Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Ағылшын композиторы және скрипкашы
English composer and violinist
Хайдн Вуд (25 наурыз 1882 – 11 наурыз 1959) – 20 ғасырғы ағылшын композиторы және концерттік скрипкашы, ең белгілісі – 200-ге жуық баллада стиліндегі әндері, соның ішінде танымал «Пикардияның розалары». Дэниел С. Вуд (1872–1927) 1910 жылдан бастап Лондон симфониялық оркестрінің бас флейташысы болды, Корольдік музыка академиясында флейтадан сабақ берді және бүгінге дейін қолданылып келе жатқан жаттығу шығармаларын жазды. 1897 жылы Хайдн Вуд Корольдік музыка колледжінде Энрике Фернандес Арбостан скрипка, ал Чарльз Вильерс Стэнфордтан композицияны оқыды. 1901 жылы ол Корольдік музыка колледжінің концерт залының ашылуына арналған арнайы концертте солист болды. Концертке Жозеф Йоахим (оның бұрын ойнағанын естіген) және Пабло де Сарасате қатысты. Олар оның шеберлігіне қатты әсерленіп, оны атақты ұстаз Сезар Томсонмен оқу үшін Брюссельге жіберді. Содан кейін ол канадалық сопрано Дама Эмма Албанимен әлемдік турнеге шықты және олар тағы сегіз жыл бойы бірлесіп жұмыс істеді. Айтуынша, оның әндерінен ай сайын 50 000 нота тізімі сатылып, ол алты тамыздық роялти табысын алған. «Розалар бағы» әні 1915 жылы жазылған, бірақ Джон МакКормактың орындауы арқылы танымал болды және 1918 жылғы ең сәтті жазбалардың біріне айналды. 1923 жылы «Қоңыр құс ән салады» әні де үлкен жетістікке жетті. 1926 жылға қарай ол алғаш рет толық уақытты композитор ретінде өзін асырауға қол жеткізді. 1939 жылдан бастап ол «Performing Right Society» қоғамының директоры қызметін атқарды. 1952 жылы оның 70 жылдығына орай BBC оның музыкасына арналған толық концерт ұйымдастырды. Оның соңғы әні 1957 жылы «Маған қолыңды бер» деп аталды.
Haydn Wood (25 March 1882 – 11 March 1959) was a 20th century English composer and concert violinist, best known for his 200 or so ballad style songs, including the popular Roses of Picardy. while Daniel S Wood (1872 1927) was principal flautist with the London Symphony Orchestra from 1910, taught flute at the Royal Academy of Music and composed practice pieces that are still in use today. In 1897, at the Royal College of Music, Haydn Wood studied violin with Enrique Fernández Arbós and composition with Charles Villiers Stanford. In 1901, he was soloist at a special concert commemorating the opening of the Royal College of Music's Concert Hall. The concert was attended by Joseph Joachim (who had heard him play before) and Pablo de Sarasate. They were so impressed that they sent him to Brussels for study with the renowned teacher César Thomson. He then embarked on a world tour, accompanying the Canadian soprano Dame Emma Albani and they continued their association for a further eight years. reportedly selling 50,000 sheet music copies per month and earning a six figure royalty sum The song Love's Garden of Roses was written in 1915, but didn't become well known until popularised by John McCormack's recording, one of the biggest hits of 1918. Another big success came in 1923 with A Brown Bird Singing. By 1926 he was able to support himself as a full time composer for the first time. From 1939, he served as a director of the Performing Right Society. On the occasion of his 70th birthday in 1952 he was given a full concert dedicated to his music by the BBC. His last song appears to have been Give Me Your Hand in 1957.
Шығармалары
Өзінің 200-ге жуық жеке әні мен жеті ән циклімен қатар, Хайдн Вуд оркестрлік музыканы көптеп жазған өнімді композитор болды, оның ішінде 15 сюита, тоғыз рапсодия, сегіз увертюра, үш концертант туындысы және әртүрлі құрамдағы орындаушыларға арналған шамамен 50-ге жуық шығарма бар. Оның оркестрлік шығармалары көбінесе "жеңіл музыка" стилінде болды; оның ең танымал туындыларының бірі – үш бөлімді Фантазиялық концерт. Тағы бірі – оның "Лондонның көрнекті орындары" сюитасы, әсіресе "Атты әскерлер, Уайтхолл", ол көп жылдар бойы BBC радиосының "Down Your Way" бағдарламасының танысу әні ретінде қолданылды. 2018 жылы BBC концерттік оркестрі "Лондонның суреттері" (1948) сюитасының жаңа жазбасын және бес сюитаның премьерасын ұсынды: "Египта" (1929), "Үш белгілі киножұлдыз" (1929), "Романтикалық қалалар" (1937), "Манкс ауылдық эскиздері" (1943) және "Royal Castles" (1952). 1946 жылғы "Солилоквий" атты қысқа оркестрлік туындысы – терең мағынасы бар шағын шығарма. Хайдн Вудтың кеңейтілген концерттік туындыларының алғашқысы, назар аударған "Фантазия квартеті" 1905 жылы W.W. Коббеттің камералық музыка конкурсында екінші орынды жеңіп алды. Оның фортепиано концерті 1909 жылдың 14 шілдесінде Куинс-холлдағы меценаттар қорының концертінде солист Эллен Эдвардс пен дирижер Стенфордтың қатысуымен орындалды. Ол 1915 жылы, сондай-ақ Куинс-холлда Proms-та дебют жасады. Оның 1928 жылғы скрипкалық концерті алғаш рет 1933 жылдың наурыз айында солист Антонио Бросамен орындалды. Вуд сонымен қатар Симфония (1908 жылғы ноталары қазір жоғалып кетті) және виолончель мен оркестрге арналған Филармониялық вариациялар жазды (1939). Ман аралы мен оның халық әндері Вудтың музыкасына шабыт берді, нәтижесінде "Манкс рапсодиясы" (Mylecharaine), "Манкс ауылдық эскиздері", "Манкс увертюрасы" және 1933 жылғы "Маннин Веен" (Манкс тілінде "Қымбат Ман аралы") атты поэма туды, ол төрт Манкс халық әніне негізделген және үрмелі аспаптар оркестрі үшін жазылған. (Бұл туынды кейде оркестрлік нұсқада да орындалады). Хорлық шығармаларға хор мен оркестрге арналған қысқа кантаталар "Лочинвар" (1912) және "Генийге арналған ода" (1940) кіреді.
Alongside his 200 or so individual songs and seven song cycles, Haydn Wood was a prolific composer of orchestral music, including 15 suites, nine rhapsodies, eight overtures, three concertante pieces and nearly 50 other works scored for a variety of forces. His orchestral pieces were primarily of the "light music" style; a well known piece of his is the three movement Fantasy Concerto. Another is his London Landmarks Suite, particularly "Horse Guards, Whitehall", which was used for many years as the signature tune for the BBC Radio Series Down Your Way. In 2018 the BBC Concert Orchestra issued a new recording of the Snapshots of London Suite (1948) and premiere recordings of five other suites: Egypta (1929), Three Famous Cinema Stars (1929), Cities of Romance (1937), Manx Countryside Sketches (1943), and Royal Castles (1952). The short orchestral work Soliloquy of 1946 is a miniature of more serious intent. The first of Haydn Wood's more extended concert pieces to gain attention was the Phantasie Quartet which won second prize in the first W W Cobbett chamber music competition of 1905 The Piano Concerto was performed at a Patron’s Fund Concert at Queen’s Hall on 14 July 1909, with soloist Ellen Edwards and Stanford conducting. It received its Proms premiere in 1915, also at Queen's Hall. His Violin Concerto of 1928 was first performed in March 1933, with soloist Antonio Brosa. Wood also wrote a Symphony (1908 score now lost), and the Philharmonic Variations for cello and orchestra (1939). The Isle of Man and folk tunes from the island inspired Wood's music, resulting in the compositions Manx Rhapsody (Mylecharaine), Manx Countryside Sketches, Manx Overture, and the 1933 tone poem Mannin Veen (Manx for "Dear Isle of Man"), based on four Manx folk tunes and scored for wind band. (The work is also occasionally performed in its orchestral version). Choral pieces include the short cantatas for chorus and orchestra Lochinvar (1912) and Ode to Genius (1940).