Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Австралиялық саясаткер сэр Ричард Дэвис Хансон (6 желтоқсан 1805 – 4 наурыз 1876) Оңтүстік Австралияның төртінші премьер-министрі болды, 30 қыркүйек 1857 жылдан 8 мамыр 1860 жылға дейін қызмет етті, ал 20 қараша 1861 жылдан 4 наурыз 1876 жылға дейін Оңтүстік Австралия Жоғарғы сотының бас судьясы болды.
Australian politician
Sir Richard Davies Hanson (6 December 1805 – 4 March 1876), was the fourth premier of South Australia, from 30 September 1857 until 8 May 1860, and was a chief judge from 20 November 1861 until 4 March 1876 on the Supreme Court of South Australia.
Өмір
Хансон Лондон қаласында, жеміс саудагері және импорттаушы Бенджамин Хансонның екінші ұлы ретінде дүниеге келді. 1828 жылы заңгерлікке қабылданды, бірақ қысқа ғана уақыт Лондонда тәжірибе жинады, содан кейін Эдвард Гиббон Уэйкфилдтің отарлау жоспарларының жақтаушысы болды. Хансон 1837 жылдың басында "Глоб" газетіне саяси сыншы ретінде қатысты. 1838 жылы ол Лорд Дурхаммен бірге Канадаға, корольдік жерлерді және иммиграцияны зерттеу комиссиясының көмекшісі ретінде сапар шекті. Хансон Канадада Доминик Дейлимен бірлесіп жұмыс істеді. 1840 жылы Лорд Дурхамның қайтысынан кейін Хансон Жаңа Зеландияның Веллингтон қаласына қоныстанды. Ол онда корольдік прокуроры болып қызмет етті, бірақ 1846 жылы Оңтүстік Австралияға көшті. 1846 жылы Оңтүстік Австралияға келгеннен кейін Хансон бірден заңгерлік практикасын ашты. 1857 жылы Аделаида қаласының мәслихатына сайлануға дейін ол колонияның бас адвокаты және бас прокуроры қызметін атқарды. 1851 жылы Хансон колонияның бас адвокаты болып тағайындалды, бастапқыда ауруға шалдыққан Уильям Смиллидің орнын уақытша алмастырды, ал Смилли қайтыс болғаннан кейін бұл қызмет оған тұрақты берілді. Ол көптеген маңызды заңдардың қабылдануына белсенді қатысты, мысалы, алғашқы Білім беру заңы, 1852 жылғы Аудандық кеңестер заңы және 1856 жылғы колонияға конституциялық үкімет беру туралы заң. 1856 жылы Бойль Траверс Финнистің алғашқы министрлігінде бас прокурор болды, ал 1857 жылы премьер-министрлікке ие болды. Қабылданған заңдардың ішінде алғашқы патент заңы, банкроттық заңы, қылмыстық заңның ішінара консолидациясы және Торренс жылжымайтын мүлік заңы бар, бірақ ол бастапқыда бұл шараға қарсы болды. Ол сондай-ақ қайтыс болған әйелінің әпкесімен некелесуді заңдастыратын заңды қабылдады, бұл Империядағы алғашқы мұндай заң болды, бірақ бұл жағдайда патшалық келісім алынбады. Парламенттен кеткеннен кейін Хансон 1861 жылы Оңтүстік Австралияның Жоғарғы сотының Бас судьясы ретінде сэр Чарльз Купердің орнын басты. 1869 жылы Англияға сапар шеккен кезде Виктория патшайымы оны рыцарь дәрежесіне көтерді, сондай-ақ 1872-73 жылдары Оңтүстік Австралияның губернаторы міндетін атқарды. Бос уақытында Хансон теологиялық зерттеулерге көп көңіл бөлді. Оның жарияланымдары: «Табиғаттағы заң және басқа да еңбектер» (1865), «Тарихи Иса» (1869), «Римге және Римнен хаттар» (1869), «Апостол Пауыл» және «Алғашқы шіркеудегі христиандықтың уағыздалуы» (1875). Ол Аделаида университетінің алғашқы канцлері болып сайланды, ал алғашқы вице-канцлер – Аугуст Шорт болды. Ол 1876 жылдың 4 наурызында Австралияда қайтыс болды.
Hanson was born in London, the second son of Benjamin Hanson, a fruit merchant and importer, and was educated at a private school in Melbourn, Cambridgeshire. Admitted a solicitor in 1828, he practised briefly in London, becoming a disciple of Edward Gibbon Wakefield in connection with his colonization schemes. Hanson joined The Globe as a political critic early in 1837. In 1838 he went with Lord Durham to Canada as assistant commissioner of inquiry into crown lands and immigration. Hanson worked with Dominick Daly in Canada. In 1840, on the death of Lord Durham, Hanson settled in Wellington, New Zealand. He there acted as crown prosecutor, but in 1846 moved to South Australia. On his arrival in the colony of South Australia in 1846, Hanson immediately set up a legal practice. He served as Advocate General and Attorney General for the colony before election to the seat of City of Adelaide in 1857. In 1851 Hanson was appointed advocate general of the colony, initially as a temporary replacement for the ailing William Smillie, made permanent when Smillie died. He took an active share in the passing of many important measures, such as the first Education Act, the District Councils Act of 1852, and the Act of 1856 which granted constitutional government to the colony. In 1856 he was attorney general in the first ministry under Boyle Travers Finniss; becoming premier himself in 1857. Among the acts passed were the first patents act, an insolvency act, a partial consolidation of the criminal law, and the Torrens real property act, though he was at first opposed to this measure. He also passed an act legalizing marriage with a deceased wife's sister, the first of its kind in the Empire, but the royal assent was refused on this occasion. After leaving parliament, Hanson replaced Sir Charles Cooper as Chief Justice of the Supreme Court of South Australia in 1861. He was knighted in 1869 by Queen Victoria when he visited England, and was acting Governor of South Australia for 1872–73. In his spare time Hanson gave much time to theological studies. His publications include Law in Nature and Other Papers (1865), The Jesus of History (1869), Letters to and from Rome (1869), The Apostle Paul, and the Preaching of Christianity in the Primitive Church (1875). He was elected the first Chancellor of the University of Adelaide; the first vice chancellor was Augustus Short. He died in Australia on 4 March 1876.
Жеке өмір
Фри-масондық Хансонның жеке өмірінің ажырамас бөлігі болды. Ол мүше болып сайланды және 1834 жылдың 27 қарашасында Лондонда қолөнерге қабылданды, дәл сол күні Оңтүстік Австралияның алғашқы ложасы болу үшін арнайы құрылған «Достық» ложасы алғашқы мәжілісін өткізді. Кейін ол ложа ішінде жоғарылауға жетті, ол әлі күнге дейін сақталып келеді және соңында оның басшысы болды. Оның жазғы резиденциясы, Вудхаус, Оңтүстік Австралиядағы Пикадиллиге жақын орналасқан, қазір Оңтүстік Австралия скауттар қауымдастығына тиесілі және скаут көшбасшыларын оқытуға, жеке шаралар өткізуге және тұруға пайдаланылады; кең аумағы лагерь құруға және табиғаттағы саяхаттарға арналған. Ричардтың інісі Уильям Хансон (1810–1875) – Оңтүстік Австралияның теміржолдары мен су жүйесінің ерте тарихында шешуші рөл атқарған сәулетші және инженер.
Freemasonry was an integral part of Hanson's personal life. He was elected as a member and initiated into the Craft on 27 November 1834 in London when The Lodge of Friendship, a Lodge especially founded to become South Australia's first Lodge, held its very first meeting. Later he was to rise in position within the Lodge, which still exists to the present day, and ultimately served as its Master. His summer residence, Woodhouse, near Piccadilly, South Australia, is today owned by the South Australian Scout Association, and used for Scout leader training and private functions and accommodation; the extensive grounds are used for camping and outdoor adventuring. Richard's brother William Hanson (1810–1875) was an architect and engineer who played a decisive role in the early history of South Australia's railways and waterworks.
Отбасы
Хансон 1851 жылғы 29 наурызда Аделаидадағы өз үйінде жесір Анна "Энни" Сканлонға (немесе Скантон), Хопгудқызына (1895 жылы қайтыс болды) үйленді. Олардың үлкен қызы Сара Элизабет "Лиза" Хансон (23 ақпан 1853 – шамамен 15 қаңтар 1930) 1876 жылғы 6 шілдеде Аделаидадағы Сент-Джонс шіркеуінде адвокат Юстас Бирдо Грандиге үйленді.
Hanson married the widow Ann "Annie" Scanlon (perhaps Scanton), née Hopgood (died 1895) at his home, Sturt Street, Adelaide, on 29 March 1851. Their eldest daughter Sarah Elizabeth "Lisa" Hanson (23 February 1853 – c. 15 January 1930) married barrister Eustace Beardoe Grundy QC at St Johns Church, Adelaide, on 6 July 1876.