Аарон Копландтың «Линкольн суреті» – 1942 ж. жазылған оркестрлік шығарма. Авраам Линкольннің сөздерімен айтылады, маңызды американдық бейнесін көрсетеді.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық композитор Аарон Коплендтің классикалық оркестрлік шығармасы «Линкольн портреті» (кейде «Линкольн портреті» деп те аталады) – 1942 жылы американдық композитор Аарон Копленд жазған классикалық оркестрлік туынды. Бұл шығармада толық оркестр қатысады, әсіресе, шекті сәттерде домбыра аспаптарына баса назар аударылады. Туындыны оқу арқылы Абрахам Линкольннің маңызды құжаттарынан алынған үзінділермен сүйемелдейді, оның ішінде Геттисбургтік сөйлемі де бар. Оркестр көбінесе белгілі бір тұлғаны баяндаушы ретінде шақырады.
Classical orchestral work written by the American composer Aaron Copland
Lincoln Portrait (also known as A Lincoln Portrait) is a 1942 classical orchestral work written by the American composer Aaron Copland. The work involves a full orchestra, with particular emphasis on the brass section at climactic moments. The work is narrated with the reading of excerpts of Abraham Lincoln's great documents, including the Gettysburg Address. An orchestra usually invites a prominent person to be the narrator.
Тарих
Дирижер Андре Костеланец Копландқа Нью-Йорк филармониясы үшін "танымал американдық" туралы музыкалық портрет жазуды тапсырды. Копланд президент Авраам Линкольнды таңдады және Линкольннің сөздері мен хаттарынан материалдарды, сондай-ақ "Кэмптаун жарыстары" және "Спрингфилд тауында" сияқты сол кезеңнің түпнұсқа халық әндерін пайдаланды. Копланд Линкольн портретін 1942 жылдың сәуірінде аяқтады. Алғашқы орындалымды 1942 жылдың 14 мамырында Цинциннати симфониялық оркестрі, баяндаушы ретінде Уильям Адамс қатысуымен өткізді. Солшыл көзқарастары болғандықтан Копландқа тыйым салынды және Линкольн портреті 1953 жылы Дуайт Д. Эйзенхауэрдің инаугурациялық концертінен алынып тасталды.
Conductor Andre Kostelanetz commissioned Copland to write a musical portrait of an "eminent American" for the New York Philharmonic. Copland chose President Abraham Lincoln, and used material from speeches and letters of Lincoln, as well as original folk songs of the period, including "Camptown Races" and "On Springfield Mountain". Copland finished Lincoln Portrait in April 1942. The first performance was by the Cincinnati Symphony Orchestra on 14 May 1942, with William Adams as the narrator. Because of his leftist views, Copland was blacklisted and Lincoln Portrait withdrawn from the 1953 inaugural concert for Dwight D. Eisenhower.
Венесуэлада
Арон Копланд 1957 жылғы 27 наурызда «Линкольн портреті» туындысының Венесуэладағы тұңғыш қойылымын өткізу үшін Каракасқа келді. «New York Times» газетінің бір рецензенты оның көрермендерге «ұлы күшпен әсер еткенін» айтты. Копланд еске алғандай, «баршаның таңғалысына, биліктегі диктатор, бұрын көпшілік алдына сирек шыққан, соңғы сәтте келді». Сол кеште Венесуэла президенті Маркос Перес Хименестің қанаушылық режиміне қарсы болған, Аргентинадан келген және Венесуэлада тұратын Хуана Сухо актрисасы, пьесаның сөздік бөлімдерін орындаған жалынды оқырманы болды. Ол соңғы сөздерін айтқанда, «халықтың, халық үшін, халықпен құрылған үкімет жер бетінен жойылмайды» (el gobierno del pueblo, por el pueblo y para el pueblo) деген сөздерді айтқанда, көрермендер орындарынан тұрып, қатты шуласып, қол соғып, құттықтады, тіпті Копланд музыканың қалған бөлігін естімеді. Копланд әрі жалғастырды: «Осыдан көп ұзамай диктатор биліктен құлатылып, елден қашып кетті».
Aaron Copland had come to Caracas to conduct the first Venezuelan performance of Lincoln Portrait on March 27, 1957. A New York Times reviewer said it had a "magical impact" on the audience. As Copland recalled, "To everyone's surprise, the reigning dictator, who had rarely dared to be seen in public, arrived at the last possible moment." On that evening Juana Sujo, an Argentine actress resident in Venezuela and an opponent of the repressive regime of Venezuelan President Marcos Pérez Jiménez, was the fiery narrator who performed the spoken word parts of the piece. When she spoke the final words, " that government of the people, by the people, for the people (el gobierno del pueblo, por el pueblo y para el pueblo) shall not perish from the earth," the audience rose and began cheering and shouting so loudly that Copland could not hear the remainder of the music. Copland continued, "It was not long after that the dictator was deposed and fled from the country."