Кіріспе

Португалиялық пианист Хосе Вианна да Мотта (қазіргі "Виана да Мота") (1868 жылдың 22 сәуірі – 1948 жылдың 1 маусымы) – португалдық пианист, педагог және композитор. Ол Франц Листтің соңғы шәкірттерінің бірі болды. 1957 жылы оның құрметіне Жозе Вианна да Мотта атындағы музыкалық байқауы құрылды.

Өмір

Хосе Вианна да Мотта Португалияның аумағы болған Сан-Томе аралында дүниеге келді, онда оның әкесі, сондай-ақ, көрнекті әуесқой музыкант, дәріхана ашқан болатын. Отбасымен бірге Континенталдық Португалияға көшіп, Синтраға жақын орналасқан Коларес қаласына қоныстанды. Ол мұнда музыкадағы ерекше дағдыларын, сондай-ақ фортепианода ойнау және шығармалар жазу қабілеттерін ерте көрсетті. Берлинде Ксавер Шарвенка мен Филипп Шарвенкадан сабақ алғаннан кейін, 1885 жылы Ваймарда Франц Листпен, ал екі жылдан соң Ханс фон Бюловпен оқыды. Келесі жылдары ол әлемнің түкпір-түкпірінде көптеген концерттік турлар ұйымдастырды. Оның кәсіби мансабы 1886 жылы басталып, 1945 жылға дейін үзіліссіз жалғасты. 1888 жылы ол өзінің алғашқы еуропалық гастролін жасады, Копенгаген мен Хельсинкиде скрипкашы Пабло де Сарасатеге, ал Мәскеу мен Санкт-Петербургте скрипкашы Тивадар Начезге ілесіп жүрді. Мотта 1892 жылы, Нью-Йоркке сапар шеккен жылы алғашқы американдық гастролін жасады және Ферруччо Бусонимен танысты. 1896 жылы скрипкашы Бернардо Морейра де Самен бірге гастрольдеп Бразилияда алғаш рет өнер көрсетті. Ол Оңтүстік Америкаға бірнеше рет оралды, көпшілік алдында жиі өнер көрсеткен қалалардың бірі Буэнос-Айрестегі концерттерінде үлкен құрметке ие болды. Ол Альканның педальдық шығармаларының бірнешеуін екі қолға арналған нұсқаға аударды. Вианна да Мотта Бусонимен тығыз қарым-қатынаста болды, Бусонидің Берлиндегі фортепиано концерттерінің ірі сериясы үшін бағдарламалық түсіндірмелер жазды. 1900 жылдың 31 шілдесінде Бусони мен Мотта Веймарда Лист шығармаларына арналған концерт берді. Бағдарламаға олар екі фортепианода орындаған Бетховеннің тоғызыншы симфониясының Лист жасаған транскрипциясы енді. Вианна да Мотта өз өзінің шығармаларын да жазды, олардың ішінде оркестрлік шығармалар (олардың бірі симфония) және фортепианоға арналған пьесалар бар. 1906 жылдың 25 қазанында Мотта Велте Миньон үшін он рояльді жазды, оның ішінде үш өзінің шығармасы болды. 1919 жылдан 1938 жылға дейін Лиссабон консерваториясының директоры қызметін атқарды. Оның шәкірттерінің арасында пианист Секейра Коста болды. 1948 жылы Лиссабонда 80 жасында дүние салды.