Кіріспе

Көру заңдары

Рікко заңы – астроном Аннибале Рікко ашқан заң. Бұл заң адамның біртекті фондағы нысаналарды көзімен байқау қабілетін сипаттайтын бірнеше заңдардың бірі. Оған сәйкес, белгілі бір мөлшерден кіші визуалды нысаналар үшін көру шегі нысананың ауданына, яғни түскен жалпы жарық мөлшеріне байланысты. "Белгілі мөлшер" (анықтамалық көру бұрышы деп аталады) күндізгі жарықта кішкентай, ал жарық аз болғанда үлкен болады. Бұл заң визуалды астрономияда ерекше маңызға ие, себебі ол әлсіз нүктелік көздерді (мысалы, жұлдыздарды) және кішкентай, әлсіз кеңейтілген объектілерді ("DSO") ажырату қабілетімен байланысты.

Алыстыру

Бұрыштық ауданы бар ахроматикалық нысана біркелкі фондық жарықтыққа қарсы қарастырылсын (мысалы, ақ жарық дискісі ақ экранға проекцияланады немесе телескоп арқылы тұмандық көрінеді). Нысананы көру үшін жеткілікті жарықтық контрасты болуы керек; яғни нысана фоннан белгілі бір деңгейде жарық (немесе қараңғы) болуы тиіс. Егер нысана шектік мәнде болса (яғни тек қана көрінетін болса), онда шектік контраст деп анықталады. Рикко заңына сәйкес, белгілі бір мөлшерден кіші нысаналар үшін шектік контраст нысана ауданына кері пропорционалды, яғни, кейбір тұрақты үшін. Әртүрлі фондық жарықтық деңгейлері әртүрлі мәндер береді. Мұны әртүрлі фондық жарықтық деңгейлері үшін алынған контраст шегінің мәліметтерінен, бір графикте көрсетілгенінде көруге болады, яғни, қарасты. Әр жағдайда (яғни, әр фондық жарықтық үшін) кіші нысаналарға арналған шектік қисық −1 градиенті бар түзу сызық болып табылады, яғни.

Заңның орындалатыны нысаналар нүктелік көздерден ажыратылмайды. Әр шектік қисықтың оң жағына қарай қарағанда, заңның бұзыла бастайтын нысана мөлшері болады, яғни, еңіс 1-ден ауытқиды. Бұл "критикалық көру бұрышы" деп аталады. Сондықтан, анықтау үшін қажетті контраст шегі сигнал мен шу арақатынасына пропорционалды, шуға көбейтіліп, ауданға бөлінеді. Бұл жоғарыдағы теңдеуге алып келеді.