Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық мүсінші (1817–1875)
мүсінші
British sculptor (1817–1875)
the sculptor
Альфред Джордж Стивенс (30 желтоқсан 1817 – 1 мамыр 1875) – британдық мүсінші. Оның ең маңызды туындысы – Санкт-Пол соборындағы Веллингтон герцогының ескерткіші.
Alfred George Stevens (30 December 18171 May 1875), was a British sculptor. His major work is the monument to the Duke of Wellington in St Paul's Cathedral.
Ерте өмір
Альфред Стивенс 1817 жылдың 30 желтоқсанында Дорсеттегі Блэндфорд Форум қаласында, декоратор және ағаш шебердің ұлы болып дүниеге келді. Он жасқа келгенде, ол әкесінің шеберханасында көмекші болып жұмыс істеді. 1833 жылы оның приходының пасторы Италияға баруға мүмкіндік берді, онда ол тоғыз жыл бойы Неаполь, Болонья, Сиена, Помпей, Капри, Рим, Милан, Венеция және Флоренция қалаларында оқыды, сондай-ақ Флоренциядағы Көркем өнер академиясында (Accademia di Belle Arti) біраз уақыт бойы білім алды. Стивенс ешқашан ағылшын мектебіне бармаған. 1841 жылы Бертель Торвальдсен оны Римде бір жылға жұмысқа алды. Италиядағы ұзақ оқу мен тәжірибеден кейін Стивенс Англияға қайтып келді.
Alfred Stevens was born on 30 December 1817 at Blandford Forum in Dorset, the son of a decorator and joiner. At the age of ten, he entered his father's workshop as an assistant. In 1833, the rector of his parish enabled him to go to Italy, where he spent nine years studying at Naples, Bologna, Siena, Pompeii, Capri, Rome, Milan, Venice, and Florence where he studied for a time at the Accademia di Belle Arti. Stevens had never attended an English school. In 1841, Bertel Thorvaldsen employed him for a year in Rome. After a significant period of study and training throughout Italy, Stevens returned to England.
Мансап
1845 жылы Стивенс Лондонның Сомерсет Хаустағы Үкіметтік дизайн мектебінде оқытушылық қызметке орналасты, онда 1847 жылға дейін жұмыс істеді. 1850 жылы ол H. E. Hoole and Co. фирмасының Шеффилдтегі бас суретшісі болды, бұл фирма қола және металл өнімдерімен айналысты. Шеффилдте жұмыс істеген кезінде Стивенс 1860 жылғы Грин-Лейн зауытының әсем қақпасының дизайнына енгізілген жоспарларды жасады деп есептеледі. 1852 жылы ол Лондонға қайтып келді. Осы кезеңде Британ мұражайының алдындағы қоршаудың вазаларын және кейін мұражайдың ішіне көшірілген аласа қалқаншалардағы арыстандардың дизайнын жасады. 1856 жылы Стивенс Веллингтон монументіне арналған байқауға қатысты, ол бастапқыда Санкт-Пол соборының бірінен орнатылуы тиіс болған, бірақ ол тек 1892 жылы сол жерге орнатылды. Стивенс монументті 20 000 фунт стерлингке салуға келісті – бұл шынымен де қымбат емес сома болып шықты. Стивенс өмірінің көп бөлігін осы мәңгілік монументке арнады, үкіметтің араласуынан, қаржы тапшылығынан және басқа да қиындықтардан үнемі мазаланып, соңында шаршап қалды. Осы бір жұмыстың өте көп уақытын алғандықтан, Стивенс басқа мүсіндерді өте аз жасады. Парк-Лейндегі Дорчестер үйінде (1929 жылы сол аттас қонақүйдің құрылысы үшін бұзылған) оның бірнеше жұмыстары болды, ең танымалдары – жалаңаш әйел кариатидтер тіреген, үлкен стильде жасалған мансарда. Ол Лондонның Белсайз паркіндегі, 9 Этон Вилласындағы студиясында 57 жасында кенеттен қайтыс болды. Оның өлімінің себебі белгісіз. Ол Солтүстік Лондонның Хайгейт зиратының батыс бөлігінде жерленген. Оның қабірі ІІ санаттағы қорғалатын құрылыс болып табылады.
In 1845, Stevens obtained a tutorial position in the Government School of Design at Somerset House, London, where he remained until 1847. In 1850 he became chief artist to the Sheffield firm of H. E. Hoole and Co. who specialised in bronze and metal work. While in Sheffield it is thought that Stevens devised plans which were eventually integrated into the design of the ornate gateway of the Green Lane Works of 1860. In 1852 he returned to London. To this period belongs his design for the vases on the railings in front of the British Museum, and also the lions on the dwarf posts which were subsequently transferred to the inside of the museum. In 1856, Stevens took part in the competition for the Wellington monument, originally intended to be set up under one of the great arches of St Paul's Cathedral, though it was only consigned to that position in 1892. Stevens agreed to carry out the monument for £20,000 – a quite derisory sum, as it turned out. Stevens devoted most of his career to this grand monument, constantly harassed and finally worn out by the interference of government, want of money and other difficulties. Owing to the many years he spent on this one work Stevens produced little other sculpture. In Dorchester House (demolished in 1929 to make way for the hotel of the same name), Park Lane, there was some of his work, most notably a mantelpiece supported by nude female caryatids in a crouching attitude, modelled with great largeness of style, He died suddenly in his studio at 9 Eton Villas, Belsize Park, London, aged 57. The cause of his death is unspecified. He is buried in the western part of Highgate Cemetery in North London. His grave is a Grade II listed structure.