Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Бензил хлороформаты, сондай-ақ бензил хлорокарбонат немесе Z хлориді деп те аталады, хлороформ қышқылының бензил эфирі болып табылады. Оны бензилоксикарбонил (Cbz немесе Z) тобының хлориді деп те сипаттауға болады. Таза күйінде ол суға сезімтал, майлы, түссіз сұйықтық, бірақ таза емес үлгілер көбінесе сары түсті болады. Оның өзгеше, өткір иісі бар және сумен жанасқанда ыдырайды. Бұл қосылысты алғаш рет 1930-жылдардың басында Леонидас Зервас синтездеді, ол оны бензилоксикарбонилді қорғау тобын енгізу үшін пайдаланды, бұл оның Макс Бергманмен бірге әзірлеген Бергманн-Зервас карбоксибензилдік пептид синтезінің негізі болды. Бұл бақыланатын пептидтердің химиялық синтезінің алғашқы сәтті әдісі болды және 1950 жылға дейін әлемдегі басты процедура болып табылды. Зертханада фосген газын қолдану өте жоғары денсаулық қаупін тудырады және Зервас сияқты бұл қосылысты қолданудың алғашқы пионерлерінің созылмалы өкпе ауруларына себеп болды деп саналады.
Benzyl chloroformate, also known as benzyl chlorocarbonate or Z chloride, is the benzyl ester of chloroformic acid. It can be also described as the chloride of the benzyloxycarbonyl (Cbz or Z) group. In its pure form it is a water sensitive oily colorless liquid, although impure samples usually appear yellow. It possesses a characteristic pungent odor and degrades in contact with water. The compound was first prepared by Leonidas Zervas in the early 1930s who used it for the introduction of the benzyloxycarbonyl protecting group, which became the basis of the Bergmann Zervas carboxybenzyl method of peptide synthesis he developed with Max Bergmann. This was the first successful method of controlled peptide chemical synthesis and for twenty years it was the dominant procedure used worldwide until the 1950s. The use of phosgene gas in the lab preparation carries a very large health hazard, and has been implicated in the chronic pulmonary disease of pioneers in the usage of the compound such as Zervas.
Қорғаудан айыру
Палладийге негізделген түрлі катализаторлардың қатысуымен гидрогенолиз – қорғау тобын жоюдың қалыпты әдісі. Көмірдегі палладий – ең көп қолданылатыны. Балама ретінде, босатылған бензил карбокациясын ұстап алуға арналған құрылғы болған жағдайда, HBr және күшті Льюис қышқылдары да қолданылуы мүмкін. Қорғалған амин жоғарыда аталған әдістердің бірімен (яғни катализдік сутегілендіру немесе қышқылмен өңдеу) өңделгенде, терминалдық карбам қышқылын түзеді, ол одан кейін еркін аминге айналу үшін тез декарбоксиляцияланады. Диметилацетамидте калий фосфатының болуы кезінде 2-меркаптоэтанол да қолданылуы мүмкін.
Hydrogenolysis in the presence of a variety of palladium based catalysts is the usual method for deprotection. Palladium on charcoal is typical. Alternatively, HBr and strong Lewis acids have been used, provided that a trap is provided for the released benzyl carbocation. When the protected amine is treated by either of the above methods (i. e. by catalytic hydrogenation or acidic workup), it yields a terminal carbamic acid which then readily decarboxylates to give the free amine. 2 Mercaptoethanol can also be used, in the presence of potassium phosphate in dimethylacetamide.