түрде құрылып, «Еуропа үшін центристер» (CpE) деп аталды. 2017 жылдың желтоқсанында CpE «Халықтық азаматтық тізімін» (CP) құрды, ол орталық-солшыл коалиция құрамында «Халықтық балама» (AP), «Италияның құндылықтары» (IdV), «Бірлік демократиясы» (DemoS) және басқа да шағын партиялармен бірге жұмыс істеді. AP-ның жаңа басшысы Беатрис Лорензин де тізімнің басшысы болып тағайындалды. 2018 жылғы Италиядағы жалпы сайлауда CP тек 0,5% дауыс жинады, бірақ Казини Болоньядағы бір мандаттық сайлау округінен 122 000-ға жуық дауыспен Сенатқа қайта сайланды, бұл PD-ның шешуші қолдауының нәтижесі болды. 2022 жылғы Италия президенттік сайлауында Казини ең сенімді кандидаттардың бірі саналды, бірақ кейіннен өтініш жасап, өзінің кандидатурасын алып тастап, қазіргі президент Серджио Маттареллаға дауыс беруді сұрады.
In 2013, Casini supported the grand coalition cabinet of Enrico Letta and, in February 2014, the new centre left government of Matteo Renzi. In the run up of the 2016 Italian constitutional referendum, strongly supported by Renzi, the UdC chose to campaign for "No", while Casini was among the keenest supporters of "Yes". After the referendum, which saw a defeat of the "Yes" side, the UdC withdrew its support for Renzi. However, some UdC splinters, notably including Casini and minister Gian Luca Galletti, launched "Centrists for Italy" and confirmed their alliance with the Angelino Alfano's New Centre Right, in support of the centre to centre left cabinet. Renzi resigned due to the referendum's lost and Paolo Gentiloni became the new Prime Minister. The new party was officially founded in February 2017 and named Centrists for Europe (CpE). In December 2017 the CpE launched the Popular Civic List (CP), within the centre left coalition, along with Popular Alternative (AP), Italy of Values (IdV), Solidary Democracy (DemoS) and minor parties. The new leader of AP, Beatrice Lorenzin, was chosen as leader of the list too. In the 2018 Italian general election, the CP obtained a mere 0.5%, but Casini was re elected to the Senate with nearly 122,000 votes from a single seat constituency in Bologna, thanks to the decisive support of the PD. In the 2022 Italian presidential election, Casini was considered one of the most reliable candidates but later asked to rule out his name and vote for the incumbent president Sergio Mattarella.
Жеке өмір
1982 жылы Казини Роберта Любичке үйленді, олардың Мария Каролина және Бенедетта есімді екі қызы болды. 1998 жылы олар ажырасып, ол танымал римдік кәсіпкер және баспагер Франческо Гаэтано Калтагироненің қызы Азурра Калтагиронемен қарым-қатынас жасауды бастады. 2007 жылы олар үйленді және олардың Катерина мен Франческо есімді тағы екі баласы болды. 2016 жылы олар ажырасты. Казини өзінің туған қаласының футбол және баскетбол командалары – «Болонья» ФК 1909 және «Виртус Болонья» командаларының жанкүйері.
In 1982, Casini married Roberta Lubich, with whom he had two daughters, Maria Carolina and Benedetta. The coupled divorced in 1998 and he started dating Azzurra Caltagirone, daughter of the famous Roman entrepreneur and publisher Francesco Gaetano Caltagirone, who he married in 2007 and with whom he has other two children, Caterina and Francesco. They divorced in 2016. Casini is a fan of Bologna F. C. 1909 and Virtus Bologna, respectively the football and basketball teams of his hometown.
Бірінші орыннан кейінгі сайлау
1996 жылғы жалпы сайлау (C): Апулия — Магли Кандидат Коалиция Дауыс % Пьер Фердинандо Казини Бостандық үшін полюс 39,863 53.7 Аурелио Джанфреда Зәйтүн ағашы 34,381 46.3 Барлығы 72,244 100.0
1996 general election (C): Apulia — MaglieCandidateCoalitionVotes%Pier Ferdinando CasiniPole for Freedoms39,86353.7Aurelio GianfredaThe Olive Tree34,38146.3Total72,244100.0
2001 жылғы жалпы сайлау (C): Лацио 1 — Помезия Кандидат Коалиция Дауыс % Пьер Фердинандо Казини Бостандық үйі 56,109 54.5 Анжело Каприотти Зәйтүн ағашы 37,365 36.3 Басқалары 9,478 9.2 Барлығы 102,952 100.0
2001 general election (C): Lazio 1 — PomeziaCandidateCoalitionVotes%Pier Ferdinando CasiniHouse of Freedoms56,10954.5Angelo CapriottiThe Olive Tree37,36536.3Others9,4789.2Total102,952100.0
2018 жылғы жалпы сайлау (S): Болонья Кандидат Коалиция Дауыс % Пьер Фердинандо Казини Орталық-сол коалициясы 121,898 34.2 Элизабетта Брунелли Орталық-оң коалициясы 99,824 28.0 Микела Монтевекки Бес Жұлдыз Қозғалысы 87,052 24.4 Васко Эррани Азат және Тең 30,937 8.7 Басқалары 17,260 4.7 Барлығы 356,871 100.0
2018 general election (S): BolognaCandidateCoalitionVotes%Pier Ferdinando CasiniCentre left coalition121,89834.2Elisabetta BrunelliCentre right coalition99,82428.0Michela MontevecchiFive Star Movement87,05224.4Vasco ErraniFree and Equal30,9378.7Others17,2604.7Total356,871100.0
2022 жылғы жалпы сайлау (S): Болонья Кандидат Коалиция Дауыс % Пьер Фердинандо Казини Орталық-сол коалициясы 232,092 40.1 Витторио Сгарби Орталық-оң коалициясы 187,206 32.3 Фабио Селлери Бес Жұлдыз Қозғалысы 62,930 10.9 Марко Ломбардо Әрекет – Италия Viva 54,244 9.4 Басқалары 42,794 7.3 Барлығы 579,266 100.0
2022 general election (S): BolognaCandidateCoalitionVotes%Pier Ferdinando CasiniCentre left coalition232,09240.1Vittorio SgarbiCentre right coalition187,206 32.3Fabio SelleriFive Star Movement62,93010.9Marco LombardoAction – Italia Viva54,2449.4Others42,7947.3Total579,266100.0
Шығармалары
Кезінде саясат болды. Parla l'ultimo democristiano, Piemme, 2023, ISBN 9788856688610 (Villa Bertelli, Forte dei Marmiде таныстырылды)
C'era una volta la politica. Parla l'ultimo democristiano, Piemme, 2023, ISBN 9788856688610 (presented at Villa Bertelli, Forte dei Marmi)