Кіріспе

Италиялық бұрынғы футболшы және жаттықтырушы

Сиро Феррара (; 11 ақпан 1967 жылы туған) – итальяндық бұрынғы футболшы және жаттықтырушы. Оның соңғы лауазымы – «Ухань Зал» клубының жаттықтырушысы болды. Бұрын ол «Ювентус» клубы мен Италияның 21 жасқа дейінгі құрама командасын жаттықтырған. Марчелло Липпидің көмекшісі ретінде Италия құрамасымен 2006 жылғы ФИФА әлем чемпионатында жеңіске жетті. Феррара өз ойыншылық карьерасын бастапқыда «Наполиде», кейін «Ювентуста» қорғаушы ретінде өткізді, барлығы жеті «Серия А» титулын, сондай-ақ басқа да отандық және халықаралық жүлделерді жеңіп алды. Халықаралық аренада ол Италия құрамасы атынан 1988 жылғы жазғы Олимпиада ойындарында, 1988 және 2000 жылдары екі УЕФА Еуропа чемпионаттарында және 1990 жылғы әлем чемпионатында өнер көрсетті.

Неаполь

Неаполь қаласында туған Феррара 1980 жылы туған клубы "Наполидің" жастар академиясында карьерасын бастады. 1984 жылы жастар құрамасының (primavera) түлегі болды және сол маусымда негізгі құрамға шақырыла бастады. Алғашқы толық маусымында клуб сапында 14 матч өткізді. Келесі маусымда Феррара негізгі құрамның құрамына енді және көп ұзамай Италия ұлттық құрамасына шақырыла бастады, 1990 жылғы ФИФА Әлем Чемпионатына қатысты. Сондай-ақ, ол 1989 жылғы УЕФА кубогы финалында "Наполидің" голының авторы атанды. УЕФА кубогынан басқа, "Наполи" сапында ол екі рет Серия А чемпионы атанды (1986–87 және 1989–90 маусымдарында), 1987 жылы Италия кубогының финалын жеңіп алды, ал 1990 жылы Италия Суперкубогын ұтты, бұл матчта болашақ командасы "Ювентусқа" қарсы ойнады.

Ойын стилі

Феррара өзінің мансабында сымбатты, күшті және агрессивті қорғаушы ретінде танымал болды. Ол сабырлылығымен, алдын ала сезу қабілетімен, техникалық шеберлігімен, допты ұстау дағдысымен, әмбебаптылығымен және класымен ерекшеленді. Бұл оған қорғаныс шебінде кез келген позицияда – орталықта, жекелеме қорғаушы ("стоппер") ретінде немесе қанат қорғаушысы (көбінесе оң жақта) ретінде ойнауға мүмкіндік берді, сондай-ақ түрлі схемалар мен жүйелерге бейімделуге көмектесті. Өзінің буынының ең үздік итальяндық орталық қорғаушыларының бірі саналатын әлемдік деңгейдегі қорғаушы, Уэльстің бұрынғы қанатты ойыншысы Райан Гиггс Феррара мен "Ювентустағы" әріптесі Паоло Монтероны "өзінің қарсыласы болған ең қиын қорғаушылар" деп атады, олардың қарсыластарына жасаған қимылдарының өте күшті екенін де қосты. Ал поляктың бұрынғы жартылай қорғаушысы Збигнев Бониек Феррараның өзінің кездескен ең жақсы қорғаушысы болғанын мәлімдеді. Жастық шағындағы дарынымен көзге түскен Феррара, кейіннен әлемдегі ең үздік қорғаушылардың біріне айналды. Ол толыққанды, тәжірибелі, тұрақты, сақты және табысты қорғаушы ретінде қарастырылды, жақсы позициялық сезімімен, жылдамдығымен, физикалық күшімен, әуедегі күшті ойынымен, дұрыс тәсілмен допты тартып алу қабілетімен және ойынды оқу мен қарсыластарын қадағалаудағы шеберлігімен ерекшеленді. Қорғаныс дағдыларымен қатар, ол орталық қорғаушы ретінде шабуылға да үлес қосты. Өзінің қатал ойын стиліне қарамастан, ол әділ және таза ойыншы ретінде де танымал болды. Қорғаушы ретіндегі қабілетімен қатар, ол кәсібилігімен, көшбасшылық қасиеттерімен, мықты мінезімен және алаңда да, жаттығу базасында да құрметті беделімен көзге түсті.

Жаттықтырушылық мансап

Феррара 2006 жылғы әлем чемпионатында Италия құрамасының техникалық штабында болды. Әлем чемпионатында жеңіске жеткеннен кейін ол «Ювентус» клубының штабына кірді, бұрынғы клубының және ұлттық құраманың мүшесі Джанлука Пессоттомен бірікті, ал Феррара жастар жүйесінің басшысы (responsabile settore giovanile) болып тағайындалды, негізінен «Юве» академиясының ұйымдық аспектілерімен айналысты. 2008 жылдың шілдесінде Феррара Флоренциядағы Коверчианода оқудан өткеннен кейін УЕФА Pro лицензиясын алды. 2008–09 маусымында жеті лига ойынында жеңіске жетпегеннен кейін «Ювентус» Клаудио Раниериді қызметтен босатып, 2009 жылдың 18 мамырында Феррараны маусымның қалған екі аптасына команданың уақытша бас бапкері етіп тағайындады. Мақсаты лига кестесінде екінші орынды сақтап қалу және ұзақ мерзімге толыққанды бапкер болып тағайындалу мүмкіндігі болды. Ол басқарушы болып тұрған екі ойында «Ювентус» «Сиена» және «Лацио» клубтарын сәйкесінше 3:0 және 2:0 есебімен жеңіп, қарсыластары «Миланнан» екінші орынды қорғады. Осы нәтижелерден кейін ол келесі маусымда тұрақты бапкер болып жұмыс істеуге үміткер ретінде көзге түсті. 2009 жылдың 5 маусымында «Ювентус» оны 2009–10 маусымына бапкер етіп тағайындағанын ресми түрде жариялады. Жазда командаға бразилиялық халықаралық ойыншылар Диего мен Фелипе Мело, 2006 жылғы әлем чемпионатының чемпиондары Фабио Каннаваро мен Фабио Гроссо, сондай-ақ жас уругвайлық халықаралық ойыншы Мартин Касерес (қарызға алынған) қосылды. Алғашқы төрт лига матчында жеңіске жеткеннен кейін Феррараның сәні өзгерді, себебі «Юве» 2009–10 жылғы УЕФА Чемпиондар лигасының 1/8 финалына өте алмады, үйінде «Бавария Мюнхеннен» 4:1 есебімен жеңілді. Бұл матчта тең түссе, «Юве» келесі кезеңге өтер еді, ал маусымның басы үміт беруші болған. «Дерби д'Италияда» «Интернационалға» қарсы жеңіске жеткеніне қарамастан, «Юве» қыс айларында жеңіліс тізімін жасады, әсіресе сицилиялық «Катания» және жақында ғана «Бари» сияқты нашар командаларға қарсы. Ол БАҚ-тың қатаң бақылауында болды және оның орнын кім басатыны туралы көп болжам жасалды, әсіресе ол Серия А-ның барлық менеджерлерінің, бапкерлерінің және төрешілерінің дәстүрлі кездесуіне қатыспағаннан кейін, оның орнына «Ювентус» спорт директоры Алессио Секко және 23 жастағы жартылай қорғаушы Клаудио Маркизио баспасөз мәслихатында өкілдік етті. Алты күннен кейін «Ювентус» «Интермен» 2:1 есебімен жеңіліп, Италия кубогынан шығып кетті, нәтижесінде директорлар кеңесі Феррараны бірнеше апталық күмәндіктерден кейін Альберто Заккеронимен ауыстырды. 2010 жылдың 22 қазанында Феррара Италияның 21 жасқа дейінгі құрамасының жаңа бас бапкері болып тағайындалды, оның көмекшісі бұрынғы командаласы Анджело Перуцци болды. Феррара басшылығымен «Азуррини» 2012 жылдың маусымынан бастап 2013 жылғы УЕФА 21 жасқа дейінгі Еуропа чемпионатының іріктеу кезеңінде жеңіліссіз өтті. 2012 жылдың 2 шілдесінде ол елдің 21 жасқа дейінгі құрамасын тастап, 2012–13 маусымында Серия А-ға жаңадан көтерілген «Сампдория» клубын баптау үшін кетті. Алайда ол 2012 жылдың 17 желтоқсанында қызметтен босатылды.

Жеке өмір

Неаполитандық досы және бұрынғы қорғаныс серіктесі Фабио Каннаваромен бірге Феррара туған Неаполь қаласындағы ауруханаға қатерлі ісіктерді зерттеу үшін жабдықтар сатып алуға және ерекше жағдайлардағы қатерлі ісіктерге хирургиялық операциялар жасауға маманданған "Fondazione Cannavaro Ferrara" қайырымдылық қорының құрылуына көмектесті. Бұл қор сонымен қатар Неапольдегі тәуекел топтарындағы жастарға көмек көрсетуді де мақсат етеді.