Австралиялық суретші Дэвид Бойдтың өмірі мен шығармашылығы

Кіріспе

Дэвид Филдлинг Гоф Бойд (23 тамыз 1924 – 10 қараша 2011) – австралиялық суретші, Бойд суретшілер әулетінің мүшесі.

Бойдтар отбасы

Бойдтар өнер әулетін 1886 жылы Эмма Минни а Бекет (Минни деп танылған) мен Артур Меррик Бойдтың үйленуімен бастады. Екеуі де үйленген кезде өздерінің суретші екендігін дәлелдеген. Олардың екінші ұлы Меррик Бойд Дорис Гофқа үйленді және бес өнерлі балаға ие болды: Люси де Гусман Бойд, Артур Бойд, Гай Бойд, Дэвид Бойд және Мэри Элизабет Бойд. Дэвид Филдинг Гоф Бойд 1924 жылдың 23 тамызында Виктория штатының Муррумбина қаласында дүниеге келді. 1948 жылы Дэвид Бойд график-суретші Герман мен Эрика Ллойд Джонстың қызы Гермия Ллойд Джонсқа үйленді. Отбасылық дәстүрді жалғастыра отырып, олардың үш қызы – Аманда, Люсинда және Кассандра да суретшілер.

Білім және мансап

Бойд он жеті жасында Мельбурндағы Мелба еске алу консерваториясына түсті, бірақ бір жылдан кейін әскерге алынды. Қайтып келген соң, ол Ұлттық галерея мектебінде бұрынғы әскери қызметшілерге арналған шәкіртақы бойынша өнерді оқыды. 1946 жылы ол ағасы Гаймен бірге Сиднейдегі Мартин Бойд керамика шеберханасында жұмыс істеді. 1949 жылы Дэвид Гермиямен бірге «Дэвид және Гермия Бойд керамикасы» атты керамика шеберханасын ашты, алғашқыда Пэддингтонда, кейін 1950-ші жылдардың басында Лондонда, және 1960-шы жылдардың ортасына дейін негізінен керамикамен айналысты. 1956 жылы Дэвид пен Гермия Австралияның жетекші керамисттері ретінде танымал болды. Олар мүсіндік фигураларды жасауда жаңа глазурь техникаларын және тоңдақтың дөңгелегін енгізді. Бойдтың суретшілік карьерасы 1957 жылы австралиялық саяхатшыларға арналған символдық суреттер сериясымен басталды, ол сол кезде көп дау тудырды, себебі ол тасманиялық аборигендердің трагедиялық тарихына назар аударды. 1958 жылы ол Берк пен Уиллстің және Басс пен Флиндерстің саяхаттарындағы гистологиялық эпизодтарға негізделген суреттер сериясын көрсетті. 1950-ші жылдары «Антиподеандар» тобына қосылды. Бойд 1966 жылы да Винчидің суретте түтінді түстердің градиенттерін сипаттау үшін қолданған сөзінен шабыттанып, «Сфумато» деп атаған техниканы ашты. Бойдтың әдісі шам отының көмегімен жаңа техника арқылы осы эффектіге қол жеткізді. Бойд отбасы 1961 жылы Римге, кейін Лондонға көшті. Олар сондай-ақ Испания мен Францияның оңтүстігінде бірнеше жыл өнер туындыларын жасады, ал 1975 жылы Австралияға қайта оралды. Дэвид Бойд 1993–1996 жылдары Сиднейдегі Маккуари университетінің құқық мектебінде тұрақты суретші болып жұмыс істеді. 2004 жылдың қыркүйегінде «State of the Arts» журналының сыншысы Алекс Макдональд Дэвид Бойдтың туындыларының «Австралиядағы аборигендерге жасалған қатыгездікті көрсетуде өте алғашқы болғанын, бірақ австралиялық сыншылар мен дилерлердің салқын қабылдауына себеп оның тақырып таңдауы болуы мүмкін» деді. Макдональд оның пікірінше, дау «заң жүйесі, нәсілдік қатынастар және дін» сияқты «әдетте талқыланбайтын мәселелерге» байланысты болуы мүмкін, себебі «1950-ші жылдардың соңында олар туралы әңгімелесуге мүмкіндік болмады».

Boyd entered the Melba Memorial Conservatorium of Music in Melbourne at seventeen, but was conscripted to the army after one year. Upon his return, he studied art at the National Gallery School on an ex serviceman's grant. In 1946, he worked with his brother Guy at the Martin Boyd Pottery in Sydney. In 1949 David established a pottery studio with Hermia called David and Hermia Boyd Pottery first in Paddington and later in London in the early 1950s and continued working mainly in pottery through to the mid 1960s. In 1956, David and Hermia became widely known as leading Australian potters. They introduced new glazing techniques and potter's wheel use in shaping sculptural figures. Boyd's painting career began in 1957 with a series of symbolic paintings on Australian explorers that aroused much controversy at the time, focusing as they did on the tragic history of the Aboriginal Tasmanians. In 1958 he exhibited a series of paintings based on the histological episodes in the explorations of Burke and wills and Bass and Flinders. He joined the Antipodeans Group in the 1950s. Boyd discovered a technique in 1966 that he named Sfumato, after da Vinci's usage of the word to describe graduations of smoky tones in painting. Boyd's method achieved this effect through a new technique involving candle flame. Boyd and his family moved to Rome in 1961, and later moved to London. They also spent several years creating art in Spain and the south of France before returning permanently to Australia in 1975. David Boyd was artist in residence at the School of Law, Macquarie University, Sydney from 1993–1996. In a September 2004 art review, Alex McDonald of State of the Arts magazine stated that David Boyd's work was 'ahead of his time in addressing the mistreatment of Indigenous people in Australia, but commented that an 'explanation for his frosty reception from Australian critics and dealers may have something to do with his choice of subject matter'. McDonald explained that the controversy may have stemmed from the fact that the 'legal system, race relations and religion' are 'not exactly popular issues' and were not 'up for debate in the late 1950s'.

Өлім

Бойд 2011 жылғы 10 қарашада қайтыс болды.