Оңтүстік Каролинадағы Әуе Күштері Базасы

Кіріспе

Оңтүстік Каролина штатындағы АҚШ Әуе күштері базасы

Чарльстон Әуе күштері базасы – АҚШ-тың Оңтүстік Каролина штатының Солтүстік Чарльстон қаласында орналасқан әскери нысаны. Бұл нысан АҚШ Әуе күштерінің 628-ші Әуе базасы қанатының (628 ABW) қарауында, ол Әуе көшкішдік командесінің (AMC) бағынышты құрамында. Чарльстон бірлескен базасының бір бөлігі болып табылады, ол Чарльстон Әуе күштері базасын және Чарльстон теңіз күштерінің қолдау қызметін біріктіреді.

Шолу

Бірлескен азаматтық-әскери әуежай, Чарльстон әуе күштері базасы бүгінде Чарльстон халықаралық әуежайымен ұшу-қону жолақтарын бөліседі, коммерциялық авиакомпаниялардың ұшақтарымен жүзеге асырылатын операциялар үшін, сондай-ақ әуеайлақтың оңтүстік жағында Боинг ұшақтарын құрайтын коммерциялық ұшақ зауыты және шығыс жағында жалпы авиациялық ұшақтармен жүзеге асырылатын операциялар үшін. Әуе көлігі бас басқармасының (AMC) 437-ші әуе көлігі қанаты (437 AW) және Әуе күштерінің резервтік бас басқармасының (AFRC) 315-ші әуе көлігі қанаты (315 AW) базадан C-17A Globemaster III ұшақтарын пайдаланады. Бұл нысан бұрын Әуе шабуылы басқармасының (ACC) және ACC-ге қарасты Әуе ұлттық гвардиясының истребительдері үшін дайындық орны болып келген.

Бірліктер

Чарльстон әуе күштері базасы 628-ші әуе базасы қанатының (628 ABW) орналасқан жері, ол базалық қолдауды қамтамасыз ететін қанат болып табылады. 628 ABW-нің негізгі міндеттері – 53 DoD және федералдық агенттіктерге базалық қолдау көрсету, Чарльстон әуе күштері базасында және Чарльстон теңіздік қару-жарақ стансасында 79 000-нан астам авиаторларға, теңізшілерге, сарбаздарға, морпештерге, жағалау күзетшілеріне, азаматтық қызметкерлерге, олардың отбасы мүшелеріне және зейнеткерлерге қызмет көрсету. Бұдан өзге, олар бірлескен және біріктірілген операцияларды қолдау үшін жауынгерлік қолбасшыларға экспедициялық авиаторларды жібереді. 437-ші әуе көлігі қанаты (437 AW) C-17 Globemaster III стратегиялық әуе көлігі ұшағын пайдаланады, оның миссиясы – әуе көлігімен әскерлерді, жолаушыларды, әскери жабдықтарды, жүктерді және әуе медициналық жабдықтар мен құралдарды Air Mobility Command және біріктірілген жауынгерлік қолбасшылардың тапсырмаларына сәйкес бүкіл әлемге жеткізу. Әуе базасында 21 эскадрильядан және екі қанаттық басқарудан тұратын төрт операциялық топ бар. Ол, сондай-ақ, параллельді, бірге орналасқан Әуе күштері резервтік командасының (AFRC) "серіктес" қанаты – 315-ші әуе көлігі қанаты (315 AW) арқылы толықтырылады, ол 437 AW-мен бірдей C-17 ұшағын пайдаланады. Сонымен қатар, USAF қосымша / Азаматтық әуе патрулінің жағажайлық Чарльстон толыққанды эскадрильясы Чарльстон алаңында орналасқан және басқару мұнарасының жанындағы Чарльстон Аэро клубының ғимаратын пайдаланады.

Әуе күштерінің базасы

Чарльстон әуе күштері базасының тарихы 1919 жылы АҚШ армиясының полковнигі Герберт А. Дарг, сол кездегі Әуе қызметінің бастығы (Федералды авиация басқармасының алдағысы), «ұшақтарға» қолайлы қону алаңы іздеп келген кезде басталды. 1927 жылы Чарльз Линдбергтің Атлант мұхитын жалғыз өзі тоқтамай кесіп өтуі, Чарльстон қаласында әуе операцияларын құруға қалалық шенеуніктердің қызығушылығын арттырды. 1928 жылы Чарльстон қаласы жерді жалға алып, қала шекарасынан солтүстікке он екі шақырым жерде қарапайым әуежайды пайдалануға берді. Әуе саяхатының коммерциялық болашағын болжап, қала муниципалды әуежай үшін жерді сатып алу мақсатында Чарльстон Ұшақтар корпорациясын құрды. 1931 жылдың мамыр айында корпорация Оңтүстік Каролинаның Кен және Өндіріс компаниясынан 25 000 долларға жер сатып алды. Кейін сол жылы қала әуежайды 60 000 долларға сатып алып, дереу жақсарту жұмыстарын бастады. 1930 жылдары әуежайдың жұмысы жалпы және коммерциялық авиацияның дамуымен бірге кеңейді. Ұлы депрессияға қарамастан, Федералдық үкімет әуежайды жаңғыртуға қалаға көмектесуге кірісті. 1935 жылы «Жұмыс істеу жөніндегі басқарма» әуежайға 313 000 доллар инвестициялады. Жұмысшылар 3500 фут (1067 м) ұзындығындағы бір және 3000 фут (914 м) ұзындығындағы екінші жол төседі. Жоба аясында жарықтандыру жүйесі де жаңартылды. Жолаушылар авиациясының үнемі өсуін ескере отырып, Pan American Airways Чарльстон әуежайын Атланттық океандық рейстері үшін батыс терминалы ретінде таңдады. Бұл жоспар іске аспағанымен, әуежайдың трафигінің өсуіне үлкен үлес қосты. Осының нәтижесінде, 1937 жылы қала әуежайдың айналасындағы 120 гектар жерді 300 000 долларға сатып алып, қосымша қызмет көрсету ғимараттары мен ангарларды салу үшін пайдаланды.

Екінші дүниежүзілік соғыс

1939 жылы әлемдік шиеленістер күшейген кезде, АҚШ Әскери-әуе корпусы соғысқа дайындық үшін әскерлерді, базаларды және жабдықтарды кең ауқымда жинауға кірісті. Осының нәтижесінде, 1940 жылы Чарльстон әуежайына қосымша жақсартулар жасау үшін, оның ішінде ангар мен әкімшілік ғимарат салу және ұшу-қону жолақтарын 5000 футқа дейін ұзарту үшін көбірек жер сатып алынды. 1941 жылы АҚШ Екінші дүниежүзілік соғысқа кіруі алдында, Соғыс департаменті Чарльстон әуежайына ұшу-қону жолағын кеңейту және ұшақтарды шабуылдан қорғау үшін қажетті басқа да жақсартуларға тағы 199 000 доллар бөлді. 1941 жылдың 7 желтоқсанында Перл-Харборға шабуылдан кейін, Солтүстік Каролина штатындағы Шарлотта әуежайында орналасқан 56-шы ұрыс эскадрильясы және оның 61-ші ұрыс бөлімі Чарльстон әуежайына келді. Эскадрильяның P-39 Airacobra және P-40 Warhawk ұшақтары Оңтүстік қорғаныс командованиесінің, Үшінші әуе күшінің, Каролина секторының жағалау қорғанысын қамтамасыз етті. Сол айда 67-ші бақылау тобы, 107-ші бақылау эскадрильясы және федералдық 105-ші бақылау эскадрильясы (Теннесси Ұлттық гвардиясы) шығыс жағалауында Солтүстік Американың O-47 және Stinson O-49 Vigilant бақылау ұшақтарымен суасты қайықтарына қарсы патрульдер жүргізді. 11 желтоқсанда Соғыс департаменті Чарльстон қалалық әуежайының де-факто бақылауын алды, бірақ Delta және Eastern әуе компанияларына азаматтық рейстерді жалғастыруға рұқсат берді. Әуе корпусының қызметкерлері соғыс басталғаннан бері әуежайда жұмыс істесе де, толыққанды иелікке 1942 жылдың 23 наурызында ғана қол жеткізілді, Чарльстон қаласы мен Соғыс департаменті жалға алу шартына қол қойып, базаны ресми түрде іске қосты. 1942 жылдың 1 сәуірінен бастап база Әуе қызметі командованиесіне және 29-шы әуе базалық тобына берілді, ал 2-ші бөлім базаның инфрақұрылымын салуға, күтуге және пайдалануға жауапты болды. Сол жылдың 9 маусымында база Бірінші әуе күштеріне берілді және 1942 жылдың 22 қазанында ресми түрде Чарльстон әскери әуе базасы деп аталды. 1942 жылдың желтоқсанында база қайтадан Әуе қызметі командованиесіне қайтарылды, содан кейін 1943 жылдың қыркүйегінде Бірінші әуе күштеріне қайта оралды, соғыс аяқталғанға дейін сол жерде қалды. База өзінің беделді орнын табуға тырысқанда, 16-шы суасты қайықтарына қарсы эскадрильясы B-34 Lexington бомбалаушыларын пайдаланып, шығыс жағалауды ықтимал шабуылдан қорғады. 1944 жылдың 31 наурызында Джонс аралы әскери әуе алаңы Чарльстон әуе базасының қосымша бөлігіне айналды, базаға шұғыл қону алаңы қамтамасыз етілді. 1943 жылдың 15 маусымында Чарльстон әскери әуе алаңы деп қайта аталды, бастапқыда база негізінен әуе депосының оқу станциясы ретінде қызмет етті, соғысқа шетелге аттанатын әскери және әуе депосы топтарына дайындықтың соңғы кезеңін ұсынды. 1943 жылдың қыркүйегінде Бірінші әуе күштеріне қайта тағайындалған кезде базаның мақсаты өзгерді. Енді ол B-24 Liberator экипаждарына дайындықтың соңғы кезеңін ұсынатын болды. 454-ші бомбалау тобы қыркүйек айында келді және 1943 жылдың желтоқсанында Чарльстоннан Еуропа операциялар театрына аттанды. Осы айда 400-ші бомбалау тобы келді, бірақ бұл ұйым операциялық оқу орталығы емес, ауыстыру оқу орталығы ретінде жұмыс істеді. 1944 жылдың 10 сәуірінде 113-ші әскери әуе базасының бөлімі (CCTS H) іске қосылды және Чарльстонның бас бөлімі болып тағайындалды. Бірақ Германияның жеңілуімен және Еуропадағы соғыстың аяқталуымен B-24 экипаждарына деген қажеттілік аяқталды. Алайда, олардың орнына әскери әуе күштеріне көптеген көліктік экипаждар қажет болды. Осының салдарынан база 1945 жылдың 1 маусымында Әуе көлігі командованиесіне берілді және 1945 жылдың тамызының соңына дейін жалғасқан C-54 Skymaster экипажының оқу-жаттығуын бастады. Жапонияның капитуляциясына бірнеше ай өткен соң, 1946 жылдың 25 сәуірінде үкімет базаны соғыстан кейінгі жаппай қысқартудың бір бөлігі ретінде пайдасыз деп жариялады. Чарльстон қаласы бастапқыда АҚШ армиясына жылына 1 доллар төлеп жалға берілген алаңның муниципалитетке қайтарылуын сұрады. Бұл уақытқа дейін алаң 12 миллион доллардан астам құндылықтағы құрал-жабдықтар мен жақсартулармен жабдықталған еді. 1948 жылдың 19 қазанына дейін қалаға ресми түрде қайтарылмағанына қарамастан, қалалық кеңес 1947 жылы жаңа әуе терминалын салуға дауыс берді және коммерциялық рейстер толыққанды режимде жаңадан азаматтық әуежайда қайта басталды.

In 1939, with world tensions heightening, the United States Army Air Corps began a massive buildup of troops, bases, and equipment in preparation for war. As a result, Charleston acquired more land in 1940 for additional airport improvements that included construction of a hangar and administration building and lengthening of the runways to 5,000 feet. Prior to the U. S. entering World War II, in 1941 the War Department allotted another $199,000 to the Charleston Airport for runway extension and other improvements needed for aircraft dispersal against attack

After the Pearl Harbor attack on 7 December 1941, the 56th Pursuit Group based at Charlotte Airport, North Carolina, and its 61st Pursuit Squadron arrived at the Charleston airport. The squadron's P 39 Airacobra and P 40 Warhawk aircraft provided coastal defense operations for the Southern Defense Command, Third Air Force, Carolina Sector. Arriving later that month, the 67th Observation Group, 107th Observation Squadron and the Federalized 105 Observation Squadron (Tennessee National Guard) provided antisubmarine patrols along the east coast with North American O 47 and Stinson O 49 Vigilant observation aircraft. On 11 December the War Department assumed de facto control of Charleston Municipal Airport yet allowed Delta and Eastern commercial airlines to continue their civilian operations. Although Air Corps personnel had operated from the airport since the war began, true occupancy did not take place until 23 March 1942 when the city of Charleston and the War Department signed a lease and formally activated the installation. Effective 1 April 1942, the base was assigned to Air Service Command and 29th Air Base Group, Distribution Point No. 2 became the first host unit responsible for building, maintaining and operating the installation infrastructure. On 9 June that same year, the base transferred to First Air Force and was officially named Charleston Army Air Base on 22 October 1942. The installation transferred back to Air Service Command in December 1942, then moved back to First Air Force in September 1943 where it remained until the end of the war. At the same time as the base struggled to find its niche, the 16th Antisubmarine Squadron operated B 34 Lexington bombers helping defend the eastern seaboard from possible attack. On 31 March 1944, Johns Island Army Airfield became an auxiliary of Charleston AAB, providing an emergency landing field for the base. Renamed Charleston Army Air Field on 15 June 1943, initially the base served mainly as an air depot training station, providing the final phase of training to service groups and air depot groups departing home for the war overseas. Concurrent with its reassignment to First Air Force, in September 1943 the base changed missions. Now it would give the final phase of training to B 24 Liberator crews. The 454th Bombardment Group arrived in September and left Charleston for the European Theater of Operations in December 1943. This same month the 400th Bombardment Group arrived, but this organization was to function as a replacement training unit rather than an operational training unit. On 10 April 1944, the 113th Army Air Field Base Unit (CCTS H) activated and took over as Charleston's host unit. But the need for B 24 crews ended with Germany's defeat and end of the war in Europe. In their place, however, the Army Air Force required a large number of transport crews. Consequently, the base was transferred to Air Transport Command on 1 June 1945 and began C 54 Skymaster crew training that lasted until late August 1945. Only a few months after the Japanese surrender, on 25 April 1946 the government placed the base in surplus status as part of the massive postwar draw down. The city of Charleston requested that the field, which originally had been leased to the U. S. Army for $1 per year, be returned to the municipality. By this time, the field consisted of with more than $12 million worth of facilities and improvements. Despite not being official returned to the city until 19 October 1948, the city council voted to construct a new air terminal in 1947, and commercial air operations resumed on a full time basis at the now fully civilian airport.

Қырғи қабақ соғыс

Салқын соғыстың нәтижесінде, қазіргі тәуелсіз АҚШ Әуе күштері Чарльстон әуежайында әскер тасымалдау операцияларын бастау үшін Конгрестен қаржы сұрады. 1951 жылдың тамызына дейін Конгресс 28 миллион долларлық қоғамдық инфрақұрылымды жақсарту жобасын мақұлдады, және жылдың қалған бөлігінде әскер тасымалдау қанатын салуға қажетті алдын ала жұмыстар жүргізілді. 1952 жылдың наурыз айында Чарльстон қаласы Әуе күштерімен әуежайды бірлесіп пайдалану туралы жалға алу келісіміне қол қойды. Жылдық 1 доллар төлеммен келісім АҚШ Әуе күштеріне Оңтүстік темір жолының оңтүстігінде және батысындағы барлық жерді пайдалануға рұқсат берді, ал қала әуежайдың солтүстік және шығыс жағындағы терминал ғимараттарын, ангарларды және басқа да құрылыстарды өз өкілігінде қалдырды. Базаның құрылысы 1952 жылдың мамырында басталды. 1953 жылдың басында, Тактикалық Әуе Командованиесіне қарасты 456-шы әскер тасымалдау қанатының бөлімдері базаны операциялық жағдайға дайындау үшін Чарльстонға келді. 1953 жылдың 1 маусымында база қазіргі атауын – Чарльстон Әуе күштері базасы – алды және 1 тамызда іске қосылды. Екі аптадан кейін, 1953 жылдың 15 тамызында 50 C-119 Flying Boxcars ұшағының келуі базаның толыққанды жұмыс істеуін қамтамасыз етті. Көптеген құрылыс жобалары аяқталмаса да, қанат 1953 жылдың 13 қарашасында базаны ресми түрде ашуға арналған салтанатты шара өткізді.

Әлемдік әуе көлігі

456-шы жасақ орнында болған кезде, жаңадан іске қосылған 1608-ші әуе көлігі тобының алдын ала элементтері Әскери әуе көлігі басқаруына (кейін Әскери әуе көлігі басқаруы) тағайындалды және 1954 жылдың ақпанында операцияларды құру үшін келді. Бір айдан кейін, 1954 жылдың 4 наурызында, топ өзінің алғашқы C-54 Skymaster көлігін алды. 1608-ші бөлімнің көлемі артқан сайын, MATS және TAC базаның меншігін келісті. Соңында, 1955 жылдың 1 наурызында Чарльстон әуе базасы MATS-тің бақылауына және басқаруына көшті, ал 1608-ші әуе көлігі қанаты (Орташа) базаның негізгі бөлімшесі болды. MATS-ке бекітілгеннен кейін база Еуропа және Таяу Шығысқа барлық C-54 көлігінің соңғы аялдамасы болды. 1954 жылдың 16 ақпанында Әуе қорғанысы басқаруы 444-ші истребитель-перехватчик эскадрильясын Шарльстондағы F-86D Sabre истребительдерімен, шығыс жағалауының әуе шабуылынан қорғанысы ретінде құрды. Көп ұзамай база тұрақты мәртебеге ие болды және осы жарияланыммен MATS базаның жағдайын жақсарту үшін бірнеше құрылыс жобаларын бастады. Осы уақытта 1608-ші бөлім 1955 жылдың 16 қыркүйегінде "Шарльстон қаласы" деп аталған өзінің алғашқы C-121C Constellation ұшағын алды (54-153 тіркеу нөмірі). Бірден кейін база әуе кемелерін жүктеу порты ретінде тағайындалды, бұл Чарльстон әуе базасына MATS-те маңызды рөл берді. Тактикалық әуе басқаруы және 456-шы жасақ 1955 жылдың 16 қазанында Чарльстонды тастап кетті, бұл базаның C-119 Flying Boxcars ұшақтарымен байланысын аяқтады. Чарльстон әуе базасы 1958 жылдың 18 маусымында 1608-ші бөлім өзінің алғашқы C-124C Globemaster ұшағын алғанда, содан кейін бір айдан кейін соңғы C-54 көлігін жоғалтқанда маңызды өзгерістерге ұшырады. 444-ші истребитель-перехватчик эскадрильясының ұшақтары да өзгерді. 1960 жылдың ақпанында F-101 Voodoo ұшақтарын пайдалануды бастады және F-86D ұшақтарын жоғалтты. Келесі үлкен өзгеріс 1962 жылы болды. Әуе күштері C-121 паркін зейнеткерлікке шығаруға шешім қабылдады және 16 тамызда 1962 жылы 1608-ші бөлімге өзінің алғашқы C-130 Hercules ұшағын жіберді. Соңғы C-121 Connie 1963 жылдың 9 ақпанында Чарльстон әуе базасынан кетті. Екі жылдан кейін, 14 тамызда 1965 жылы, қанат өзінің алғашқы C-141 Starlifter ұшағын алды, бұл Әуе күштерінің ең жаңа көлігі болды. Бірақ, бұрынғы ұшақтардың өзгеруінен айырмашылығы, жаңа ұшақтың келуі негізгі бөлімшелердің өзгеруін білдірді. 1966 жылдың 8 қаңтарында 437-ші әскери көлік қанаты Чарльстон әуе базасының негізгі бөлімшесі болды. 1608-ші бөлім тоқтатылса және 437-ші бөлім оның орнына келсе де, "1608" саны бар барлық бөлімшелер оны "437" санына ауыстырды. 1608-ші жасақтың барлық адамдары, ұшақтары, ғимараттары және т.б. 437-ші бөлімге көшті. Чарльстон әуе базасының операциялық тарихы енді 437-ші көлік қанатының тарихымен тығыз байланысты. Қанат келгеннен кейін көп ұзамай, 1968 жылдың 30 қыркүйегінде 444-ші истребитель-перехватчик эскадрильясы тоқтатылды, бұл Чарльстон әуе базасының әуе қорғанысы және истребительдермен ұзақ жылдар бойы байланысын аяқтады. 1969 жылдың қыркүйегінде Әуе күштерінің резервтік басқаруының 943-ші әскери көлік тобы Чарльстон әуе базасында құрылды, бұл оны АҚШ-тың оңтүстік-шығысындағы алғашқы серіктес бөлімше етті. 1973 жылдың 1 шілдесінде 315-ші әскери көлік қанаты (серіктес) құрылды және 943-ші бөлімді 437-ші бөлімнің резервтік серіктес қанаты ретінде алмастырды, бұл 437-ші бөлімнің бірнеше жыл бұрын 1608-ші бөлімді алмастыруына ұқсас болды.

With the 456th already in place, advance elements of the newly activated 1608th Air Transport Group, assigned to Military Air Transport Command (later, Military Airlift Command), first arrived in February 1954 to establish operations. One month later on 4 March 1954, the group received its first C 54 Skymaster transport. As the 1608th increased in size, MATS and TAC negotiated ownership of the base. Eventually, on 1 March 1955, Charleston AFB came under the jurisdiction and control of MATS and the 1608th Air Transport Wing (Medium) became the base's host unit. Also upon assignment to MATS, the base became the terminus for all C 54 airlift to Europe and the Near East. On 16 February 1954, Air Defense Command established the 444th Fighter Interceptor Squadron as a tenant unit on Charleston flying F 86D Sabre fighter aircraft as the east coast's air defense against airborne invaders. Soon after, the base achieved permanent status and with that declaration MATS began various facility construction projects to further improve upon the base's status. Meanwhile, the 1608th received its first C 121C Constellation appropriately named "City of Charleston" on 16 September 1955 (tail number 54 153). Shortly thereafter the base was designated as an aerial port of embarkation, giving Charleston AFB more prominent role in MATS. Tactical Air Command and the 456th left Charleston on 16 October 1955, which also ended the base's association with the C 119 Flying Boxcars. Charleston AFB underwent a significant change on 18 June 1958 when the 1608th received its first C 124C Globemaster aircraft, then again a month later when it lost its last C 54 transports. The 444th Fighter Interceptor Squadron's aircraft changed as well. In February 1960, it began operating F 101 Voodoo aircraft and lost its F 86Ds. The next big change came in 1962. The Air Force decided to retire the C 121 fleet and sent the 1608th its first replacement C 130 Hercules on 16 August 1962. The last C 121 Connie left Charleston AFB on 9 February 1963. Only two years later, on 14 August 1965, the wing received its first C 141 Starlifter, the newest airlifter in the Air Force inventory. But, unlike the previous aircraft changes, the arrival of this new aircraft meant a change in host units. On 8 January 1966, the 437th Military Airlift Wing took over as Charleston AFB's host unit. Although the 1608th inactivated and the 437th activated its place, it appeared that every unit with a "1608" in its name simply changed it to "437." All of the 1608th's people, aircraft, buildings, etc. became the 437th's. The operational history of Charleston AFB is now inextricably tied to the 437th Airlift Wing's history. Soon after the wing's arrival, on 30 September 1968 the 444th Fighter Interceptor Squadron inactivated, ending Charleston AFB's long standing association with air defense and fighter aircraft. In September 1969, the Air Force Reserve Command's 943d Military Airlift Group activated at Charleston AFB making it the first associate unit in the southeastern United States. On 1 July 1973, the 315th Military Airlift Wing (Associate) activated and replaced the 943d as the 437th's associate Reserve wing, similar to how the 437th replaced the 1608th a few years earlier.

1990 жылдардан бастап

1992 жылы Әуе күштерінің кең ауқымды қайта ұйымдастыруының бөлігі ретінде MAC таратылғаннан кейін, 437-ші әскери әуе көлігі (437 MAW) жаңадан құрылған Әуе қозғалысы қолбасшылығының (AMC) басқаруына берілді және тиісінше 437-ші әуе көлігі (437 AW) және 315-ші әуе көлігі (315 AW) деп қайта аталды. Бүгінде 437 AW және 315 AW (қосымша) C-17 Globemaster III ұшақтарын пайдаланады. База, сонымен қатар, Тактикалық әуе командасы (TAC) және Әуе шабуылы командасының (ACC) истребительдері (көбінесе Әуе ұлттық гвардиясының ұшақтары) үшін континенттік әуе қорғанысын жүргізуге арналған дайындық орны ретінде де қызмет етті. Сақтық орнына соңғы рет Вермонт Әуе ұлттық гвардиясының 158-ші ұрыс қанатынан келген F-16 истребительдері орналасты. Арнайы бөлімшелердің жұмысы 1999 жылдың соңында ресми түрде тоқтатылып, нысан уақытша күтімге берілді. Алайда, 2001 жылдың 11 қыркүйегінен бастап, АҚШ Солтүстік командасы мен NORAD бақылауымен континенттік әуе қорғанысы миссиясын қайта жаңартқан, белсенді және резервтік әскерлердің әртүрлі USAF истребительдері нысанда үзіліспен жұмыс істеді. 2014-2015 қаржы жылында дайындық орны мен оған жататын ангар бұзылды.

Ағымдағы жағдай

2009 жылғы 21 желтоқсандағы Air Force Times мақаласында 628-ші әуе қанатының 2010 жылғы қаңтарда “бірқатар әскери құрамалардың әкімшілік міндеттерін қабылдауы” жарияланды. 628-ші қанат, әдітепен, “Чарльстон әуе күштері базасының, Чарльстон теңіз бригадасының және тағы 50-ге жуық әскери құраманың” иесі рөлін атқарады. Бұл бөлім ғимараттар мен аумақтарды күту, жабдықтау, азаматтық құрылыс және коммуналдық қызметтер сияқты мәселелермен айналысады. Шамамен бір жылдық қажетті жұмыстардан кейін, 2010 жылғы 25 ақпанда Чарльстон базасындағы 03/21 ұшу-қону жолағы қайта ашылды. 30 миллион долларлық ескірген ұшу-қону жолағын қайта жаңарту жобасы 2009 жылғы 9 сәуірде басталды. Жоба аяқталғандығы Чарльстон C-17 ұшағының алғашқы ұшып-қонуымен белгіленді. Қазіргі таңда ұшу-қону жолағында жаңа асфальт төселген, 8 метрлік асфальт төселген иектер бар, бұлардың екеуі де бұрын жолақта болмаған. Сондай-ақ, ұшу-қону жолағында жаңа шеттік жарықтандыру, арақашықтық белгілері және жолақтың екі шетіндегі соңғы көрсеткіш жарықтары орнатылды. Осы құрылыс арқасында ірі және ауыр ұшақтар 03/21 ұшу-қону жолағына қонуға рұқсат алды, бұл 2012 қаржы жылында жоспарланған 15/33 ұшу-қону жолағындағы жұмыстар басталғанда маңызды рөл атқарды. Чарльстон базасының ұшу-қону жолақтарында соңғы масштабты жұмыстар 1968 жылы жүргізілген. Joint Base Charleston жолаушылар терминалы 2018 жылы басталған жөндеу жұмыстарынан кейін 2022 жылғы 21 қарашада жаңа ғимаратында қайта ашылды. 2019 жылғы 5 қыркүйекте құрлыққа шыққан 5-санаттағы Атлантикалық дауыл «Дориан» салдарынан құрылыс уақытша тоқтатылды.