Кіріспе

Жыл сайынғы кинофестиваль

Мәскеу халықаралық кинофестивалі (Моско́вский междунаро́дный кинофестива́ль, транслит. Moskóvskiy myezhdunaródniy kinofyestivál; қысқартылып МИФФ) – 1935 жылы Мәскеуде алғаш рет өткізілген және 1959 жылдан бері тұрақты түрде ұйымдастырылып келе жатқан кинофестиваль. 1959 жылға дейін ол екі жылда бір рет шілде айында Карловы-Вары фестивалімен кезектесіп өткізілді. Фестиваль 1999 жылдан бері жыл сайын өткізілуде. 2022 жылы Ресейдің Украинаға басып кіруіне жауап ретінде FIAPF (Федерация Интернациональ де Ассоциация де Продюсерс де Фильм, аударғанда Халықаралық кино өндірушілер қауымдастығы федерациясы) фестивальдің аккредитациясын одан әрі хабарламаға дейін тоқтатты. Фестивальдің бас жүлдесі – Мәскеу қаласының гербінде бейнеленген айдаһарды өлтірген әулие Георгийдің мүсіні. Никита Михалков 2000 жылдан бері фестиваль президенті қызметін атқарып келеді. Жылдар бойы «Станиславский» сыйлығы – «Мен сенемін. Константин Станиславский» актерлік жетістіктері үшін Джек Николсон, Жанна Моро, Мерил Стрип, Харви Кейтель, Фанни Ардант, Даниэль Олбрихски, Жерар Депардье, Олег Янковский, Изабелла Хупперт, Эммануэль Беарт және Хелен Мирренге табысталды. 2012 жылы бұл жүлде француз актрисасы Кэтрин Деневке берілді. 2012 жылы төрешілер алқасын бразилиялық режиссер Гектор Бабенко басқарды. Төрешілер алқасының құрамында әртүрлі елдерден келген көрнекті кино өнерпаздары болды: әйгілі француз режиссері және актер Жан Марк Барр; болгар режиссері Жавор Гардев; Италиядан продюсер Адриана Чиеза ди Палма; Ресейден Сергей Лобан. «Перспективалар» жюриіне режиссер Марина Разбежкина (Ресей) төрағалық етті. Фестивальдің бағдарламалық директоры – Кирилл Разлогов.

Тарих

1997 жылы фестиваль екі жылда бір рет емес, жыл сайын өткізілетіні жарияланды. Қаржылық қиындықтарға байланысты 1998 жылы фестиваль өткізілмеді. 1999 жылдан 2019 жылға дейін Никита Михалков фестиваль президенті болды. 2015 жылдан бастап фестиваль жыл сайын ұйымдастырыла бастады. 2006 жылдан бері фестиваль аясында "Еркін ой" деректі фильмдер бағдарламасы қолға алынды. 2011 жылы MIFF аясында деректі фильмдер конкурсы қайта жаңғырғаны туралы хабарланды. 2022 жылы Ресейдің Украинаға басып кіруіне жауап ретінде FIAPF (Халықаралық кино өндірушілер қауымдастықтары федерациясы) Мәскеу халықаралық кинофестивалі мен Санкт-Петербургте өтетін "Адамға хабар" халықаралық кинофестивалінің аккредиттеуін мерзімсіз тоқтатты.

Гран-при (1959-1967 жылдар)

1959 – Адамның тағдыры (КСРО, сур. Сергей Бондарчук)
1961 – Жылаңаш арал (Жапония, сур. Кането Шиндо) және Аспан ашық (КСРО, сур. Григорий Чухрай)
1963 – 8½ (Италия, Франция, сур. Федерико Феллини)
1965 – Соғыс және бейбітшілік (КСРО, сур. Сергей Бондарчук) және Жиырма сағат (Мажарстан, сур. Zoltán Fábri)
1967 – Журналист (КСРО, сур. Сергей Герасимов) және Әке (Мажарстан, сур. Иштван Сабо)

Алтын сыйлық (1969-1987)

1969 – Люсия (Куба, дир. Хумберто Солас)
Серафино (Италия, Франция, дир. Пьетро Герми)
Біз дүйсенбіге дейін өмір сүреміз (КСРО, дир. Станислав Ростоцкий)
1971 – Полиция капитанының мойындауы (Италия, дир. Дамиано Дамиани)
Бүгін өмір сүр, ертең өлесің! (Жапония, дир. Кането Шиндо)
Қара белгісі бар ақ құс (КСРО, дир. Юрий Ильенко)
1973 – "Тілсіз сөз: еркіндік!" (КСРО, дир. Vytautas Žalakevičius)
Сүйіспеншілік (Болгария, дир. Людмил Стайков)
1975 – Уәде етілген жер (Польша, дир. Анджей Вайда)
Дерсу Узала (КСРО, Жапония, дир. Акира Куросава)
Біз бір-бірімізді қатты сүйдік (Италия, дир. Этторе Скола)
1977 – Бесінші мөр (Мажарстан, дир. Zoltán Fábri)
El puente (Испания, дир. Хуан Антонио Бардем)
Мимино (КСРО, дир. Георги Данелия)
1979 – Мәсіх Эболиде тоқтады (Италия, Франция, дир. Франческо Рози)
Siete días de enero (Испания, Франция, дир. Juan Antonio Bardem)
Камера Буф (Польша, дир. Кшиштоф Кисловский)
1981 – O Homem que Virou Suco (Бразилия, дир. Жоао Батиста де Андраде)
Қалған дала: еркін атыс аймағы (Вьетнам, дир. Нгуен Хонг Сен)
Тегеран 43 (КСРО, Франция, Швейцария, дир. Александр Алов, Владимир Наумов)
1983 – Амок (Марокко, Гвинея, Сенегал, дир. Сухейл Бен Барка)
Альсино және Кондор (Никарагуа, Куба, Мексика, Коста-Рика, дир. Мигель Литтин)
Васса (КСРО, дир. Глеб Панфилов)
1985 – Келіп көріңіз (КСРО, дир. Елем Климов)
A Soldier's Story (АҚШ, дир. Норман Джуисон)
Тоғыздың шығу тегі (Грекия, дир. Christos Shopakhas)
1987 – Интервью (Италия, дир. Федерико Феллини)

Алтын Жорж (2004 жылдан бері)

2004 – Біздің өзіміз (реж. Дмитрий Месхиев, Ресей)
2005 – Ғарышқа арман (реж. Алексей Учитель, Ресей)
2006 – Сара туралы (реж. Othman Karim, Швеция)
2007 – Жануарлармен саяхат (реж. Вера Сторожева, Ресей)
2008 – Осылай оңай (реж. Реза Миркарими, Иран)
2009 – Pete жұмаққа бара жатыр (реж. , Ресей)
2010 – Ерман (реж. Марсель Раскин, Венесуэла)
2011 – Las olas (реж. Альберто Морайс, Испания)
2012 – Junkhearts (реж. Тинге Кришнан, Ұлыбритания)
2013 – Particle (реж. , Түркия)
2014 – Менің адамым (реж. Kazuyoshi Kumakiri, Жапония)
2015 – Losers (реж. , Болгария)
2016 – Қыз (реж. Реза Миркарими, Иран)
2017 – Юань Шан (реж. Лян Цяо, Қытай)
2018 – The Lord Eagle (реж. Эдуард Новиков, Ресей)
2019 – Басшының құпиясы (реж. Фархат Шарипов, Қазақстан)
2020 – Қоршау күнделігі (реж. , Ресей)
2021 – Dogpoopgirl (реж. Andrei Huțuleac, Румыния)
2022 – Алдын ала жазбасыз (реж. Behrouz Shoeibi, Иран)
2023 – Tres Hermanos (реж. Франсиско Хоакин Папарелла, Чили және Аргентина)
2024 – Ұят (реж. Мигель Сальгадо, Мексика және Катар)