Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық саясаткер және отарлық басшы
British politician and colonial governor
Алджернон Хокинс Томмонд Кит Фальконер, 9-шы Кинтор графы, 11-ші Халкертон лорды, Инверридің 9-шы лорды Кит және Кит Холл, Кит тайпасының басшысы, (12 тамыз 1852 – 3 наурыз 1930) – британдық саясаткер және отарлық басшы. Ол Итон және Кембридж университетінің Тринити колледжінде білім алған. Ол 1889 жылғы 11 сәуірде отбасымен «Ориент» кемесімен Оңтүстік Австралияға келді, оны әкімші, бас судья Сэмюэл Уэй ресми түрде қарсы алды, кейіннен ол оның пайдасына Оңтүстік Австралия Біріккен Ұлы Ложасының Бас шебері лауазымынан бас тартты.
Algernon Hawkins Thomond Keith Falconer, 9th Earl of Kintore, 11th Lord Falconer of Halkerton, 9th Lord Keith of Inverurie and Keith Hall, Chief of Clan Keith, (12 August 1852 – 3 March 1930), was a British politician and colonial governor. He was educated at Eton and Trinity College, Cambridge. He arrived with his family in South Australia on 11 April 1889 aboard the Orient and was formally welcomed by the administrator, Chief Justice Samuel Way, who later resigned as Grand Master of the United Grand Lodge of South Australia in his favour.
Сот, әскери және кейінгі өмір
Лорд Кинтор 1885/6 жылдары Виктория патшайымына жеке кеңесші, ал 1901-05 жылдары Эдуард VII-ге жеке кеңесші болып қызмет етті. Лорд Кинтор 1891 жылдың 17 қазанында Гордон Хайлендерлерінің 3-ші (милиция) батальонына подполковник болып тағайындалды. Ол сондай-ақ полковник атағын құрметті түрде иеленді. 1903 жылдың қаңтарында ол корольдың милиция жөніндегі адъютанты болып тағайындалды және милицияда полковник шеніне ие болды. Ол Италияның Таж орденінің Ұлы крестімен, Пруссияның Қызыл бұрқыт орденінің 1-дәрежесімен, Португалияның Иеміз Иса Мәсіхтің әскери орденінің Ұлы крестімен және Швецияның Поляр жұлдызы орденінің Ұлы крестімен марапатталды.
Lord Kintore acted as Lord in waiting for Queen Victoria for 1885/6 and Edward VII 1901 05. Lord Kintore was appointed lieutenant colonel in command of the 3rd (Militia) Battalion of the Gordon Highlanders on 17 October 1891. He also held the honorary rank of colonel. In January 1903 he was appointed an Aide de Camp for Militia to the King, and received the substantive rank of colonel in the militia. He was a Knight of Grand Cross of the Order of the Crown of Italy of Italy, a 1st Class of the Order of the Red Eagle of Prussia, a Grand Cross of the Military Order of Our Lord Jesus Christ of Portugal and a Grand Cross of the Order of the Polar Star of Sweden.
Өлім
1930 жылы 3 наурызда 77 жасында Лондон қаласы, Сент-Джеймс-стрит, 10 Парк-плейс мекенжайында өткір бронхит және несеп құбыр айналасындағы абсцесс салдарынан қайтыс болды. 1930 жылы 7 наурызда Абердиннің Инверридегі Кит-Холлда жерленді. Одан әйелі, екі ұлы және екі қызы қалды.
He died on 3 March 1930 aged 77 at 10 Park Place, St James Street, London, of acute bronchitis and periurethral abscess and interred on 7 March 1930 at Keith Hall, Inverurie, Aberdeen. He was survived by his wife, two sons and two daughters.
Отбасы
Лорд Кинтор 1873 жылдың 14 тамызында Лондонның Ганновер скверіндегі Сент-Джордж шіркеуінде Манчестердің 6-шы герцогы Джордж Монтегюдің екінші қызы, леди Сидней Шарлотта Монтегюге (14 қазан 1851 – Кит Холл, Инверри, Абердин, 21 қыркүйек 1932) үйленді. Оның екінші, бірақ жалғыз тірі қалған ұлы Артур графтық атаққа ие болды. Кинтордың қызы, Джон Бэрдтің әйелі, 1-ші виконт Стоунхейвен леди Этель Сидней Кит Фальконнер ақыры графтық атақты мұраға алды.
Lord Kintore married Lady Sydney Charlotte Montagu (14 October 1851 – Keith Hall, Inverurie, Aberdeen, 21 September 1932), second daughter of George Montagu, 6th Duke of Manchester, at St George's, Hanover Square, London, on 14 August 1873. He was succeeded on the earldom by his second but only surviving son, Arthur. Kintore's daughter Lady Ethel Sydney Keith Falconer, wife of John Baird, 1st Viscount Stonehaven, eventually inherited the earldom.