Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Энантиомерлер жұбы
Pair of enantiomers
Леналидомид, басқалармен қатар Revlimid тауарлық атауымен сатылады, көп миелома, жайылмалы миелома және миелодиспластикалық синдромдарды (МДС) емдеу үшін қолданылатын дәрі. Леналидомид иммуномодуляторлық имид препараттары (IMiD) немесе Cereblon E3 лигаза модуляторлары класына жатады, оған талидомид және оның аналогтары кіреді. Бұл IKZF1, IKZF3 және CSNK1A1 сияқты бірнеше ауруға байланысты ақуыздардың жылдам ыдырауына алып келеді.
Lenalidomide, sold under the brand name Revlimid among others, is a medication used to treat multiple myeloma, smoldering myeloma, and myelodysplastic syndromes (MDS). Lenalidomide belongs to a class of drugs known as immunomodulatory imide drugs (IMiDs) or Cereblon E3 ligase modulators, which includes thalidomide and its analogs. This results in the rapid degradation of several disease related proteins including IKZF1, IKZF3, and CSNK1A1.
Көп миелома
Леналидомид көп миеломаны емдеу үшін қолданылады. Ол талидомидтің анағұрлым күшті молекулалық аналогы болып табылады, ол ісік ангиогенезін, ісік секрециялайтын цитокиндерді және апоптозды индукциялау арқылы ісік көбеюін тежейді. Леналидомид толық немесе "өте жақсы ішінара" жауапқа жетуде тиімді және прогрессиясыз өмір сүруді жақсартады. Миелома үшін леналидомид қабылдап жатқан адамдарда жиі кездесетін қосымша әсерлерге нейтропения, терең тамыр тромбозы, инфекциялар және басқа гематологиялық қатерлі ісіктердің пайда болу қаупі жатады. Рецидивті немесе рефрактерлік көп миелома кезінде леналидомидті қолданудың пайдасы екінші бастапқы гематологиялық қатерлі ісіктердің пайда болу қаупінен асып түседі. Леналидомид алған адамдарда аутотрансплантация үшін дің жасушаларын жинақтау қиынырақ болуы мүмкін. 2017 жылы FDA автологтық дің жасушаларын трансплантациялаудан кейін көп миеломасы бар адамдарға дербес қолдау терапиясы ретінде (дексаметазонсыз) леналидомидті мақұлдады. 2009 жылы Ұлттық денсаулық сақтау және клиникалық тәжірибе институты Англия мен Уэльсте екі немесе одан да көп ем алған көп миеломасы бар адамдарды емдеу үшін опция ретінде леналидомид пен дексаметазонды біріктіруді мақұлдаған соңғы бағалау шешімін шығарды. Леналидомидті басқа дәрілермен бірге қолдану бағаланды. Леналидомид пен дексаметазон және үздіксіз бортзомиб, леналидомид және дексаметазон комбинациясы жалпы өмір сүру ұзақтығын арттыруы мүмкін болып көрінеді.
Lenalidomide is used to treat multiple myeloma. It is a more potent molecular analog of thalidomide, which inhibits tumor angiogenesis, tumor secreted cytokines, and tumor proliferation through induction of apoptosis. Lenalidomide is effective at inducing a complete or "very good partial" response and improves progression free survival. Adverse events more common in people receiving lenalidomide for myeloma include neutropenia, deep vein thrombosis, infections, and an increased risk of other hematological malignancies. The risk of second primary hematological malignancies does not outweigh the benefit of using lenalidomide in relapsed or refractory multiple myeloma. It may be more difficult to mobilize stem cells for autograft in people who have received lenalidomide. In 2017, the FDA approved lenalidomide as standalone maintenance therapy (without dexamethasone) for people with multiple myeloma following autologous stem cell transplant. In 2009, The National Institute for Health and Clinical Excellence issued a final appraisal determination approving lenalidomide in combination with dexamethasone as an option to treat people with multiple myeloma who have received two or more prior therapies in England and Wales. The use of lenalidomide combined with other drugs was evaluated. It was seen that the drug combinations of lenalidomide plus dexamethasone and continuous bortezomib plus lenalidomide plus dexamethasone probably result in an increase of the overall survival.
Миелодиспластикалық синдромдар
Леналидомидті АҚШ-тың Дәрі-дәрмек басқармасы (FDA) 2005 жылдың желтоқсанында 5q хромосомалық делеция синдромы (5q синдромы) бар, сондай-ақ қосымша цитогенетикалық ақаулар бар немесе жоқ, төмен немесе орташа 1-деңгейлі тәуекелге ұшыраған миелодиспластикалық синдромдармен ауыратын адамдарға қолдануға мақұлдады. Еуропалық дәрі-дәрмек агенттігі (EMA) 2013 жылғы 17 маусымда 5q хромосомалық делеция синдромымен, бірақ басқа цитогенетикалық ақаулары жоқ, қан құюға тәуелді және басқа емдеулер жеткіліксіз немесе тиімсіз деп табылған, төмен немесе орташа 1-деңгейлі тәуекелге ұшыраған миелодиспластикалық синдромдары бар пациенттерде қолдануға мақұлдады.
Lenalidomide was approved by the FDA in December 2005, for people with low or intermediate 1 risk myelodysplastic syndromes who have chromosome 5q deletion syndrome (5q syndrome) with or without additional cytogenetic abnormalities. It was approved on 17 June 2013 by the European Medicines Agency for use in patients with low or intermediate 1 risk myelodysplastic syndromes who have 5q deletion syndrome but no other cytogenetic abnormalities and are dependent on red blood cell transfusions, for whom other treatment options have been found to be insufficient or inadequate.
Мантиялық жасушалы лимфома
Леналидомидті FDA мантиялық жасушалы лимфомасы бар, кем дегенде екі бұрынғы емнен кейін ауруы қайталаған немесе прогрессияға ұшыраған емделушілер үшін, олардың бірі бортсомиб препаратын қамтыған, арнайы дәріхана арқылы таратылуын қажет ететін арнайы дәрі ретінде бекіткен.
Lenalidomide is approved by FDA as a specialty drug requiring a specialty pharmacy distribution for mantle cell lymphoma in people whose disease has relapsed or progressed after at least two prior therapies, one of which must have included the medicine bortezomib.
Жағымсыз әсерлер
Эмбрио-ұрықтық токсикалық әсерінен басқа, леналидомид гематологиялық токсикалық әсер (нейтропения және тромбоцитопенияны қоса алғанда) және тромбоэмболия бойынша қара қорап ескертулерін қамтиды. Қайырлы емес әсерлерге тромбоз, өкпелік эмболия, гепатотоксикалық әсер, сүйек миының токсикалық әсері, нәтижесінде нейтропения және тромбоцитопения жатады. Миелосупрессия – дозаны шектейтін маңызды токсикалық әсер, бұл талидомидке тән емес. Леналидомид екіншілік қатерлі ісік, ауыр тері реакциялары, гиперсезімталдық реакциялары, ісік лизисі синдромы, ісік күшею реакциясы, гипотиреоз және гипертиреоз сияқты қосымша жағымсыз әсерлерге де байланысты болуы мүмкін. Жүкті әйелдерге немесе емделу кезінде жүкті болу мүмкіндігі бар адамдарға тағайындауға болмайды.
In addition to embryo fetal toxicity, lenalidomide carries black box warnings for hematologic toxicity (including neutropenia and thrombocytopenia) and thromboembolism. Serious side effects include thrombosis, pulmonary embolus, hepatotoxicity, and bone marrow toxicity resulting in neutropenia and thrombocytopenia. Myelosuppression is the major dose limiting toxicity, which is not the case with thalidomide. Lenalidomide may be associated with adverse effects as second primary malignancy, severe cutaneous reactions, hypersensitivity reactions, tumor lysis syndrome, tumor flare reaction, hypothyroidism, and hyperthyroidism. It cannot be prescribed for people who are pregnant or who are likely to become pregnant during therapy.
Веналық тромбоэмболия
Леналидомид, оның түпкілікті қосылысы талидомид сияқты, веналық тромбоэмболияны тудыруы мүмкін, бұл оларды қолданумен байланысты қауіпті асқыну. Дексаметазон, мельфалан немесе доксорубицинмен бірге талидомид немесе леналидомид қабылдаған көп миеломасы бар пациенттерде веналық тромбоэмболияның жоғары деңгейі анықталды.
Lenalidomide, like its parent compound thalidomide, may cause venous thromboembolism, a potentially serious complication with their use. High rates of venous thromboembolism have been found in patients with multiple myeloma who received thalidomide or lenalidomide in conjunction with dexamethasone, melphalan, or doxorubicin.
Стивенс- Джонсон синдромы
2008 жылдың наурызында АҚШ-тың Тамақ және Дәрі-дәрмек басқармасы (FDA) леналидомидті қауіпсіздік мәселелеріне байланысты тергеу жүргізіліп жатқан жиырма рецепт бойынша берілетін дәрі-дәрмектің тізіміне қосты. Дәрінің Стивенс-Джонсон синдромы – өмірге қауіпті тері жағдайының даму қаупін арттыру мүмкіндігі зерттелді.
In March 2008, the US Food and Drug Administration (FDA) included lenalidomide on a list of twenty prescription drugs under investigation for potential safety problems. The drug was investigated for possibly increasing the risk of developing Stevens–Johnson syndrome, a life threatening skin condition.
FDA қауіпсіздікті үнемі қайта қарастыруда
2011 жылы FDA клиникалық сынақтарды қайта қарауды бастады, олар жедел миелогенді лейкемия және В жасушалы лимфома сияқты қатерлі ісіктердің пайда болу қаупінің жоғары екенін көрсетті, бірақ пациенттерге леналидомидпен емдеуді тоқтату туралы кеңес бермеді.
In 2011, the FDA initiated an ongoing review of clinical trials that found an increased risk of developing cancers such as acute myelogenous leukemia and B cell lymphoma, though it did not advise patients to discontinue treatment with lenalidomide.
Әрекет ету механизмі
Леналидомид CRL4CRBN E3 убиквитин лигазасының субстрат таңдауын өзгертеді, бұл ДНК байланыстырушы протеин 1 (DDB1), куллин 4a (CUL4A), куллин регуляторы 1 (ROC1) және цереблон (CRBN) тұратын кешен. Атап айтқанда, IKZF3 жоғалуы интерферонды реттеуші фактор 4 (IRF4) экспрессиясын төмендетеді. 2013 жылы Ұлыбританияның Денсаулық сақтау және күтім сапасын бағалау институты (NICE) Англия мен Шотландияда "сүйек қабыршасының миелодиспластикалық синдромының (МДС) нақты бір түрімен ауырған адамдарды емдеу үшін" леналидомидті мақұлдамады, себебі Celgene "сүйек қабыршасының миелодиспластикалық синдромының (МДС) нақты бір түрімен ауырған адамдарды емдеу үшін леналидомидтің ай сайынғы бағасын негіздеу үшін жеткілікті мәліметтер ұсынбады". Австралияда 25 мг леналидомид таблеткаларының 21 күндік курсы Medicare бойынша A$2397 тұрады, бірақ пациент Фармацевтикалық көмек бағдарламасы арқасында бар болғаны $30 төлейді.
Lenalidomide changes the substrate specificity of the CRL4CRBN E3 ubiquitin ligase, a complex consisting of DNA binding protein 1 (DDB1), cullin 4a (CUL4A), regulator of cullins 1 (ROC1), and cereblon (CRBN). In particular, loss of IKZF3 then decreases the expression of interferon regulatory factor 4 (IRF4). In 2013, the UK National Institute for Health and Care Excellence (NICE) rejected lenalidomide for "use in the treatment of people with a specific type of the bone marrow disorder myelodysplastic syndrome (MDS)" in England and Scotland, arguing that Celgene "did not provide enough evidence to justify the per month price tag of lenalidomide for use in the treatment of people with a specific type of the bone marrow disorder myelodysplastic syndrome (MDS)". In Australia, a 21 day course of 25 mg lenalidomide tablets costs Medicare A$2397, however the patient only pays $30 due to the Pharmaceutical Benefits Scheme.