Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Уореган – Америка Құрама Штаттарының Коннектикут штатындағы Плейнфилд қаласының солтүстік-батыс бұрышында орналасқан ауыл. Бастапқыда диірмен ауылы болған Уореган, Куинбог өзенінің күшімен жұмыс істейтін мақта диірменінің айналасында құрылған. Бруклин қаласындағы Куинбог өзені арқылы орналасқан Уореган және Батыс Уореган бірге Уореган халқы санаған жерін құрайды, 2010 жылғы санақ бойынша халқы 1205 адамды құрады. Алғашқы ауылдың бір бөлігі тарихи аудан болып саналады – Уореган тарихи ауданы, ол диірменнің экономикалық және әлеуметтік қызметімен тікелей байланысты құрылымдарды қамтиды. Аудан 1979 жылы Ұлттық тарихи орындар тізіміне енгізілді. Уореганның өнеркәсіптік ауыл ретінде ұзақ тарихы бар. 1850 жылы Дэниелсонвильдегі Куинбог диірменімен байланысы бар Амос Д. Локвуд Уорегандағы су пайдалану құқығын және айналасындағы жерді сатып алды. 1853 жылы Коннектикут штатының заң шығарушы органы Уореган Миллс компаниясының жарғысын бекіткеннен кейін, алғашқы диірмен шамамен 1853-1854 жылдары салынды. Уореган Миллс тоқыма мақта тауарларымен, оның ішінде фланельдің түрлі түрімен танымал болды. Локвуд диірменнің алғашқы өкілі болды және Джеймс С. Атвудты бақылаушы ретінде тартты, ол барлық жабдықтарды орнату және өндірісті бастау үшін жауапты болды. Уореганның негізгі өнімі – мақтадан жасалған мата. Джеймс С. Атвуд 1858 жылы Локвудтан диірменді сатып алды. Уореган диірменінің барлық қарыздары 1970 жылы толығымен өтелді. 1974 жылы электр кабельдерін тік интеграцияланған өндіруші C&M корпорациясы бұрынғы Уореган Миллс кешеніне иелік етіп, оны өндіріс орны және корпоративтік кеңсе ретінде пайдаланды. 2014 жылы Уореган диірмені жылжымайтын мүлік басқару компаниясына сатылды. 2023 жылғы мәліметтер бойынша, диірмен қазір LoopNet платформасында 6 000 000 долларға сатылымда тұр. Ауыл "1850 жылдардағыдай" көрінеді деп сипатталады. АҚШ Халық санағы бюросының мәліметтері бойынша, Уореган халқы санаған жерінің жалпы ауданы құрайды, оның ішінде су жамылған жер 1,25% құрайды. Халқы санаған жерге бастапқы ауылдан басқа, Бруклин қаласындағы Куинбог өзені арқылы орналасқан Батыс Уореган ауылы, солтүстікке қарай ашық жерлер, оңтүстікке қарай жаңа тұрғын үйлер және 12-жол бойындағы заманауи коммерциялық мүліктер кіреді.
Wauregan is a village located in the northwestern corner of the town of Plainfield, Connecticut in the United States. Originally a mill village, Wauregan was established around a cotton mill powered by the Quinebaug River. Wauregan and West Wauregan, across the Quinebaug in the town of Brooklyn, together comprise the Wauregan census designated place, with a population of 1,205 at the 2010 census. A portion of the original village area is listed as a historic district, the Wauregan Historic District, encompassing structures that are directly related to the economic and social activities of the mill. The district was listed on the National Register of Historic Places in 1979. Wauregan has a long history as an industrial village. In 1850, Amos D. Lockwood, who was involved with the Quinebaug Mill in Danielsonville, bought the water privileges and surrounding land at Wauregan. After the Wauregan Mills Company charter was approved by the Connecticut legislature in 1853, the first mill was constructed circa 1853 1854. Wauregan Mills was well known for its woven cotton goods, including various types of flannel. Lockwood became the mill's first agent and recruited James S. Atwood as his superintendent, who became responsible for setting up all machinery and starting production. The principal product of Wauregan was cotton sheeting. James S. Atwood, who purchased the mill from Lockwood in 1858, All the debts of Wauregan Mill were eventually paid off in 1970. In 1974, C&M Corporation, a vertically integrated manufacturer of electrical cable, owned and occupied the former Wauregan Mills complex, where it operated as a production facility and as its corporate headquarters. In 2014, the Wauregan Mill was sold to a real estate management company. As of 2023, the mill is currently listed for sale on LoopNet for $6,000,000. The village is described as looking "much as it did in the 1850s." According to the United States Census Bureau, the Wauregan CDP has a total area of , of which , or 1.25%, are water. The CDP includes, in addition to the original village, the village of West Wauregan across the Quinebaug River in the town of Brooklyn, as well as tracts of open land to the north, newer residential development to the south, and modern commercial properties along Route 12.
Демография
2000 жылғы санақ бойынша, CDP-да 1085 адам, 378 үй шаруашылығы және 288 отбасы тұрды. Халық тығыздығы анықталмаған, ал 410 тұрғын үй бірлігінің орташа тығыздығы көрсетілмеген. CDP-ның нәсілдік құрамы: 94,56% ақ нәсілді, 1,29% афроамерикалық, 0,46% американдық үнді, 0,55% азиялық, 0,65% басқа нәсілдерден және 2,49% екі немесе одан көп нәсілді. Кез келген нәсілге жататын халықтың 3,87% -ы испан немесе латын американдықтарды құрады. 378 үй шаруашылығының 50,0% -ы 18 жасқа дейінгі балаларымен бірге тұрды, 48,9% -ы бірге тұратын некедегі жұбайлар, 19,3% -ы күйеуі жоқ әйел басқаратын үй шаруашылығы, ал 23,8% -ы отбасы емес. Барлық үй шаруашылықтарының 16,4% жеке адамдардан тұрды, ал 6,3% -ы 65 жасқа толған немесе одан асқан жалғыз адамдар тұрады. Үй шаруашылығының орташа мөлшері 2,87 адамды, ал отбасының орташа мөлшері 3,15 адамды құрады. CDP-дағы халық жас бойынша таралып кеткен: 34,0% -ы 18 жасқа дейінгілер, 9,2% -ы 18-24 жас аралығындағылар, 34,0% -ы 25-44 жас аралығындағылар, 15,6% -ы 45-64 жас аралығындағылар және 7,2% -ы 65 жасқа толған немесе одан асқандар. Орташа жас 29 жасқа тең. Әр 100 әйелге 96,6 еркек шақ келді. 18 жастан асқан әйелдердің әр 100-іне 91,4 еркек шақ келді. CDP-дағы үй шаруашылығының орташа табысы 33 846 доллар, ал отбасының орташа табысы 30 795 долларды құрады. Ер адамдардың орташа табысы 33 224 доллар, ал әйелдердің орташа табысы 24 821 долларға тең. CDP-ның жан басына шаққандағы орташа табысы 15 311 долларды құрады. Халықтың 8,0%-ы және отбасылардың 3,6%-ы кедейлік шегінен төмен тұрды, оның ішінде 18 жасқа дейінгілердің 6,2%-ы, ал 65 жасқа толған немесе одан асқандардың ешқайсысы да жоқ.
As of the census of 2000, there were 1,085 people, 378 households, and 288 families residing in the CDP. The population density was There were 410 housing units at an average density of The racial makeup of the CDP was 94.56% White, 1.29% African American, 0.46% Native American, 0.55% Asian, 0.65% from other races, and 2.49% from two or more races. Hispanic or Latino of any race were 3.87% of the population. There were 378 households, out of which 50.0% had children under the age of 18 living with them, 48.9% were married couples living together, 19.3% had a female householder with no husband present, and 23.8% were non families. 16.4% of all households were made up of individuals, and 6.3% had someone living alone who was 65 years of age or older. The average household size was 2.87 and the average family size was 3.15. In the CDP, the population was spread out, with 34.0% under the age of 18, 9.2% from 18 to 24, 34.0% from 25 to 44, 15.6% from 45 to 64, and 7.2% who were 65 years of age or older. The median age was 29 years. For every 100 females, there were 96.6 males. For every 100 females age 18 and over, there were 91.4 males. The median income for a household in the CDP was $33,846, and the median income for a family was $30,795. Males had a median income of $33,224 versus $24,821 for females. The per capita income for the CDP was $15,311. About 3.6% of families and 8.0% of the population were below the poverty line, including 6.2% of those under age 18 and none of those age 65 or over.
Белгілі ғимараттар
Уореган диірмендері Қазіргі уақытта бос тұрған негізгі диірмен ғимараты H пішіндес, алғашқы бөлімі (диірменнің солтүстік жартысы) 1853 жылы салынған. Бұл бөлім төрт қабатты, шамамен 250 фунтқа 50 фут (15 метр) көлемдес және итальяндық стилдегі мұнарасы бар. 1858 жылы диірменнің оңтүстік жартысы да сол мұнарамен салынды. Азамат соғысынан кейін, 1867-68 жылдары артқы немесе батыс диірмен салынды. Екі ғимарат электр арнасындағы су арнасының үстінен өтетін орталық бөліммен байланысқан. Артқы диірмен бес қабатты, шығыс жағында екі мұнарасы бар, бірақ қоңырау мұнаралары жоқ. Әр ғимараттың шетінде бастапқыда шикі мақта балаусаларын ашуға арналған кішігірім ғимараттар – іріктеу үйлері орналасқан. 2023 жылдың маусым айына қарай, диірмен мен оған жақын жерлер LoopNet сайтында қазіргі иесімен 6,000,000 долларға сатылымға қойылды. Компания дүкені 1875 жылы салынған бұрынғы компания дүкені қазір Коннектикут Моп Өндіріс Компаниясының меншігінде. Екі жарым қабатты ғимарат итальяндық және грек қайта өрлеу стильдерінің үйлесімінде салынған, шатыры асфальт жапсырылған. Грек қайта өрлеу стилі панельді бұрыштық тіреулермен ерекшеленсе, итальяндық стиль карнизді жақтаулармен және есікке орнатылған жақтаулармен көрінеді. Компания дүкені жұмысшыларға ауылдың солтүстігіндегі компания фермасында өндірілген жаңа тағамдар мен сүт сатып алуға мүмкіндік берді. Бұрынғы қауымдық шіркеу Уореган қауымдық шіркеуі 1873 жылы жоғары Викториялық готика стилінде салынды, ағаш өрнектері тас тіреулер мен консольдер сияқты жасалған. Шіркеу кейіннен бұзылыпты. Басты қасбеті аркалы портиктің астында екі есік болған. Портиканың үстінде әйнек суреттері бар терезе орналасқан. Басты қасбеттің шығыс жағында қоңырау мұнарасы тұрған. Бұрынғы өрт сөндіру станциясы және клуб үйі Фронт-стриттегі бұрынғы Вауреган өрт сөндіру станциясы мен клуб үйі – екі қабатты құрылыс, ол 1898 жылы құрылған Атвуд шлангі компаниясының меншігінде болған. Жоғарғы қабат оқу залы ретінде пайдаланылса, ауылдық түрме осы ғимаратқа тіркелген. Қазір ғимарат кофехана ретінде пайдаланылуда. Atwood Hose Fire Company қазіргі Атвуд шлангі компаниясының өрт сөндіру станциясы 1981 жылы салынды және 205-ші тас жолда, ескі өрт сөндіру станциясынан шығысқа қарай орналасқан. Бұл екі бөлімді цемент блоктан тұрғызылған, алдыңғы қасбеті кірпішпен қапталған. Вауреган пошта кеңсесі Жұмысшылардың үйлері Бақылаушылардың үйлері Ауылда жұмысшылардың үйлерінен жоғарырақ орналасқан сегіз дуплекс бақылаушылардың үйі бар. Бұл үйлер екі кезеңде салынған. Алғашқы үйлер грек қайта өрлеу элементтерімен салынған, аман қалған үш үй осы стильді көрсетеді. Кейінгі үйлер (бес сақталған құрылым) Викториялық стильдегі кейбір егжей-тегжейлі қарапайым көрінеді. Бұл үйлердің іргетасы тас, шатыры екі еңкейген. Басты қасбеті кең, жалпақ шатыры бар портиктің астында орналасқан екі есіктен тұрады және алты бөліктен тұрады. Қонақ үйлер Дж. В. Атвудтың үйі (Путнам жолы) Дж. С. Атвудтың үйі (Бруклин жолы) Фрэнк Барбер және ұлы Ливери Франсуа Бомбардье мен оның ұлы Жозефтің ливериі Оңтүстік Уолнут көшесінің соңында орналасқан. Олар жергілікті тұрғындарға аттар мен кареталарды жалға берген, сондай-ақ жерлеу рәсімдері үшін бір қара және бір ақ арбаны ұсынған.
Wauregan MillsThe main mill building, which is currently vacant, is H shaped, with the first section (northern half of front mill) first constructed in 1853. This section has four stories and is about 250 by 50 feet (15 m) with a hoist tower topped with an Italianate belfry. In 1858, the southern half of the front mill was built with an identical tower. The rear or western mill was built after the Civil War in 1867 68. The two buildings are connected by a center section spanning the wheel pits in the power canal. The rear mill has five stories and also has two towers on its eastern facade but without belfries. One the ends of each building are smaller structures originally used as picker houses, where raw cotton bales are first opened. As of June 2023, the mill and neighboring land was listed for sale on LoopNet for $6,000,000 by the current owner. Company StoreThe former company store, now occupied by the Connecticut Mop Manufacturing Company, was built in 1875. The 2½ story building was designed with a combination of Italianate and Greek Revival styles and has a clapboard covered, asphalt shingled roof. The Greek revival style is highlighted by the paneled corner pilasters while the Italianate detailing is shown by the cornice brackets and bracketed door hoods. The company store enabled workers to buy fresh food and milk that were produced in the company farm north of the village. Former Congregational Church The Wauregan Congregational Church was built in 1873 in the High Victorian Gothic style with its wooden trim worked to look like stone buttresses and corbelling. The church has since been demolished. The main facade had double entry doors under an arched portico. Above the portico was a stained glass window. A bell tower also stood on the east of the main facade. Former firehouse and clubhouse The former Wauregan firehouse and clubhouse on Front Street is a two story structure that was originally used by the Atwood Hose Company, which was organized in 1898. The upper floor was used as a reading room and the village jail was attached to this building. The building is now used as a coffee shop. Atwood Hose Fire Company The modern fire house now used by the Atwood Hose Company was built in 1981 and is located on Route 205 further east from the original fire house. It is a two bay cement block structure with brick front facade. Wauregan Post Office Mill workers' housing Supervisors' houses There are eight extant duplex supervisors' houses in the village that are located further uphill from the mill from the workers' houses. These supervisors' houses were built in two distinct time periods. The earliest houses were built with Greek revival elements with three of the surviving supervisor's houses exhibiting this style. The later houses (five surviving structures) are plainer looking with some Victorian detailing. These houses have fieldstone foundations and gable roofs. The main facade has a central double entrance under a wide, flat roofed portico and is six bays wide. Boarding houses J. W. Atwood residence(Putnam Road) J. S. Atwood residence(Brooklyn Road)Frank Barber & Son LiveryFrancois Bombardier and son Joseph's livery was at the end of S. Walnut Street. The livery rented out horses and carriages as well as supplied two hearses, one black and one white, for local funerals.