Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1946 жылғы Фрэнк Ташлиннің балалар кітабы
осы кітап негізінде түсірілген қысқа анимациялық фильм
1946 children't book by Frank Tashlin
the animated short based on this book
"The Bear That Wasn't" – 1946 жылы кинорежиссер және Looney Tunes-тағы тәлімгер Фрэнк Ташлин жазып, суреттеген балаларға арналған сурет кітабы.
The Bear That Wasn't is a 1946 children's picture book written and illustrated by filmmaker and Looney Tunes alumnus Frank Tashlin.
Қысқаша мазмұны
Аю қыстауға дайындалып ұйықтап жатыр, ал ол ұйықтағанда адамзаттың прогресі жалғасуда. Ол оянғанда өзін бір өнеркәсіптік кешеннің ортасында табады, мұнда шебер оны жұмысшы деп жаңылыстырып, жұмысқа кірісуге бұйрық береді. Аю өзі онда жұмыс істемейтінін, ол адам емес, аю екенін айтқанда, шебер оны "қырыну керек және терісі бар пальто киген ақымақ" деп айыптайды, содан кейін аюды тікелей басшыларына (бас менеджер мен үш вице-президент, олардың әрқайсысы оған бірдей мәлімдеменің өзіндік нұсқасын айтады) алып келеді. Ол аю емес екенін дәлелдеу үшін, басшылар оны зоопарққа апарып, ондағы зоопарк аюлары да онымен келіседі, әйтпесе олар оны өзінің қосқышында көрер еді. Үміті үзілгендей сезінген аю өзін "ақымақ адам" деп мойындайды және зауытта тыңғылықты жұмыс істеуге кіріседі – бұл шебер мен басқа басшыларды қуантады, олардың барлығы аю жұмыс істегенде қуана қолдап, сүйіседі. Бірнеше айдан кейін зауыт қысқа жабылады, ал аю суық қардың ішіне шығарылып, өзінің аю болғанын тілейді. Ол біршама уақыт осылай отырып, не істеу керектігін білмейді, себебі оған дейін айтылған сөздердің арасында қысылып қалады. Соңында ол адамдық өмірінің бұйымдарын тастап, қыстау үшін үңгір іздеп, оған кіреді, өйткені шебердің, басшылардың және тіпті зоопарк аюларының оған "сен ақымақ адамсың" дегеніне қарамастан, бұл оның шындығы екенін білдірмейді (іс жүзінде, кітапта баяндаушы оқырмандардан оған шынымен сенгені туралы сұрайды). Баяндаушы соңында ол "не ақымақ адам, не ақымақ аю" емес екенін қорытындылайды.
A bear settles down for his hibernation and while he sleeps, the progress of man continues. He wakes up to find himself in the middle of an industrial complex, where he gets mistaken by the foreman for a worker and thus is ordered to get to work. When the bear responds that he doesn't work there, and that he's is a bear and not a human, the foreman denounces him as merely being a "silly man who needs a shave and wears a fur coat", and takes the bear to each of his successive bosses (general manager and a trio of vice presidents, all of whom tell him their own version of the same claim), reaching all the way up to the elderly president of the factory, who concludes he cannot be a bear because "bears are only in a zoo or a circus; they're never inside a factory." To prove that he's not a bear, the bosses take him to a zoo, where the zoo bears themselves express the same belief on account he would be in the cage with them otherwise. With his hopes seemingly dashed, the bear concludes that he is indeed a "silly man" and promptly buckles down to work hard at the factory – much to the satisfaction of the foreman and the other bosses, all of whom shake hands happily as the bear works. Months later, the factory closes for the winter and the bear finds himself turned out of doors in the cold snow, wishing that he were a bear. For a while, he just sits there, unsure of what to do, due being torn between what he has been told so far. Finally, he discards the trappings of his human existence, seeks out a cave to hibernate, which he enters feeling comfortable and bear like once more, because he has realized that even though the foreman, the bosses and even the zoo bears had told him he was a "silly man", that did not necessarily mean it was really true (in fact, the narrator even asks the readers in the book version if they think he actually believed it). The narrator concludes that he "wasn't a silly man, or a silly bear, either".
Тақырыптар
Балалар кітабындай көрінгенімен, бұл әңгіме қоғамның кейбір аспектілерін сынап көрсететін сатиралық туынды. Оның негізгі идеясы – адамдардың шындыққа сай келмесе де, қайталап айтылған нәрсеге сене беруі. Адамдар бір ойды жиі естігенде өз көзқарастарын өзгертуге бейім, мысалы, аюға "қырықпақ керек, терісі бар ақымақ" деу сияқты. Аю соңында осы қате пікірге инеліп, бұрынғысынан өзгеше білгенімен, өзін адам деп ойлай бастайды. Бұл адамдардың қайталанатын ақпараттың ықпалымен немесе "барлығы солай дейді, демек, солай болуы керек" дегенге сене келіп, өз пікірлерін өзгертуіне ұқсайды. Бірақ, ақырында қыста суыққа ұшыраған аю өзінің нағыз табиғатына оралып, үңгірде пана табады. Бұл идея адамдардың сыртқы ықпалға көніп өзгеруі мүмкін емес екенін көрсетеді. Адамдар басқа біреуге ұнау үшін өзгерсе де, қиын жағдайға түскенде бұрынғы әдеттеріне қайта оралады – аюдың қыста ұйықтауы сияқты. Шындық немесе ойдан шығарылған, ол өзгермейді – қанша адам басқаша ойласа да. Сондықтан "ол ақымақ адам емес еді. Ол сондай-ақ ақымақ аю да емес еді". Кітап корпоративтік мәдениетті сатиралық бейнелейді. Аю корпорациядағы жоғары лауазымды тұлғаның алдына келген сайын кеңселер көбірек жабдықталған, мысалы, телефондар, қоқыс жәшіктері, хатшылар саны артады – бәрі де лауазымына сәйкес (әсіресе хатшылар анимациялық нұсқада әуенді түрде аю мен басшыларға "кіріңіз" дейді). Жоғары лауазымды тұлғалардың иегі көбейіп, шаштары сирейе түседі, аю президент кабинетіне дейін көтеріледі.
Though appearing as a children's book, the story is a critical satire towards aspects of society. It revolves around the concept of people believing a repeated idea even though it may not be true. People have a tendency to shift their views if a concept is hammered into them over and over again, like the bear being told he is a "silly man who needs a shave and wears a fur coat". The bear eventually succumbs to this mistaken assumption, believing he is a man even though he had previously known otherwise, just as humans shift their views on a topic because of repetitive information, or because "they all say it is true, therefore it must be". Yet, in the end, the bear, who is cold in winter, reverts to what he really is – a bear – and finds shelter in a cave. This idea covers the concept of people never changing due to outside influence. Though people may change for someone else, when placed in a difficult position, they revert to old habits – just like the bear hibernating. Whether something is fact or fiction, it is what it is and does not change – no matter how many people believe otherwise, hence that "he wasn't a silly man. And he wasn't a silly bear, either." The book also presents a visual satire of corporate culture. Each time the bear appears before a higher ranking man in the corporation, the offices get progressively more elaborate, for example, progressively more phones, more waste baskets, more secretaries, all according to rank (the secretaries in particular melodically tell the bear and bosses to "come in" in the animated version). There are also progressively more chins and less hair on each higher ranking person as the bear ascends all the way to the president's office.
Бейімделулер
1947 жылы MGM Records компаниясы Кинан Уинннің оқыған аудио нұсқасын шығарды. 1967 жылы Ташлиннің бұрынғы Warner Bros. Cartoons әріптесі Чак Джонс Metro Goldwyn Mayer үшін кітап негізінде қысқаметражды анимациялық фильм жасады.
An audio version was issued by MGM Records in 1947, narrated by Keenan Wynn. In 1967, Tashlin's former Warner Bros. Cartoons colleague Chuck Jones directed an animated short film based on the book for Metro Goldwyn Mayer.
Ықпал
Ташлиннің кітабы швейцариялық жазушы Йорг Штайнерге 1976 жылы жарық көрген балалар кітабын – Der Bär, der ein Bär bleiben wollte (неміс тілінде: "Аю болып қалуды қалаған аю") жасауға шабыт берді. Бұл кітап келесі жылы ағылшын тіліне аударылып, Atheneum Books баспасынан "Аю болып қалуды қалаған аю" деген атпен жарияланды, кітаптың мұқабасында "Фрэнк Ташлиннің идеясы бойынша" деп көрсетілген. Бельгиялық әнші "The Bear That Wasn't" деген сахналық есімді қабылдап, 2010 жылы "And So It Is Morning Dew" атты альбомын шығарды. Ал неміс кітабы "Der Bär, der ein Bär bleiben wollte" неміс әнші-күйшісі Рейнхард Мейге осы атпен ән жазуға түрткі болды, ол 1978 жылы шыққан "Unterwegs" альбомына енді.
Tashlin's book inspired Swiss writer Jörg Steiner to create his children's book Der Bär, der ein Bär bleiben wollte (1976; German: "The Bear Who Wanted to Stay a Bear"), which was translated into English and published by Atheneum Books the next year as The Bear Who Wanted to Be a Bear, whose cover states "From an idea by Frank Tashlin". A Belgian singer has also adopted the moniker "The Bear That Wasn't" for recording and released an album entitled And So It Is Morning Dew in 2010. The German book Der Bär, der ein Bär bleiben wollte on the other hand inspired German singer songwriter Reinhard Mey to write a song of that name, appearing on his 1978 album Unterwegs.