Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Лау v. Nichols, 414 U. S. 563 (1974) – АҚШ Жоғарғы Сотының бір дауысты шешімінде, ағылшын тілін жетік білмейтін оқушыларға мемлекеттік мектептерде қосымша тілдік сабақтардың берілмеуі 1964 жылғы Азаматтық құқықтар туралы заңға қайшы келеді деп шешілді. Сот, ағылшын тілін білмейтін оқушылар мағыналы білім алудан айырылғандықтан, мектеп саясатының салдары 1964 жылғы Азаматтық құқықтар туралы заңның VI тарауын бұзады деген тұжырым жасады және мектеп округіне оқушыларға "тиісті өтемақы" беру талап етілді.
Lau v. Nichols, 414 U. S. 563 (1974), was a United States Supreme Court case in which the Court unanimously decided that the lack of supplemental language instruction in public school for students with limited English proficiency violated the Civil Rights Act of 1964. The court held that since non English speakers were denied a meaningful education, the disparate impact caused by the school policy violated Title VI of the Civil Rights Act of 1964 and the school district was demanded to provide students with "appropriate relief".
Өмірбаян
1971 жылы Сан-Франциско мектеп жүйесі Ли Джонсонға қарсы Жоғарғы Сот ісінің нәтижесінде нәсілдік бөлінуді тоқтатты. Сол кезде ағылшын тілін жетік білмейтін 2856 қытай және испан студенті Сан-Франциско бірыңғай мектеп округіне (SFUSD) қайта қабылданды. Олардың шамамен 1000-ға жуығына ғана қосымша ағылшын тілі сабақтары ұсынылды. Ал ағылшын тілін жетік білмейтін қытай студенттерінің 1800-нен астамы арнайы білім беру сыныптарына орналастырылды, ал кейбіреулері жылдар бойы бір сыныпта оқуға мәжбүр болды. Мектептердегі осы бағдарламаларға қатысу да ерікті болды, ал 1972 жылы "7-тарау бойынша қаржыландырылатын бағдарламаларға қажеттілігі бар шамамен 5 миллион оқушының ішінде 100 391-і ғана қатысты". Эдвард Штейнман, қоғамдық мүдделерді қорғайтын заңгер, Кини Кинмон Лаудың ата-аналарымен және ағылшын тілін білмейтін басқа қытай студенттерімен байланысқа түсті. Ол оларды мектеп округіне шағымдануға ынталандырды, соның салдарынан олар сол кездегі SFUSD президенті Алан Х. Николс және мектеп округінің басқа да лауазымды тұлғаларына қарсы топтық сотқа жүгінді. Студенттер ағылшын тілін білмейтіндіктен мектепте арнайы көмек ала алмайтындарын және 1964 жылғы Азаматтық құқықтар туралы заң мен Конституцияның 14-толықсуына сәйкес, тең қорғау құқығы мен білім берудегі кемсітушілікке тыйым салу негізінде арнайы көмек алуға құқылы екендерін мәлімдеді. Студенттер апелляциялық соттың шешіміне қарсы Жоғарғы Сотқа шағым түсірді.
In 1971, the San Francisco school system desegregated based on the result of Supreme Court case Lee v. Johnson. At that time, 2,856 Chinese and Hispanic students, who were not fluent in English, were integrated back into the San Francisco Unified School District (SFUSD). Only about 1000 of those students were provided supplemental English instruction. Of the other 1800 plus Chinese students who were not fluent in English, many were placed in special education classes while some were forced to be in the same grade for years. School participation in those programs was also voluntary, and, by 1972, "only 100,391 students nationally, out of approximately 5,000,000 in need were enrolled in a Title VII funded program." Edward H. Steinman, a public interest lawyer, reached out to the parents of Kinney Kinmon Lau and other Chinese students with limited English proficiency. He encouraged them to challenge the school district, and they filed a class action suit against Alan H. Nichols, the president of the SFUSD at the time, and other officials in the school district. The students claimed that they were not receiving special help in school due to their inability to speak English, and they argued they were entitled to special help under the Fourteenth Amendment and the Civil Rights Act of 1964 because of equal protection and the ban on educational discrimination. The students appealed the Court of Appeal's decision to the Supreme Court.
Жоғарғы соттың шешімі
1974 жылдың 21 қаңтарында Жоғарғы Сот шешім шығарды, және Сот бірауыздан Лаудың пайдасына үкім айтты. Сот 14-ші түзетудегі тең қорғау ережесін қарастырудың орнына, 1964 жылғы Азаматтық құқықтар туралы заңтың 601-бабына сүйенді. Мектеп жүйесі федералдық қаржыландыру алғандықтан, барлық оқушыларға тең мүмкіндіктер мен қолжетімділік беруге міндетті болды. Соттың мәлімдемесіне сәйкес, мектеп округтері барлық оқушыларға бірдей қарағанмен, ағылшын тілін білмейтін оқушыларға кері әсер еткен, себебі олар сыныптағы материалды басқа оқушылардай тиімді түсіне алмады және осылайша "мағыналы" білім алу мүмкіндігінен айырылды. Сот сондай-ақ, 1970 жылы Денсаулық сақтау, білім беру және әлеуметтік қызмет министрлігінің Азаматтық құқықтар жөніндегі кеңсесі (OCR) құрған нұсқаулыққа сілтеме жасады, онда тіл ұлттық тегі бойынша кемсітушіліктің белгісі болуы мүмкін екені және "округ осы оқушыларға білім беру бағдарламасын ашу үшін тілдегі кемшіліктерді түзету үшін белсенді қадамдар жасауы керек" делінген. Жоғарғы Сот мектеп округінен ағылшын тілін білмейтін оқушыларға тең білім беру үшін қажетті өзгерістер енгізуді талап етті, бірақ округке нақты шаралар көрсетілген жоқ. Бұл шешімнен кейін Конгресс 1974 жылы Тең білім беру мүмкіндіктері туралы заңды қабылдады, ол мемлекеттік мектептердегі оқытушылар мен оқушыларға қарсы кемсітушілікті тыйымдады және мектеп округтерінен барлық оқушылардың тең қатысуына кедергі келтіретін факторларды жою үшін "тиісті шаралар" қабылдауды талап етті. Бұл заң екі тілді білім беру туралы заңға қаржыландыруды арттырды және қосымша ағылшын тілі сабақтарын міндетті етті, нәтижесінде Лау шешімі барлық мемлекеттік мектептерге таратылды. Дегенмен, соңғы онжылдықтарда Лау шешіміне қарсы шақырулар болды. Жоғарғы Соттың Александр Сандовалға қарсы ісінде, 532 U. S. 275 (2001), Сот жеке талапкерлердің VI тарау бойынша кері әсерге байланысты заң бұзушылыққа шағымдануға құқығы жоқ екенін және олар қасақана кемсітушілікке дәлелдер ұсынуы керек екенін мәлімдеді. Бұл студенттердің мектеп саясатының кері әсеріне байланысты сотқа жүгіне алмайтынын білдіреді, бұл Лау шешімінің негізін айтарлықтай әлсіретті.
The Supreme Court issued its decision on January 21, 1974, with the Court unanimously ruling in favor of Lau. Instead of examining the equal protection clause from the 14th Amendment, the Court relied on Section 601 of the Civil Rights Act of 1964. Since the school system received federal funding, it was required to provide equal opportunities and access to all students. The Court claimed that even though the school districts provided equal treatment for all students, it still imposed disparate impact on the non English speaking students since they were not able to understand the class material as effectively as other students and therefore were deprived of having "meaningful" education. The Court also referenced the guideline established by the Office for Civil Rights (OCR) of the Department of Health, Education and Welfare in 1970, which stated that language could be used as a proxy of discrimination on national origin and that "the district must take affirmative steps to rectify the language deficiency in order to open its instructional program to these students." The Supreme Court demanded the school district to make necessary changes to provide equal education to the non English speakers, but it didn't state any specific remedies for the district to follow. The decision was subsequently followed by the passing of Equal Educational Opportunities Act of 1974 in Congress, which specifically prohibited discrimination against faculty and students in public schools and required the school districts to take "appropriate action" to overcome the barriers to equal participation of all students. It increased funding to the Bilingual Education Act and made additional English instruction mandatory, which effectively extended the Lau ruling to all public schools. However, there have been challenges to the Lau decision in recent decades. In the Supreme Court case Alexander v. Sandoval, 532 U. S. 275 (2001), the Court claimed that private plaintiffs did not have the right of action to sue against disparate impact violation under Title VI and they must provide proof of intentional discrimination. It implied that students can no longer sue schools for policies that cause disparate impact, which significantly weakened the foundation of the Lau decision.