Радио: Шынайы өмірден алынған футбол драмасы

Кіріспе

2003 жылғы фильм

«Радио» – 2003 жылы Майк Толлин режиссерлік еткен американдық жартылай өмірбаяндық спорттық драма. Фильмнің негізі – 1996 жылы Sports Illustrated журналында жарияланған Гэри Смиттың «Сүйенуге біреу» мақаласы. Мақала мен фильм Т. Л. Ханна орта мектебінің футбол жаттықтырушысы Гарольд Джонс (Эд Харрис) және интеллектуалдық кемістігі бар Джеймс Роберт "Радио" Кеннедидің (Куба Гудинг-младший) шын оқиғасына негізделген. Фильмде Дебра Уингер мен Альфре Вудард тағы ойнайды. Фильм көбінесе Оңтүстік Каролина штатының Уолтерборо қаласында түсірілді.

Сюжет

1970 жылдары 23 жастағы, зиякерлік қабілеттері шектеулі Джеймс Роберт "Радио" Кеннеди, анасымен жалғыз тұрады. Анасы медбике болып жұмыс істейтін болғандықтан, күнінің көп бөлігін жұмыста өткізеді. Радио күнінің көп уақытын қалада серуендеп, табандарына түскен қызықты заттарды жинау үшін қолшағын итеріп жүреді. Ол жиі жергілікті мектептің футбол командасының жаттығуларын, жаттықтырушы Харольд Джонстың басшылығымен қадағалайды. Бір күні футбол алаңнан шығып кетіп, Радио оны қолына алып, арбасына салады. Бір топ ойыншы келесі күні Радионың қолы мен аяқтарын байлап, оны құрал-жабдық сарайына құлыптап, оны қорқыту үшін есікке футбол доптарын лақтырады. Жаттықтырушы Джонс Радионы босатып, осы істі жасағандарды жаттығудан кейін қосымша жүгіру тапсыру арқылы жазалайды. Джонс Радионың күтіміне өзі алаңдап, радио тыңдағанды ұнататыны үшін оған осы есімді қояды. Радио футбол командасында жаттықтырушы Джонсқа көмектесе бастайды және әр ойын алдында командаға шабыттандыратын, талисман сияқты тұлғаға айналады. Джонстың Радиоға деген қызығушылығы футбол командасының ата-аналарының наразылығын тудырады, олар Радионы өз ұлдарының жетістіктеріне кедергі келтіретін фактор деп санайды. Футбол маусымы аяқталғаннан кейін Джонс Радионы мектептегі бірнеше іс-шараларға қатыстырады, бірақ мектептің сүйікті командасының мүшесі болған қызы Мэри Хеленді естен шығарады. Рождествода Радио қала тұрғындарынан көптеген сыйлықтар алады. Мэри Хелен әкесіне өзін тастағаны үшін кінәламайтынын, бірақ Радиоға қызығушылығының себебін түсіне алмайтынын айтады. Келесі күні Радио қала бойынша сыйлықтарды таратады. Бірақ көп ұзамай күдікті полицейге кездеседі, ал оның сөйлеу қабілетінің нашарлығы оның ұрланған мүлікке иелік етуіне айыпталып тұтқындалуына себеп болады. Бірақ басқа полицейлер Радионы таниды және оны босатады. Бұл қате тұтқындаудың орнын толтыру үшін, тұтқындаған полицей Радионы сыйлықтарды аяқтау үшін қала бойынша айдап әкетеді. Демалыстан кейін Радио мектептегі сабақтарды аяқтау үшін оқуға түседі. Бұрын оны мазалаған футболшылардың бірі Радионы қыздардың киім ауыстыратын бөлмесіне алаялықпен жетеледі. Радио жаттықтырушы Джонсқа оны кім алдағанын айтуға тартынады, бірақ Джонс басқа ойыншылармен сұхбаттасып, оның кім екенін анықтап, шешуші ойынға қатыстырмау арқылы жазалайды. Радионың анасы күтпеген жерден жүрек талмасынан қайтыс болады, ал Радио жалғыз қалады, ол көптен бері жоғалып кеткен ағасы Уолтер оны күтуге оралады. Сол күні кешке Джонс Мэри Хеленге Радиоға деген сезімі мен оған көмектесу қажеттілігінің себебін бала кезінде болған оқиғаға байланыстырып түсіндіреді. Ол кішкентай кезінде газет тасып жұмыс істеген кезде, ақыл-қырсығы нашар баланың, қоршауға алынған сымдардың артында жылағанын көрген, бірақ оған көмектеспеген. Радионың анасы қайтыс болғаннан кейін, мектеп кеңесінің Радионы арнайы мекемеге орналастыруға жасаған қысымы күшейеді. Радио мен жаттықтырушы Джонстың арасындағы байланыс команданың жеңіске жете алмауына кінәлі деп есептеледі. Қала тұрғындарымен өткен кездесуде Джонс Радионың қоғам үшін қандай береке екенін, адамдар бір-біріне қалай қарым-қатынас жасау керектігін көрсеткенін айтады және отбасымен көбірек уақыт өткізу үшін бас жаттықтырушы лауазымынан кететінін жариялайды. Радионың мектеп бітіру салтанатында оған құрметті диплом және жаттықтырушының күртесі табыс етіледі. Фильм Радионың және жаттықтырушы Джонстың футбол командасын жетектеп бара жатқан шынайы өмірден алынған кадрлармен аяқталады.

In the 1970s, James Robert "Radio" Kennedy, a 23 year old intellectually disabled man, lives alone with his mother who, as a nurse, spends much of the day at work. Radio spends much of his day roaming the town and pushing a shopping cart, which he uses to collect anything interesting he finds. Radio often pauses to observe the local high school football team in their training sessions, led by Coach Harold Jones. During one such session, the football falls out of bounds, allowing Radio to collect it and haul it away in his cart. A group of players retaliate the following day by tying Radio's hands and feet, locking him in the gear shed, and throwing footballs at the door to scare him. Coach Jones frees Radio and punishes the wrongdoers by making them run extra wind sprints after practice. Jones takes it upon himself to assist in Radio's care, and gives him his nickname due to his penchant for listening to the radio. Radio begins assisting Coach Jones on the football team, and inspires the team before each game as a mascot type figure. Radio's increased attention from Jones is faced with resistance from the football team's parents, who see Radio as a distraction from their own sons' successes. Upon the end of the football season, Jones involves Radio with several activities within the high school, and winds up neglecting his daughter Mary Helen, who is a member of the high school's cheerleading squad. At a Christmas mass, Radio receives several gifts from the townspeople. Mary Helen confides to her father that while she does not blame him for neglecting her, she cannot understand the reason for his interest in Radio. The following day, Radio distributes the gifts around town. He soon encounters a suspicious police officer, and his impaired ability to communicate leads to his arrest on the charge of possessing stolen property. However, the other officers recognize Radio and he is released. To make up for the wrongful arrest, the arresting officer is forced to ferry Radio around town to finish delivering the gifts. Following the holidays, Radio begins taking classes in the high school to complete his formal education. One of the football players who had previously tormented him tricks Radio into entering the girls' locker room. Radio is reluctant to tell Coach Jones who set him up, but Coach Jones determines the player's identity by interviewing other players and punishes him by benching him for a decisive game. Radio's mother suddenly dies of a heart attack, and Radio finds himself living alone until his absent older brother Walter finally returns to care for him. That same evening, Jones reveals to Mary Helen that his attachment to Radio and need to assist him stems from a childhood incident in which Jones, as a child making a living off delivering newspapers, did not help a mentally disabled boy his own age crying behind barbed wire. Following the death of Radio's mother, pressure from the school board to have Radio put in a specialized institution strengthens. The association between Radio and Coach Jones is further blamed for the team's inability to win. In a meeting with the townspeople, Jones speaks of Radio being a blessing for the community by showing how people should treat one another, and announces his resignation as head coach so that he may spend more time with his family. At Radio's high school graduation, he receives an honorary diploma and a letterman jacket. The film ends with clips being shown of the real life Radio and Coach Jones leading the football team.

Өмірбаян

Фильмнің басты кейіпкері Радио, Джеймс Роберт "Радио" Кеннедиге негізделген, ол 1946 жылдың 14 қазанында Оңтүстік Каролина штатының Андерсон қаласында дүниеге келген. Кеннедиге қала тұрғындары "Радио" деген лақап ат берді, себебі ол радиоға қызығушылық танытып өсті және қайда барса да радиосын өзімен алып жүретін. Ол футбол ойындары алдында студенттерден: "Біз сол квотербекті ұстай аламыз ба?" және "Бүгін жеңіске жетеміз!" дейтін. ReelSports фильмдегі футбол және баскетбол сахналарын үйлестіруді қамтамасыз етті.

Қабылдау

Rotten Tomatoes шолу жинағында фильм 36% мақұлдау рейтингісіне ие, консенсус бойынша: "Сюжет әрі кетіп, қантты сиропқа толы, ал Радионы қасиетті адамға немесе жағымды үй жануарына айналдырады". Фильм Metacritic-те 100 баллдан 38 балл алды. Фильм шамамен 30 миллион долларлық бюджетпен 52,3 миллион долларлық табыс тапты. Куба Гудинг кіші фильмдегі рөлі үшін "Алтын малина" сыйлығының "Ең нашар актер" номинациясына ұсынылды, сонымен қатар NAACP Image Award сыйлығымен "Фильмдегі үздік актер" атағына ие болды.

Марапаттар мен ұсыныстар

Сыйлық санаты Пәні НәтижесіBlack Reel AwardsҮздік актерCuba Gooding Jr. CAMIE AwardsТеатрлық көрсетілімТодд ГарнерМихаэль ТоллинМайк РичCuba Gooding Jr. Эд ХаррисАльфре ВудардРайли СмитБрент СекстонС. Эпата МеркерсонСара ДрюESPY сыйлығыҮздік спорт фильміNAACP Image AwardҮздік актерCuba Gooding Jr. Екінші рөлдегі үздік актрисаАльфре ВудардGolden Raspberry AwardЕң нашар актерCuba Gooding Jr.

Саундтрек

Радионың саундтрегі 2003 жылдың 21 қазанында шықты.