Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Панк-роктың қосалқы жанры
Punk rock subgenre
Панк-патетика – британдық панк-роктың (көбінесе 1980–1982 жылдары өркендеген) юмор мен жұмысшы табының мәдени тақырыптарын қамтитын қосалқы жанры.
Punk pathetique is a subgenre of British punk rock (principally active circa 1980–1982) that involved humour and working class cultural themes.
Шығу тегі
Жанрдың атын Sounds журналының журналисі Гарри Бушел қалыптастырды, ол оның көптеген өкілдерін белсенді түрде қолдады. Панк патетикасы бастапқыда Диккенстік жұмысшы класы көзқарасымен Кокни мәдениетін бейнелейтін лондондық топтар тобын сипаттауға бағытталған әрекет болды. Музыкалық тұрғыдан алғанда, ол Oi! қосалқы жанрымен байланысты және одан өтетін болды. 1980 жылғы Bushell/Sounds жинақ альбомының мұқабасында «Oi the Album» альбомы «рақ-н-ролл және панк патетикасы» бар деп сипатталды. Қаттырақ Oi! топтарының, көбінесе маңызды мәтіндері бар топтарынан өзгеше, панк патетикасы топтары көңіл көтеруге, оқыс және ұсақ-түйек нәрселерге баса назар аударды. Splodgenessabounds тобының Макс Сплодж былай деді: «Патетикалық топтар – Oi!-дың екінші жағы. Біз де жұмысшы класынанмыз, бірақ кейбір топтар түрме және жәрдемақы туралы ән салса, біз шаян мен жұмыссыздық туралы ән саламыз. Көрермендер бірдей». Басқа панк патетикасы топтарына Television Personalities, Half Man Half Biscuit, The Shapes, The Gonads, The Adicts, Notsensibles, The Postmen, Desert Island Joe, The Hoopers, Pierre the Poet (Garry Butterfield), Paul Devine, Lord Waistrel & the Cosh Boys, Stephen Louis Knoche Jr & His Raging Cronies, Alaska Cowboys, Patronage, Percy Throwers Man Eating Plans, SexyCows, The Orgasm Guerrillas, The Implications және Doughnut & the Donor кірді. Кейіннен Bus Station Loonies, Monkish және Macc Lads бұл мантияны мұра етті, олар дәл сол стильде комикалық панк әндерін орындады. Toy Dolls, Peter and the Test Tube Babies, The Gonads және Splodgenessabounds гастрольдік концерттер мен жазбаларды жасауды жалғастыруда.
The name of the genre was coined by Sounds journalist Garry Bushell, who actively championed many of its exponents. Punk pathetique was initially an attempt to characterize a group of London bands that embodied Cockney culture with a Dickensian working class attitude. Musically, it was related to (and had crossover with) the Oi! subgenre. The cover of the 1980 Bushell/Sounds compilation album Oi the Album described the record as featuring "ruck 'n' rollers and punk pathetiques". In contrast to harder edged Oi! bands with more serious lyrics, punk pathetique bands focused on the naughty, silly and trivial. Max Splodge of Splodgenessabounds said: "The pathetique bands are the other side of Oi! We're working class too, only whereas some bands sing about prison and the dole, we sing about pilchards and bums. The audience is the same". Other punk pathetique bands included Television Personalities, Half Man Half Biscuit, the Shapes, the Gonads, the Adicts, Notsensibles, the Postmen, Desert Island Joe, the Hoopers, Pierre the Poet (Garry Butterfield), Paul Devine, Lord Waistrel & the Cosh Boys, Stephen Louis Knoche Jr & His Raging Cronies, the Alaska Cowboys, Patronage, Percy Throwers Man Eating Plans, SexyCows, the Orgasm Guerrillas, the Implications, and Doughnut & the Donor. Later, the mantle was inherited by the Bus Station Loonies, Monkish and Macc Lads, who performed comic punk singalongs in very much the same style. Toy Dolls, Peter and the Test Tube Babies, the Gonads, and Splodgenessabounds continue to tour and record.
Қуаныш-панк
Германияда осыған ұқсас Fun Punk жанры 1980 жылдардың ортасында хардкор панкқа жауап ретінде пайда болды, ол сол кезде саяси дұрыстықпен және теріс бейнелермен ерекшеленетін. Fun Punk көбінесе абсурдты тақырыптармен немесе алкоголь мен есірткінің шамадан тыс қолданылуымен айналысты. Нормаль жанрдың алғашқы өкілдерінің бірі болды, одан кейін Die Ärzte, Die Goldenen Zitronen, Die Kassierer және Wizo топтары пайда болды.
In Germany, the similar Fun Punk genre emerged in the mid 1980s as a response to hardcore punk, which at that time was marked by political correctness and negative imagery. Fun Punk often dealt with absurd themes or alcohol and drug excesses. An early pioneer was Normahl, later followed by Die Ärzte, Die Goldenen Zitronen, Die Kassierer, and Wizo.