Праганың Темірлету үйі (Ginger & Fred): Vlado Milunić және Frank Gehry есімді сәулетшілердің 1996 ж. салынған әйгілі ғимараты. Тарихы мен архитектурасы туралы біліңіз!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Прагадағы ғимарат, Чехия Республикасы
Building in Prague, Czech Republic
Билеуші үй немесе Джинджер мен Фред – Чехияның Прага қаласындағы Рашиново набережиінде (Рашин жағалауы) орналасқан Nationale Nederlanden ғимаратының лақап аты. Оны хорват-чех сәулетшісі Владо Милунич канадалық-американдық сәулетші Франк Геримен бірлесіп, бос тұрған өзен жағалауындағы жер учаскесінде жобалаған. Ғимарат 1992 жылы жобаланған. BESIX компаниясы жүргізген құрылыс төрт жылдан кейін, 1996 жылы аяқталды. Гери бастапқыда үйге Джинджер және Фред деп ат қойған (бишілер Джинджер Роджерс және Фред Астердің құрметіне – үй бишілер жұбына ұқсайды), бірақ қазір Джинджер және Фред лақап аты негізінен Dancing House қонақ үйінің жетінші қабатындағы мейрамханаға қатысты қолданылады. Кейін Гери өзінің бұл идеясынан бас тарды, себебі ол "Америкалық Голливуд китшын Прагаға әкелуден қорқыныш сезінді".
The Dancing House , or Ginger and Fred, is the nickname given to the Nationale Nederlanden building on the Rašínovo nábřeží (Rašín Embankment) in Prague, Czech Republic. It was designed by the Croatian Czech architect Vlado Milunić in cooperation with Canadian American architect Frank Gehry on a vacant riverfront plot. The building was designed in 1992. The construction, carried out by BESIX, was completed four years later in 1996. Gehry originally called the house Ginger and Fred (after the dancers Ginger Rogers and Fred Astaire – the house resembles a pair of dancers), but the nickname Ginger & Fred is now mainly used for the restaurant located on the seventh floor of the Dancing House Hotel. Gehry himself later discarded his own idea, as he was "afraid to import American Hollywood kitsch to Prague".
Шығу тегі
"Бейне үйі" тарихи маңызы зор жерге орналасқан. Оның орны 1945 жылы АҚШ-тың Прагаға бомбалауынан қираған пәтер ғимаратының орналасқан жері болды. 1960 жылға дейін жер учаскесі мен құрылысы тозығы жеткен, содан кейін бұл аймақ тазартылды. Көршілес жер учаскесі Вацлав Гавелдің отбасына бірлесіп тиесілі болды, ол өмірінің көп бөлігін сол жерде өткізді. 1986 жылы (коммунистік дәуірде) Чехословакиядағы беделді сәулетші Владо Милунич бұл жерде жоба жасау идеясын ойлап тапты және оны көршісі, сол кездегі көпке белгісіз диссидент Хавелмен талқылады. Бірнеше жылдан кейін, Барқыт революция кезінде Гавел халыққа танымал көшбасшы болды және кейін Чехословакия президенті болып сайланды. Оның ықпалы арқасында бұл жерді дамыту идеясы күшейді. Гавел ақырында Милуничке жерді зерттеуді тапсырды, оның нәтижесінде мәдени орта болуына үміттенді, бірақ бұл орындалмады. Нидерландтың "Nationale Nederlanden" сақтандыру компаниясы (1991-2016 жылдар аралығында "ING Bank") үйдің құрылысына демеушілік етуге келісті. Супербанк Милуничті бас дизайнер етіп тағайындады және оған процеске жақындасу үшін тағы бір әлемдік деңгейдегі сәулетшімен серіктестік құруды сұрады. Француз сәулетшісі Жан Нувель кішкентай ауданына байланысты бұл идеядан бас тартты, бірақ канадалық-американдық сәулетші Франк Гери шақыруды қабылдады. Банктің сол кездегі мықты қаржылық жағдайына байланысты, жобаға дерлік шексіз қаржылай қолдау көрсетуге мүмкіндік болды. 1992 жылы Женевада алғашқы кездесулерінде Гери мен Милунич Чехословакияның коммунистік режимнен парламенттік демократияға өтуін бейнелейтін, статикалық және динамикалық ("ин және ян") екі бөліктен тұратын ғимараттың Милуничтің бастапқы идеясын дамыта бастады.
The "Dancing House" is set on a property of great historical significance. Its site was the location of an apartment building destroyed by the U. S. bombing of Prague in 1945. The plot and structure lay decrepit until 1960, when the area was cleared. The neighboring plot was co owned by the family of Václav Havel, who spent most of his life there. As early as 1986 (during the Communist era), Vlado Milunić, then a respected architect in the Czechoslovak milieu, conceived an idea for a project at the place and discussed it with his neighbour, the then little known dissident Havel. A few years later, during the Velvet Revolution, Havel became a popular leader and was subsequently elected president of Czechoslovakia. Thanks to his authority, the idea to develop the site grew. Havel eventually decided to have Milunić survey the site, hoping for it to become a cultural center, though this was not the result. The Dutch insurance company Nationale Nederlanden (ING Bank from 1991 to 2016) agreed to sponsor the construction of a house onsite. The superbank chose Milunić as the lead designer and asked him to partner with another world renowned architect to approach the process. The French architect Jean Nouvel turned down the idea because of the small square footage, but the Canadian American architect Frank Gehry accepted the invitation. Because of the bank's excellent financial state at the time, it was able to offer almost unlimited funding for the project. Starting with their first meeting in 1992 in Geneva, Gehry and Milunić began to develop Milunić's original idea of a building consisting of two parts, static and dynamic ("yin and yang"), which were to symbolize the transition of Czechoslovakia from a communist regime to a parliamentary democracy.
Құрылымы
Бұл стиль өзінің ерекше пішініне байланысты деконструктивистік ("жаңа барокко" дизайнерлерге) архитектурасы деп аталады. "Билеп тұрғандай" пішінді 99 түрлі пішіндегі және өлшемдегі бетон панельдермен ұстап тұрады. Ғимараттың үстінде "Мария" деп аталған үлкен бұрылып тұрған металл құрылысы орналасқан. XVIII-XIX ғасырлардағы ғимараттардың алаңының ортасындағы Би үйі екі негізгі бөліктен тұрады. Біріншісі – биіктігінің жартысына дейін тарылатын және қисық тіреулермен қолдауға алынған шыны мұнара; екіншісі өзенге параллель созылып, толқынды өрнектермен және тегіс емес терезелермен ерекшеленеді. Бишілер Фред Астер мен Джинджер Роджерс бұл құрылымда бейнеленген. Фредті бейнелеу үшін тастан жасалған мұнара пайдаланылған, онда металл бас та бар. Джинджерді бейнелеу үшін шыныдан жасалған мұнара қолданылған. Бұл дизайн негізінен эстетикалық ойлармен жетектелді: егер терезелер тізбектелген болса, ғимараттың тағы екі қабаты бар екені анық байқалар еді, бірақ ол XIX ғасырдың екі жақын орналасқан ғимаратымен бірдей биіктікте. Терезелердің жақтаулары суреттердегідей ілгері шығып тұрады, себебі дизайнер оларға үш өлшемді эффект беруді көздеген. Фасадтағы иілген өрнектер де перспективаны шатастыруға және айналағы ғимараттармен контрастты азайтуға көмектеседі.
The style is known as deconstructivist ("new baroque" to the designers) architecture due to its unusual shape. The "dancing" shape is supported by 99 concrete panels, each a different shape and dimension. On the top of the building is a large twisted structure of metal nicknamed Mary. In the middle of a square of buildings from the eighteenth and nineteenth century, the Dancing House has two main parts. The first is a glass tower that narrows at half its height and is supported by curved pillars; the second runs parallel to the river and is characterized by undulating mouldings and unaligned windows. Dancers Fred Astaire and Ginger Rogers are represented in the structure. A tower made of rock is used to represent Fred. This tower also includes a metal head. A tower made of glass is used to represent Ginger. This design was driven mainly by aesthetic considerations: aligned windows would make evident that the building has two more floors, although it is the same height as the two adjacent nineteenth century buildings. The windows have protruding frames, such as those of paintings, as the designer intended for them to have a three dimensional effect. The winding mouldings on the façade also serve to confuse perspective and diminish contrast with the surrounding buildings.
Интерьер
Чехтік британдық сәулетші Ева Джирична интерьердің көп бөлігін жобалаған. Ғимарат 9 қабаттан тұрады және жер астында 2 қабаты бар. Ғимараттың асимметриялық пішініне байланысты әр қабаттың жоспары әртүрлі, сондықтан ішкі бөлмелер де асимметриялық. Ғимараттың коммерциялық аймақтары вестибюльде және бірінші қабатта орналасқан. Жоғарыдағы алты қабат негізінен кеңселер ретінде пайдаланылады. Тоғызыншы қабатта мейрамхана болған. Ғимараттың жіңішке пішіні және тік бойымен екіге бөлінуі кеңселерге арналған орынды шектеді. Архитектор Джирична кеңістікті тиімді пайдалану үшін кемелерде қолданылатын дизайн элементтерін пайдаланды және ғимараттың ішкі жағына тар дәліздерді енгізді. Ғимараттың жалпы ішкі ауданы 3796 шаршы метрді құрайды. 2016 жылы бес айдың ішінде Luxury Suites s. r. o. компаниясы ғимараттың екі қабатын жаңартып, 21 бөлмелі қонақ үйге айналдырды. Қонақ үйде Фред пен Джинджер есімдерімен аталатын мұнаралардың әрқайсысында пәтерлер де бар. Қазіргі кезде жетінші қабатта "Ginger & Fred" мейрамханасы, сегізінші қабатта шыны бар және ғимаратта өнер галереясы жұмыс істейді.
The Czech British architect Eva Jiřičná designed most of the interior. The building is 9 floors tall and consists of two floors underground. The layout of each of the floors varies due to the asymmetric shape of the building, causing the rooms inside to also be asymmetric. The commercial areas of the building are in the lobby and the first floor. The six floors above are used primarily as office spaces. The ninth floor housed a restaurant. Since the building takes a slim shape, and the building is split into two parts vertically, the office space is limited. To make the most of the space, architect Jiřičná used design elements common in ships and incorporated small hallways into the interior of the building. The total interior of the building is 3,796 sqm. In 2016, over the course of five months, two floors of the building were renovated and converted into a 21 room hotel by Luxury Suites s. r. o. The hotel also has apartments available in each of the towers named after Fred and Ginger. The Ginger & Fred Restaurant now operates on the seventh floor, and there is now a glass bar on the eighth floor and an art gallery in the building.
Марапаттар
Ғимараттың жалпы пішіні қазір Чехия Ұлттық банкі шығарған 2000 чех кронасы номиналындағы алтын монетада бейнеленген. Бұл монета "Архитектураның он ғасыры" сериясын аяқтайды. "Билейтін үй" 1997 жылы "Тайм" журналының дизайн конкурсында жеңіске жетті.
The general shape of the building is now featured on a gold 2,000 Czech koruna coin issued by the Czech National Bank. The coin completes a series called "Ten Centuries of Architecture". The Dancing House won Time magazine's design contest in 1997.