Кіріспе

Австралиялық суретші (1856–1931)

Томас Уильям Робертс (8 наурыз 1856 – 14 қыркүйек 1931) – Англияда туған австралиялық суретші және Хайдельберг мектебінің маңызды мүшесі, сонымен қатар Австралия импрессионизмі деп те белгілі. Мельбурнда оқығаннан кейін, ол 1881 жылы білімін жетілдіру үшін Еуропаға сапар шегіп, 1885 жылы «өнердегі соңғы жаңалықтармен қаруланған» күйі отанына оралды. Сол жылы ол Фредерик МакКаббинмен бірге Хайдельберг мектебінің мүшелері жиі бас қосатын пленэр лагерлерінің біріншісі – Бокс Хилл суретшілер лагерін құрды. Артур Стритон мен Чарльз Кондермен бірге олар 1889 жылы «9x5» импрессионистер көрмесін ұйымдастырды, ол Австралиядағы алғашқы авангардтық көркемдік көрме болды. Табандылығы мен жігері үшін «Булдог» деп аталған Робертс Хайдельберг мектебі қозғалысының жетекші күші саналды. Ол басқа суретшілерді Австралияның ұлттық өмірін бейнелеуге шақырды, ал ол бүгінде «ұлттық сюжеттерімен» танымал – олардың ішінде «Қой жуу» (1890), «Жарылыс!» (1891) және «Қоршауға алу» (1895) ең белгілілері. Ол қоғамдық портреттер салу арқылы өмір сүрді және Австралияның өз Ұлттық портрет галереясын құруды ұсынған алғашқы адам болды. 1903 жылы ол тапсырыс бойынша «Ұлы картинаны» аяқтады, ол Австралияның бірінші Парламентінің ең танымал бейнесіне айналды.

Отбасы және ерте өмірі

Робертс Англияның Дорсеттегі Дорчестер қаласында дүниеге келген, бірақ оның нақты туған күніне қатысты белгісіздік бар: оның туу туралы куәлігінде 1856 жылдың 8 наурызы көрсетілген, ал қабір тасында 9 наурыз деп жазылған. Робертс 1869 жылы отбасымен бірге Австралияға көшіп, туыстарымен бірге тұрды. Мельбурн қаласының Коллингвуд ауданына қоныстанғаннан кейін 1870 жылдары фотографтың көмекшісі болып жұмыс істеді, сонымен қатар швейцариялық суретші Луи Бувелоттан кешкі уақытта өнер сабақтарын алды және болашақта белгілі суретшілер, әсіресе Фредерик Маккаббинмен танысты.

Еуропадағы саяхаттар мен оқулар

Осы кезеңде оның анасы Робертспен жақсы тіл табыспаған бір адамға қайта тұрмысқа шықты. Ол өнер білімін одан әрі жетілдіруді шешті және 1881 жылдан 1884 жылға дейін үш жыл бойы толық уақытты өнер оқуы үшін Англияға оралды, Корольдік академия мектебінде білім алды. 1883 жылы ол австралиялық суретші Джон Расселмен және болашақ саясаткер Уильям Малонимен бірге Испанияға саяхат жасады. Онда ол испан суретшілері Лауреано Баррау мен Рамон Касаспен танысты, олар оны импрессионизм мен пленэрлік сурет салу қағидаттарымен таныстырды. Робертс Викторияға қайта оралып, богемиялық суретшілер қоғамының белгілі мүшесі, Buonarotti клубы болды, клубтың қызыл атласпен астарланған опералық плащ пен 'crush topper' кию дәстүрін қабылдады, сонымен қатар кәсіби суретшілерді клубтың көрме іс-шараларына жауапты етуді ұсынды; осылайша Фредерик Маккаббин, Луис Абрахамс, Джон Мэтер, Джейн Сазерленд және өзінен тұратын іріктеу комиссиясын құрды, олар туындыларды іріктеп, іліп, көрмеге қатысушыларға конструктивті пікір беретін болды. 1885-86 жылдардың жазында Робертс Мельбурнның шетінде "суретшілер лагерьдерін" құруға кірісті, Австралияның ауылдық өмірін және туған жерін пленэрде бейнелеу мақсатымен, сондай-ақ оның жарығын, ыстығын, кеңістігін және қашықтығын сомдау үшін. Тағы бір маңызды кездесу 1888 жылы Сиднейге сапары барысында Робертс танысқан Чарльз Кондермен болды. Олар бірге пленэрде сурет салып, Куги жағалауының бір-біріне ұқсас көріністерін жасады және Кондердің экспат суретші Г. П. Нерлиден алған импрессионистік техникаларын талқылады. 1888 жылдың қазан айында Кондер Робертспен бірге Мельбурнға келді, алдымен Гросвенор Чемберсіндегі студиясында тұрды. 1888-1889 жылдардың жазында Робертс пен Кондер Стритонның Гейдельбергтегі суретшілер лагеріне қосылып, Абрахамстың, Sniders & Abrahams сигаро бизнесінің менеджері ұсынған ағаш сигаро қораптарының қақпақтарына салған "эскиздер" көрмесін ұйымдастыруға кірісті. Осылайша суретшілер табиғаттың құбылмалы әсерлерін спонтанды түрде бейнелеуге тырысты және өздерін ресми түрде "импрессионистер" ретінде орнықтыруға және осылайша австралиялық өнердің алдыңғы қатарында болуға ниеттенді. Көрме 9x5 импрессионистік көрме деп аталды (қақпақтың 9x5 дюймдік өлшемдеріне сілтеме жасай отырып), 1889 жылдың тамыз және қыркүйек айларында Бакстонның залдарында өтті. Робертс 63 "эскизімен" негізгі экспонент болды, одан кейін Кондер мен Стритон. Маккаббин мен Чарльз Дуглас Ричардсон да көрмеге қатысуға шақыруды қабылдады. Бұл оқиға "сенсациялық оқиға" болып саналды, импрессионизмді мода деп есептеген көптеген сыншылардың наразылығын тудырды. Бүгінде ол Австралия өнері тарихындағы маңызды оқиға ретінде қарастырылады және жоғарыда аталған суретшілер лагерінің орналасқан жерімен аталған Хайдельберг мектебі қозғалысының алғашқы тәуелсіз көрмесі болып табылады. Жасы, табандылығы және ықпалына байланысты Робертс қозғалыстың де-факто көшбасшысы деп есептелді. 1890 жылы Еуропаға көшіп келгеннен кейін Кондер Робертске: "Егер Мельбурнда ерекше мектеп болса, онда ол толығымен сізге байланысты" деп жазды. 1890 жылы Мельбурнге ауыр экономикалық дағдарыс келген кезде Робертс пен Стритон Сиднейге көшіп барды, онда олар суретшілер лагерьлерінде, соның ішінде Керлев лагері мен Сидней портының маңындағы басқа лагерьлерде пленэрде сурет салуды жалғастырды. Сиднейден екі суретші де Жаңа Оңтүстік Уэльстің ауылдық аймақтарына сапар шегіп, олардың ең танымал "ұлттық" суреттерін жасады. Робертс үшін бұл тақырыптар Сиднейдегі Булетень мектебінің мүшелерімен байланысы арқылы күшейтілді, ол ұлттық мерзімді басылым The Bulletin айналасында біріккен.

Соңғы жылдар

1896 жылы 36 жастағы Элизабет (Лилли) Уильямсонға үйленді және олардың Кэлеб есімді ұлы болды. Лили Робертс суреттерге кадр жасаудың шебері болды, ал 1903–1914 жылдар аралығында Робертс салыстырмалы түрде аз сурет салған кезде, отбасының табысының көп бөлігі Лилидің еңбегінен түскен. Робертс Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Англияда госпитальде көмектесті. Австралияға оралған соң, ол Мельбурн қаласының жанындағы Каллистада үй салды. Элизабет 1928 жылдың қаңтарында қайтыс болды, ал Робертс 1928 жылдың тамызында Жан Бойеске қайта үйленді. Ол 1931 жылы Каллистада рактан қайтыс болды. Оның күлі Тасманиядағы Лонгфордқа жақын Иллаварра шіркеуінің қорына жерленген, ол сурет салу үшін өте жақын жерлердің бірі болған.

Жұмыс

Робертс көптеген әдемі майлы пейзаждар мен портреттер салған, олардың кейбіреулері досы МакКаббинмен суретшілер лагерлерінде жасалған. Заманында ең танымал екі үлкен картинасы – «Қойларды қырқу», қазір Виктория ұлттық галереясында, және Канберрадағы Парламент үйінде орналасқан «Ұлы картина». «Ұлы картина» бір мың гинея және шығындар есебінен тапсырыс бойынша салынған, ол Мельбурн көрме ғимаратында Австралия Парламентінің алғашқы отырысын бейнелейді. Сурет оқиғасының маңыздылығымен және Робертстің жұмысының сапасымен ерекшеленеді. «Қойларды қырқу» Жаңа Оңтүстік Уэльстің оңтүстігіндегі Броклзбидегі қой шаруашылығына сапар барысында жасалған. Онда Австралияның алғашқы экспорттық тауары және ауылдық өмірдің тірегі болған жүн өнеркәсібі бейнеленген. Сурет алғаш рет көрсетілген кезде, оны қоғамдық галереяға қою туралы көптеген талаптар туды. Сидней баспасөзінің Мельбурн тілшісі: «Егер ұлттық галереяның қызметкерлері патриот болса, олар оны сатып алар еді», – деді. Кейбір сыншылар оның «жоғары өнер» анықтамасына сәйкес келмейді деп ойлады. Дегенмен, жүн өнеркәсібі сол кезде Австралияның ең ірі экспорттық саласы болғандықтан, ол көптеген австралиялықтарға жақын тақырып болды. Бір сыншы айтқандай, Робертс осы суретте өзінің кәсіби өнертану білімін пайдаланып, «классикалық мүсіндерді қырқу үйінің күшті жұмысшыларына» айналдырған. Робертс көптеген басқа суреттер де салған, онда ауыл тұрғындары жұмыс істеп жатқан көріністер бейнеленген, мысалы, «Алтын қой» (1894) суретінде қырқу үйінің ұқсас бейнесі, «Бөлініп кетті!» суретінде қойдан қашқан қойлардың артынан қуатын малшы, ал «Ағаш кесушілер» (1886) суретінде ағаш кескен адамдар бейнеленген. Робертстің көптеген суреттері пейзаждар немесе кішкентай холсттарда жылдам жасалған эскиздер болды, мысалы, Мельбурндағы әйгілі 9x5 Импрессионистер көрмесіндегі жұмыстары. «9x5» – суреттердің көпшілігі салынған темекі салған қорап қақпақтарының дюймдік өлшеміне сілтеме жасайды. Робертс осы көрмеде басқаларға қарағанда көбірек жұмыс көрсеткен. 1888 жылы Робертс Сиднейде Кондермен кездесіп, Куджи жағажайында бірге сурет салған. Жас Кондер осы сурет салу экспедицияларын өте әсерлі деп тапты және сол жылдың соңында Робертспен бірге Мельбурнға барып, Гейдельбергтегі суретшілер лагерінде Стритонмен бірге болды. Кондер Куджи шығанағын форма мен түстің сәндік қасиеттерін баса көрсеткен болса, Робертстің «Куджидегі демалыс эскизі» (1888) пейзаждың табиғи әсерлеріне баса назар аударады. Бұл Робертстің «пленэр» импрессионистік техникасының алғашқы дәлелі, ол күннің жарқын көк теңізге, ақ құмға, құрғақ шөпке және жағажайдағы өсімдіктерге түсіретін жарқылын көрсетті.

Мұра

Робертстің өмірі 1985 жылы австралиялық «One Summer Again» мини-сериалында бейнеленді. «Қайтарылған» деген атаумен белгілі бір картина 2017 жылы BBC «Fake or Fortune?» сериалының бір бөлімінде көрсетілді. Сарапшылар оның Лондонда студенттік жылдарында салған нағыз Робертс екенін анықтады. Робертстің немересі оны өзінің портреті деп есептейді. Егер олай болса, онда бұл оның сақталған ең ерте өзінің портреті болар еді.

Артқа қарап

1996–97 жылдары Австралия бойынша ретроспективалық көрме өтті, ал тағы біреуі 2015 жылдың желтоқсанынан 2016 жылдың наурызына дейін Австралияның Ұлттық галереясында көрсетілді. Робертс – Лондонның Ұлттық галереясында 2016 жылдың желтоқсанынан 2017 жылдың наурызына дейін өткен «Австралия импрессионистері» көрмесінде туындылары қойылған төрт австралиялық суретшінің бірі болды. Бұл көрме «Британиядағы осындай тұңғыш көрме» деп аталды.