Эрнест Генри Шеллинг: Америкалық дирижер және композитор өмірі мен шығармашылығы
Ernest Schelling
Эрнест Шеллинг (1876-1939) – американдық дирижер, пианист, композитор. Балтимор симфониялық оркестрінің бұрынғы директоры, өмірбаяны мен мансабы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америкалық дирижер (1876–1939)
American conductor (1876–1939)
Эрнест Генри Шеллинг (26 шілде 1876 – 8 желтоқсан 1939) – американдық пианист, композитор, дирижер және музыкалық жетекші. Ол 1935 жылдан 1937 жылға дейін Балтимор симфониялық оркестрінің дирижері болды. Оның бірінші әйелі Люси Хоу Дрейпер болды, оған 1905 жылғы 3 мамырда Нью-Йорк қаласындағы Манхэттенде үйленді. Ол 1938 жылғы 4 ақпанда Швейцарияның Лозанна қаласындағы жазғы үйінде қайтыс болды. Ол 1939 жылғы 11 тамызда екінші әйелі Хелен Хантингтон "Пегги" Маршаллға үйленді, ол кезде ол 21 жаста, ал ол 63 жаста болды. Ол қайырымдастық ісімен айналысатын Брук Астордың келін қызы және Винсент Астордың сіңлісінің қызы болды. Ол 1939 жылғы 8 желтоқсанда Нью-Йорк қаласындағы Манхэттендегі үйінде ми эмболиясынан қайтыс болды. Төрт айлық жары оның қасында болды.
Ernest Henry Schelling (July 26, 1876 – December 8, 1939) was an American pianist, composer, and conductor, and music director. He was the conductor of the Baltimore Symphony Orchestra from 1935 to 1937. His first wife was Lucie Howe Draper, whom he married on May 3, 1905, in Manhattan, New York City. She died on February 4, 1938, at their summer home in Lausanne, Switzerland. He married his second wife, Helen Huntington "Peggy" Marshall, on August 11, 1939, when she was 21 and he was 63. She was the stepdaughter of the philanthropist Brooke Astor, and a niece of Vincent Astor. He died of a cerebral embolism at his home in Manhattan, New York City, on December 8, 1939. His bride of four months was at his deathbed side.
Композитор
Шеллинг пианино, оркестр және камералық ансамбльдер үшін көптеген шығармалар жазды, олар оның өмірінде жиі орындалған, бірақ кейіннен репертуардан шығып қалды. Оның ең танымал туындысы – Альфред Нойестің соғысқа қарсы өлеңіне негізделген оркестрге арналған симфониялық поэма «Жеңіс биі». Виллем Менгельберг пен Нью-Йорк филармониясы оркестрі «Виктор Толкинг Машин Компани» үшін осы музыканың алғашқы электрлік жазбасын жасады.
Schelling wrote numerous works for piano, orchestra and chamber groups which were often performed during his lifetime, but have since fallen from the repertoire. His most popular work was A Victory Ball, a symphonic poem for orchestra based on an anti war poem by Alfred Noyes. Willem Mengelberg and the New York Philharmonic Orchestra made an early electrical recording of the music for the Victor Talking Machine Company.
Құрметтер
1917 жылы Массачусетс штатының Бостон қаласындағы Нью-Ингланд музыка консерваториясының Альфа бөлімінде «Фи Му Альфа Синфония» ерлер ұлттық музыкалық бауырластығының құрметті мүшесі болып сайланды. Шеллинг Нью-Йорк филармониясының «Жастар концерттерінің» алғашқы дирижері болды. Алғашқы концерт 1924 жылғы 27 наурызда өтті. Концерттер балалардың музыкаға деген құштарлығын ояту мақсатында ұйымдастырылды. Олар оркестрдің орындауымен бірге оркестрдің немесе музыканың өзінің қандай да бір жағын түсіндіретін лекцияны, сондай-ақ суреттер мен демонстрацияларды ұштастырды, осылайша балалар түрлі әсерлерге тонып өсті. Концерттер балалардың ғана емес, олардың ата-аналарының да жоғары бағасын алды. Шеллинг бұл концерттерді Нью-Йоркте өткізіп қана қоймай, басқа қалаларға да алып шықты. Филадельфия, Лондон, Роттердам және Лос-Анджелес сияқты қалалар осы концерттерді қабылдады.
He was elected an honorary member of Phi Mu Alpha Sinfonia fraternity, the national fraternity for men in music, in 1917 by the fraternity's Alpha chapter at the New England Conservatory of Music in Boston, Massachusetts. Schelling was the first conductor of the Young People's Concerts of the New York Philharmonic. The first concert was held March 27, 1924. The concerts were designed to encourage the love of music in children. They combined the orchestra's performance with a lecture about one aspect or another of the orchestra or the music itself with a picture or demonstration, so that children were exposed to a variety of stimuli. The concerts were highly appreciated by children, as well as their parents. Schelling held these concerts in New York, and also took them on the road. Such cities as Philadelphia, London, Rotterdam and Los Angeles hosted them.