Раскал: Оқиғалы жануар мен балалық шақ естеліктері
Rascal (film)
"Rascal" (1969) фильмі – Уолт Дисней өндірісімен жасалған, жас Стерлинг Норт пен оның аққала қояншасы Раскал туралы жылы драма. Кітап негізінде түсірілген.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1969 жылы Норман Токардың түсірген фильмі
1969 film by Norman Tokar
Раскаль – Уолт Дисней Продакшнс компаниясының 1969 жылы шыққан американдық драмалық фильмі. Фильм Стерлинг Норттың осы аттас кітабы негізінде түсірілген, ол жас Стерлинг Норт пен оның "сақиналы керемет" жануары – Раскаль туралы баяндайды. Фильм 1918 жылғы Висконсин штатында болған оқиғаларды көрсетеді, бірақ түсірілімі Калифорнияда жүргізілген.
Rascal is a 1969 American drama film made by Walt Disney Productions. The film is based on Sterling North's book of the same name which tells the story of young Sterling North and his "ringtailed wonder" pet raccoon, Rascal. Although set in 1918 Wisconsin, the movie was filmed in California.
Сюжет
1918 жылдың жазында Висконсин штатының орталығындағы Брейлсфорд-Джанкшн деген шағын қалашықта Уиллард Норт ұлын, Стерлингті орманға алып шығады. Сол жерде бір мысық күлкі есектің отбасын қорқытып, олар қашып кетеді де, жас есекті артында қалдырады. Стерлинг есекті үйге алып келіп, оған Раскаль деп ат қояды. Уиллард жұмысқа кеткен соң, қызы Тео Чикагодағы жұмысына қайтқанға дейін үй шаруасына жұмыс істейтін әйел іздеуге сұхбаттарды ұйымдастырады. Уиллард Теоның ұнатқан Саттерфилд ханыммен кездесуге келіседі, бірақ кейін Стерлинг өзіне өзі қарай алады деп шешіп, оны қызметке алмауды жөн көреді. Жаз бойы Раскаль әртүрлі қиындықтар туғызады, жергілікті дүкенді шашыратып, көршінің жүгері егісін қазып алады. Жергілікті полиция қызметкері Раскалды қамалда ұстамаса, келген зиян үшін Стерлингті жауапты ететінін ескертеді. Үйге қайтар жолда Стерлинг Раскалды «Стэнли Стимер» мен «Сукки» арасындағы жарысқа алып барады. Раскалдың болуы «Сукки» атты Донибрукқа жарыста жеңіске жетуге көмектеседі, соның арқасында қала тұрғындары оның туралы ойларын өзгертеді. Тео Чикагодан оралғанда үйдің тоңқақ екенін көреді. Ашуға буған Тео Уиллардқа қарсы шығып, Стерлингтің оның баласы екенін және оған көмек қажет екенін еске салады. Уиллард Стерлингке жақсы әке болуге уәде береді. Кейінгі түні Раскал терезеден есектің дауысын естіп, Теоның бөлмесі арқылы қашып құтылуға тырысады, осыдан Тео да, үйдің қалғандары да оянады. Раскал саусағын шаққан соң, Стерлинг оны босатудың уақыты келгенін түсінеді. Ертесі күні Стерлинг өзі жасаған каноэмен Раскалды бұрынғы мекеніне қайтарады, онда ол әйел есекті тез табады. Бірақ Стерлинг кетпес бұрын, мысық қайтадан пайда болады. Ол көмекке келгенде, Раскал мен оның жаңа серігі мысықты алдап, суға құлатып жібереді. Стерлинг екеуінің бір-бірін қорғай алатынына сенімді болған соң кетеді.
In the summer of 1918 in the little town of Brailsford Junction in central Wisconsin, Willard North takes his son, Sterling out into the woods, where a lynx surprises a family of raccoons, who run away, leaving a young raccoon behind. Sterling brings the raccoon home and names him Rascal. As Willard has to leave for work, his daughter, Theo, lines up interviews for a potential live in housekeeper before returning to her job in Chicago. Willard agrees to meet with Theo's favorite, Mrs. Satterfield, but dismisses her afterwards, deciding that Sterling can take care of himself. During the summer Rascal starts causing trouble, including trashing up a local store and digging up a neighbor's corn patch. A local constable threatens to hold Sterling responsible for damages unless he keeps Rascal caged up. On his way home, Sterling takes Rascal to a race between a Stanley Steamer and a sulky. Rascal's presence inspires the sulky's horse, Donnybrook, to win the race, changing the town's opinion of him. Theo returns from Chicago, finding the home in a mess. Enraged, Theo confronts Willard, reminding him that Sterling is his son who needs help. Willard vows to become a better father to Sterling. Later that night, Rascal hears the mating call of a female raccoon through the window and tries to escape through Theo’s room, waking her and everyone else. Following a scuffle where Rascal bites his finger, Sterling realizes it is time to let Rascal go. The next day, Sterling sets out in his homemade canoe and returns Rascal to his old stomping grounds, where he quickly locates a female racoon. But before Sterling leaves, the lynx returns. As he comes to help, Rascal and his new mate outwit the lynx, sending him tumbling into the water. Sterling leaves, knowing that the two will be able to protect each other.
Кітаптан айырмашылықтары
Сыйлыққа ие болған, сол атпен аталатын кітабында Стерлинг Норттың нағыз өмірдегі үш туысы да оқиғада бейнеленген: оның ағасы Гершель және оның қарындастары Теодора (Тео) мен болашақ ақын және редактор Джессика Нельсон Норт. Фильмде тек Тео ғана туыс ретінде көрсетілген.
In the award winning book of the same name, all three of Sterling North's real life siblings are featured in the story: his brother Herschel and his sisters Theodora (Theo) and the future poet and editor Jessica Nelson North. Theo is the only sibling featured in the film version.
The film features the song "Summer Sweet" by Bobby Russell.
Сыни қабылдау
Rascal - бұл киносыншы Джин Сискельдің (кейін Сискель мен Эберт) 1969 жылы газеттің ресми киносыншысы болудан бір ай бұрын «Чикаго Трибьюн» басылымында жарияланған алғашқы фильмге жазылған рецензиясы. Ол фильм туралы жазған пікірі жағымсыз болды («Артық қимыл-қозғалыс салдарынан көптеген балалар оның нәзіктігін байқамай қалады», - деп жазды ол). Говард Томпсон «The New York Times» газетінде фильмді «әдемі, мейірімді және тартымды» деп сипаттады, бірақ оның ойынша, оқиға «жас батыр Билл Муми мен оның бейкүнде әкесі Стив Форрестке практикалық жауапкершілікті таңуға тырысқанда сәл тым философиялық болып кетеді». «Variety» басылымы фильмді «Стерлинг Норттың бала мен оның үй жануары – еншік туралы кітабының көңілді бейімделуі» деп атады. «Раскаль» жас ұрпақ пен отбасылық топтарды Диснейдің таза, жақсы көрсетілген, ашық сезімтал фильмін көруге тартады. Чарльз Шамплин «Los Angeles Times» газетінде былай деп жазды: «жас (және ересек) көрермендер үшін Rascal ыстық ауа райында көруге арналған тамаша фильм, ол көлеңкелі көшелер мен кең газон, верандалар, орман және көлдер, жүйрік аттар мен «Стенли Булар» (кем дегенде біреуі) әлеміне кең қашуды ұсынады». «The Monthly Film Bulletin» журналында былай делінген: «Диснейдің баланың жануармен достығы туралы әдеттегі фильмі, өзінің ерекшеліктерімен жеткілікті түрде жағымды, бірақ әдеттегідей сезімтал және Уолтер Пидженнің түсіндірмесімен қосымша ұятқа қалдырады, ол балалық шақтағы жаздың қаншалықты керемет болғанын үнемі айтып отырады».
Rascal was the first film given a review in a publication by film critic Gene Siskel (later of Siskel and Ebert), appearing in the Chicago Tribune one month before he became the paper's official film critic in 1969. His review of the film was not favorable ("Because of excessive gimmickry, most kids will miss the tenderness", he wrote). Howard Thompson of The New York Times described the film as "genteel, sweet natured and appealingly frail", but thought the story "gets a little patly philosophical in trying to thrust practical responsibilities on the young hero, Bill Mumy, and his carefree, widowed father, Steve Forrest." Variety said that the film is a "diverting adaptation of Sterling North book about a boy and his pet raccoon. Rascal will pull younger generation as well as family groups in to see a clean, well presented, unashamedly sentimental Disney film." Charles Champlin of the Los Angeles Times wrote that "for the young (and old) audience for which it is intended, Rascal is practically perfect hot weather fare, offering a spacious escape to a world of tree shaded streets and spacious lawns, verandas, woods and ponds, trotting horses and Stanley Steamers (one at least)." The Monthly Film Bulletin stated: "Routine Disney boy befriends animal feature, agreeable enough on its own terms but as mawkishly sentimental as usual and with the additional embarrassment of a commentary by Walter Pidgeon which keeps insisting what a marvellous boyhood summer it all was."